IV K 220/15

Sąd Okręgowy w ŁodziŁódź2016-06-16
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniaokręgowy
groźby karalneusiłowanie zabójstwaprzemoc domowakara łącznaprzepadekobrona z urzędutymczasowe aresztowanie

Sąd Okręgowy skazał mężczyznę za groźby karalne i usiłowanie zabójstwa konkubiny, orzekając łączną karę 8 lat pozbawienia wolności.

Oskarżony J. W. został uznany winnym popełnienia dwóch czynów: groźby karalne pozbawienia życia i oblaniem kwasem swojej konkubiny J. K. oraz usiłowania zabójstwa tej samej osoby poprzez pięciokrotne ugodzenie nożem. Sąd orzekł łączną karę 8 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania. Dodatkowo orzeczono przepadek noża i zasądzono koszty obrony z urzędu, zwalniając oskarżonego z kosztów sądowych.

Sąd Okręgowy w Łodzi rozpoznał sprawę przeciwko J. W., oskarżonemu o groźby karalne wobec konkubiny J. K. oraz o usiłowanie zabójstwa tej samej osoby. W wyroku z dnia 16 czerwca 2016 roku, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, polegającego na grożeniu pozbawieniem życia i oblaniem kwasem, za co wymierzył karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto, oskarżony został uznany winnym usiłowania zabójstwa konkubiny (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk i innymi przepisami), za co orzeczono karę 8 lat pozbawienia wolności. Sąd połączył obie kary, wymierzając karę łączną 8 lat pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary zaliczono okres tymczasowego aresztowania. Orzeczono również przepadek noża użytego w zdarzeniu. Oskarżony został zwolniony z kosztów sądowych, a zasądzono koszty obrony z urzędu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, groźby te wypełniły znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, groził konkubinie pozbawieniem życia i oblaniem kwasem, a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
J. W.osoba_fizycznaoskarżony
J. K.osoba_fizycznapokrzywdzona
adw. D. K.inneobrońca z urzędu
Prokurator Jolanta Płockaorgan_państwowyprokurator

Przepisy (12)

Główne

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

Groźby pozbawienia życia, oblaniem kwasem, wzbudzające uzasadnioną obawę spełnienia, wypełniają znamiona przestępstwa.

k.k. art. 13 § 1

Kodeks karny

Umożliwia ukaranie za usiłowanie popełnienia przestępstwa.

k.k. art. 148 § 1

Kodeks karny

Definiuje przestępstwo zabójstwa.

k.k. art. 85 § 1 i 2

Kodeks karny

Zasady orzekania kary łącznej.

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Zasady wymiaru kary łącznej.

Pomocnicze

k.k. art. 12

Kodeks karny

Czyn popełniony w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.

k.k. art. 157 § 1

Kodeks karny

Określa typ kwalifikowany przestępstwa uszkodzenia ciała (naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż siedem dni).

k.k. art. 157 § 2

Kodeks karny

Określa typ podstawowy przestępstwa uszkodzenia ciała (naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni).

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Pozwala na kwalifikowanie czynu jako zbiegu przepisów, gdy stanowi on jednocześnie wypełnienie znamion dwóch lub więcej przepisów, a przepis szczególny nie stanowi inaczej.

k.k. art. 14 § 1

Kodeks karny

Określa, że usiłowanie jest karalne.

k.k. art. 44 § 2

Kodeks karny

Podstawa orzeczenia przepadku przedmiotów.

k.k. art. 63 § 1

Kodeks karny

Zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na poczet orzeczonej kary.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę spełnienia zamierzonego celu pozbawienia życia nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonej

Skład orzekający

Monika Gradowska

przewodniczący-sprawozdawca

Edyta Markowicz

sędzia

Z. W.

ławnik

M. M. (1)

ławnik

S. K.

ławnik

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących groźby karalnej, usiłowania zabójstwa oraz zasad wymiaru kary łącznej."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania podstawowych przepisów prawa karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy przemocy domowej i usiłowania zabójstwa, co zawsze budzi zainteresowanie ze względu na emocjonalny i społeczny wymiar. Pokazuje również, jak sąd stosuje przepisy karne w praktyce.

Usiłował zabić konkubinę nożem – sąd orzekł 8 lat więzienia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV K 220/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 czerwca 2016 r. Sąd Okręgowy w Łodzi w IV Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący SSO Monika Gradowska (spr.) Sędzia SO Edyta Markowicz Ławnicy Z. W. , M. M. (1) , S. K. Protokolant Anna Trębicka, Małgorzata Nowinowska, Agnieszka Nowicka w obecności Prokuratora Jolanty Płockiej po rozpoznaniu dnia 15.01.16r, 4.02.16r, 8.03.16r, 7.04.16r, 17.05.16r, 16.06.2016r. sprawy J. W. urodz. (...) w G. syna J. i T. z d. M. oskarżonego o to, że I. w okresie od stycznia do 1 sierpnia 2015r. w Ł. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groził konkubinie J. K. pozbawieniem życia, wyrządzeniem krzywdy, przy czym groźby wzbudziły w zagrożonej uzasadnioną obawę spełnienia. tj. o czyn z art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk II. w dniu 3 sierpnia 2015 roku w Ł. w zamiarze pozbawienia życia konkubiny J. K. pięciokrotnie ugodził ją nożem powodując rany kłute klatki piersiowej i lewej kończyny górnej, otarcia naskórka klatki piersiowej i lewej kończyny górnej oraz sińce w powłokach lewej kończyny górnej, przy czym rany kłute klatki piersiowej, otarcia naskórka oraz sińce w powłokach klatki piersiowej i lewej kończyny górnej spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, natomiast rany kłute lewej kończyny górnej spowodowały naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż siedem dni przy czym zamierzonego celu pozbawienia życia nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonej tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 157 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk 1. oskarżonego J. W. uznaje w miejsce zarzucanego mu w pkt I czynu za winnego tego, że w okresie od lipca do 1 sierpnia 2015r. w Ł. w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru groził konkubinie J. K. pozbawieniem życia, oblaniem kwasem, przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia, czym oskarżony wypełnił dyspozycję art. 190 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i na podstawie art. 190 § 1 kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, 2. oskarżonego J. W. uznaje za winnego zarzucanego mu w pkt II czynu wyczerpującego dyspozycję art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 157 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i na podstawie art. 148 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w zw. z art. 14 § 1 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności, 3. na podstawie art. 44 § 2 kk orzeka przepadek noża z czarną rękojeścią, 4. na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk , art. 86 § 1 kk w miejsce orzeczonych powyżej kar pozbawienia wolności wymierza oskarżonemu karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności, 5. na podstawie art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 3 sierpnia 2015 roku, 6. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. K. kwotę 1845 zł (tysiąc osiemset czterdzieści pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu, 7. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI