IV K 250/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Gdańsku skazał oskarżonego za usiłowanie spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wymierzając karę 2 lat pozbawienia wolności i zobowiązując do zapłaty zadośćuczynienia i odszkodowania.
Oskarżony D. K. został uznany winnym usiłowania pozbawienia życia F. S. poprzez zadanie mu ciosów nożem. Sąd zakwalifikował czyn jako naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, jednocześnie narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności, zasądzono zadośćuczynienie i odszkodowanie, a także zaliczono okres tymczasowego aresztowania.
Sąd Okręgowy w Gdańsku rozpoznał sprawę przeciwko D. K., oskarżonemu o usiłowanie pozbawienia życia F. S. poprzez zadanie mu ciosów nożem w okolice twarzy, klatki piersiowej i brzucha. Pokrzywdzony doznał obrażeń, które nie naruszyły czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni, jednakże sposób działania oskarżonego naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 157 § 2 kk w zb. z art. 160 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności. Dodatkowo, na mocy art. 46 § 1 kk, zobowiązano oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego kwoty 3.000 zł tytułem zadośćuczynienia i 400 zł tytułem naprawienia szkody. Sąd zaliczył na poczet kary okres tymczasowego aresztowania od 28 kwietnia 2021 roku do dnia wyroku. Rozstrzygnięto również o dowodach rzeczowych i kosztach postępowania, zwalniając oskarżonego od ich zapłaty.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał, że sposób działania oskarżonego naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk, mimo że obrażenia nie trwały dłużej niż 7 dni.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na kwalifikacji czynu z art. 157 § 2 kk w zb. z art. 160 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, uznając, że samo narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku jest wystarczające do przypisania odpowiedzialności karnej w tym zakresie, niezależnie od czasu trwania obrażeń.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
pokrzywdzony F. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| F. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| R. W. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 160 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 44 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 17 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 17 § 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Pr. adw. art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 17 § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 17 § 2
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu art. 20
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk
Skład orzekający
Aleksandra Kaczmarek
przewodniczący-sprawozdawca
Robert Studzienny
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "kwalifikacja czynów polegających na zadaniu ciosów nożem, które spowodowały obrażenia poniżej 7 dni, ale naraziły na niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i kwalifikacji prawnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa z użyciem niebezpiecznego narzędzia, ale zawiera istotne rozważania dotyczące kwalifikacji prawnej obrażeń ciała i narażenia na niebezpieczeństwo.
“Nóż w ręku napastnika: kiedy obrażenia poniżej 7 dni to już usiłowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu?”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 3000 PLN
naprawienie szkody: 400 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: IV K 250/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku, w IV Wydziale Karnym, w składzie: Przewodniczący: SSO Aleksandra Kaczmarek (spr.) SSO Robert Studzienny Ławnicy: Alicja Mielewczyk, Elżbieta Fikus, Małgorzata Żurawka Protokolant: Magdalena Fischoeder bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 10 maja 2022, 17 maja 2022 roku, 13 czerwca 2022 roku sprawy: D. K. , syna B. i I. z domu K. , urodzonego w dniu (...) w K. oskarżonego o to, że: w dniu 28 kwietnia 2021 roku w miejscowości W. gmina K. działając z zamiarem bezpośrednim usiłował pozbawić życia F. S. zmierzając swoim zachowaniem do jego dokonania poprzez zadanie F. S. ciosów nożem w okolice twarzy i klatki piersiowej oraz brzucha, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń w postaci ran kłutych klatki piersiowej i podbrzusza oraz drobnych ran czoła w postaci przecięcia całej grubości skóry i prawdopodobnie tkanki podskórnej, które to obrażenia nie naruszają czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni, jednakże zamierzonego celu nie osiągnął, przy czym uderzenie ostrym narzędziem w klatkę piersiową lub brzuch jest narażeniem na powstanie skutku z art. 156 § 1 kk , tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zb. z art.157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk ; orzeka I. oskarżonego D. K. , w ramach czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, uznaje za winnego tego, że w dniu 28 kwietnia 2021 roku w miejscowości W. , gmina K. , zadał F. S. ciosy nożem w okolice twarzy i klatki piersiowej oraz brzucha, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rany kłutej okolicy podobojczykowej lewej i rany podbrzusza prawego oraz drobnych ran czoła w postaci przecięcia całej grubości skóry i prawdopodobnie tkanki podskórnej, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, zaś ten sposób działania oskarżonego naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kk , czyn ten kwalifikuje z art. 157 § 2 kk w zb. z art. 160 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to przy zastosowaniu art. 11 § 3 kk na podstawie art. 160 § 1 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego F. S. kwoty 3.000,- (trzy tysiące) zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz 400 (czterysta) zł tytułem naprawienia szkody; III. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 kwietnia 2021 roku godz. 20:15 do dnia 24 czerwca 2022 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić F. S. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr I/155/21/P pod pozycją 6, 12,13; V. na podstawie art. 230 § 2 kpk nakazuje zwrócić D. K. dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr I/155/21/P pod pozycją 15-18; VI. na podstawie art. 44 § 2 kk orzeka przepadek dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/155/21/P pod pozycją 14; VII. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. Nr 123 z 2002 r. poz. 1058 z późn. zm.) oraz § 17 ust. 1 pkt 2, § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata R. W. kwotę 1402,20,- zł (jeden tysiąc czterysta dwa złote dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu; VIII. na podstawie 626 § 1 kpk i art. 624 § 1 kpk oraz art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów procesu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI