IV Ka 1381/13

Sąd Okręgowy we WrocławiuWrocław2014-01-29
SAOSKarnewykonanie karWysokaokręgowy
wyrok łącznyeuropejski nakaz aresztowaniazasada specjalnościprzekazanie do wykonania karyumorzenie postępowanianegatywna przesłanka procesowakarnośćkara pozbawienia wolności

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, umarzając postępowanie o wydanie wyroku łącznego na podstawie art. 17 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k. z uwagi na brak zgody państwa wydającego na objęcie wszystkich skazań wyrokiem łącznym.

Skazany złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. z powodu braku warunków do wydania wyroku łącznego. Sąd Okręgowy, uwzględniając apelację obrońcy, zmienił podstawę prawną umorzenia na art. 17 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k., wskazując, że zgoda państwa wydającego europejski nakaz aresztowania obejmowała tylko część skazań, co stanowi negatywną przesłankę procesową.

Skazany A. S. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej ustalił szereg jednostkowych skazań skazanego, obejmujących przestępstwa narkotykowe, kradzieże, fałszerstwo, jazdę pod wpływem alkoholu i inne. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k., uznając brak warunków do wydania wyroku łącznego. Obrońca skazanego złożyła apelację, zarzucając błędne zastosowanie art. 572 k.p.k. i brak zastosowania art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e k.p.k. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną. Stwierdził, że wobec przekazania skazanego do Polski w ramach europejskiego nakazu aresztowania, dopuszczalność wydania wyroku łącznego była ograniczona do skazań objętych zgodą państwa wydającego. Ponieważ zgoda ta dotyczyła tylko jednego wyroku, wydanie wyroku łącznego obejmującego inne skazania było niedopuszczalne. Brak zgody stanowił negatywną przesłankę procesową z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Sąd Okręgowy podkreślił, że umorzenie na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k. jest właściwe w tej sytuacji i nie rodzi bezwzględnego stanu res iudicata, co pozwala na ewentualne przyszłe postępowanie po zmianie okoliczności. W pozostałej części wyrok został utrzymany, a skazany zwolniony od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Właściwą podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k., ponieważ brak zgody na objęcie wszystkich skazań wyrokiem łącznym stanowi negatywną przesłankę procesową.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że brak zgody państwa wydającego ENA na objęcie wszystkich skazań wyrokiem łącznym jest negatywną przesłanką procesową, co wymaga umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k., a nie na podstawie art. 572 k.p.k. Umorzenie na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. nie tworzy stanu res iudicata, co pozwala na ponowne postępowanie w przyszłości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana wyroku

Strona wygrywająca

skazany A. S.

Strony

NazwaTypRola
A. S.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (14)

Główne

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 11

Kodeks postępowania karnego

Brak zgody państwa wydającego europejski nakaz aresztowania na ściganie za inne czyny niż objęte zgodą stanowi negatywną przesłankę procesową.

k.p.k. art. 607e § § 1

Kodeks postępowania karnego

Ściganie skazanego przekazanego do Polski w celu wykonania ENA jest niedopuszczalne za czyny inne niż objęte zgodą państwa wydającego, chyba że skazany zrzeknie się zasady specjalności.

Pomocnicze

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

Nakazuje umorzenie postępowania, gdy brak jest innych warunków do wydania wyroku łącznego niż opisane w art. 17 k.p.k.

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § § 2

Kodeks karny

u.p.n. art. 48 § ust. 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

k.k. art. 18 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 233 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 178 a § § 1

Kodeks karny

u.p.n. art. 62 § ust. 1

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

k.k. art. 244

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zastosowanie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k. jako podstawy umorzenia postępowania o wydanie wyroku łącznego z powodu braku zgody państwa wydającego ENA na objęcie wszystkich skazań. Umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. nie tworzy stanu res iudicata.

Odrzucone argumenty

Umorzenie postępowania na podstawie art. 572 k.p.k. jako właściwa podstawa prawna braku warunków do wydania wyroku łącznego.

Godne uwagi sformułowania

zgoda państwa wydającego obejmowała wyłącznie wykonanie wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z dnia 26 stycznia 2005 r. (sygn. akt: XII K 819/04), to niedopuszczalne było orzeczenie wobec skazanego kary łącznej obejmującej inne skazania brak zgody na wykonanie innego orzeczenia stanowi więc ujemną przesłankę procesową opisaną w art. 17 § 1 pkt 11 kpk umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 kpk nie rodzi bezwzględnego stanu res iudicata

Skład orzekający

Robert Zdych

przewodniczący

Aleksander Ostrowski

sędzia

Dorota Kropiewnicka

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wydania wyroku łącznego w kontekście europejskiego nakazu aresztowania i zasady specjalności, a także rozróżnienie podstaw umorzenia postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekazania do wykonania kary na podstawie ENA i ograniczeń wynikających z zasady specjalności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy złożonych kwestii proceduralnych związanych z wydaniem wyroku łącznego po przekazaniu skazanego na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.

Wyrok łączny niemożliwy przez ENA? Sąd Okręgowy wyjaśnia kluczowe ograniczenia.

Sektor

karne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt. IV Ka 1381/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 stycznia 2014 r . Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Robert Zdych Sędziowie SSO Aleksander Ostrowski SSO Dorota Kropiewnicka (spr.) Protokolant Artur Łukiańczyk przy udziale Leszka Karpiny Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. sprawy A. S. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 17 października 2013 roku sygn. akt XII K 67/13 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę umorzenia postępowania przyjmuje przepisy art. 17 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k. ; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; III. zwalnia skazanego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. Sygn. akt: IV Ka 1381/13 UZASADNIENIE W dniu 15 marca 2012 r. skazany A. S. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego obejmującego zapadłe wobec niego wyroki jednostkowe przy wykorzystaniu reguły absorpcji. Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej ustalił, że wobec skazanego wydano następujące wyroki jednostkowe: I. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 26 stycznia 2005 r. sygn. akt XII K 819/04 za przestępstwa: - za przestępstwa z art. 279 § 1 kk i art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełnione w okresie od 5 maja 2003 r. do 1 marca 2004 r. na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, - za przestępstwo z art. 48 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione w dniu 9 marca 2004 r. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, oraz grzywnę w wysokości 40 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych którym wymierzono karę łączną w wysokości 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności II. Sądu Rejonowego w Głogowie z dnia 23 czerwca 2005 r. sygn. akt II K 307/05 za przestępstwo z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk popełnione w dniu 11 lutego 2005 r. na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; III. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 4 listopada 2009 r. , sygn. akt VII K 1285/09: - za przestępstwo z art. 18 § 2 kk w zw. z art. 233 § 1 kk popełnione w dniu 10 września 2009 r. na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za przestępstwo z art. 233 § 1 kk popełnione w dniu 11 września 2009 r. na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności którym wymierzono karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat próby, którą to karę postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 12 kwietnia 2011 r. zarządzono do wykonania IV. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. akt VII K 1623/09 za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk popełnione w dniu 29 października 2009 r. na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 (dwóch) lat próby, środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku, którą to karę postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków dnia 1 lutego 2011 r. zarządzono do wykonania; V. Sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt II K 181/10 za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk popełnione w dniu 20 grudnia 2009 r. na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat próby, którą to karę postanowieniem sądu Rejonowego w Lesznie z dnia 1 czerwca 2011 r. zarządzono do wykonania; VI. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 4 sierpnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt XII K 78/10: - za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 11 października 2009 r. na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk popełnione w dniu 11 października 2009 r. na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności którym wymierzono karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 (pięciu) lat próby, którą to karę postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 20 maja 2011 r. zarządzono do wykonania VII. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 30 września 2010 r. sygn. akt II K 663/10: - za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk popełnione w dniu 13 marca 2010 r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, - za przestępstwo z art. 244 kk popełnione w dniu 13 marca 2010 r. na karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności którym wymierzono karę łączną w wysokości 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat próby VIII. Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 3 listopada 2010 r. sygn. akt II K 1098/10 za przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 64 § 1 kk popełnione w dniu 30 kwietnia 2010 r. na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 (czterech) lat próby, którą to karę postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 5 października 2011 r. zarządzono do wykonania; IX. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt II K 1223/09 za przestępstwo z art. 178 a § 1 kk popełnione w dniu 7 lipca 2009 r. na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 (trzech) lat próby; X. Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt XII K 1205/10 za przestępstwo z art. 244 kk popełnione w dniu 10 września 2010 r. na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 (dwóch) lat próby. Przy takich ustaleniach faktycznych Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Fabrycznej: I. na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie na skutek braku warunków do wydania wyroku łącznego; II. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa. Apelację od powyższego wyroku wniosła obrońca skazanego , która zarzuciła Sądowi Rejonowemu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na wynik postępowania polegającą na błędnym zastosowaniu art. 572 kpk i braku zastosowania przepisów art. 17 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 607e kpk i art. 574 kpk poprzez umorzenie postępowania z uwagi na brak warunków do wydania wyroku łącznego, podczas gdy warunki do wydania takiego wyroku istniały, jednak do jego wydania nie mogło dojść wobec braku zgody skazanego na wykonanie wobec niego kar pozbawienia wolności innych niż stanowiących podstawę przekazania na podstawie (...) . Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o zmianę podstawy prawnej rozstrzygnięcia Sądu I instancji poprzez przyjęcie, że umorzenie postępowania nastąpiło na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 607e kpk . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy skazanego zasługiwała na uwzględnienie. Zasadnie wskazano w niej, że skoro w sprawie zaistniała negatywna przesłanka procesowa uniemożliwiająca dalsze prowadzenie postępowania, to podstawą prawną jego umorzenia powinny być przepisy art. 17 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 607e § 1 kpk , nie zaś przyjęta przez Sąd Rejonowy za podstawę rozstrzygnięcia norma art. 572 kpk . Nie budziło w sprawie najmniejszych wątpliwości, że wobec przekazania skazanego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w oparciu o procedurę (...) , dopuszczalność ścigania oraz wykonywania kar- w tym dopuszczalność wydania wobec skazanego wyroku łącznego- ograniczona była do tych orzeczeń, które objęte były zgodą kraju wydającego. Skoro zgoda ta dotyczyła wyłącznie wykonania wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Fabrycznej z dnia 26 stycznia 2005 r. (sygn. akt: XII K 819/04), to niedopuszczalne było orzeczenie wobec skazanego kary łącznej obejmującej inne skazania, choćby istniały podstawy materialnoprawne do wydania takiego rozstrzygnięcia. W konsekwencji prowadzone w sprawie postępowania należało umorzyć. Wbrew jednak stanowisku Sądu Rejonowego nie powinno to nastąpić na podstawie art. 572 kpk , lecz w oparciu o art. 17 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 607e § 1 kpk . Nie budzi wszak wątpliwości, że w sytuacji gdy ścigany został przekazany do Polski w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania, i nie złożył oświadczenia o zrzeczeniu się zasady specjalności ( art. 607e § 3 pkt 7 kpk ), ściganie go za inne czyny niż objęte zgodą państwa wydającego jest niedopuszczalne ( art. 607e § 1 kpk ). Brak zgody na wykonanie innego orzeczenia stanowi więc ujemną przesłankę procesową opisaną w art. 17 § 1 pkt 11 kpk (tak np. wyrok SN z dnia 9 maja 2011 r., V KK 135/11, Lex nr 794538, wyrok SN z dnia 8 grudnia 2008 r., V KK 354/08, Lex nr 486535 ). Jednocześnie podkreślić należy, że o ile przepisy art. 17 § 1 pkt 7 kpk oraz art. 572 kpk dotyczą umorzenia postępowania, to nie odnoszą się do identycznych sytuacji procesowych. Pierwszy mówi o umorzeniu postępowania w razie stwierdzenia ujemnej przesłanki procesowej, podczas gdy drugi nakazuje umorzenie postępowania, gdy brak jest innych warunków do wydania wyroku łącznego niż opisane w art. 17 kpk . Zatem, inaczej niż przyjął to Sąd I instancji, brakiem warunków do wydania wyroku łącznego w rozumieniu art. 572 kpk nie będzie zaistnienie ujemnej przesłanki procesowej. Zaistnienie okoliczności opisanych w art. 17 kpk wyprzedza bowiem zastosowanie normy art. 572 kpk (tak wprost wyrok SN z dnia 14 marca 2013 r., III KK 36/13, Lex nr 1293803 ). Przyjęta przez Sąd Rejonowy podstawa prawna umorzenia postępowania miała przy tym dalej idące konsekwencje procesowe, związane z ewentualnym prowadzeniem kolejnego postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Umorzenie aktualnego postępowania na podstawie art. 572 kpk mogłoby skutkować niedopuszczalnością kolejnego postępowania z uwagi na zaistnienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej. Jak się bowiem spójnie podkreśla w orzecznictwie, w sytuacji gdy w późniejszym postępowaniu miałoby dojść do rozstrzygnięcia, czy dokładnie te same skazania spełniają warunki do objęcia ich węzłem kary łącznej co wyroki objęte uprzednim postępowaniem umorzonym na podstawie art. 572 kpk , to takie postępowanie naruszałoby art. 17 § 1 pkt 7 kpk poprzez obejście zasady res iudicata (tak np. wyrok SN z dnia 30 listopada 2011 r., II KK 149/11, OSNKW 2011/12/113, wyrok SA w Białymstoku z dnia 20 czerwca 2013 r., II AKa 93/13, Lex nr 1353601, postanowienie SA w Szczecinie z dnia 28 listopada 2012 r., II AKz 458/12, Lex nr 1237960 ). Z kolei umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 11 kpk nie rodzi bezwzględnego stanu res iudicata , co obliguje Sąd, do którego wpływa kolejny wniosek o wydanie wyroku łącznego, do zbadania przyczyn umorzenia uprzednio prowadzonego postępowania oraz ustalenia, czy okoliczności faktyczne sprawy uległy zmianie, np. czy skazany nie wyraził zgody na zrzeczenie się uprawnienia opisanego w art. 607e § 1 kpk , a więc na ściganie go (w tym wydanie wyroku łącznego) w zakresie szerszym niż to wynika z decyzji organów sądowych państwa wydającego. Mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że za podstawę umorzenia postępowania przyjął przepisy art. 17 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 607e § 1 kpk , w pozostałym zakresie utrzymując zaskarżony wyrok w mocy. Jednocześnie mając na uwadze wynik prowadzonego w sprawie postępowania, Sąd Okręgowy zwolnił skazanego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI