Orzeczenie · 2026-04-17

IV K-O 1/26Utrzymanie wyroku za wykroczenie drogowe 22

Sąd
Sąd Okręgowy w Poznaniu
Miejsce
Poznań
Data
2026-04-17
SAOSKarnewykroczenia drogoweŚredniaokręgowy
wykroczenie drogoweruch drogowybezpieczeństwowymijaniekolizjasąd okręgowyapelacjakodeks wykroczeń

Sąd Okręgowy w Poznaniu, IV Wydział Karny-Odwoławczy, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Szamotułach, który skazał obwinionego H. L. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw. Obwiniony spowodował zagrożenie w ruchu drogowym, nie zachowując bezpiecznej odległości podczas wymijania, co skutkowało zderzeniem lusterek z innym pojazdem. W apelacji obwiniony podniósł zarzuty obrazy przepisów procesowych (m.in. art. 5 § 2, 7, 410, 424 kpk) oraz błędu w ustaleniach faktycznych i naruszenia prawa materialnego (art. 86 § 1, 33 kw), domagając się uniewinnienia lub umorzenia postępowania. Sąd Okręgowy nie dopatrzył się bezwzględnych przyczyn odwoławczych ani rażącej niesprawiedliwości wyroku. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, ocenił dowody (w tym zeznania pokrzywdzonego C. A. i świadka B. A., a także zeznania żony obwinionego A. L.) i wydał przekonujące uzasadnienie. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 7 kpk i błędu w ustaleniach faktycznych uznano za bezzasadne, podkreślając, że obwiniony miał obowiązek zachować bezpieczny odstęp i w razie potrzeby zjechać na prawo lub zatrzymać się. Sąd odrzucił również zarzut obrazy art. 5 § 2 kpk (in dubio pro reo), wskazując na jednoznaczność ustaleń faktycznych. Zarzut naruszenia art. 86 § 1 kw uznano za nieprawidłowo skonstruowany, a kwestię interpretacji art. 33 kw za drobną niezręczność językową, która nie wpłynęła na rozstrzygnięcie. W konsekwencji, wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy, a obwinionemu zasądzono koszty postępowania odwoławczego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja obowiązku zachowania bezpiecznej odległości przy wymijaniu w kontekście art. 86 § 1 kw, ocena dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe, stosowanie zasady in dubio pro reo.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego kolizji lusterek; interpretacja przepisów procesowych jest standardowa.

Zagadnienia prawne (3)

Czy niezachowanie bezpiecznej odległości przy wymijaniu, skutkujące zderzeniem lusterek, stanowi wykroczenie z art. 86 § 1 kw?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, niezachowanie bezpiecznej odległości przy wymijaniu, prowadzące do zderzenia pojazdów, wypełnia znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że obwiniony miał obowiązek zachować bezpieczny odstęp i w razie potrzeby zjechać na prawo lub zatrzymać się. Niezależnie od ewentualnych błędów drugiego kierowcy, obwiniony nie zachował należytej ostrożności, co doprowadziło do kolizji.

Czy obraza przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 424 kpk) lub błąd w ustaleniach faktycznych mogą skutkować uchyleniem wyroku, jeśli nie miały wpływu na jego treść?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wadliwość uzasadnienia wyroku (art. 424 kpk) nie może wpłynąć na treść orzeczenia wydanego wcześniej. Błąd w ustaleniach faktycznych jest zazwyczaj skutkiem naruszenia przepisów postępowania, a ocena dowodów była prawidłowa.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy stwierdził, że postępowanie Sądu Rejonowego było prawidłowe, a ocena dowodów obiektywna. Wadliwość uzasadnienia nie wpływa na treść wyroku. Zarzuty dotyczące naruszenia art. 7 kpk i błędu w ustaleniach faktycznych uznano za bezzasadne.

Czy zasada in dubio pro reo (art. 5 § 2 kpk) ma zastosowanie, gdy sąd nie powziął wątpliwości co do stanu faktycznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zasada in dubio pro reo dotyczy wątpliwości, których sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć, a nie wątpliwości strony co do prawidłowości orzeczenia. W tej sprawie stan faktyczny został jednoznacznie ustalony.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo nie ma zastosowania, gdy sąd nie miał wątpliwości co do ustaleń faktycznych i wykładni prawa, a jedynie strona kwestionuje rozstrzygnięcie. W tej sprawie ustalenia były jasne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie utrzymania wyroku)

Strony

NazwaTypRola
H. L.osoba_fizycznaobwiniony
Skarb Państwaorgan_państwowystrona postępowania (koszty)

Przepisy (17)

Główne

k.w. art. 86 § § 1

Kodeks wykroczeń

Niezachowanie bezpiecznej odległości przy wymijaniu, skutkujące zderzeniem lusterek, wypełnia znamiona wykroczenia.

Pomocnicze

k.p.k. art. 5 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Zasada in dubio pro reo ma zastosowanie tylko wtedy, gdy sąd powziął nieusuwalne wątpliwości co do stanu faktycznego lub wykładni prawa.

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Ocena dowodów musi uwzględniać zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Sąd bierze pod uwagę całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu.

k.p.k. art. 424 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Uzasadnienie wyroku powinno zawierać m.in. wskazanie podstawy faktycznej i prawnej wyroku.

k.p.w. art. 8

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Do postępowania w sprawach o wykroczenia stosuje się odpowiednio przepisy kpk.

k.p.w. art. 104 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Sąd odwoławczy bada z urzędu nieważność postępowania.

k.p.w. art. 109 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Sąd odwoławczy bada, czy wyrok nie jest rażąco niesprawiedliwy.

k.p.w. art. 636 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

W sprawach o wykroczenia do kosztów postępowania stosuje się odpowiednio przepisy kpk.

k.p.w. art. 121 § § 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Koszty postępowania odwoławczego ponosi strona wnosząca środek odwoławczy, jeśli nie został uwzględniony.

k.p.w. art. 121 § § 2

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Wymierza się opłatę za postępowanie odwoławcze.

p.r.d. art. 23 § ust. 1 pkt 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Kierujący pojazdem przy wymijaniu jest obowiązany zachować bezpieczny odstęp od wymijanego pojazdu lub uczestnika ruchu, a w razie potrzeby zjechać na prawo i zmniejszyć prędkość lub zatrzymać się.

k.w. art. 33

Kodeks wykroczeń

Przy wymiarze kary bierze się pod uwagę m.in. stopień społecznej szkodliwości czynu.

u.o.p.k. art. 21

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Określa wysokość opłat sądowych.

u.o.p.k. art. 8

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Określa wysokość opłat sądowych.

u.o.p.k. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Określa wysokość opłat sądowych.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Określa przypadki zwolnienia od kosztów sądowych.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Obraza art. 5 § 2 kpk (in dubio pro reo) • Obraza art. 7 kpk (zasady oceny dowodów) • Błąd w ustaleniach faktycznych • Obraza art. 410 kpk (całokształt okoliczności) • Obraza art. 424 § 1 kpk (uzasadnienie wyroku) • Naruszenie prawa materialnego - art. 86 § 1 kw • Naruszenie prawa materialnego - art. 33 kw

Godne uwagi sformułowania

nie zachował bezpiecznej odległości w trakcie wymijania • doprowadził do zderzenia lusterkami • nie wystąpiły żadne bezwzględne przyczyny odwoławcze ani nie wystąpiła rażąca niesprawiedliwość wyroku • uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom art. 424 § 1 i 2 kpk • nie sposób uznać aby to C. A. był nieodpowiedzialnym uczestnikiem ruchu drogowego • zasady logiki oraz względy doświadczenia życiowego nakazują nadać stosowne znaczenie diametralnej różnicy w postawach obu kierujących • kierujący pojazdem przy wymijaniu jest obowiązany zachować bezpieczny odstęp • zasada in dubio pro reo dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd • nie można zasadnie stawiać zarzutu obrazy art. 5 § 2 kpk, podnosząc wątpliwości strony co do treści ustaleń faktycznych lub co do sposobu interpretacji prawa • nie zachowanie należytej ostrożności wymaganej przepisami prawa • stopień społecznej szkodliwości czynu

Skład orzekający

Hanna Bartkowiak

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązku zachowania bezpiecznej odległości przy wymijaniu w kontekście art. 86 § 1 kw, ocena dowodów w sprawach o wykroczenia drogowe, stosowanie zasady in dubio pro reo."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego kolizji lusterek; interpretacja przepisów procesowych jest standardowa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego wykroczenia drogowego i zawiera szczegółową analizę oceny dowodów oraz argumentacji apelacyjnej, co jest cenne dla prawników procesowych.

Niezachowanie bezpiecznej odległości przy wymijaniu – sąd odwoławczy potwierdza winę kierowcy.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst