IV K 351/14

Sąd Okręgowy w LublinieLublin2014-12-23
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuokręgowy
rozbójusiłowanieznęcanie psychicznerecydywakara łącznaalkoholizmrodzinaprzemoc domowa

Sąd Okręgowy skazał oskarżonego za usiłowanie rozboju i znęcanie się psychiczne nad ojcem, wymierzając karę łączną 4 lat pozbawienia wolności.

Oskarżony P.S. został uznany za winnego usiłowania rozboju na swoim ojcu (dwukrotnie) oraz znęcania się psychicznego nad nim. Sąd umorzył postępowanie w zakresie jednego z zarzutów rozboju z uwagi na dobrowolne odstąpienie. Wymierzono karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania i nakazem umieszczenia w zakładzie karnym z możliwością leczenia uzależnienia od alkoholu.

Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał sprawę przeciwko P.S., oskarżonemu o usiłowanie rozboju na swoim ojcu J.S. oraz o znęcanie się psychiczne nad nim. Oskarżony dopuszczał się czynów w warunkach recydywy (art. 64 § 1 i 2 k.k.). Sąd umorzył postępowanie w zakresie pierwszego zarzutu usiłowania rozboju, uznając, że oskarżony dobrowolnie odstąpił od czynu, wyczerpując dyspozycję art. 190 § 1 k.k. Oskarżony został uznany za winnego pozostałych dwóch zarzutów usiłowania rozboju oraz znęcania się psychicznego nad ojcem, popełnionych w warunkach ciągu przestępstw i recydywy. Sąd wymierzył kary za poszczególne czyny, a następnie połączył je w karę łączną 4 lat pozbawienia wolności, nakazując umieszczenie oskarżonego w zakładzie karnym z możliwością leczenia uzależnienia od alkoholu. Zasądzono również koszty obrony z urzędu, a oskarżonego zwolniono od opłat sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd umorzył postępowanie w tym zakresie, uznając dobrowolne odstąpienie i wyczerpanie dyspozycji art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony, mimo groźby zabójstwa i próby zaboru pieniędzy, dobrowolnie zaprzestał dalszego działania, co stanowi podstawę do umorzenia postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

częściowe umorzenie, skazanie, kara łączna

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie umorzenia i kosztów)

Strony

NazwaTypRola
P. S.osoba_fizycznaoskarżony
J. S.osoba_fizycznapokrzywdzony
R. N.organ_państwowyprokurator
P. M.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (14)

Główne

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 280 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 280 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 64 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 207 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 91 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 62

Kodeks karny

Określenie typu zakładu karnego.

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Zaliczenie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary.

k.p.k. art. 17 § 1

Kodeks postępowania karnego

Umorzenie postępowania w przypadku dobrowolnego odstąpienia od czynu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dobrowolne odstąpienie od czynu w przypadku pierwszego zarzutu usiłowania rozboju. Popełnienie czynów w warunkach recydywy i ciągu przestępstw uzasadniające wymierzenie surowszej kary. Konieczność umieszczenia oskarżonego w zakładzie karnym z możliwością leczenia uzależnienia od alkoholu.

Godne uwagi sformułowania

zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na postawę pokrzywdzonego czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności dobrowolnie odstąpił znęcał się psychicznie nad swoim ojcem wszczynał awantury domowe, w trakcie których wyzywał pokrzywdzonego słowami wulgarnymi, powszechnie uznanymi za obelżywe

Skład orzekający

M. Ś.

przewodniczący

M. K.

ławnik

T. Ł.

ławnik

Informacje dodatkowe

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy przemocy domowej i przestępstw popełnianych przez syna na ojcu, co ma silny wymiar ludzki i społeczny. Dodatkowo, kwestia recydywy i uzależnienia od alkoholu dodaje jej głębi.

Syn skazany za usiłowanie rozboju i znęcanie się nad ojcem – 4 lata więzienia i nakaz leczenia odwykowego.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV K 351/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie IV Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO M. Ś. Ławnicy: M. K. , T. Ł. Protokolant: sekr. sąd. P. S. przy udziale prokuratora R. N. po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 28 listopada i 19 grudnia 2014 roku sprawy P. S. , syna J. i M. z domu M. , urodzonego (...) w L. oskarżonego o to, że: I. w czerwcu 2014 roku, daty dziennej nieustalonej, w L. , posługując się niebezpiecznym przedmiotem w postaci noża i grożąc swojemu ojcu J. S. zabójstwem usiłował dokonać na jego szkodę zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w nieustalonej wysokości, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § l k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia 2 czerwca 2009 roku o sygn. akt: IX K 908/07 m.in. za czyn z art. 280 § l k.k. w zw. z art. 64 § l k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, objętą wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia l września 2011 roku o sygn. akt: IX K 385/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie V Wydziału Karnego z dnia 13 grudnia 2011 roku o sygn. akt: V Ka 895/11, którą odbywał w okresie od 30 czerwca 2009 roku do dnia 28 października 2010 roku, tj. o czyn z art. 13 § l k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. ; II. w drugiej połowie maja 2014 roku, daty dziennej nieustalonej, w L. , używając wobec swojego ojca J. S. przemocy w postaci duszenia rękoma za szyję, usiłował dokonać na jego szkodę zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w nieustalonej wysokości, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § l k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia 2 czerwca 2009 roku o sygn. akt: IX K 908/07 m.in. za czyn z art. 280 § l k.k. w zw. z art. 64 § l k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, objętą wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia l września 2011 roku o sygn. akt: IX K 385/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie V Wydziału Karnego z dnia 13 grudnia 2011 roku o sygn. akt: V Ka 895/11, którą odbywał w okresie od 30 czerwca 2009 roku do dnia 28 października 2010 roku, tj. o czyn z art. 13 § l k.k. w zw. z art. 280 § l k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. ; III. dnia 2 lipca 2014 roku w L. , używając wobec swojego ojca J. S. przemocy w postaci uderzenia w okolicę czołową pokrzywdzonego swoją głową, usiłował dokonać na jego szkodę zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w nieustalonej wysokości, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na postawę pokrzywdzonego, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 kt po odbyciu łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazany w warunkach określonych w art. 64 § l k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia 2 czerwca 2009 roku o sygn. akt: IX K 908/07 m.in. za czyn z art. 280 § l k.k. w zw. z art. 64 § l k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, objętą wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia l września 2011 roku o sygn. akt: IX K 385/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie V Wydziału Karnego z dnia 13 grudnia 2011 roku o sygn. akt: V Ka 895/11, którą odbywał w okresie od 30 czerwca 2009 roku do dnia 28 października 2010 roku, tj. o czyn z art. 13 § l k.k. w zw. z art. 280 § l k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. ; IV. w okresie od maja 2012 roku, daty dziennej nieustalonej, do lutego 2013 roku, daty dziennej nieustalonej oraz od 15 maja 2014 roku do 2 lipca 2014 roku w L. , znęcał się psychicznie nad swoim ojcem J. S. w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, w trakcie których wyzywał pokrzywdzonego słowami wulgarnymi, powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o czyn z art. 207 § l k.k. Ustalając, że P. S. w czerwcu 2014 r., daty dziennej nieustalonej, w L. , działając w ciągu 5 lat po odbyciu łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazanym w warunkach określonych w art. 64 § l k.k. wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia 2 czerwca 2009 roku o sygn. akt IX K 908/07 m.in. za czyn z art. 280 § l k.k. w zw. z art. 64 § l k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, objętą wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia l września 2011 roku o sygn. akt IX K 385/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie V Wydziału Karnego z dnia 13 grudnia 2011 roku o sygn. akt V Ka 895/11, którą odbywał w okresie od 30 czerwca 2009 roku do dnia 28 października 2010 roku, posługując się niebezpiecznym narzędziem w postaci noża i grożąc swojemu ojcu J. S. zabójstwem, które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę spełnienia, usiłował dokonać na jego szkodę zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w nieustalonej kwocie, lecz od dokonania przestępstwa rozboju dobrowolnie odstąpił wyczerpując dyspozycję art. 190 § 1 k.k. popełnionego w warunkach art. 64 § 1 k.k. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 10 k.p.k. postępowanie o ten czyn umarza, koszty postępowania przejmując na rachunek Skarbu Państwa. P. S. uznaje za winnego dokonania czynów opisanych w pkt II i III aktu oskarżenia, z których każdy wyczerpuje dyspozycję art. 13 § 1 kk w zw. z art. 280 § 1 k.k. , art. 64 § 2 k.k. przyjmując, że czyny te zostały popełnione w warunkach ciągu przestępstw opisanych w art. 91 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 14 § 1 k.k. , art. 280 § 1 k.k. , art. 64 § 2 k.k. , art. 91 § 1 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności. P. S. uznaje za winnego tego, że od maja 2012 r. do lutego 2013 r. i od 15 maja 2014 r. do 2 lipca 2014 r. w L. , znęcał się psychicznie nad swoim ojcem J. S. w ten sposób, że będąc pod wpływem alkoholu wszczynał awantury domowe, w czasie których wyzywał pokrzywdzonego słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym za czyn z art. 207 § 1 kk wyrokiem Sądu Rejonowego w Lublinie z dnia 29 sierpnia 2007 r. w sprawie XIX K 567/07 objętym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie IX Wydziału Karnego z dnia l września 2011 roku o sygn. akt IX K 385/11, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie V Wydziału Karnego z dnia 13 grudnia 2011 roku o sygn. akt V Ka 895/11, na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 3 lutego 2007 r. do 6 kwietnia 2007 r. i od 10 czerwca 2007 r. do 10 grudnia 2007 r. i od 30 czerwca 2009 r. do 28 października 2010 r., czym wyczerpał dyspozycję art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 207 § 1 k.k. wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 k.k. , art. 86 § 1 k.k. , art. 91 § 2 k.k. orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności łączy i jako karę łączną wymierza 4 (cztery) lat pozbawienia wolności, przy czym na podstawie art. 62 k.k. określa, że P. S. winien być umieszczony w zakładzie karnym, gdzie istnieje możliwość leczenia z uzależnienia od alkoholu. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 2 lipca 2014 r. do 5 sierpnia 2014 r. i od 23 września 2014 r. do 23 grudnia 2014 r. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. P. M. z Kancelarii Adwokackiej w L. , ul. (...) lok. 321, (...)-(...) L. kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych tytułem wynagrodzenia za wykonaną obronę z urzędu. Zwalnia oskarżonego od opłaty i wydatków, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI