IV Ka 1077/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy uchylił wyrok Sądu Rejonowego w części dotyczącej połączenia kar z lat 2006 i umorzył postępowanie w tym zakresie, uznając apelację obrońcy za zasadną z powodu błędnych ustaleń faktycznych dotyczących zawieszenia wykonania kar.
Sąd Okręgowy rozpoznał apelację obrońcy skazanego A. C. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego. Apelacja dotyczyła części wyroku łącznego, która łączyła kary z lat 2006. Obrońca zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na pominięciu faktu ponownego zawieszenia wykonania kar, co skutkowało zastosowaniem nowej ustawy i orzeczeniem bezwzględnej kary łącznej, podczas gdy obowiązywała ustawa względniejsza. Sąd Okręgowy uznał apelację za zasadną, uchylił zaskarżoną część wyroku i umorzył postępowanie w tym zakresie, obciążając Skarb Państwa kosztami.
Sąd Okręgowy w Krakowie rozpoznał apelację obrońcy skazanego A. C. od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Krakowie. Apelacja dotyczyła punktów I-IV wyroku łącznego, które obejmowały połączenie kar orzeczonych wyrokami z dnia 7 czerwca 2006 r. (sygn. II K 709/06/K) i z dnia 30 czerwca 2006 r. (sygn. II K 791/06/K). Obrońca zarzucił Sądowi Rejonowemu błędne ustalenia faktyczne, polegające na pominięciu okoliczności, że wykonanie tych kar zostało dwukrotnie odroczone, a ostatecznie ponownie zawieszone postanowieniami z dnia 1 czerwca 2012 r. Zdaniem obrońcy, skutkowało to naruszeniem art. 4 § 1 k.k. poprzez zastosowanie nowej ustawy i orzeczenie bezwzględnej kary łącznej, podczas gdy obowiązywała ustawa względniejsza dla skazanego. Sąd Okręgowy przychylił się do argumentacji obrońcy, stwierdzając, że Sąd Rejonowy błędnie ustalił stan faktyczny, nie uwzględniając ponownego zawieszenia wykonania kar. W konsekwencji, Sąd Okręgowy uznał, że doszło do obrazy prawa materialnego, a zastosowanie nowej ustawy było nieprawidłowe. Zgodnie z art. 4 § 1 k.k. i orzecznictwem Sądu Najwyższego, w sytuacji gdy kary jednostkowe były warunkowo zawieszone, a popełnione przestępstwa miały miejsce przed wejściem w życie nowelizacji z 2009 r. dopuszczającej orzekanie bezwzględnej kary łącznej, należało umorzyć postępowanie w przedmiocie objęcia tych wyroków wyrokiem łącznym. Sąd Okręgowy uchylił zaskarżoną część wyroku i umorzył postępowanie w tym zakresie, obciążając Skarb Państwa kosztami procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli przestępstwa popełniono przed wejściem w życie nowelizacji art. 89 § 1a k.k., a kary jednostkowe były warunkowo zawieszone, należy umorzyć postępowanie w przedmiocie objęcia tych wyroków wyrokiem łącznym, aby nie pogorszyć sytuacji skazanego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy błędnie ustalił stan faktyczny, pomijając ponowne zawieszenie wykonania kar. Zastosowanie nowej ustawy (art. 89 § 1a k.k.) do kar orzeczonych przed jej wejściem w życie, gdy przestępstwa popełniono przed nowelizacją, a kary jednostkowe były warunkowo zawieszone, prowadziłoby do pogorszenia sytuacji skazanego (orzeczenie bezwzględnej kary łącznej zamiast warunkowo zawieszonej). W takiej sytuacji, zgodnie z art. 4 § 1 k.k. i art. 572 k.p.k., należy umorzyć postępowanie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie i umorzenie postępowania w zaskarżonej części
Strona wygrywająca
skazany A. C. (w zakresie zaskarżonej części)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. C. | osoba_fizyczna | skazany |
| Joanna Kowalska | inne | Prokurator Prokuratury Okręgowej |
Przepisy (15)
Główne
k.p.k. art. 437 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 85
Kodeks karny
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Nakazuje stosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy, jeśli przestępstwo popełniono pod rządami ustawy starszej, a w czasie orzekania obowiązuje ustawa nowa.
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 86 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 569 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 575 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 577
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 576 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 89 § § 1
Kodeks karny
Przed nowelizacją z 2009 r. wykluczał możliwość orzeczenia kary łącznej bezwzględnego pozbawienia wolności, gdy łączono wyłącznie kary z warunkowym zawieszeniem wykonania.
k.k. art. 89 § § 1a
Kodeks karny
Wprowadzony ustawą z 2009 r., dopuszcza możliwość orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, gdy łączono kary jednostkowe pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k.w. art. 152
Kodeks karny wykonawczy
k.k. art. 69
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Błędne ustalenie faktyczne przez Sąd Rejonowy polegające na pominięciu faktu ponownego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności. Naruszenie art. 4 § 1 k.k. poprzez zastosowanie ustawy nowej (art. 89 § 1a k.k.) do przestępstw popełnionych przed jej wejściem w życie, gdy kary jednostkowe były warunkowo zawieszone, co skutkowało orzeczeniem bezwzględnej kary łącznej i pogorszeniem sytuacji skazanego. Konieczność umorzenia postępowania w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym wyroków z lat 2006 na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. i art. 4 § 1 k.k.
Godne uwagi sformułowania
Sąd orzekający w sprawie wyroku łącznego winien zawsze z urzędu uwzględniać wszystkie możliwości wydania wyroku łącznego - nie jest on w żaden sposób związany czy ograniczony treścią wniosku, w szczególności chęcią połączenia tylko określonych wyroków. Wyrok łączny może (i powinien) być także wydany z urzędu, gdy zachodzą ku temu przesłanki. W tej sytuacji Sąd Rejonowy zobligowany był rozważyć, czy z uwagi na treść art. 4 § 1 k.k. , regulacje dotyczące orzekania kary łącznej obowiązujące w dacie popełnienia zbiegających się przestępstw, nie są względniejsze dla sprawcy. Brak warunków do wydania wyroku łącznego w rozumieniu art. 572 k.p.k. , to nie tylko brak przesłanek materialnoprawnych określonych w art. 85 k.k. , niezbędnych do orzeczenia kary łącznej, lecz również sytuacja, gdy Sąd, widząc możliwości połączenia kar jednostkowych orzeczonych wyłącznie z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, stwierdzi jednocześnie brak przesłanek do zastosowania do kary łącznej art. 69 k.k.
Skład orzekający
Tomasz Szymański
przewodniczący
Jadwiga Żmudzka
sprawozdawca
Małgorzata Tyndel
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja stosowania zasady względności ustawy karnej (art. 4 § 1 k.k.) w kontekście wyroków łącznych, zwłaszcza w przypadku kar warunkowo zawieszonych i zmian w przepisach dotyczących kar łącznych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy kary jednostkowe były warunkowo zawieszone, a przestępstwa popełnione przed wejściem w życie nowelizacji art. 89 § 1a k.k.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii łączenia kar w wyroku łącznym i stosowania zasady względności ustawy karnej, co jest istotne dla praktyków prawa karnego. Pokazuje, jak ważne jest dokładne ustalenie stanu faktycznego, w tym statusu wykonania kar.
“Wyrok łączny: Kiedy sąd musi umorzyć postępowanie, by nie pogorszyć sytuacji skazanego?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Ka 1077/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy w Krakowie, Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Tomasz Szymański Sędziowie: SO Jadwiga Żmudzka (spr.) SR del. Małgorzata Tyndel Protokolant: st. prot. Ewa Krzyk przy udziale Joanny Kowalskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej, po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 roku, sprawy skazanego A. C. o wydanie wyroku łącznego na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2013r. sygn. akt IX K 358/13/K na zasadzie art. 437 § 2 kpk wyrok w zaskarżonej części, to jest w zakresie punktów I, II, III i IV – uchyla i na zasadzie art. 572 kpk w zw. z art. 85 kk przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk umarza postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym: wyroku Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006 r. sygn. II K 709/06/K i wyroku tego samego Sądu z dnia 30 czerwca 2006 r. sygn. II K 791/06/K; zaś na zasadzie art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu w tym zakresie za obie instancje obciąża Skarb Państwa. SSO Jadwiga Żmudzka SSO Tomasz Szymański SSR Małgorzata Tyndel Sygn. akt IV Ka 1077/13 UZASADNIENIE A. C. skazany został następującymi prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 19 czerwca 1998 roku (sygn. akt II K 651/98) za przestępstwo z art. 264 § 2 dkk na karę 1 roku pozbawienia wolności i 600 zł grzywny i za przestępstwo z art. 205 § 1 dkk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, wobec czego orzeczono karę łączną 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 15 czerwca 2000 roku, zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, 2. Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 30 września 2005 roku (sygn. akt II K 272/05) za popełnione w dniach 1 i 9 lipca 2004 roku przestępstwa z art. 270 § 1 kk na karę 150 stawek dziennych po 10 złotych grzywny, 3. Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006 roku (sygn. akt II K 709/06/K) za popełnione w dniu 18 czerwca 2004 roku przestępstwo z art. 270 § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat i karę 100 stawek dziennych po 10 złotych grzywny, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 30 grudnia 2010 roku (sygn. akt II Ko 4482/10/K) zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, zaliczając skazanemu na jej poczet okres zatrzymania w dniach 20 i 21 marca 2006 roku i orzekając jej skrócenie o okres 96 dni odpowiadający liczbie uiszczonych stawek dziennych grzywny, 4. Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 30 czerwca 2006 roku (sygn. akt II K 791/06/K) za popełnione w okresie od 22 lipca 2004 roku do 7 września 2004 roku przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz za popełnione w dniu 28 sierpnia 2004 roku przestępstwo z art. 270 § 1 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, wobec czego orzeczono karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 14 stycznia 2011 roku (sygn. akt II Ko 4689/10/K) zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, zaliczając skazanemu na jej poczet okres zatrzymania w dniach 20 i 21 marca 2006 roku, 5. Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 26 lutego 2010 roku (sygn. akt XIV K 931/09/S) za popełnione w okresie bliżej nieustalonym pomiędzy 1 lipca 2007 roku a 15 kwietnia 2009 roku przestępstwo z art. 276 kk na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, 6. Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 24 marca 2010 roku (sygn. akt II K 228/10/K) za popełnione w okresie od bliżej nieustalonego dnia listopada 2008 roku do 19 maja 2009 roku przestępstwo z art. 263 § 2 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata i karę 100 stawek dziennych po 10 złotych grzywny, 7. Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 30 czerwca 2010 roku (sygn. akt II K 709/10/S) za popełnione w dniu 11 lutego 2010 roku przestępstwo z art. 178a § 1 kk na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata i karę 30 stawek dziennych po 10 złotych grzywny oraz środek karny 3 lat zakazu prowadzenia pojazdów, przy czym postanowieniem Sądu Rejonowego (...) z dnia 9 listopada 2012 roku (sygn. akt XIV Ko 4413/12/S), zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności orzekając jej skrócenie o okres 30 dni odpowiadający liczbie uiszczonych stawek dziennych grzywny, 8. Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 2 lipca 2012 roku (sygn. akt II K 1124/11/K) za popełnione w dniu 21 listopada 2011 roku przestępstwo z art. 178a § 4 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z zaliczeniem na jej poczet zatrzymania w dniach 21 i 22 listopada 2011 roku oraz środek karny 3 lat zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd Rejonowy (...) w Krakowie wyrokiem łącznym z dnia 28 sierpnia 2013r. sygn. akt IX K 358/13/K orzekł w tym przedmiocie następująco: I. na zasadzie art. 575 § 1 kpk rozwiązuje karę łączną orzeczoną wobec skazanego A. C. punktem III wyroku Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 30 czerwca 2006 roku (sygn. akt II K 791/06/K), opisanego w punkcie 4, II. na mocy art. 85 kk , art. 86 § 1 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk w miejsce kar pozbawienia wolności wymierzonych skazanemu wyrokami: - Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006 roku (sygn. akt II K 709/06/K) opisanym w punkcie 3, - Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 30 czerwca 2006 roku (sygn. akt II K 791/06/K) opisanym w punkcie 4, orzeka skazanemu A. C. karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, III. na zasadzie art. 577 kpk jednokrotnie zalicza skazanemu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie II okres zatrzymania w dniach 20 i 21 marca 2006r. oraz okres 96 dni, o który skrócona została połączona kara jednostkowa w sprawie o sygn. II K 709/06/K na mocy postanowienia zarządzającego wykonanie kary o sygn. II Ko 4482/10/K, IV. na zasadzie art. 576 § 1 kpk ustala, że w pozostałym zakresie wyroki opisane w punktach 3 i 4 nieobjęte punktami I – III niniejszego wyroku łącznego podlegają odrębnemu wykonaniu, V. na mocy art. 85 kk , art. 86 § 1 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk w miejsce kar pozbawienia wolności wymierzonych skazanemu wyrokami: - Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 26 lutego 2010 roku (sygn. akt XIV K 931/09/S) opisanym w punkcie 5, - Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 30 czerwca 2010 roku (sygn. akt II K 709/10/S) opisanym w punkcie 7, orzeka skazanemu A. C. karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, VI. na zasadzie art. 577 kpk zalicza skazanemu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie V okres 30 dni, o który skrócona została połączona kara jednostkowa w sprawie o sygn. II K 709/10/S na mocy postanowienia zarządzającego wykonanie kary o sygn. XIV Ko 4413/12/S oraz okresy kar dotychczas odbytych, a wymierzonych wyrokami objętymi punktem V niniejszego wyroku łącznego, VII. na zasadzie art. 576 § 1 kpk ustala, że w pozostałym zakresie wyroki opisane w punktach 5 i 7 nieobjęte punktami V – VI niniejszego wyroku łącznego podlegają odrębnemu wykonaniu, VIII. na zasadzie art. 572 kpk w zw. z art. 85 kk przy zast. art. 4 § 1 kk umarza postępowanie w przedmiocie objęcia niniejszym wyrokiem łącznym wyroków: - Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 19 czerwca 1998 roku (sygn. akt II K 651/98), opisanego w punkcie 1, - Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 30 września 2005 roku (sygn. akt II K 272/05), opisanego w punkcie 2, - Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 24 marca 2010 roku (sygn. akt II K 228/10/K), opisanego w punkcie 6, - Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 2 lipca 2012 roku (sygn. akt II K 1124/11/K), opisanego w punkcie 8, IX. na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia skazanego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych związanych z wydaniem wyroku łącznego, X. na zasadzie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu w zakresie rozstrzygnięcia objętego punktem VIII wyroku obciąża Skarb Państwa. Przedmiotowy wyrok zaskarżony został apelacją przez obrońcę skazanego, który zaskarżając go w zakresie punktów I – IV na korzyść skazanego, zarzucił błędne ustalenia faktyczne mające zasadniczy wpływ na treść wyroku, a polegające na przyjęciu, iż skazanemu zarządzono wykonanie kar orzeczonych wyrokami II K 709/06/K i II K 791/06/K, a pominięcie okoliczności, że następnie Sądy dwukrotnie odraczały skazanemu wykonanie tych kar na okres ponad 1 roku, a ostatecznie postanowieniami z dnia 1 czerwca 2012r. sygn. akt II Ko 1809/12/K i II Ko 1811/12/K ponownie zawiesiły ich wykonanie. W konsekwencji powyższego, zdaniem skarżącego, doszło do obrazy przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 4 § 1 k.k. polegającej na zastosowaniu ustawy nowej i wymierzeniu, stosowanie do art. 89 § 1 a k.k. , kary łącznej bezwzględnego pozbawienia wolności przy łączeniu dwóch kar, których wykonanie zostało uprzednio zawieszone, mimo, że w czasie popełnienia przestępstw obowiązywała ustawa względniejsza dla skazanego, gdyż art. 89 § 1 k.k. w brzemieniu obowiązującym przed dniem 8 czerwca 2010 r. wykluczył możliwość orzeczenia w takiej sytuacji kary łącznej bezwzględnego pozbawienia wolności. Podnosząc powyższe skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonym zakresie i umorzenie postępowania. Sąd Odwoławczy rozważył, co następuje: Zarzuty przedstawione w apelacji obrońcy skazanego okazały się być zasadne, dlatego też skutkować musiały zmianą zaskarżonego wyroku. W pierwszej kolejności podnieść należy, iż Sąd orzekający w sprawie wyroku łącznego winien zawsze z urzędu uwzględniać wszystkie możliwości wydania wyroku łącznego - nie jest on w żaden sposób związany czy ograniczony treścią wniosku, w szczególności chęcią połączenia tylko określonych wyroków. Wyrok łączny może (i powinien) być także wydany z urzędu, gdy zachodzą ku temu przesłanki. Art. 85 k.k. stanowi bowiem, iż jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, Sąd orzeka karę łączną biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa, przy czym „wzajemne usytuowanie pod względem chronologicznym wyroków skazujących na poszczególne rodzaje kar, np. gdy orzekano za przypisane przestępstwa na przemian "bezwzględne" kary pozbawienia wolności i kary z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, pozostaje bez znaczenia dla ustalenia, czy i które z tych przestępstw pozostają w zbiegu realnym” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2009r. sygn. akt I KZP 12/09, OSNKW 2009/10/86). Zwrot: "zanim zapadł pierwszy wyrok" odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa (uchwała SN z dnia 25 lutego 2005 r. I KZP 36/04). Nie ulega zatem wątpliwości, iż obowiązkiem Sądu orzekającego jest uwzględnienie wszystkich wydanych wobec skazanego wyroków, a nie jedynie tych wybranych przez niego. Słusznie zatem orzekając w przedmiocie wyroku łącznego Sąd Rejonowy miał na uwadze wszystkie skazania A. C. , nie zaś tylko te wskazane przez niego we wniosku o wydanie wyroku łącznego. Kontrola instancyjna stwierdza, iż skarżący obrońca skazanego nie kwestionuje prawidłowości ustalenia zbiegu realnego obejmującego jednostkowe skazania w sprawach: Sądu Rejonowego (...) w Krakowie (wyrok z dnia 26 lutego 2010 roku sygn. akt XIV K 931/09/S) oraz Sądu Rejonowego (...) w Krakowie (wyrok z dnia 30 czerwca 2010 roku sygn. akt II K 709/10/S) oraz wymiar wymierzonej w tym zakresie kary łącznej pozbawienia wolności. Nie kwestionuje również umorzenia, w oparciu o treść art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. przy zast. art. 4 § 1 k.k. , postępowania w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym wyroków: Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 19 czerwca 1998 roku sygn. akt II K 651/98, Sądu Rejonowego w Wadowicach z dnia 30 września 2005 roku sygn. akt II K 272/05, Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 24 marca 2010 roku sygn. akt II K 228/10/K, Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 2 lipca 2012 roku sygn. akt II K 1124/11/K. Wskazać zatem jedynie wystarczy, iż rozstrzygnięcia te są trafne. Szczegółowa argumentacja Sądu I instancji w tym zakresie znajduje pełną aprobatę Sądu Odwoławczego. Kontrola odwoławcza prowadzi jednocześnie do wniosku, iż słusznie skarżący obrońca skazanego zarzuca, że Sąd meriti w zakresie wyroków Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006r. sygn. akt II K 709/06/K i z dnia 30 czerwca 2006r. sygn. akt II K 791/06/K poczynił błędne ustalenia faktyczne, które miały zasadniczy wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie ustalenie tylko tego, iż skazanemu zarządzono do wykonania kary pozbawienia wolności orzeczone w tych sprawach, przy jednoczesnym pominięciu wynikających z akt wykonawczych, dołączonych do akt głównych, okoliczności, że Sąd Rejonowy dwukrotnie odraczał skazanemu wykonanie tych kar na okres ponad 1 roku, a ostatecznie postanowieniami z dnia 1 czerwca 2012r. sygn. akt II Ko 1809/12/K i II Ko 1811/12/K ponownie zawiesił ich wykonanie. Takie ustalenia Sądu Odwoławczego co do warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności orzeczonych wyrokami w sprawach sygn. II K 709/06/K i II K 791/06/K oparte są na aktach wykonawczych z tychże spraw, dopuszczonych jako dowody na rozprawie apelacyjnej, których wiarygodności nie sposób podważyć. W konsekwencji zgodzić należy się ze skarżącym, że w wyniku błędnych ustaleń faktycznych doszło do obrazy przepisów prawa materialnego poprzez naruszenie art. 4 § 1 k.k. polegającej na zastosowaniu ustawy nowej i wymierzeniu, stosownie do art. 89 § 1 a k.k. , kary łącznej bezwzględnego pozbawienia wolności przy łączeniu kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach Sądu Rejonowego (...) w Krakowie sygn. akt II K 709/06/K i II K 791/09/K, których wykonanie warunkowo zawieszono wskazanymi powyżej postanowieniami. Podkreślić tutaj należy, iż wszystkie zbiegające się przestępstwa, które były przedmiotem wyrokowania w sprawach sygn. akt II K 709/06/K i II K 791/06/K, a które w pkt II zaskarżonego wyroku objęte zostały karą łączną pozbawienia wolności, popełnione były przez skazanego przed dniem wejścia w życie art. 89 § 1a w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy - Kodeks karny wykonawczy, ustawy - Kodeks karny skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 206, poz. 1589), który dopuszcza, w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, orzekanie kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Jak bowiem wynika z akt sprawy, występku z art. 270 § 1 k.k. , za który A. C. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006 roku sygn. akt II K 709/06/K na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 5 lat i karę 100 stawek dziennych po 10 złotych grzywny, dopuścił się on w dniu 18 czerwca 2004 roku, zaś występku z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk w zw. z art. 64 § 1 kk , za który skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 30 czerwca 2006 roku sygn. akt II K 791/06/K na karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności - w okresie od 22 lipca 2004 roku do 7 września 2004 roku, zaś występku z art. 270 § 1 k.k. , za który skazany został tymże wyrokiem na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności - w dniu 28 sierpnia 2004 roku. W miejsce tych kar jednostkowych orzeczono skazanemu karę łączną w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby. Wprawdzie kary te postanowieniami z dnia 30 grudnia 2010r. sygn. akt II Ko 4482/10/K i z dnia 14 stycznia 2011r. sygn. akt II Ko 4689/10/K zarządzone zostały do wykonania, zważyć jednakże należy – co już wyżej podkreślano - po uprzednim ponad rocznym odraczaniu, postanowieniami z dnia 1 czerwca 2012r. sygn. akt II Ko 1809/12/K i II Ko 1811/12/K w trybie art. 152 k.k.w. na nowo warunkowo je zawieszono na okres próby wynoszący po 4 lata. W tej sytuacji Sąd Rejonowy zobligowany był rozważyć, czy z uwagi na treść art. 4 § 1 k.k. , regulacje dotyczące orzekania kary łącznej obowiązujące w dacie popełnienia zbiegających się przestępstw, nie są względniejsze dla sprawcy. Rozważenie tej kwestii winno było prowadzić Sąd meriti do wniosku, iż przed wejściem w życie wspomnianej nowelizacji, na gruncie art. 89 k.k. , niedopuszczalne było orzeczenie bezwzględnej kary łącznej pozbawienia wolności w przypadku, jeżeli wszystkie kary pozbawienia wolności podlegające łączeniu orzeczone były z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia jej wykonania. Również Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż „unormowanie zawarte w art. 89 § 1 k.k. (w brzmieniu przed wskazaną powyżej nowelizacją – dopisek SO) nie daje podstaw do orzeczenia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania w sytuacji, gdy łączeniu podlegają wyłącznie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania (zob. uchwała SN z dnia 25.10.2000r. I KZP 20/00). Dopiero wprowadzona ustawą z dnia z dnia 5 listopada 2009 r. zmiana normatywna dodająca § 1a do art. 89 k.k. , która, co powyżej podniesiono, weszła w życie w dniu 8 czerwca 2010 r., spowodowała, iż od tego momentu na mocy wyraźnej decyzji ustawodawcy stało się możliwe wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania w sytuacji, gdy łączeniu podlegałyby kary jednostkowe pozbawienia wolności orzeczone z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Sąd Rejonowy uznał, że należy orzec karę łączną pozbawienia wolności, przy łączeniu kar jednostkowych orzeczonych wyrokami w sprawach II K 709/06/K i II K 791/06/K - w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności, szeroko uzasadniając, dlaczego taki ilościowy wymiar kary łącznej jest zasadny. Sąd Odwoławczy również jest zdania, że gdyby połączyć te jednostkowe kary, kara łączna 3 lat pozbawienia wolności byłaby trafna. Taki wymiar kary łącznej uniemożliwia jednakże jej warunkowe zawieszenie. Doszłoby zatem do sytuacji, że gdyby osobno wykonywano każdy z jednostkowych wyroków w sprawach II K 709/06/K i II K 791/06/K, skazany nie odbywałby żadnej z kar pozbawienia wolności orzeczonych w obu tych sprawach (chyba że w przyszłości dojdzie do zarządzenia wykonania kary), jako że postanowieniami z dnia 1.06.2013r. warunkowo zawieszono kary pozbawienia wolności orzeczone w tych sprawach, zaś w razie orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat, kara ta musiałaby mieć formę bezwzględną, wobec prawnej niemożności jej zawieszenia. Doszłoby zatem do znaczącego pogorszenia sytuacji skazanego. Rozwiązanie takiej sytuacji jest możliwe poprzez skorzystanie z możliwości przewidzianej w art. 572 k.p.k. , zgodnie z którym jeżeli brak warunków do wydania wyroku łącznego, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Również w doktrynie i orzecznictwie na gruncie art. 89 § 1 k.k. (przed wspomnianą nowelizacją) dominowały poglądy, zgodnie z którymi brak warunków do wydania wyroku łącznego w rozumieniu art. 572 k.p.k. , to nie tylko brak przesłanek materialnoprawnych określonych w art. 85 k.k. , niezbędnych do orzeczenia kary łącznej, lecz również sytuacja, gdy Sąd, widząc możliwości połączenia kar jednostkowych orzeczonych wyłącznie z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, stwierdzi jednocześnie brak przesłanek do zastosowania do kary łącznej art. 69 k.k. (zob. postanowienie SN z dnia 4.11.2003r. V KK 233/03, Kodeks postępowania karnego, Komentarz tom III pod redakcją Piotra Hofmańskiego, Wydawnictwo CH Beck, Warszawa 2007 str. 435). Biorąc zatem pod uwagę, że ujawnione powyżej przestępstwa popełnione przez skazanego A. C. , a brane pod uwagę przez Sąd a quo w perspektywie orzeczenia kary łącznej, zostały popełnione przed dniem 8 czerwca 2010 r. i porównując art. 89 § 1 k.k. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 5 listopada 2009 r. (Dz. U. Nr 206, poz. 1589) oraz treść art. 89 § 1a k.k. obowiązującego w dniu wyrokowania przez sąd a quo (28 sierpnia 2013 r.), Sąd Rejonowy winien był, w oparciu o treść przepisów art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. umorzyć postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym: wyroku Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006 r. sygn. II K 709/06/K i wyroku tego samego Sądu z dnia 30 czerwca 2006 r. sygn. II K 791/06/K. Skoro Sąd Rejonowy tego nie uczynił, konieczne stało się uchylenie zaskarżonego wyroku w tym zakresie i umorzenie postępowania w tej części. Z tych przyczyn Sąd Odwoławczy, na zasadzie art. 437 § 2 k.p.k. wyrok w zaskarżonej części, to jest w zakresie punktów I, II, III i IV – uchylił i na zasadzie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k. przy zastosowaniu art. 4 § 1 k.k. umorzył postępowanie w przedmiocie objęcia wyrokiem łącznym: wyroku Sądu Rejonowego (...) w Krakowie z dnia 7 czerwca 2006 r. sygn. II K 709/06/K i wyroku tego samego Sądu z dnia 30 czerwca 2006 r. sygn. II K 791/06/K, zaś na zasadzie art. 632 pkt 2 kpk kosztami procesu w tym zakresie za obie instancje obciążył Skarb Państwa. SSO Jadwiga Żmudzka SSO Tomasz Szymański SSR Małgorzata Tyndel (del.)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI