IV K 259/20

Sygn. akt IV K 259/ 20 WYROK WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 czerwca 2020 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie Wydział IV Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Radosław Marcinków Protokolant Oliwia Szyszczakiewicz przy udziale prokuratora Karoliny Raczak po rozpoznaniu dnia 3 czerwca 2020r. sprawy: T. K. , urodzonego (...) w S. , syna T. i D. , oskarżonego o to, że w dniu 21 stycznia 2020 r. w S. przy ul. (...) jak posesja oznaczona numerem (...) , działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii posiadał bez wymaganego zezwolenia znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 30,67 grama netto, tj. o czyn 62 ust 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii , I. uznaje oskarżonego za winnego tego, że w dniu 21 stycznia 2020 r. w S. przy ul. (...) , działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii , posiadał bez wymaganego zezwolenia znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 30,67 gram mieszaniny amfetaminy i kofeiny o średnim stężeniu amfetaminy 4,2 %, tj. czynu z art. 62 ust 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii i za ten czyn na podstawie art. 62 ust 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 70 ust 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego przepadek zatrzymanej substancji psychotropowej w łącznej ilości 30,39 g wraz z opakowaniem, III. na podstawie art. 230 § 2 k.p.k. nakazuje zwrócić oskarżonemu trzy telefony komórkowe opisane w pkt 1 – 3 wykazu dowodów rzeczowych na k. 152, IV. na podstawie art. 627 k.p.k. oraz art. 2 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym wymierza mu 300 (trzysta) zł opłaty. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IV K 259/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. T. K. w dniu 21 stycznia 2020 r. w S. przy ul. (...) , działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii , posiadał bez wymaganego zezwolenia znaczną ilość substancji psychotropowej w postaci 30,67 gram mieszaniny amfetaminy i kofeiny o średnim stężeniu amfetaminy 4,2%. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 21 stycznia 2020 roku funkcjonariusze Policji pełniący służbę patrolową na terenie miasta S. przeprowadzili wobec dwóch idących ulicą (...) mężczyzn, którzy na ich widok zaczęli zachowywać się nerwowo i podejrzanie, policyjną interwencję. W jej wyniku u T. K. ujawniono substancję psychotropową w postaci 30,67 gram mieszaniny amfetaminy i kofeiny o średnim stężeniu amfetaminy 4,2 %. Zeznania: R. A. A. G. A. L. Wyjaśnienia: T. K. Protokół zatrzymania osoby Protokół przeszukania osoby wraz ze spisem i opisem rzeczy Protokół oględzin rzeczy Protokół zatrzymania rzeczy wraz ze spisem i opisem rzeczy Protokół badania fizykochemicznego Protokół przeszukania Opinia uzupełniająca biegłych Opinia sądowo – psychiatryczna 13-15, 16-18, 30 - 32, 72,83, 288-289 2-3 5-7 10 – 11 22-24 41- 42 48-49 285 – 287 156 - 160 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. T. K. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu zeznania R. A. A. G. A. L. Wymienieni świadkowie nie mieli powodów, aby zeznawać nieprawdę w zakresie faktu posiadania przez oskarżonego, podczas interwencji funkcjonariuszy policji ujawnionych narkotyków. wyjaśnienia T. K. Brak podstaw do kwestionowania wyjaśnień przyznającego się do winy oskarżonego, nadto wyjaśnienia te są zgodne z pozostałymi dowodami osobowymi oraz dowodami z dokumentów w postaci protokołów oględzin, przeszukań i opiniami biegłych. Oskarżony przyznał się do posiadania ujawnionych narkotyków. Nie ma żadnych podstaw, aby wyjaśnienia te kwestionować, tym bardziej, że nie miał on powodów, aby się niezgodnie z prawdą obciążać. Dowody z dokumentów Brak jest podstaw do kwestionowania dowodów z dokumentów. Zostały one sporządzone przez uprawione do tego osoby, nie budziły wątpliwości, a nadto żadna ze stron ich nie podważała. W zakresie opinii biegłych dodatkowo stwierdzić należy, że zostały one sporządzone przez osoby posiadające ku temu wymaganą wiedzę i kwalifikacje, zwarte w nich wnioski zostały natomiast przekonująco i prawidłowo uzasadnione, żadna ze stron ich zresztą nie kwestionowała. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I T. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony posiadał 30,67 gram substancji psychotropowej w mieszaniny amfetaminy i kofeiny o średnim stężeniu amfetaminy 4,2 %. Biegli wydający opinię uzupełniającą wskazali, że mieszanina o stężeniu 4,2 % amfetaminy występuje powszechnie, stężenie amfetaminy w porcja dilerskich waha się od 1 do 15 %, zaś statystycznie najczęściej spotykane porcje zawierają od 5 do 10% wagowych amfetaminy. Przy 300 mg porcji handlowej już stężenie 2 % wystarczałoby dla osiągnięcia efektu odurzenia. W/w substancja psychotropowa występuje zwyczajowo w porcjach po 300 – 500 mg netto, przy czym, jak wyżej wskazano, porcja 300 mg już przy 2 % stężeniu amfetaminy jest wystarczająca dla osiągnięcia odurzenia, co oznacza, że tym bardziej cel ten zostanie osiągnięty w przypadku mieszaniny o stężeniu 4,2 %. Zakładając dokonanie podziału zatrzymanego narkotyku na porcje handlowe po 300 mg, porcje te wystarczyłyby dla osiągnięcia efektu odurzającego u 102 osób. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela te poglądy doktryny, które wskazują, że za znaczną ilość należy uznać taką ilość narkotyków, która pozwala na osiągniecie celu odurzenia co najmniej kilkudziesięciu osób. W taki sposób wypowiedział się przykładowo Sądu Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 14 listopada 2018r. sygn. II AKa 251/2018r. W wyroku tym stwierdzono, że jeżeli przedmiotem czynności wykonawczej przestępstw określonych w ustawie z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, która mogłaby jednorazowo zaspokoić potrzeby co najmniej kilkudziesięciu osób uzależnionych, to jest to "znaczna ilość" w rozumieniu tej ustawy . ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem I Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna skazania jest analogiczna do przyjętej kwalifikacji prawnej. ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. K. I Wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności uwzględnia dotychczasową wielokrotną karalność oskarżonego oraz rodzaj posiadanych narkotyków, należących do grupy tzw. narkotyków twardych. Na korzyść oskarżonego poczytano jego przyznanie się do winy oraz wydającą się dość wiarygodną deklarację chęci dobrowolnego poddania się leczeniu odwykowemu w celu porzucenia nałogu, co pozwala uznać, że kara nieznacznie odbiegająca od minimalnego ustawowego zagrożenia powinna osiągnąć stawiane jej cele zapobiegawcze i wychowawcze. Na wymiar kary na korzyść oskarżonego wpływał także brak wcześniejszej karalności za czyny podobne oraz ilość zatrzymanego narkotyku. Jest to co prawda ilość znaczna, jednak fakt ten znajduje już odzwierciedlenie w przyjętej kwalifikacji prawnej. W ramach ilości znacznych mogą występować bardzo istotne różnice (mogą się one wahać od kilkudziesięciu gram do kilkuset kilogramów lub więcej). Ilość narkotyków posiadanych przez oskarżonego z pewnością plasowała się w dolnych granicach ilości, które mogą być uznawane za znaczne, w związku z czym, pomimo poprzedniej karalności, orzeczona kara nie powinna znacznie odbiegać od minimalnego ustawowego zagrożenia. T. K. II Przepadek zatrzymanej substancji psychotropowej wraz z opakowaniem na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii , z uwagi na skazanie za przestępstwo z art. 62 ust 2 ustawy. T. K. III Na podstawie art. 230 § 2 k.k. zatrzymane 3 telefony komórkowe, jako zbędne dla postępowania karnego, zwrócono oskarżonemu jako osobie uprawnionej do ich posiadania. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W ocenie Sądu w sprawie niezasadne byłoby wymierzanie wnioskowanej przez obrońcę kary mieszanej. Takiej karze sprzeciwia się przede wszystkim dotychczasowa wielokrotna karalność oskarżonego. Poza tym wskazać należy, że oskarżony jest silnie uzależniony do narkotyków. Z uwagi na nieskuteczność dotychczas stosowanych form leczenia, konieczne jest wobec niego podjęcie terapii odwykowej w formie stacjonarnej. Terapia taka nie ma, w ocenie Sądu, szans powodzenia w warunkach wolnościowych, nawet pomimo obecnie ocenianych pozytywnie deklaracji oskarżonego o chęci zerwania z nałogiem. Terapia odwykowa ma charakter długotrwały, jednocześnie wymaga bezwzględnej abstynencji. Dotychczasowe nieudane próby leczenia oraz stopień uzależnienia, który można ocenić chociażby na podstawie okresu jego trwania (amfetamina przyjmowana od 15 roku życia), nakazuje przyjąć, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że oskarżony nie byłby w stanie zachować abstynencji pozostając na wolności (z doświadczenia życiowego wynika, że dla zażycia narkotyków przez osobę uzależnioną wystarczy nieuniknione zaistnienie stresowych sytuacji życiowych). Okres kary jest więc dla skazanego szansą realizacji jego zapewnień o chęci zerwania z nałogiem. W ramach jej trwania może bowiem starać się o przeprowadzenie terapii z jednoczesną pełną możliwością, wobec braku dostępu do narkotyków, zachowania abstynencji. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV Wobec braku podstaw do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych, koszty te od niego na rzecz Skarbu Państwa, na podstawie przepisów wskazanych w pkt IV wyroku, zasądzono. Podpis Radosław Marcinków