IV KA 117/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy K. B. od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb., który skazał oskarżonego za dwa czyny polegające na groźbach karalnych wobec E. A. i J. R., z użyciem przedmiotu przypominającego broń. Sąd Rejonowy wymierzył kary jednostkowe po 4 miesiące pozbawienia wolności, a karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca zarzucił m.in. dowolną ocenę dowodów, błąd w ustaleniach faktycznych, obrazę art. 170 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku o opinię psychologa oraz rażącą niewspółmierność kar. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Wskazał, że ustalenia faktyczne zostały oparte na spójnych i rzeczowych zeznaniach pokrzywdzonych, a wersja oskarżonego o przebywaniu w innym miejscu w dniu zdarzenia nie była stanowcza i pojawiła się dopiero w toku postępowania. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia art. 170 k.p.k., uznając, że nie było podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii psychologa, gdyż pokrzywdzona E. A. relacjonowała przebieg zdarzeń rzeczowo i konsekwentnie. Kara łączna i jednostkowe zostały uznane za współmierne, zwłaszcza w kontekście popełnienia przestępstw krótko po opuszczeniu zakładu karnego. Sąd Okręgowy z urzędu zmienił wyrok jedynie w zakresie wyeliminowania groźby wobec J. R. z czynu pierwszego z powodu braku wniosku o ściganie. Rozstrzygnięto również o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o groźby karalne, zasad dopuszczania dowodu z opinii biegłego psychologa oraz kryteriów oceny rażącej niewspółmierności kary.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania dowodowego w tej sprawie.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sąd prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w szczególności zeznania pokrzywdzonych i wyjaśnienia oskarżonego, przy ustalaniu stanu faktycznego popełnienia przestępstwa groźby karalnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd prawidłowo ocenił materiał dowodowy, opierając się na spójnych i rzeczowych zeznaniach pokrzywdzonych, które uznał za wiarygodne, a wyjaśnienia oskarżonego za niewiarygodne.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania oceny dowodów dokonanej przez sąd I instancji, wskazując na spójność zeznań pokrzywdzonych i brak stanowczości w zeznaniach świadków powołanych przez obronę. Wersja oskarżonego o nieobecności w miejscu zdarzenia pojawiła się późno i nie była jednoznaczna.
Czy oddalenie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność zdolności postrzegania i relacjonowania faktów przez pokrzywdzoną stanowi obrazę przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, oddalenie wniosku było zasadne, gdyż nie było uzasadnionych wątpliwości co do zdolności pokrzywdzonej do składania zeznań.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy powołał się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, zgodnie z którym wniosek o przesłuchanie świadka z udziałem biegłego psychologa wymaga istnienia uzasadnionych wątpliwości co do zdolności relacjonowania faktów, a nie tylko przekonania strony o niezgodności zeznań z rzeczywistością. Pokrzywdzona E. A. relacjonowała przebieg zdarzeń rzeczowo i konsekwentnie.
Czy orzeczona kara jednostkowa i kara łączna pozbawienia wolności są rażąco niewspółmierne (surowe)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kary nie są rażąco niewspółmierne.
Uzasadnienie
Sąd I instancji prawidłowo uwzględnił wszystkie okoliczności obciążające i łagodzące przy wymiarze kar. Podkreślono, że oskarżony popełnił przestępstwa krótko po opuszczeniu zakładu karnego. Kara nie jest rażąco niewspółmierna, jeśli nie jest 'jaskrawa', 'bijąca w oczy' i 'oślepiająca'.
Czy groźby karalne kierowane wobec J. R. w czynie z pkt I aktu oskarżenia mogły być podstawą skazania, mimo braku wniosku o ściganie ze strony tej pokrzywdzonej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skazanie w tym zakresie było nieprawidłowe.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy z urzędu wyeliminował z opisu czynu z pkt I aktu oskarżenia gróźb karalnych kierowanych wobec J. R., wskazując na brak wniosku o ściganie pochodzącego od tej pokrzywdzonej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. A. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| J. R. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| obrońca oskarżonego | inne | obrońca |
| prokurator | organ_państwowy | inna |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 190 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy przestępstwa groźby karalnej.
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy zasad orzekania kary łącznej.
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy zasad orzekania kary łącznej.
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zasad oceny dowodów.
k.p.k. art. 170
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy dopuszczania dowodów.
k.p.k. art. 192 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy przesłuchania świadka z udziałem biegłego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań pokrzywdzonych E. A. i J. R. • Niespójność i późne zgłoszenie wersji oskarżonego o nieobecności w miejscu zdarzenia. • Brak podstaw do dopuszczenia dowodu z opinii psychologa. • Współmierność orzeczonych kar. • Brak wniosku o ściganie od J. R. w zakresie czynu z pkt I.
Odrzucone argumenty
Dowolna ocena materiału dowodowego. • Błąd w ustaleniach faktycznych. • Obraza art. 170 k.p.k. poprzez oddalenie wniosku dowodowego. • Rażąca niewspółmierność kar.
Godne uwagi sformułowania
kontrola odwoławcza oceny dowodu z zeznań świadka lub wyjaśnień oskarżonego nie obejmuje tej sfery przekonania sędziowskiego, jaka wiąże się wyłącznie z bezpośredniością przesłuchania, sprowadza się natomiast do sprawdzenia, czy ocena ta nie wykazuje błędów natury faktycznej (niezgodność z treścią dowodu) lub logicznej (błędności rozumowania i wnioskowania), albo czy nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy • aby uznać, że kara jest rażąco niewspółmierna należałoby uznać, że jest ona: „jaskrawa”, „bijąca w oczy”, „oślepiająca”, a więc jest taką, że nie można jej w żaden sposób zaakceptować.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oceny dowodów w sprawach o groźby karalne, zasad dopuszczania dowodu z opinii biegłego psychologa oraz kryteriów oceny rażącej niewspółmierności kary."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki postępowania dowodowego w tej sprawie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa groźby karalnej, ale zawiera ciekawe aspekty dotyczące oceny dowodów i stosowania przepisów proceduralnych, co jest istotne dla praktyków prawa karnego.
“Sąd Okręgowy potwierdza: zeznania pokrzywdzonych kluczowe w sprawach o groźby karalne, nawet przy próbach podważenia dowodów.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.