IV K 987/22

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w WarszawieWarszawa2022-11-10
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
oszustwozaliczkaroboty budowlanewprowadzenie w błądniekorzystne rozporządzenie mieniemuniewinnieniek.k.

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu oszustwa, uznając, że nie doszło do wprowadzenia w błąd w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Sąd Rejonowy rozpoznał sprawę przeciwko J. P., oskarżonemu o oszustwo na kwotę 37 500 zł, polegające na przyjęciu zaliczek na roboty dekarskie, których nie wykonał. Oskarżony miał wprowadzić w błąd pokrzywdzonego co do wykonania prac. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, sąd uniewinnił oskarżonego od zarzucanego mu czynu, uznając brak podstaw do przypisania mu winy w zakresie oszustwa.

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie rozpoznał sprawę z oskarżenia o popełnienie przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.). Oskarżony J. P. miał w okresie od (...) do (...) wprowadzić w błąd J. U. co do wykonania robót dekarskich, przyjmując zaliczki na łączną kwotę 37 500 zł, których następnie nie zwrócił ani nie wykonał prac. Po przeprowadzeniu rozprawy w dniach 14 marca, 23 czerwca, 22 września i 10 listopada 2022 roku, sąd wydał wyrok, w którym uniewinnił oskarżonego od zarzucanego mu czynu. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, w tym konkretnym przypadku nie doszło do popełnienia oszustwa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak jest dowodów na to, że oskarżony działał z góry powziętym zamiarem wprowadzenia w błąd pokrzywdzonego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Nie wykazano, aby oskarżony od początku planował nie wykonanie prac i nie zwrócenie pieniędzy. Brak jest również dowodów na celowe wprowadzenie w błąd co do faktu wykonania robót.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

J. P.

Strony

NazwaTypRola
J. P.osoba_fizycznaoskarżony
J. U.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (3)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.p.k. art. 632 § pkt 2

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 12

Kodeks karny

Skład orzekający

Marcin Brzostko

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Wykazanie, że nie każde przyjęcie zaliczki na poczet niewykonanych prac jest oszustwem, jeśli brak jest dowodu na zamiar wprowadzenia w błąd od początku."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i braku dowodów na zamiar popełnienia przestępstwa.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu oszustw przy pracach budowlanych, jednak rozstrzygnięcie opiera się na braku dowodów na zamiar, co czyni ją mniej przełomową, a bardziej ilustrującą standardowe wymogi dowodowe w sprawach karnych.

Czy nie wykonana usługa i brak zwrotu zaliczki to zawsze oszustwo? Sąd wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 37 500 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV K 987/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2022 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, IV Wydział Karny w składzie: przewodniczący: asesor sądowy Marcin Brzostko protokolant: Edyta Ignut-Krynicka, Marta Pawińska, Irena Jastrzębska, Izabela Koszewska oskarżyciel publiczny: - po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14 marca, 23 czerwca, 22 września i 10 listopada 2022 roku sprawy J. P. , syna K. i E. , urodzonego (...) w O. , oskarżonego o to, że: w dniach od (...) do (...) w W. z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzając w błąd J. U. co do faktu wykonania zawartych w umowie ustnej robót dekarskich, w tym wykonania tarasów i balkonów oraz zakupu drabin, przyjął w dniu (...) kwotę 10.000 zł, w dniu (...) kwotę 16 000 zł, w dniu (...) kwotę 10.000 zł oraz (...) kwotę 1500 zł na poczet zaliczek w ramach zawartej umowy na wykonanie robót, których nie wykonał i nie zwrócił przyjętych pieniędzy, czym doprowadził J. U. do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem, powodując straty w kwocie 37 500 zł, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. 1. oskarżonego J. P. uniewinnia od zarzucanego mu czynu, 2. na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI