IV K 232/19

Sąd Okręgowy w GdańskuGdańsk2021-03-26
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
oszustwoprzywłaszczeniepożyczkasamochódnieruchomośćumowa leasingukara łącznagrzywna

Podsumowanie

Sąd Okręgowy w Gdańsku skazał I. T. na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 stawek dziennych grzywny za oszustwa dotyczące pożyczki, przywłaszczenia samochodu oraz sprzedaży pojazdów i nieruchomości.

Oskarżony I. T. został uznany za winnego popełnienia szeregu przestępstw, w tym oszustwa na kwotę 372 000 zł poprzez zawarcie umowy pożyczki, przywłaszczenia samochodu o wartości 90 000 zł, a także oszustw związanych ze sprzedażą pojazdów i nieruchomości na łączną kwotę ponad 200 000 zł. Sąd Okręgowy w Gdańsku orzekł wobec niego karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 stawek dziennych grzywny.

Sąd Okręgowy w Gdańsku rozpoznał sprawę przeciwko I. T., oskarżonemu o popełnienie kilku przestępstw. W pierwszym zarzucie oskarżony został uznany za winnego oszustwa na kwotę 372 000 zł, polegającego na wprowadzeniu w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy pożyczki. Za ten czyn skazano go na rok pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny. Drugi zarzut dotyczył przywłaszczenia samochodu o wartości około 90 000 zł poprzez jego sprzedaż, za co orzeczono 6 miesięcy pozbawienia wolności i 50 stawek dziennych grzywny. Trzecia grupa zarzutów obejmowała oszustwa na szkodę M. C. związane ze sprzedażą pojazdów i nieruchomości, na łączną kwotę ponad 200 000 zł. Czyny te, uznane za ciąg przestępstw, skutkowały skazaniem na 2 lata pozbawienia wolności i 200 stawek dziennych grzywny. Łącząc wymierzone kary, sąd orzekł karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 stawek dziennych grzywny. Zasądzono również koszty zastępstwa procesowego z urzędu oraz koszty sądowe od oskarżonego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (5)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia tego czynu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zapewnienia o dobrej sytuacji finansowej i wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania przy zawarciu umowy pożyczki wypełniają znamiona oszustwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
I. T.osoba_fizycznaoskarżony
A. D.innepokrzywdzony
S. S.innepokrzywdzony
AS D. , (...) s.c.spółkapokrzywdzony
J. P.innekupujący
M. C.innepokrzywdzony
(...) Bank (...) SAspółkapokrzywdzony
A. K.inneobrońca z urzędu

Przepisy (15)

Główne

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

Doprowadzenie innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd.

k.k. art. 294 § § 1

Kodeks karny

Oszustwo dotyczące mienia znacznej wartości.

k.k. art. 284 § § 2

Kodeks karny

Przywłaszczenie powierzonego mienia.

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

Definicja i zasady odpowiedzialności za ciąg przestępstw.

k.k. art. 86 § § 1, 2

Kodeks karny

Zasady wymiaru kary łącznej.

Pomocnicze

k.k. art. 33 § § 1, 2, 3

Kodeks karny

Zasady wymiaru grzywny.

t.j. Dz. U. Nr 123 z 2002 r. poz. 1058 z późn. zm. art. 29 § ust. 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Wynagrodzenie adwokata z urzędu.

Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm. art. 17 § ust. 2 pkt 5

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm. art. 20

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

k.p.k. art. 626 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zasądzenia kosztów sądowych od oskarżonego.

Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm. art. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do wymierzenia opłaty sądowej.

Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm. art. 2 § ust. 1 pkt 4

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do wymierzenia opłaty sądowej.

Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm. art. 3 § ust. 1

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do wymierzenia opłaty sądowej.

Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm. art. 6

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Podstawa do wymierzenia opłaty sądowej.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem czyny te stanowią ciąg przestępstw

Skład orzekający

Aleksandra Kaczmarek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących oszustwa, przywłaszczenia oraz zasad wymiaru kary łącznej w przypadku ciągu przestępstw."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale zawiera ogólne zasady kwalifikacji prawnej i wymiaru kary.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy typowych oszustw finansowych, ale pokazuje złożoność kwalifikacji prawnej i wymiaru kary łącznej w przypadku wielu powiązanych przestępstw.

Oszustwo na setki tysięcy złotych: Sąd skazał sprawcę na ponad 2 lata więzienia.

0
Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV K 232/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Gdańsku w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Aleksandra Kaczmarek Protokolant: Karolina Siedlecka pod nieobecność Prokuratora po rozpoznaniu w dniach 29 czerwca 2020 roku, 10 września 2020 roku, 15 października 2020 roku, 14 grudnia 2020 roku, 12 marca 2021 roku sprawy I. T. , urodzonego (...) w S. , syna A. i H. z domu N. oskarżonego o to, że: 1. w dniu 19 lutego 2015 roku w S. doprowadził (...) D. , (...) s.c. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 372 000 zł poprzez zawarcie umowy pożyczki na udzielenie w/w kwoty i wprowadzenie A. D. i S. S. co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę AS D. , (...) s.c. , tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk ; 2. w dniu 29 lipca 2015 roku w G. dokonał przywłaszczenia powierzonego mu na mocy umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie zawartej dnia 19 lutego 2015 roku mienia w postaci samochodu m-ki (...) , nr rej. (...) , nr VIN (...) , wartości ok. 90 000 zł, poprzez jego sprzedaż J. P. , czym działał na szkodę AS D. , (...) s.c. , tj. o przestępstwo z art. 284 § 2 kk ; 3. w dniach od 27-28 października 2015 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 108 000 zł, poprzez zawarcie przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży pojazdu m-ki (...) .0d, nr VIN (...) , stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 10 marca 2014 r. zawartej z (...) Sp. z o.o. , zobowiązanie się do nabycia pojazdu przez leasingobiorcę od leasingodawcy a następnie jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2017 r. M. C. , przyjęcie zaliczki na poczet zakupu tego pojazdu w kwotach: 76 000 zł, 24 000 zł, 8000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C. , tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk ; 4. w dniu 25 stycznia 2016 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 100 000 zł poprzez zawarcie przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży pojazdu m-ki (...) (...) , nr VIN (...) , stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 25 stycznia 2015 r. zawartej z (...) Sp. z o.o. , zobowiązanie się do nabycia pojazdu przez leasingobiorcę od leasingodawcy a następnie jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2016 r. M. C. , przyjęcie zaliczki na poczet zakupu tego pojazdu w kwocie 100 000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C. , tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk ; 5. w dniu 25 stycznia 2016 r. w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 108 000 zł poprzez zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży udziału ½ w nieruchomości położonej w B. przy ul. (...) , dla której SR w B. prowadzi księgę wieczystą nr (...) , przyjęcie kwoty 108 000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C. , tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 kk ; orzeka I. oskarżonego I. T. , w ramach czynu zarzucanego mu powyżej w punkcie 1 uznaje za winnego tego, że w dniu 19 lutego 2015 roku w S. doprowadził A. D. i S. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 372 000 zł poprzez zawarcie umowy pożyczki na w/w kwotę i wprowadzenie w/w. w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania poprzez zapewnienie ich o dobrej sytuacji finansowej prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, czym działał na ich szkodę, czyn ten kwalifikuje z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk i za to, na podstawie art. 294 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1, § 2, § 3 kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda stawka; II. oskarżonego I. T. , w ramach czynu zarzucanego mu powyżej w punkcie 2, uznaje za winnego tego, że w dniu 29 lipca 2015 roku w G. dokonał przywłaszczenia mienia w postaci samochodu m-ki (...) , nr rej. (...) , nr VIN (...) , wartości ok. 90 000 zł, poprzez jego sprzedaż J. P. , czym działał na szkodę (...) Bank (...) SA , czyn ten kwalifikuje z art. 284 § 2 kk i za to na podstawie art. 284 § 2 kk w zw. z art. 33 § 1, § 2 i § 3 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) zł każda stawka; III. oskarżonego I. T. , w ramach czynów zarzucanych mu powyżej w punktach 3, 4 i 5 uznaje za winnego tego, że w dniach 27 i 28 października 2015 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie łącznej 108 000 zł, poprzez zawarcie „umowy przedwstępnej sprzedaży pod warunkiem” pojazdu m-ki (...) .0d, nr VIN (...) , stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 10 marca 2014 r. zawartej z (...) Sp. z o.o. , zmienionej „umową zmieniającą umowę przedwstępną sprzedaży zawartą pod warunkiem” w dniu 25 stycznia 2016 roku w zakresie terminu zawarcia umowy przyrzeczonej oraz zapłaty ceny i zobowiązanie się do nabycia pojazdu przez leasingobiorcę od leasingodawcy a następnie do jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2016 r. M. C. , przyjęcie zaliczki na poczet zakupu tego pojazdu w kwotach: 76 000 zł, 24 000 zł, 8000 zł i wprowadzenie w/w osoby w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, czym działał na szkodę M. C. ; tego, że w dniu 25 stycznia 2016 roku w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 100.000 złotych, w ten sposób, że zawarł z M. C. „przedwstępną warunkową umowę sprzedaży” pojazdu m-ki (...) (...) , nr VIN (...) , stanowiącego przedmiot umowy leasingu z dnia 25 stycznia 2015 r. zawartej z (...) Sp. z o.o. , zobowiązał się do nabycia pojazdu od leasingodawcy a następnie jego sprzedaży i wydania do dnia 28 lutego 2016 r. M. C. , przyjął zaliczkę na poczet zakupu tego pojazdu w kwocie 100 000 zł, czym wprowadził w/w osobę w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania i działał na jego szkodę oraz tego, że w dniu 25 stycznia 2016 r. w S. doprowadził M. C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 108 000 zł poprzez zawarcie przedwstępnej umowy sprzedaży udziału ½ w nieruchomości położonej w B. przy ul. (...) , dla której SR w Braniewie prowadzi księgę wieczystą nr (...) , przyjęcie kwoty 108 000 zł, którymi to działaniami wprowadził M. C. w błąd co do zamiaru wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, poprzez niepoinformowanie go o stanie prawnym przedmiotowej nieruchomości, czym działał na jego szkodę, czyny te kwalifikuje z art. 286 § 1 kk , z tym ustaleniem, że w/w. czyny stanowią ciąg przestępstw w rozumieniu art. 91 § 1 kk , i za to, na podstawie art. 286 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1, § 2, § 3 kk skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda stawka; IV. na podstawie art. 86 § 1, 2 kk i art. 91 § 2 kk w zw. z art. 33 § 3 kk łączy wymierzone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności i grzywny i wymierza wobec niego karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 250 (dwieście pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda stawka ; V. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o adwokaturze (t.j. Dz. U. Nr 123 z 2002 r. poz. 1058 z późn. zm.) oraz § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata A. K. kwotę 1.328,40,- zł (jeden tysiąc trzysta dwadzieścia osiem złotych czterdzieści groszy) tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu; VI. na podstawie art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 627 kpk oraz art. 1, art. 2 ust. 1 pkt 4, art. 3 ust. 1, art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe oraz wymierza mu opłatę w kwocie 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę