IV K 396/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy skazał oskarżonego za spowodowanie choroby realnie zagrażającej życiu pokrzywdzonego, wymierzając karę 4 lat pozbawienia wolności, mimo pierwotnego zarzutu usiłowania zabójstwa.
Oskarżony D. P. został oskarżony o usiłowanie zabójstwa M. K., zadając mu co najmniej cztery uderzenia nożem w plecy i jeden cios w klatkę piersiową. Sąd Okręgowy uznał go jednak za winnego popełnienia czynu z art. 156 § 1 pkt. 2 k.k., polegającego na spowodowaniu choroby realnie zagrażającej życiu pokrzywdzonego poprzez trzykrotne ugodzenie nożem w klatkę piersiową, co skutkowało odmą i krwiakiem jamy opłucnej. Wymierzono mu karę 4 lat pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał sprawę D. P., który był oskarżony o usiłowanie pozbawienia życia M. K. poprzez zadanie mu licznych ciosów nożem. Pierwotny zarzut obejmował próbę zabójstwa (art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.) oraz spowodowanie obrażeń ciała (art. 156 § 1 pkt. 2 k.k.). Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 156 § 1 pkt. 2 k.k., stwierdzając, że oskarżony trzykrotnie ugodził pokrzywdzonego nożem w klatkę piersiową, powodując obrażenia skutkujące odmą i krwiakiem lewej jamy opłucnej, co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu. Sąd nie dopatrzył się zamiaru pozbawienia życia, a jedynie spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. W konsekwencji, na mocy art. 156 § 1 pkt. 2 k.k., orzeczono karę 4 lat pozbawienia wolności. Na poczet kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych, a koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że zachowanie oskarżonego stanowiło czyn z art. 156 § 1 pkt. 2 k.k., a nie usiłowanie zabójstwa.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że brak było zamiaru bezpośredniego pozbawienia życia, a jedynie spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Kluczowe dla rozstrzygnięcia były obrażenia pokrzywdzonego, które skutkowały odmą i krwiakiem jamy opłucnej, kwalifikując je jako chorobę realnie zagrażającą życiu, ale nie jako bezpośredni skutek dążenia do śmierci.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Modest Rubach | inne | prokurator |
| Małgorzata Duszyńska | inne | prokurator |
| A. S. | inne | obrońca z urzędu |
| K. J. | inne | obrońca z urzędu |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 156 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
choroba realnie zagrażająca życiu zamierzonego celu nie osiągnął nie dopatrzono się zamiaru pozbawienia życia
Skład orzekający
Ewa Górska Wójcik
przewodniczący
Andrzej Klimkowski
sędzia
S. B.
ławnik
J. Z.
ławnik
B. N.
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja znamion czynu z art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. w kontekście odróżnienia go od usiłowania zabójstwa."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, gdzie obrażenia skutkowały chorobą zagrażającą życiu, ale nie było zamiaru zabójstwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak istotna jest precyzyjna kwalifikacja prawna czynu i odróżnienie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu od usiłowania zabójstwa, nawet w sytuacji zadania wielu ciosów nożem.
“Ciosy nożem, ale nie usiłowanie zabójstwa? Sąd wyjaśnia granicę między ciężkim uszczerbkiem a próbą morderstwa.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV K 396/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2015 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.O. Ewa Górska Wójcik Sędzia: S.S.O. Andrzej Klimkowski Ławnicy: S. B. , J. Z. , B. N. Protokolant: Joanna Basak przy udziale prokuratorów: Modesta Rubacha, Małgorzaty Duszyńskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11 lutego 2015 roku, 16 marca 2015 roku sprawy D. P. , syna E. i A. z domu S. , urodzonego (...) w L. , oskarżonego o to, że: w nocy z 28 na 29 czerwca 2014 roku w M. woj. (...) , działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia M. K. zadał w/w pokrzywdzonemu co najmniej cztery uderzenia nożem kuchennym w plecy oraz jeden cios nożem pomiędzy pierwszy, a trzeci łuk żebrowy klatki piersiowej powodując u niego rany kłute klatki piersiowej, ale zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na oswobodzenie się pokrzywdzonego i jego ucieczkę, przy czym zachowaniem tym sprowadził chorobę realnie zagrażającą życiu M. K. w postaci odmy płuc, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. D. P. uznaje za winnego tego, że w nocy z 28 na 29 czerwca 2014 roku w M. woj. (...) , trzykrotnie ugodził M. K. nożem w lewą stronę klatki piersiowej powodując u niego ranę kłutą w linii środkowo-obojczykowej na wysokości V międzyżebrza oraz dwie rany kłute na powierzchni grzbietowej na wysokości I i III przestrzeni międzyżebrowej, które to obrażenia skutkowały odmą i krwiakiem lewej jamy opłucnej i spowodowały chorobę realnie zagrażającą życiu pokrzywdzonego, tj. czynu z art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. i za to na mocy art. 156 § 1 pkt. 2 k.k. wymierza karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 29 czerwca 2014 roku do dnia 18 marca 2015 roku. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. S. Kancelaria Adwokacka ul. (...) , (...)-(...) L. kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) oraz na rzecz adw. K. J. Kancelaria Adwokacka ul. (...) , (...)-(...) L. kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej oskarżonemu z urzędu, Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości ustalając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI