IV K 562/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ rozpoznał sprawę przeciwko T. S. i J. G. oskarżonym o popełnienie przestępstw oszustwa ubezpieczeniowego. Oskarżony T. S. został uznany winnym usiłowania wyłudzenia odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia autocasco (AC) w kwocie 4.376,26 zł, poprzez złożenie wniosku o wypłatę odszkodowania za fikcyjną kolizję. Sąd zakwalifikował jego czyn jako usiłowanie oszustwa (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk) i wymierzył mu karę 250 stawek dziennych grzywny po 10 zł. Oskarżony J. G. został uznany winnym popełnienia czynu polegającego na wyłudzeniu odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia OC w kwocie 16.478 zł, poprzez upozorowanie kolizji drogowej. Sąd wymierzył mu karę 300 stawek dziennych grzywny po 10 zł. Postępowanie wobec J. G. umorzono w części dotyczącej zarzutów podrobienia podpisów na umowach ubezpieczeniowych z powodu przedawnienia (art. 17 § 1 pkt 6 kpk). Oskarżony J. G. został uniewinniony od zarzutu opisanego w pkt 2 aktu oskarżenia z powodu braku wystarczających dowodów winy (art. 5 § 2 kpk, zasada in dubio pro reo). Sąd zaliczył na poczet kary orzeczonej wobec J. G. okres jego pozbawienia wolności. Od obu oskarżonych zasądzono opłaty sądowe, zwalniając ich od pozostałych kosztów postępowania w części skazującej, a w części uniewinniającej i umarzającej koszty procesu obciążyły Skarb Państwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących oszustwa ubezpieczeniowego, usiłowania oszustwa, przedawnienia karalności oraz stosowania zasady in dubio pro reo w sprawach karnych.
Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i może nie mieć bezpośredniego zastosowania w innych sprawach bez uwzględnienia specyfiki dowodowej.
Zagadnienia prawne (4)
Czy złożenie wniosku o wypłatę odszkodowania z tytułu fikcyjnej kolizji, wiedząc o jej upozorowaniu, stanowi usiłowanie oszustwa ubezpieczeniowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, złożenie wniosku o wypłatę odszkodowania z tytułu fikcyjnej kolizji, z zamiarem wprowadzenia w błąd ubezpieczyciela i uzyskania nienależnej korzyści majątkowej, stanowi usiłowanie oszustwa, nawet jeśli odszkodowanie nie zostało wypłacone.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony T. S. działał z bezpośrednim zamiarem oszustwa, składając wniosek o odszkodowanie wiedząc, że kolizja była upozorowana. Podjęte przez niego czynności zmierzały bezpośrednio do dokonania przestępstwa, ale cel nie został osiągnięty z powodu odmowy wypłaty odszkodowania.
Czy upozorowanie kolizji drogowej i wyłudzenie odszkodowania z ubezpieczenia OC stanowi przestępstwo oszustwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, upozorowanie kolizji drogowej w celu uzyskania odszkodowania od ubezpieczyciela, które doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem ubezpieczyciela, stanowi przestępstwo oszustwa.
Uzasadnienie
Sąd ustalił, że oskarżony J. G. wspólnie z inną osobą upozorował kolizję, a następnie zgłosił szkodę, doprowadzając ubezpieczyciela do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 16.478 zł. Działanie to wypełniło znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 kk.
Czy postępowanie karne w sprawie podrobienia podpisów na dokumentach ubezpieczeniowych może być umorzone z powodu przedawnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli od popełnienia czynu upłynął termin przedawnienia określony w kodeksie karnym, postępowanie karne powinno zostać umorzone.
Uzasadnienie
Sąd umorzył postępowanie wobec J. G. w zakresie czynów z art. 270 § 1 kk (podrobienie podpisów), ponieważ czyny te popełnione w 1999 roku uległy przedawnieniu zgodnie z przepisami kodeksu karnego (art. 101 § 1 pkt 3 kk i art. 102 kk).
Czy oskarżony może zostać uniewinniony od zarzutu oszustwa, jeśli dowody winy są niewystarczające, a jego wyjaśnienia są sprzeczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w przypadku wątpliwości co do winy oskarżonego, należy zastosować zasadę in dubio pro reo i uniewinnić go od zarzutu.
Uzasadnienie
Sąd uniewinnił J. G. od zarzutu z pkt 2 aktu oskarżenia, ponieważ materiał dowodowy był niewystarczający do przypisania mu winy. Początkowe wyjaśnienia oskarżonego zostały później odwołane, a brak innych dowodów obiektywnych nie pozwolił na ustalenie jego sprawstwa.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. F. | osoba_fizyczna | świadek |
| T. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| G. S. | osoba_fizyczna | świadek |
| J. D. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| B. D. | osoba_fizyczna | świadek |
| B. G. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| S. G. (1) | osoba_fizyczna | świadek |
| R. P. | osoba_fizyczna | świadek |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadek |
| K. N. | osoba_fizyczna | świadek |
| Aleksandra Krasuska - Szewczak | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
Usiłowanie popełnienia przestępstwa.
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Oszustwo.
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
Podrobienie dokumentu.
Pomocnicze
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Zasada wymiaru kary grzywny w stawkach dziennych.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Okoliczności wyłączające ukaranie (w tym przedawnienie).
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Zasada in dubio pro reo.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek zwrotu kosztów procesu.
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
Koszty procesu w części uniewinniającej i umarzającej.
Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 art. 3 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Opłaty w sprawach karnych.
k.k. art. 101 § 1
Kodeks karny
Terminy przedawnienia karalności przestępstw.
Dz. U. poz. 396
Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw
Zmiana przepisów dotyczących przedawnienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dowody zebrane w sprawie (zeznania świadków, dokumenty) jednoznacznie potwierdzają winę oskarżonych w zakresie przypisanych im czynów. • Wyjaśnienia oskarżonego T. S. są logiczne, przekonywujące i znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. • Zeznania świadków K. F., S. G. (1), R. P., G. S., T. P., M. K., J. D. (1) potwierdzają ustalony stan faktyczny. • Opinia biegłego z zakresu badań pisma ręcznego, mimo pewnych ograniczeń, wskazuje na prawdopodobieństwo popełnienia przez J. G. podpisów na dokumentach ubezpieczeniowych. • W przypadku czynu z pkt 1 aktu oskarżenia wobec J. G., dowody wskazują na jego sprawstwo i popełnienie przestępstwa oszustwa. • W przypadku czynu przypisanego T. S., jego własne wyjaśnienia potwierdzają świadomość upozorowania kolizji i zamiar wyłudzenia odszkodowania.
Odrzucone argumenty
Brak wystarczających dowodów winy J. G. w zakresie czynu z pkt 2 aktu oskarżenia. • Sprzeczność wyjaśnień oskarżonego J. G. w zakresie czynu z pkt 2 aktu oskarżenia. • Przedawnienie czynów zarzucanych J. G. w pkt 3 i 4 aktu oskarżenia. • Brak możliwości ustalenia drugiego sprawcy i numeru rejestracyjnego pojazdu w sprawie dotyczącej czynu z pkt 2 aktu oskarżenia. • Ograniczenia dowodowe w sprawie czynu z pkt 2 aktu oskarżenia, uniemożliwiające ustalenie prawdy materialnej.
Godne uwagi sformułowania
usiłowali wprowadzić pracowników (...) Towarzystwa (...) w błąd co do zaistnienia zdarzenia będącego podstawą wypłaty odszkodowań • zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na odmowę wypłaty odszkodowania • celowo doprowadzili do upozorowanej kolizji drogowej • doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem • zasada in dubio pro reo • nie budzi jakiejkolwiek wątpliwości • nie budzą jakichkolwiek wątpliwości • nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości
Skład orzekający
Katarzyna Religa
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oszustwa ubezpieczeniowego, usiłowania oszustwa, przedawnienia karalności oraz stosowania zasady in dubio pro reo w sprawach karnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i może nie mieć bezpośredniego zastosowania w innych sprawach bez uwzględnienia specyfiki dowodowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy oszustw ubezpieczeniowych, które są powszechnym problemem. Pokazuje mechanizmy działania sprawców i sposób, w jaki sąd ocenia dowody w takich sprawach, w tym kwestie przedawnienia i zasady domniemania niewinności.
“Ubezpieczyciel oszukany na 16 tys. zł – sąd skazuje sprawców upozorowanej kolizji.”
Dane finansowe
WPS: 4587 PLN
odszkodowanie: 4376,26 PLN
odszkodowanie: 16 478 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.