IV Ka 12/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznawał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w Gnieźnie. Prokurator zarzucił sądowi pierwszej instancji obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., wskazując na zaniechanie zamieszczenia w wyroku jednoznacznego rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej oskarżonego P. O. za czyn opisany w punkcie VI aktu oskarżenia. Zdaniem prokuratora, miało to istotny wpływ na treść orzeczenia, uniemożliwiając ocenę kary. Sąd Okręgowy, analizując zarzut, odwołał się do nowelizacji art. 425 § 2 k.p.k. oraz do poglądów doktryny i orzecznictwa. Stwierdził, że choć nowelizacja dopuściła zaskarżenie w części, to nie dotyczy to sytuacji, gdy sąd nie rozstrzygnął co do jednego z zarzucanych czynów. Taki brak rozstrzygnięcia powinien być usunięty poprzez ponowne rozpoznanie sprawy w tym zakresie. Sąd Okręgowy uznał, że czyn z pkt VI aktu oskarżenia nie został rozpoznany i formalnie nie zapadło co do niego rozstrzygnięcie. Niemniej jednak, wobec braku konkretnych zarzutów prokuratora dotyczących rażącej łagodności lub surowości kar, Sąd Okręgowy dokonał merytorycznej oceny zaskarżonego orzeczenia i utrzymał je w mocy. Kosztami postępowania odwoławczego obciążono Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących zaskarżania orzeczeń w przypadku braku rozstrzygnięcia co do jednego z zarzucanych czynów w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym, po nowelizacji art. 425 § 2 k.p.k.
Zagadnienia prawne (1)
Czy brak rozstrzygnięcia w wyroku sądu pierwszej instancji co do jednego z zarzucanych oskarżonemu czynów stanowi obrazę przepisów postępowania, która może być podstawą do uchylenia wyroku w drodze apelacji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, brak rozstrzygnięcia co do konkretnego czynu nie może być usunięty poprzez apelację, lecz wymaga ponownego rozpoznania sprawy w tym zakresie przez sąd pierwszej instancji.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na nowelizację art. 425 § 2 k.p.k. oraz orzecznictwo, zgodnie z którym brak rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu, np. w sytuacji gdy sąd nie rozstrzygnął co do jednego z zarzucanych czynów, podlega usunięciu poprzez ponowne rozpoznanie sprawy w tym przedmiotowym zakresie, a nie poprzez apelację.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. O. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 425 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Nowelizacja dopuściła zaskarżenie w części, ale nie dotyczy to sytuacji braku rozstrzygnięcia co do jednego z zarzucanych czynów, które wymaga ponownego rozpoznania sprawy.
Pomocnicze
k.p.k. art. 413 § § 1 pkt 5
Kodeks postępowania karnego
Zaniechanie zamieszczenia w wyroku jednoznacznego rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej za zarzucony czyn.
k.p.k. art. 413 § § 2 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Zaniechanie zamieszczenia w wyroku jednoznacznego rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej za zarzucony czyn.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia.
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 216 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami procesu za postępowanie odwoławcze.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do uwzględnienia wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku z uwagi na niezasadność zarzutu prokuratora.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 413 § 1 pkt 5 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k.) przez zaniechanie zamieszczenia w wyroku jednoznacznego rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej za zarzucony czyn.
Godne uwagi sformułowania
stracił na aktualności wyrażany w orzecznictwie i doktrynie pogląd o niedopuszczalności objęcia zakresem zaskarżenia nieistniejącej części orzeczenia. • Nie oznacza to jednakże, iż na tej drodze ustawodawca usankcjonował możliwość zaskarżenia, każdego niewysłowionego elementu orzeczenia. • Ten "brak" podlega usunięciu poprzez ponowne rozpoznanie sprawy w tym przedmiotowym zakresie. • Wobec tego art. 425 § 2 zdanie drugie k.p.k. nie obejmuje swoim zakresem braku rozstrzygnięcia o przedmiocie procesu, np. w sprawach złożonych przedmiotowo , gdy sąd w wyroku nie rozstrzygnął co do jednego z zarzucanych czynów. • całościowy brak rozstrzygnięcia, co do określonego czynu i to niezależnie od tego, czy w uzasadnieniu wyroku w tym przedmiocie Sąd się wypowiedział, czy też nie, stanowi przypadek rzeczy nieosądzonej.
Skład orzekający
Ewa Taberska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zaskarżania orzeczeń w przypadku braku rozstrzygnięcia co do jednego z zarzucanych czynów w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym, po nowelizacji art. 425 § 2 k.p.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy istotnej kwestii proceduralnej w postępowaniu karnym, a mianowicie sposobu zaskarżania orzeczeń, w których wystąpił brak rozstrzygnięcia co do jednego z zarzucanych czynów. Jest to interesujące dla prawników procesowych.
“Brak rozstrzygnięcia w wyroku karnym – czy apelacja to naprawi?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.