IV KA 1144/13

Sygn. akt. IV Ka 1144/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 lutego 2014 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Danuta Flinik - sprawozdawca Sędziowie SO Danuta Lesiewska SO Włodzimierz Wojtasiński Protokolant sekr. sądowy Dominika Marcinkowska przy udziale Jarosława BittneraProkuratora Prokuratury Okręgowej w Bydgoszczy po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 roku sprawy skazanego B. Ś. w przedmiocie wydania wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionych przez skazanego i jego obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 14 października 2013 roku sygn. akt III K 369/13 utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelacje za oczywiście bezzasadne; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. – Kancelaria Adwokacka w B. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym; zwalnia skazanego od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Skazany B. Ś. wniósł o wydanie wyroku łącznego obejmującego wyroki : - Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 4 grudnia 1997r. sygn. akt II K 399/98, - Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 28 sierpnia 2003r. sygn. akt VIII K 399/03, - Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 13 kwietnia 2001r. sygn. akt III K 1299/99, - Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 16 marca 2004r. sygn. akt III K 330/03 i z dnia 3 listopada 2011r. sygn. akt IV K 11/06. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy rozpatrywał możliwość wydania wyroku łącznego analizując następujące prawomocne skazania B. Ś. : 1. Sądu Rejonowego w Chojnicach z 4 grudnia 1997r. sygn. akt II K 399/98, na karę 50 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 40 zł z zaliczeniem na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania od 26 marca 1997r. do 1 kwietnia 1997r. oraz od 9 kwietnia 1998r, do 28 kwietnia 1998r. (kara grzywny została uznana za wykonaną w całości), za przestępstwo z art.289§1 kk, popełnione 17 listopada 1996r; 2. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 13 kwietnia 2001r. sygn. akt 1299/99, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.35 ust.2 ustawy o ochronie zwierząt, popełnione w nocy z 2 na 3 sierpnia 1999r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.190§1 kk popełnione w okresie od 3 do 5 sierpnia 1999r. a następnie na karę łączną 11 miesięcy pozbawienia wolności łączącą ww. jednostkowe kary pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania od 9 sierpnia 1999r. do 9 listopada 1999r; 3. Sądu Rejonowego w Toruniu z 28 sierpnia 2003r sygn. akt VIII K 399/03, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.288§1 kk popełnione w nocy z 21 na 22 października 1996r. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.190§1 kk popełnione w nocy z 21 na 22 października 1996r. na karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności, łączącą ww. jednostkowe kary pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono skazanemu na okres próby wynoszący 5 lat i oddano go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego, a także na karę 40 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu jednej stawki na kwotę 10 zł (art.71§1 kk), przy czym wykonanie kary pozbawienia wolności zarządzono skazanemu stosownym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy; 4. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 16 marca 2004r. sygn. akt III K 330/03, na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art.286§2 kk i art.278§1 kk i art.275§1 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art.12 kk, popełnione w okresie od 15 lutego 1998r. do 19 lutego 1998r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.167§1 d.kk popełnione 10 marca 1998r. na karę roku pozbawienia wolności za przestępstwo z art.224§3 kk i art.224§2 kk i art.157§1 kk w zw. z art.11§2 kk popełnione 9 marca 1998r. , na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.270§1 kk popełnione w okresie od 18 grudnia 1997r. do 15 lutego 1998r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.224§2 kk popełnione 16 kwietnia 1998r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.270§1 kk i art.275§1 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art.12 kk popełnione w okresie od 17 stycznia 1998r. do 31 marca 1998r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.265§1 d.kk popełnione 7 kwietnia 1998r. , a następnie na karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, łączącą ww. jednostkowe kary pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresu tymczasowego aresztowania od 7 kwietnia 1998r. do 1 czerwca 1998r. oraz od 21 czerwca 1998r. do 2 października 1998r., od 1 listopada 1998r. do 17 grudnia 1998r. oraz od 28 marca 2003r do 10 kwietnia 2003r oraz od 9 grudnia 2003r; przy czym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 4 lipca 2007r. wydanym w sprawie sygn. III K 169/07 połączono skazanemu jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi wyżej w punktach 2, 3, 4 i wymierzono mu karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet okresów odbytych kar od 9 sierpnia 1999r. do 9 listopada 1999r. oraz od 18 kwietnia 2003r. do 9 grudnia 2003r. oraz od 7 kwietnia 1998r. do 1 czerwca 1998r. oraz od 21 czerwca 1998r. do 2 października 1998r. oraz od 1 listopada 1998r. do 17 grudnia 1998r. oraz od 9 grudnia 2003r. do 27 kwietnia 2004r. oraz od 1 lutego 2007r; 5. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 3 listopada 2011r. sygn. akt IV K 11/06 na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art.18§3 kk w zw. z art.280§1 kk popełnione 18 marca 2003r. na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art.280§1 kk popełnione 26 marca 2003r. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.281 kk popełnione 18 grudnia 2002r. na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art.280§1 kk popełnione 30 kwietnia 2002r. 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.270§1 kk popełnione w okresie od 21 grudnia 2001r. do 28 marca 2003r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.270§1 kk popełnione 24 kwietnia 2002r. na karę 2 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art.280§1 kk popełnione 21 lutego 2003r., a następnie na karę łączną 5 lat pozbawienia wolności, łączącą ww. jednostkowe kary pozbawienia wolności; 6. Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 5 października 2012r. sygn. akt III K 228/11 na karę 6 lat pozbawienia wolności za przestępstwo z art.280§1 kk i art.157§2 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art.64§1 kk popełnione 24 września 2010r. na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.291§1 kk w zw. z art.64§1 kk popełnione w okresie pomiędzy 13 września 2010r. a 24 września 2010r. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo z art.62 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii popełnione 9 grudnia 2010r., a następnie na karę łączną 7 lat pozbawienia wolności łączącą ww. jednostkowe kary pozbawienia wolności. Wyrokiem łącznym z dnia 14 października 2013r. Sąd Rejonowy rozwiązał kary łączne pozbawienia wolności orzeczone wyrokami wydanymi w sprawach III K 228/11 oraz IV K 11/06. Na podstawie art.569§1 kpk w zw. z art.85 kk i art.86§1 kk połączył jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 5 i 6 i wymierzył skazanemu B. Ś. karę łączną 12 lat pozbawienia wolności. Na podstawie art.572 kpk umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałym zakresie. Orzeczenie zawiera też rozstrzygnięcie o kosztach postępowania w tym obrony udzielonej skazanemu z urzędu. Powyższy wyrok zaskarżył osobiście skazany B. Ś. oraz jego obrońca. W osobistej apelacji skazany zaskarżył wyrok w całości, zarzucając błąd polegający na uznaniu, że brak podstaw do połączenia wyrokiem łącznym wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. III K 169/07 z wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy o sygn. IV K 11/06. Skarżący zarzucił obrazę przepisów postępowania poprzez wydanie wyroku łącznego, mimo że postanowienie w sprawie sygn. IV Ko 315/12 dotyczące zaliczeń różnych okresów pozbawienia wolności stosowanych w innych sprawach ( Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. IV K 11/06; Sądu Rejonowego w Szubinie sygn. II K 15/04 i Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. XI K 29/08) się nie uprawomocniło. W uzasadnieniu apelacji skazany podniósł, że w sprawie o sygn. akt III K 169/07 odbył w całości karę pozbawienia wolności i dlatego kary z tego wyroku i wyroku IV K 11/06 dotyczące czynów z lat 2001-2003 winny ulec połączeniu z uwagi na bliskość czasową przestępstw objętych tymi wyrokami. Łączenie wyroku o sygn. IV K 11/06 z wyrokiem o sygn. III K 228/11 jest krzywdzące zdaniem skarżącego, gdyż ten ostatni wyrok dotyczy czynów z roku 2010. Skarżący podniósł, że Sąd Rejonowy połączył wyroki nie uwzględniając, że pomiędzy czynami, których dotyczą, nie zachodzi bliskość ani czasowa ani podmiotowa. Skarżący także zarzucił „nadużywanie znaczenia incydentu”, za który został ukarany karą porządkową 7 dni aresztu w toczącej się sprawie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy sygn. III K 741/11. Reasumując, skazany B. Ś. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, ewentualnie o jego zmianę poprzez „właściwe połączenie” kar z uwzględnieniem okresów odbytych kar i tymczasowych aresztów. Obrońca oskarżonego zaskarżył wyrok w części dotyczącej kary – na korzyść skazanego, zarzucając rażącą niewspółmierność kary łącznej wymierzonej skazanemu. W uzasadnieniu apelacji skarżący podniósł, że nie uczestniczy w podkulturze przestępczej, że „w ramach skruchy przeprosił prokuratora” (sprawa III K 741/11). Reasumując, obrońca skazanego wniósł o zmianę wyroku poprzez wymierzenie kary pozbawienia wolności w jej dolnych granicach. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Apelacje skazanego i jego obrońcy są oczywiście bezzasadne. Sąd Rejonowy dokonał analizy wszystkich prawomocnych skazań B. Ś. wskazanych we wniosku oraz wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 5 października 2012r. o sygn. akt III K 228/11, gdyż zakres wyroków jednostkowych objętych wnioskiem nie może mieć rozstrzygającego znaczenia dla zakresu przedmiotowego postępowania. Obowiązkiem Sądu meriti jest bowiem przeprowadzenie postępowania w zakresie wszystkich skazań danej osoby celem ustalenia czy orzeczone kary podlegają łączeniu. Sąd Odwoławczy w pełni podziela argumentację Sądu I instancji zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku łącznego, uznając za zbędne jej powielanie. Słusznie Sąd ten uznał, że nie było podstaw do rozwiązywania wyroku łącznego z dnia 4 lipca 2007r. o sygn. akt III K 169/07, którym połączono kary wymierzone wyrokami o sygn. akt III K 1299/99, VIII K 399/03 i III K 330/03. Czyny, za które skazano B. Ś. w sprawach Sądu Rejonowego w Bydgoszczy o sygn. akt IV K 11/06 i III K 228/11 popełnione zostały po wydaniu pierwszego z wyroków ( III K 1299/99) połączonych cytowanym wyrokiem łącznym. o sygn. III K 169/07 z 4 lipca 2007r. Oczywistym natomiast jest, że zanim zapadł wyrok dnia 3 listopada 2011r. (sygn. akt IV K 11/06) skazany dopuścił się przestępstw objętych wyrokiem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z 5 października 2012r. (sygn. akt III K 228/11) i w ramach tego zbiegu przestępstw kary pozbawienia wolności orzeczone w tych wyrokach podlegały łączeniu. Sąd Rejonowy właściwie ocenił też czynniki wpływające na wymiar kary łącznej i Sąd Okręgowy podziela stanowisko, że w przypadku analizowanego zbiegu przestępstw winna mieć zastosowanie zasada kumulacji. Słusznie Sąd meriti uznał, że wielość popełnionych czynów jest okolicznością obciążającą i stosowanie absorpcji prowadziłoby wręcz do bezkarności sprawcy. Podkreślić też należy, że działalność przestępcza skazanego obejmowała szereg bardzo różnych czynów, między innymi rozboje, kradzieże, fałszerstwa, jak i prowadzenie samochodu, mimo orzeczonego zakazu, posiadanie środków odurzających. Sąd Rejonowy wymierzając karę łączną pozbawienia wolności w niniejszej sprawie miał na uwadze również zachowanie skazanego w zakładzie karnym, na sali rozpraw, a także odległy związek czasowy między popełnionymi czynami. Względy zarówno prewencji indywidualnej jak i ogólnej przemawiają za takim wymierzeniem kary. W błędzie jest skazany oczekując, że istotą kolejnych wyroków łącznych będzie tworzenie korzystnych dlań sytuacji. Reasumując, apelacje zarówno skazanego jak i jego obrońca nie zasługują na uwzględnienie i zaskarżony wyrok jako całkowicie słuszny Sąd Okręgowy utrzymał w mocy.