IV Ka 115/16

Sygn. akt IV Ka 115/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Mariusz Górski Protokolant: Marta Synowiec przy udziale Władysławy Kunickiej – Żurek Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. sprawy K. K. syna K. i A. z domu G. (...) r. w W. z art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 18 listopada 2015 r. sygnatura akt II K 275/15 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 115/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem na mocy art. 66 § 1 kk i art. 67 § 1 kk umorzono warunkowo postępowanie karne wobec K. K. oskarżonego o to, że w dniu 20 sierpnia 2014 roku w Ś. w woj. (...) , wbrew przepisom ustawy posiadał środek odurzający w postaci konopi innych niż włókniste w ilości 0,98 grama, tj. o czyn z art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii . Wyrok powyższy zaskarżył prokurator zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, a to przepisu art. 66 § 1 kk poprzez ich zastosowanie w stosunku do oskarżonego K. K. , wobec którego warunkowo umorzono postępowanie karne w sprawie o czyn z art. 62 ust 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii pomimo uprzedniej karalności podejrzanego za przestępstwo umyślne, podczas gdy przepis art. 66 § 1 kk na ma zastosowanie wyłącznie wobec sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest oczywiście trafna. Pomijając nawet przywołany przez prokuratora fakt wcześniejszej karalności oskarżonego za przestępstwo umyślne należy zauważyć, ze oskarżyciel publiczny wraz z aktem oskarżenia złożył wniosek o wydanie wyroku bez przeprowadzania rozprawy i o wymierzenie (uzgodnionej z oskarżonym) kary 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania . Tym samym, powinnością Sądu I instancji było albo uwzględnienie tegoż wniosku w całości albo skierowanie sprawy do rozpoznania na zasadach ogólnych, tj. na rozprawie, nie zaś na posiedzeniu. A skoro tego nie uczyniono, to jedynym możliwym rozstrzygnięciem jakie mógł wydać Sąd II instancji, to uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania.