IV K 241/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy skazał oskarżonego za usiłowanie zabójstwa i naruszenie nietykalności cielesnej, orzekając karę łączną 4 lat pozbawienia wolności i zadośćuczynienie.
Oskarżony D.G. został uznany za winnego usiłowania zabójstwa P.S. poprzez wielokrotne zadawanie ciosów nożem, co spowodowało obrażenia skutkujące trwałą niezdolnością do pracy w zawodzie kierowcy. Dodatkowo, oskarżony naraził I.B. na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, wykonując zamachy nożem w jej kierunku. Sąd orzekł karę łączną 4 lat pozbawienia wolności i zasądził 25 000 zł zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego P.S.
Sąd Okręgowy w Lublinie wydał wyrok w sprawie D.G., oskarżonego o usiłowanie zabójstwa P.S. oraz naruszenie nietykalności cielesnej I.B. Oskarżony w dniu 13 listopada 2015 roku zadał P.S. co najmniej dziewięć ciosów nożem w głowę, szyję i tułów, powodując obrażenia, które skutkowały całkowitą, trwałą niezdolnością do pracy w zawodzie kierowcy. Oskarżony dobrowolnie odstąpił od zamiaru pozbawienia życia pokrzywdzonego. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 156 § 1 pkt 2 kk i skazał go na karę 4 lat pozbawienia wolności. Dodatkowo, na mocy art. 46 § 1 kk, zasądzono od oskarżonego na rzecz P.S. kwotę 25 000 zł tytułem zadośćuczynienia. W drugiej części wyroku, D.G. został uznany za winnego naruszenia nietykalności cielesnej I.B. poprzez wykonanie zamachów nożem w jej kierunku, za co skazano go na karę 1 miesiąca pozbawienia wolności. Łącząc orzeczone kary jednostkowe, sąd wymierzył karę łączną 4 lat pozbawienia wolności. Na poczet kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania od 29 grudnia 2015 roku do 23 grudnia 2016 roku. Oskarżony został zwolniony od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zadanie ciosów nożem w krytyczne obszary ciała, które spowodowały poważne obrażenia, nawet przy dobrowolnym odstąpieniu od dalszych działań, może być uznane za usiłowanie zabójstwa, jeśli zamiar bezpośredni pozbawienia życia był udowodniony.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na zamiarze bezpośrednim sprawcy, który godził się na skutek w postaci śmierci, a zadane ciosy były skierowane w newralgiczne miejsca. Dobrowolne odstąpienie od zamiaru nie wyklucza popełnienia usiłowania, jeśli sprawca podjął już działania zmierzające do popełnienia czynu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
P. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| I. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Michał Kucharczyk | inne | prokurator |
| Michał Jakubczyk | inne | prokurator |
| Łukasz Zygmunt | inne | prokurator |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 156 § 1
Kodeks karny
w brzmieniu obowiązującym przed dniem 13 lipca 2017 roku
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 160 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 217a
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
całkowita, trwała niezdolność do pracy w zawodzie kierowcy dobrowolnie odstąpił od zamiaru pozbawienia pokrzywdzonego życia naruszyły jej nietykalność cielesną
Skład orzekający
Artur Majsak
przewodniczący-sprawozdawca
Marcelina Kasprowicz
sędzia
Zuzanna Sobolewska
ławnik
Małgorzata Zielińska
ławnik
Jacek Kudełka
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion usiłowania zabójstwa w kontekście dobrowolnego odstąpienia od zamiaru oraz rozróżnienie między usiłowaniem zabójstwa a naruszeniem nietykalności cielesnej."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w danym czasie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy poważnego przestępstwa z użyciem niebezpiecznego narzędzia i pokazuje, jak sąd ocenia zamiar sprawcy oraz skutki jego działań. Jest to przykład zastosowania przepisów karnych w praktyce.
“Usiłował zabić, zadał 9 ciosów nożem. Sąd: 4 lata więzienia i zadośćuczynienie.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 25 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn.akt IVK 241/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2017 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w IV Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący SSO Artur Majsak (spr.) Sędzia SSR (del.MS) Marcelina Kasprowicz Ławnicy: Zuzanna Sobolewska, Małgorzata Zielińska, Jacek Kudełka Protokolant sekr.sądowy Agnieszka Kowalska-Dudziak, Magdalena Pucer po rozpoznaniu dnia 22 sierpnia, 6 października, 14 listopada, 19 grudnia 2016 roku, 27 lutego, 1 czerwca, 9 sierpnia, 16 października 2017 roku w obecności Prokuratora Michała Kucharczyka, Michała Jakubczyka, Łukasza Zygmunta sprawy D. G. syna J. i A. z d. Ponieważ ur.(...) w B. oskarżonego o to, że: I. w dniu 13 listopada 2015 roku w B. , woj. (...) , przewidując możliwość pozbawienia życia P. S. i godząc się na to, bezpośrednio zmierzał do tego celu wielokrotnie zadając ciosy nożem typu „motylek” o długości ostrza 10 cm w kierunku głowy oraz w okolice karku i górnej części strony grzbietowej ciała wymienionego, przy czym trzy z zadanych ciosów spowodowały obrażenia ciała, jeden rany cięte policzka lewego, drugi ranę kłutą szyi po stronie lewej i ranę kłutą okolicy lewego kąta żuchwy oraz trzeci ranę kłutą karku długości 4 – 5 cm, penetrującą śródmięśniowo do wysokości trzonu 2-go kręgu szyjnego, które to obrażenia skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała (ośrodkowego układu nerwowego) i rozstrojem zdrowia pokrzywdzonego na czas powyżej 7 dni, przy czym skutku w postaci pozbawienia życia pokrzywdzonego nie osiągnął z uwagi na niezwłoczne udzielenie P. S. pomocy przez osoby trzecie – tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw.z art. 148 § 1 kk w zb.z art. 157 § 1 kk w zw.z art. 11 § 2 kk ; II. w dniu 13 listopada 2015 roku w B. woj. (...) , umyślnie naraził I. B. , która działając na rzecz ochrony bezpieczeństwa ludzie podjęła interwencję w celu rozdzielenia go i P. S. , na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w ten sposób, że co najmniej trzykrotnie wykonał zamachy nożem typu „motylek” o długości ostrza 10 cm w kierunku jej głowy i tułowia, przy czym ciosy te spowodowały rozcięcia rękawiczki pokrzywdzonej i naruszyły jej nietykalność cielesną tj. o czyn z art. 160 § 1 kk w zb.z art. 217a kk w zw.z art. 11 § 2 kk I. D. G. uznaje za winnego tego, że w dniu 13 listopada 2015 roku w B. , woj. (...) , działając w zamiarze bezpośrednim spowodowania obrażeń ciała, a nadto przewidując możliwość spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu oraz dalej idącego skutku w postaci śmierci oraz godząc się na zaistnienie takich skutków, zadał P. S. nie mniej niż dziewięć ciosów nożem typu „motylek” o długości ostrza 10 cm w głowę, szyję, tułów i spowodował w ten sposób obrażenia ciała w postaci: ran ciętych policzka lewego, rany kłutej szyi po stronie lewej, rany kłutej okolicy lewego kąta żuchwy, rany kłutej karku długości 4 – 5 cm, penetrującej śródmięśniowo do wysokości trzonu 2-go kręgu szyjnego, a dalszym skutkiem opisanej rany kłutej karku jest całkowita, trwała niezdolność do pracy w zawodzie kierowcy, po czym dobrowolnie odstąpił od zamiaru pozbawienia pokrzywdzonego życia zaprzestając zadawania dalszych ciosów, czym oskarżony wyczerpał znamiona z art. 156 § 1 pkt 2 kk ( w brzmieniu obowiązującym przed dniem 13 lipca 2017 roku) i za to na mocy powołanego przepisu skazuje go na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności ; II. na mocy art. 46 § 1 kk zasądza od D. G. na rzecz P. S. kwotę 25 000 (dwadzieścia pięć) tysięcy złotych tytułem zadośćuczynienia; III. D. G. uznaje za winnego tego, że w dniu 13 listopada 2015 roku w B. woj. (...) , trzykrotnie wykonał zamachy nożem typu „motylek” o długości ostrza 10 cm w kierunku I. B. , przy czym ciosy te spowodowały rozcięcie rękawiczki pokrzywdzonej i naruszyły jej nietykalność cielesną, czym oskarżony wyczerpał znamiona z art.. 217 § 1 kk i za to skazuje go na karę miesiąca pozbawienia wolności ; IV. na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk , art. 86 § 1 kk orzeczone kary jednostkowe łączy i jako karę łączną wymierza 4 (czterech) lat pozbawienia wolności ; na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet podlegającej wykonaniu kary zalicza okres tymczasowego aresztowania od dnia 29 grudnia 2015 roku do dnia 23 grudnia 2016 roku; V. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI