IV KA 128/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego, oddalając apelację obrońcy oskarżonego zarzucającą m.in. obrazę przepisów postępowania i błąd w ustaleniach faktycznych.
Obrońca oskarżonego wniósł apelację od wyroku Sądu Rejonowego, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania (oddalenie wniosku dowodowego o opinię biegłego antropologa) oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za niezasadne, wskazując na oczywistość rozpoznania oskarżonego na podstawie nagrania monitoringu i zeznań współsprawcy. Sąd podkreślił, że rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało wiadomości specjalnych, a dowody jednoznacznie wskazywały na sprawstwo oskarżonego.
Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Opocznie, który skazał oskarżonego za kradzież. Obrońca zarzucił sądowi pierwszej instancji m.in. obrazę przepisów postępowania poprzez oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego antropologa oraz błąd w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za niezasadne. Wskazał, że wniosek dowodowy został złożony zbyt późno, a sprawa nie wymagała wiadomości specjalnych, gdyż oskarżony został jednoznacznie zidentyfikowany na podstawie nagrania z monitoringu oraz zdjęć policyjnych. Sąd podkreślił również, że zeznania współsprawcy potwierdzają sprawstwo oskarżonego. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, uznając ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego za prawidłowe i oddalając wniosek o uniewinnienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, oddalenie wniosku było zasadne, ponieważ sprawa nie wymagała wiadomości specjalnych, a identyfikacja sprawcy była oczywista.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony został jednoznacznie zidentyfikowany na podstawie nagrania z monitoringu i zdjęć policyjnych, a także zeznań współsprawcy. Rozpoznanie twarzy nie wymagało wiadomości specjalnych, a wniosek dowodowy został złożony zbyt późno.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Oskarżyciel publiczny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| oskarżony | inne | oskarżony |
| P. D. | inne | współsprawca |
Przepisy (10)
Główne
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 3
Kodeks postępowania karnego
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia.
Pomocnicze
k.p.k. art. 170 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania karnego
Oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego antropologa.
k.p.k. art. 193 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, gdy wyjaśnienie sprawy wymaga wiadomości specjalnych.
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek działania na podstawie przepisów prawa.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia wszystkich dowodów przy rozstrzyganiu.
k.p.k. art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo (rozstrzyganie wątpliwości na korzyść oskarżonego).
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna uchylenia wyroku.
k.p.k. art. 454 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa prawna uchylenia wyroku.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Jednoznaczna identyfikacja oskarżonego na podstawie nagrania monitoringu i zdjęć policyjnych. Zeznania współsprawcy potwierdzające sprawstwo oskarżonego. Brak konieczności wiadomości specjalnych do identyfikacji sprawcy. Wniosek dowodowy złożony po terminie.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k., art. 193 § 1 k.p.k.). Obraza przepisów postępowania (art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k.). Błąd w ustaleniach faktycznych.
Godne uwagi sformułowania
Oskarżony kradł bowiem tak nieudolnie, że dał się dokładnie zarejestrować przez kamery monitoringu, które z ostrością uchwyciły jego poczciwą twarz i zarejestrowały ten obraz. Gatunek homo sapiens rozwinął w drodze ewolucji zdolność do rozpoznawania i zapamiętywania twarzy, a ani autor niniejszego uzasadnienia, ani również ( według wiedzy autora ) sędzia rozpoznający sprawę w pierwszej instancji, nie są dotknięci prozopagnozją (niezwykle rzadkim schorzeniem zwanym też " ślepotą twarzy " uniemożliwiającym ich rozpoznawanie) i nie potrzebują biegłego ani innych znaków szczególnych, aby stwierdzić, że oskarżony jest tą samą osobą, którą zarejestrowano na monitoringu jak dokonuje kradzieży inkryminowanej w tej sprawie. Nie ma również żadnych sygnałów ( nikt tego nawet tego nie sugerował), aby oskarżony miał brata bliźniaka.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że identyfikacja sprawcy na podstawie nagrania monitoringu i zdjęć policyjnych jest wystarczająca do skazania, nawet w przypadku wniosku o opinię biegłego antropologa złożonego po terminie."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych. Wnioski sądy dotyczące rozpoznawania twarzy mają charakter anegdotyczny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest interesująca ze względu na barwne uzasadnienie sądu dotyczące rozpoznawania twarzy, jednak merytorycznie stanowi rutynowe potwierdzenie prawidłowości postępowania w typowej sprawie o kradzież.
“Czy sędzia potrzebuje biegłego, by rozpoznać złodzieja? Sąd Okręgowy odpowiada w barwny sposób.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 128/23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 5 grudnia 2022 roku w sprawie II K 253/20 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzuty obrazy prawa procesowego, tj. art. 170 § 1 pkt 5 kpk poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego antropologa, art. 193 § 1 kpk poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z w/w opinii i wydanie wyroku mimo, że wyjaśnienie sprawy wymagało wiadomości specjalnych, art. 4 kpk , art. 7 kpk i art. 410 kpk oraz art. 5 § 2 kpk poprzez nie danie wiary oskarżonemu i rozstrzyganie wątpliwości na jego niekorzyść, oraz wynikający z powyższych zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przypisanie oskarżonemu dokonania zarzuconego mu czynu. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty są chybione. Obrońca o terminie rozprawy ( na której złożył wniosek dowodowy ) dowiedział się w dniu 24 października 2022 roku ( k. 159), wcześniej wnosił o zmianę poprzedniego terminu rozprawy, aby zapoznać się z aktami i wniosek ten uwzględniono ( k. 149). Mimo to wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego antropologa złożył dopiero na rozprawie w dniu 21 listopada 2022 roku po przeprowadzeniu całego przewodu sądowego ( k. 160). Miał na to miesiąc, nic nie stało na przeszkodzie, aby wniosek ten złożyć wcześniej, złożenie takiego wniosku tuż przed zamknięciem przewodu sądowego świadczy o działaniu w celu przewlekłości postępowania i słusznie został on oddalony przez Sąd Rejonowy. Nie naruszono dyspozycji art. 193 § 1 kpk , albowiem rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało wiadomości specjalnych w postaci uzyskania opinii biegłego antropologa. Oskarżony kradł bowiem tak nieudolnie, że dał się dokładnie zarejestrować przez kamery monitoringu, które z ostrością uchwyciły jego poczciwą twarz i zarejestrowały ten obraz. W aktach są zdjęcia z bazy danych policji, na której ta sama twarz ( twarz oskarżonego ) została utrwalona wcześniej. Wizerunki te są w pełni tożsame, zdjęcia są bardzo dobrej jakości ( k. 107-108v). Ponadto oskarżony stawił się na rozprawę i Sąd Rejonowy miał możliwość bezpośredniej oceny, czy twarz oskarżonego odpowiada wizerunkowi sprawcy utrwalonemu w czasie inkryminowanego zdarzenia. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy kategorycznie stwierdził, że jest to ta sama twarz, nie ma powodów, aby podważać to rozpoznanie. Zatem w tej sprawie nie trzeba było doszukiwać się jakiś znaków szczególnych u oskarżonego i powoływać biegłego antropologa, aby z łatwością i pewnością stwierdzić, że to on został zarejestrowany przez kamery monitoringu w czasie dokonywania kradzieży. Gatunek homo sapiens rozwinął w drodze ewolucji zdolność do rozpoznawania i zapamiętywania twarzy, a ani autor niniejszego uzasadnienia, ani również ( według wiedzy autora ) sędzia rozpoznający sprawę w pierwszej instancji, nie są dotknięci prozopagnozją (niezwykle rzadkim schorzeniem zwanym też " ślepotą twarzy " uniemożliwiającym ich rozpoznawanie) i nie potrzebują biegłego ani innych znaków szczególnych, aby stwierdzić, że oskarżony jest tą samą osobą, którą zarejestrowano na monitoringu jak dokonuje kradzieży inkryminowanej w tej sprawie. Nie ma również żadnych sygnałów ( nikt tego nawet tego nie sugerował), aby oskarżony miał brata bliźniaka. Zatem słusznie nie dano wiary oświadczeniu oskarżonego o nie przyznawaniu się do winy ( bo składania wyjaśnień odmówił), albowiem zebrane dowody wskazują na jego sprawstwo. Co do ciemnej plamy na ramieniu oskarżonego, to stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że na nagraniu jest ono widoczne na lewym ramieniu jawi się jako oczywista omyłka, bo widać je na prawym. Jednak nie ma to znaczenia, nie ma nawet znaczenia, czy był to tatuaż ( jak uznał Sąd Rejonowy), czy plama brudu, albowiem to rozpoznanie twarzy oskarżonego jest kluczowe i wystarczające do przypisania mu winy i sprawstwa. Ponadto na sprawstwo oskarżonego wskazują zeznania współsprawcy w osobie małoletniego P. D. ( k. 33-34), który przyznał się do winy, wskazał, że dokonywał kradzieży ze sklepu (...) z oskarżonym również wcześniej ( w K. ), stąd się znali. On również został zarejestrowany przez kamery monitoringu, jak współdziała z oskarżonym w dokonaniu kradzieży opisanej w wyroku. Nie ma żadnych nieusuniętych wątpliwości nakazujących stosowanie zasady in dubio pro reo, albowiem zostały one rozwiane w drodze logicznej oceny dowodów. Zatem ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego są prawidłowe, a zarzut z tym związany jest gołosłowny. Ponieważ ustalenia te są ( powinny być) stronom znane, Sąd Okręgowy nie będzie ich ponownie przytaczał, dość powiedzieć, że je w pełni aprobuje. Wniosek O uniewinnienie ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Było to omawiane. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Było to omawiane. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Zwolniono oskarżonego od kosztów sądowych z uwagi na ubóstwo. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja skazanie 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI