IV K 243/20
Podsumowanie
Sąd Okręgowy skazał oskarżoną za próbę wyłudzenia spadku i poświadczenia nieprawdy, wymierzając karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.
Oskarżona J.K. została uznana za winną popełnienia czynu polegającego na złożeniu fałszywego zapewnienia spadkowego i próbie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w celu uzyskania korzyści majątkowej. Działając w krótkich odstępach czasu, wprowadziła sąd w błąd co do liczby spadkobierców zmarłego J.Ś., co miało doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Sąd Okręgowy w Łodzi wymierzył jej karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby, zobowiązując do informowania kuratora.
Sąd Okręgowy w Łodzi, w IV Wydziale Karnym, rozpoznał sprawę przeciwko J.K., oskarżonej o popełnienie szeregu przestępstw, w tym wyłudzenia poświadczenia nieprawdy i oszustwa. Oskarżona miała wprowadzić sąd w błąd co do liczby spadkobierców zmarłego J.Ś., składając fałszywe zapewnienie spadkowe w celu uzyskania korzyści majątkowej. Miała również próbować doprowadzić do uchylenia postanowienia o zasiedzeniu nieruchomości, co skutkowałoby niekorzystnym rozporządzeniem mieniem Gminy M. Ł. Sąd uznał oskarżoną za winną, modyfikując opis czynu i przyjmując, że działała od marca 2013 r. do grudnia 2016 r. Wymierzono jej karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres dwóch lat próby. Dodatkowo, zobowiązano ją do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby. Zasądzono również zwrot kosztów obrony z urzędu oraz zwolniono oskarżoną od kosztów sądowych.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżona wypełniła dyspozycję wskazanych przepisów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżona, składając fałszywe zapewnienie spadkowe i przedkładając uzyskane w ten sposób orzeczenie, działała w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i usiłowała doprowadzić sąd do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Mimo że zamierzonego celu nie osiągnęła, jej działania wypełniły znamiona usiłowania oszustwa i wyłudzenia poświadczenia nieprawdy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| K. K. (2) | osoba_fizyczna | spadkobierca |
| A. K. | osoba_fizyczna | spadkobierca |
| M. K. | osoba_fizyczna | spadkobierca |
| J. M. vl K. | osoba_fizyczna | spadkobierca |
| K. K. (3) z domu Ś. | osoba_fizyczna | inna |
| Gmina M. Ł. | instytucja | inna |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | inna |
| adw. A. Z. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 272
Kodeks karny
k.k. art. 273
Kodeks karny
k.k. art. 233 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 294 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
k.c. art. 745
Kodeks cywilny
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
wprowadzając podstępnie sąd orzekający w błąd fałszywe zapewnienie spadkowe wyłudziła od tegoż sądu poświadczenie nieprawdy usiłując w ten sposób doprowadzić do wydania przez sąd orzeczenia o uchyleniu postanowienia zamierzonego celu nie osiągnęła ze względu na zawieszenie przez sąd postępowania
Skład orzekający
Monika Gradowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Próby oszustwa spadkowego, wyłudzenia poświadczenia nieprawdy, znaczenie fałszywych zapewnień spadkowych, usiłowanie oszustwa w kontekście postępowań spadkowych i nieruchomościowych."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny, który może nie mieć bezpośredniego przełożenia na inne sprawy bez podobnych okoliczności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonych oszustw spadkowych i prób wyłudzenia nieruchomości, co jest tematem budzącym zainteresowanie ze względu na potencjalne straty finansowe i ludzkie dramaty.
“Oszustwo spadkowe warte setki tysięcy złotych – jak sąd udaremnił próbę wyłudzenia nieruchomości?”
Dane finansowe
WPS: 432 750 PLN
Sektor
nieruchomości
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV K 243/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2021 roku Sąd Okręgowy w Łodzi , w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący : Sędzia S.O. Monika Gradowska Protokolant : Agnieszka Nowicka, w obecności Prokuratora : Łukasza Majchrzaka po rozpoznaniu w dniach: 17.05.2021 i 31.05.2021 roku sprawy: J. K. urodzonej (...) w Ł. córki A. i M. d. N. oskarżonej o to, że : w okresie od 3 grudnia 2012r. do września 2018r., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, w związku ze złożeniem w Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia I Wydziale Cywilnym wniosku o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym J. Ś. w drodze dziedziczenia ustawowego, który to wniosek został następnie przekazany do rozpoznania przez Wydział III Cywilny tegoż sądu, wprowadzając podstępnie sąd orzekający w sprawie rzeczonego wniosku w postepowaniu o sygnaturze III Ns 1739/12 w błąd co do tego, iż J. Ś. miał tylko jedno dziecko – córkę K. , która była pierwszą żoną ojca wnioskodawczyni, podczas gdy w rzeczywistości J. Ś. posiadał w chwili śmierci czworo dzieci, składając w tym zakresie fałszywe zapewnienie spadkowe, będąc pouczoną o odpowiedzialności karnej za składanie nieprawdziwych zeznań, wyłudziła od tegoż sądu poświadczenie nieprawdy w postaci orzeczenia wydanego w dniu 28 marca 2013r. stwierdzającego, że spadek po J. Ś. nabyła w całości na podstawie art. 745 Kodeksu N. jego córka – K. K. (2) , po której z kolei spadek nabył jej mąż – A. K. , po nim zaś – w połowie żona M. K. , w połowie zaś córka – J. M. vl K. , a następnie przedłożyła tak uzyskane orzeczenie w dniu 2 października 2015r. w Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi III Wydziale Cywilnym wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie V Ns I 1922/60 Sądu Powiatowego dla m. lodzi V Wydziału Cywilnego zakończonej postanowieniem z dnia 28 grudnia 1960r. stwierdzającym, że nieruchomość położona w Ł. przy ul. (...) i stanowiąca własność J. Ś. przeszła na własność Skarbu Państwa w drodze zasiedzenia, wprowadzając sąd orzekający w sprawie tegoż wniosku w ramach postepowania III Ns 1712/15 w błąd co do tego, iż jest jedyną spadkobierczynią J. Ś. , a także co do tego, że nieruchomość przy ul. (...) została przez J. Ś. darowana K. K. (3) z domu Ś. i usiłując w ten sposób doprowadzić do wydania przez sąd orzeczenia o uchyleniu postanowienia z dnia 28 grudnia 1960r. o sygnaturze V Ns I 1922/60, czego skutkiem byłoby niekorzystne rozporządzenie mieniem stanowiącym własność Gminy M. Ł. nabytym od Skarbu Państwa w drodze decyzji Wojewody (...) z dnia 28 marca 1996r. w postaci udziału ¾ we własności nieruchomości położonej przy ul. (...) o wartości 432 750,00 zł, które to udziały stałyby się własnością J. K. , lecz zamierzonego celu nie osiągnęła ze względu na zawieszenie przez sąd postępowania w sprawie II Ns 1712/15 postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016r. tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk oraz art 272 kk , art. 273 kk i art. 233 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art 12 kk . 1. oskarżoną J. K. uznaje za winną zarzucanego jej czynu z tą zmianą, iż przyjmuje, że oskarżona w okresie od dnia 26 marca 2013r. do dnia 7 grudnia 2016r., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w celu osiągniecia korzyści majątkowej, będąc pouczoną o odpowiedzialności karnej za składanie nieprawdziwych zeznań, złożyła fałszywe zapewnienie spadkowe, w toczącej się z jej wniosku przed Sądem Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi sprawie o sygnaturze III Ns 1739/12 o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłym J. Ś. w drodze dziedziczenia ustawowego, wprowadzając podstępnie sąd w błąd co do tego, iż J. Ś. miał tylko jedno dziecko – córkę K. , która była pierwszą żoną ojca wnioskodawczyni, podczas gdy w rzeczywistości J. Ś. posiadał w chwili śmierci czworo dzieci, wyłudziła od tegoż sądu poświadczenie nieprawdy w postaci orzeczenia wydanego w dniu 28 marca 2013r. stwierdzającego, że spadek po J. Ś. nabyła w całości na podstawie art. 745 Kodeksu N. jego córka – K. K. (2) , po której z kolei spadek nabył jej mąż – A. K. , po nim zaś – w połowie żona M. K. , w połowie zaś córka – J. K. , a następnie w dniu 2 października 2015r. przedłożyła tak uzyskane orzeczenie w Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi wraz z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie V Ns I 1922/60 Sądu Powiatowego dla m. Łodzi zakończonej postanowieniem z dnia 28 grudnia 1960r. stwierdzającym, że nieruchomość położona w Ł. przy ul. (...) i stanowiąca własność J. Ś. przeszła na własność Skarbu Państwa w drodze zasiedzenia, usiłując wprowadzić sąd orzekający w sprawie tegoż wniosku w ramach postepowania III Ns 1712/15 w błąd co do tego, iż jest jedyną spadkobierczynią J. Ś. , a także co do tego, że nieruchomość przy ul. (...) została przez J. Ś. darowana K. K. (3) z domu Ś. i usiłując w ten sposób doprowadzić do wydania przez sąd orzeczenia o uchyleniu postanowienia z dnia 28 grudnia 1960r. o sygnaturze V Ns I 1922/60, czego skutkiem byłoby niekorzystne rozporządzenie mieniem stanowiącym własność Gminy M. Ł. nabytym od Skarbu Państwa w drodze decyzji Wojewody (...) z dnia 28 marca 1996r. w postaci udziału ¾ we własności nieruchomości położonej przy ul. (...) o wartości 432 750,00 zł, które to udziały stałyby się własnością J. K. , lecz zamierzonego celu nie osiągnęła ze względu na zawieszenie przez sąd postępowania w sprawie II Ns 1712/15 postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016r., czym oskarżona wypełniła dyspozycję art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk oraz art 272 kk , art. 273 kk i art. 233 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art 12 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i na podstawie art. 294 § 1 kk w zw. 14 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk i art. 33 § 2 kk wymierza jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych, 2. na podstawie art. 69 § 1 kk , art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżonej J. K. warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby, 3. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 kk zobowiązuje oskarżoną J. K. do informowania co 6 (sześć) miesięcy kuratora sądowego o przebiegu okresu próby, 4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. Z. kwotę 885,60 zł (osiemset osiemdziesiąt pięć złotych i sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów obrony oskarżonej z urzędu, 5. zwalnia oskarżoną od kosztów sądowych.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę