IV K 214/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy skazał oskarżoną za uszkodzenie ciała, a nie usiłowanie zabójstwa, orzekając karę pozbawienia wolności z zaliczeniem okresu tymczasowego aresztowania.
Oskarżona J.S. została oskarżona o usiłowanie pozbawienia życia I.S. poprzez zadanie mu ciosu nożem. Sąd Okręgowy, po przeprowadzeniu postępowania, uznał oskarżoną za winną popełnienia czynu z art. 157 § 2 kk (uszkodzenie ciała), a nie z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk (usiłowanie zabójstwa). Wymierzono jej karę jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres rzeczywistego pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy w Łodzi rozpoznał sprawę przeciwko J.S., oskarżonej o usiłowanie pozbawienia życia I.S. poprzez ugodzenie go nożem. W toku postępowania sąd ustalił, że działanie oskarżonej, polegające na uderzeniu nożem ustawionym płasko i z mierną siłą w klatkę piersiową, spowodowało obrażenia w postaci rany kłutej o długości trzech centymetrów i kanale o długości pięciu centymetrów, który przebiegał stycznie do powłok klatki piersiowej, nie wnikając w głąb ciała. Obrażenia te skutkowały uszkodzeniem ciała na czas nie przekraczający siedmiu dni. W związku z tym sąd uznał, że oskarżona wyczerpała dyspozycję art. 157 § 2 kk (nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu) i na tej podstawie wymierzył jej karę jednego roku i trzech miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 31 marca 2014 roku do 28 kwietnia 2015 roku. Ponadto, od oskarżonej zasądzono na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd uznał, że takie działanie stanowi uszkodzenie ciała (art. 157 § 2 kk), a nie usiłowanie zabójstwa (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148 § 1 kk).
Uzasadnienie
Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na analizie sposobu zadania ciosu (płasko, z mierną siłą, ostrzem równolegle do powłok), głębokości penetracji rany (nie wnikała w głąb ciała) oraz charakterze obrażeń (nie przekraczające siedmiu dni leczenia). Te okoliczności, zdaniem sądu, świadczyły o braku zamiaru pozbawienia życia i o wyczerpaniu znamion przestępstwa uszkodzenia ciała.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana kwalifikacji prawnej czynu i wymierzenie kary
Strona wygrywająca
oskarżona (w zakresie kwalifikacji prawnej)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| I. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Sebastian Faliszewski | osoba_fizyczna | prokurator |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Sąd zinterpretował ten przepis jako obejmujący działanie polegające na uderzeniu nożem w sposób, który spowodował obrażenia ciała nieprzekraczające siedmiu dni leczenia, bez zamiaru pozbawienia życia.
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwalifikacja czynu jako uszkodzenia ciała (art. 157 § 2 kk) zamiast usiłowania zabójstwa.
Odrzucone argumenty
Argumentacja oskarżenia o usiłowanie zabójstwa.
Godne uwagi sformułowania
uderzyła I. S. w klatkę piersiową nożem ustawionym płasko – ostrzem ułożonym nie bezpośrednio w kierunku do powłok kanał o długości pięciu centymetrów przebiegał w tkance podskórnej, stycznie tj. równolegle do powłok klatki piersiowej i od linii środkowo – obojczykowej skośnie w kierunku mostka, nie wnikał w głąb ciała
Skład orzekający
Paweł Sydor
przewodniczący-sprawozdawca
Joanna Krakowiak
sędzia
H. C.
ławnik
C. C.
ławnik
M. C.
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa uszkodzenia ciała w kontekście użycia noża i charakteru obrażeń, a także rozróżnienie go od usiłowania zabójstwa."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny, sposób zadania ciosu i rodzaj obrażeń są kluczowe dla zastosowania tej interpretacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na precyzyjną analizę odróżniającą uszkodzenie ciała od usiłowania zabójstwa na podstawie szczegółów czynu i obrażeń.
“Czy cios nożem to zawsze próba zabójstwa? Sąd wyjaśnia.”
Dane finansowe
zwrot kosztów sądowych: 500 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IVK 214/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 maja 2016 roku Sąd Okręgowy w Łodzi, IV Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Paweł Sydor (spr.) Sędzia: SSO Joanna Krakowiak Ławnicy: H. C. , C. C. , M. C. Protokolant: Małgorzata Nowinowska Przy udziale Prokuratora Sebastiana Faliszewskiego po rozpoznaniu w dniach: 28 stycznia, 24 lutego, 10 marca, 30 marca, 11 kwietnia, 20 kwietnia, 28 kwietnia, 5 maja 2016 roku sprawy: J. S. z domu M. , córki J. i T. z domu O. , urodzonej (...) w P. oskarżonej o to, że: w dniu 31 marca 2014 roku w miejscowości B. , gmina D. , usiłowała pozbawić życia I. S. , w ten sposób, że działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia zadała mu cios nożem kuchennym w lewą górną część klatki piersiowej, powodując ranę ciętą górnej części klatki piersiowej, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na podjęte przez pokrzywdzonego działania obronne oraz udzieloną mu pomoc medyczną, tj. o czyn z art. 13§1 kk w zw. z art. 148§1 kk 1) w zakresie zarzuconego czynu - uznaje oskarżoną J. S. za winną tego, że w dniu 31 marca 2014 roku w miejscowości B. , gmina D. , jednokrotnie i z mierną siłą uderzyła I. S. w klatkę piersiową nożem ustawionym płasko – ostrzem ułożonym nie bezpośrednio w kierunku do powłok, powodując u pokrzywdzonego obrażenia w postaci rany kłutej klatki piersiowej umiejscowionej na wysokości III. międzyżebrza w linii środkowo – obojczykowej o długości trzech centymetrów, której kanał o długości pięciu centymetrów przebiegał w tkance podskórnej, stycznie tj. równolegle do powłok klatki piersiowej i od linii środkowo – obojczykowej skośnie w kierunku mostka, nie wnikał w głąb ciała, co skutkowało uszkodzeniem ciała na czas nie przekraczający siedmiu dni, którym to zachowaniem wyczerpała dyspozycję art. 157§2 kk i na podstawie art. 157§2 kk wymierza jej karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; 2) na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza J. S. okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 31 marca 2014 roku do dnia 28 kwietnia 2015 roku; 3) zasądza od oskarżonej J. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500 (pięciuset) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych w części.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI