IV K 198/12

Sygn. akt IV K 198/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach w Wydziale IV Karnym w składzie: Przewodniczący SSO Arkadiusz Cichocki Ławnicy Mirosława Mularczyk, Krzysztof Szafraniec Protokolant: J. P. przy udziale prokuratora Leszka Goławskiego po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 25 marca, 9 i 23 kwietnia, 14 maja, 4 i 18 czerwca, 2 lipca, 10 września, 15 października, 22 listopada i 18 grudnia 2013 r. oraz 22 stycznia, 10 lutego, 17 marca, 26 czerwca, 25 września, 6 listopada i 15 grudnia 2014 r. sprawy 1) A. P. (1) ( P. (1) ) , ur. (...) roku w P. , syna W. i U. z domu K. oskarżonego o to, że: I. w okresie od sierpnia 2008 roku do dnia 23 września 2010 roku, w G. , R. , B. i innych miejscach w Polsce oraz na terytorium Królestwa Niderlandów kierował zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze zbrojnym, mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu z Królestwa Niderlandów do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu i marihuany oraz obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, to jest o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. II. w okresie od sierpnia 2008 roku do 22 września 2010 roku, w G. , R. , B. i innych miejscach, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, którą kierował, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających, i tak: - w okresie od sierpnia 2008 roku do 13 stycznia 2010 wprowadził do obrotu znaczne ilości środka odurzającego w postaci, co najmniej 121 kilogramów haszyszu i 1300 gram marihuany oraz znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci, co najmniej 26 kilogramów amfetaminy i 800 sztuk tabletek extazy, które w trakcie wielu transakcji sprzedawał ustalonej osobie, celem zbycia innym osobom do dalszej dystrybucji, - w nieustalonym dniu, latem 2009 roku, w G. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci około 5 kilogramów marihuany i 30 kilogramów haszyszu, które przechowywał w mieszkaniu, celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji, - w nieustalonym dniu w październiku lub listopadzie 2009 roku, w R. , uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 10 kilogramów haszyszu i 1 kilograma marihuany, które odebrał z miejsca ich przechowywania, celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji, - w nieustalonych dniach, w B. , uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci, co najmniej 40 kilogramów amfetaminy, którą odbierał od nieustalonych osób, - w okresie od 5 listopada 2009 roku do dnia 13 stycznia 2010 roku, w G. , uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w ilości co najmniej 79 kilogramów amfetaminy, 1.166,15 gram tabletek zawierających 4-bromo-2,5dimetoksyfenetyloaminę, tj. około 8.319 sztuk, 5 tabletkami zawierającymi 3,4-metylenodioksymetamfetaminę (MDMA) oraz 3 tabletkami zawierającymi amfetaminę, jak również znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 2,049,6 gram marihuany i 1.424,3 gram haszyszu, które magazynował w mieszkaniu przy ulicy (...) , - w okresie od lutego 2010 roku do września 2010 roku w R. , uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci marihuany i haszyszu w łącznej ilości co najmniej 90 kilogramów, które odbierał od Ł. D. (1) , - latem 2009 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 3 kilogramów marihuany oraz co najmniej 3 kilogramów haszyszu, które przekazał R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji - wiosną 2010 r. w G. i Z. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 23 kilogramów haszyszu oraz substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 6 kilogramów amfetaminy, które przekazał R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji - w miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 5 kilogramów amfetaminy, które odebrał od R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji - w okresie od czerwca 2010 r. do 09 września 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 32 kilogramów haszyszu i co najmniej 3 kilogramów marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci co najmniej 14 kilogramów amfetaminy, które przekazał A. D. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji - w okresie od czerwca 2010 r. do 09 września 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 16 kilogramów haszyszu i co najmniej 2 kilogramów marihuany, które odebrał od A. D. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. III. w okresie od 5 listopada 2009 roku do dnia 13 stycznia 2010 roku, w G. , działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, którą kierował, posiadał bez wymaganego zezwolenia broń i amunicję w postaci pistoletu marki (...) o nr (...) , kalibru 9 mm, pistoletu maszynowego m-ki (...) , o nr (...) , kalibru 7,65 mm, strzelby myśliwskiej tzw. „dwururki” bez marki producenta oraz numeru fabrycznego, kalibru 12, karabinu wytworzonego metodą samodziałową składającego się z łoża z uchwytem, kolby, lufy z zamontowanym tłumikiem i zabudowaną komorą nabojową z mechanizmem spustowym o nr (...) i zamkiem z mechanizmem uderzeniowym, 39 sztuk naboi pistoletowych kalibru 9 mm, 142 sztuk naboi pistoletowych kalibru 7,65 mm oraz 43 sztuk naboi myśliwskich kalibru „12” oraz przyrządy wybuchowe w postaci dwóch granatów ręcznych, bojowego i zaczepno-obronnego, produkcji jugosłowiańskiej o symbolu (...) 2, uzbrojonych w zapalniki bojowe, które mogły spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach, to jest o przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. i art. 171 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. IV. w dniu 15 grudnia 2010 roku, w R. , działając wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci 24.521,30 gram brutto haszyszu, który przechowywał w mieszkaniu przy ulicy (...) , celem późniejszej sprzedaży innym osobom do dalszej dystrybucji, to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii V. ( zarzut I a.o. w sprawie Ap V Ds 15/10 ) w okresie od nieustalonego dnia i miesiąca 2003 roku do przełomu 2007 i 2008 r. w G. i innych miejscach, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 20 kg haszyszu, 5 kg marihuany oraz środków psychotropowych w postaci, co najmniej 20.000 sztuk tabletek ekstazy i 6 kg amfetaminy o nieustalonej wartości, w ten sposób, iż zakupił je od nieustalonych osób, a następnie sprzedał nieustalonym osobom, to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. VI. ( zarzut II a.o. w sprawie Ap V Ds 15/10 ) w okresie od pierwszej połowy 2008 r. do połowy 2010 r. w G. i innych miejscach działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając w ramach zorganizowanej zbrojnej grupy przestępczej, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski oraz z Niemiec do Polski i Holandii do Niemiec znacznych ilości środków odurzających, oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających, i tak: - w pierwszej połowie 2008 roku trzykrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 15 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z R. G. (1) , - w okresie od września do grudnia 2008 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 50 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z R. G. (1) , - w okresie od pierwszej połowy 2009 roku do drugiej połowy 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 300 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, - w okresie 2010 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 300 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, - w okresie od drugiej połowy 2009 roku do końca 2010 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości, co najmniej 60 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, - w okresie 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci tabletek exstazy w łącznej ilości, co najmniej 25.000 sztuk, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, - w okresie 2010 roku trzykrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci kokainy w łącznej ilości, co najmniej 300 gram, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, - w połowie 2010 roku dwukrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Niemiec znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 10 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, to jest o przestępstwo z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. 2) R. G. (1) ( G. ) , ur. (...) r. w B. , syna J. i M. z domu O. , oskarżonego o to, że: VII. ( zarzut III a.o. ) w okresie od pierwszej połowy 2008 r. do grudnia 2008 r. w G. i innych miejscach działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski oraz z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających, oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających, i tak: - w pierwszej połowie 2008 roku trzykrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 15 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z A. P. (1) , - w okresie od września do grudnia 2008 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości, co najmniej 50 kilogramów, które następnie wprowadził do dalszego obrotu działając wspólnie i w porozumieniu z A. P. (1) , to jest o przestępstwo z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. VIII. ( zarzut IV a.o. ) w okresie od stycznia do sierpnia 2008 r. w G. i innych miejscach, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 35 kg haszyszu o nieustalonej wartości, który zakupił wspólnie z A. P. (1) , celem ich dalszej sprzedaży innym osobom do dalszej dystrybucji, to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. IX. ( zarzut V a.o. ) wiosną 2010 roku w R. , posiadał bez wymaganego zezwolenia broń i amunicję w postaci pistoletu (...) wraz z amunicją w jednym magazynku oraz pistolet maszynowy marki (...) wraz z nieustaloną ilością amunicji, to jest o przestępstwo z art. 263 § 2 k.k. 3) R. G. (2) ( G. ) , ur. (...) r. w Z. , syna L. i B. z domu R. oskarżonego o to, że: X. ( zarzut VI a.o. ) w okresie od lata 2009 r. do wiosny 2010 r. w Z. , G. i innych miejscach, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych, i tak: - w okresie od lata 2009 r. do lutego 2010 r. w Z. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 2 kilogramów haszyszu i co najmniej 100 gram marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 1 kilograma amfetaminy i co najmniej 500 sztuk tabletek extazy, które odebrał od R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji - wiosną 2010 r. w G. i Z. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 19 kilogramów haszyszu i 100 gram marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 5 kilogramów amfetaminy oraz ok. 200 tabletek exstazy które odebrał od A. P. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. XI. ( zarzut VII a.o. ) jesienią 2009 r. działając wbrew przepisom ustawy, dokonał wewnątrzwspólnotowej dostawy z Polski do Królestwa Niderlandów nieustalonej ilości substancji psychotropowej w postaci, co amfetaminy, którą następnie przekazał I. S. (1) , celem późniejszej sprzedaży innym osobom, to jest o przestępstwo z art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. 4) T. W. (1) ( W. ) , ur. (...) r. w G. , syna R. i I. z domu C. oskarżonego o to, że: XII. ( zarzut VIII a.o. ) w okresie od czerwca 2009 roku do 12 stycznia 2010 roku, w G. i innych miejscach, działając wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środka odurzającego w postaci, co najmniej 28 kilogramów, które nabył od P. Ł. (1) , celem dalszej dystrybucji, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, to jest o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. 5) D. D. (1) , ur. (...) roku w G. , syna J. i A. z domu G. oskarżonego o to, że: XIII. ( zarzut IX a.o. ) w nieustalonych dniach i miesiącu 2010 roku, ale przed 9 września 2010 roku w S. i innych miastach polski, Szwecji oraz w O. , działając wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami dokonał przewozu z Polski poprzez Szwecję do O. w Norwegii znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci, co najmniej 1 kilograma amfetaminy, które następnie wprowadził do dalszego obrotu, poprzez sprzedaż nieustalonemu mężczyźnie o imieniu S. za kwotę 12.000 zł, to jest o przestępstwo z art. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. orzeka 1) uznaje oskarżonego A. P. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt I, przy czym uzupełnia jego opis poprzez wskazanie, że w kierowanej przez oskarżonego zorganizowanej grupie przestępczej o charakterze zbrojnym brali udział prawomocnie osądzeni P. Ł. (1) , R. G. (1) , Ł. B. (1) , A. D. (1) , Ł. D. (1) i P. L. (1) , to jest przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. i za to na mocy art. 258 § 3 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ; 2) uznaje oskarżonego A. P. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt II, przy czym zmienia jego opis poprzez: - zastąpienie w tiret pierwszym słów „ które w trakcie wielu transakcji sprzedawał ustalonej osobie , celem zbycia innym osobom do dalszej dystrybucji ” słowami „ które w trakcie wielu transakcji sprzedawał P. Ł. (1) , celem zbycia innym osobom do dalszej dystrybucji ”, - zastąpienie w tiret dziewiątym słów „ w miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 5 kilogramów amfetaminy, które odebrał od R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji ” słowami „ w miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w C. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci pół kilograma amfetaminy, które odebrał od R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji ” oraz uzupełnia ten opis poprzez przyjęcie, że czyn ten obejmował także zachowanie polegające na tym, że: - w połowie 2010 roku uczestniczył w obrocie wbrew przepisom ustawy znacznymi ilościami środków odurzających w ten sposób, że dwukrotnie przewiózł z Holandii do Niemiec haszysz w łącznej ilości około 10 kilogramów, który następnie zbył ustalonej osobie celem dalszego obrotu, przy czym z czynu tego osiągnął korzyść majątkową na terenie Polski, oraz przyjmuje, że stanowi to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i art. 12 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011 r. przy zast. art. 65 § 1 k.k. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. skazuje go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł; 3) uznaje oskarżonego A. P. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt III, przy czym zmienia jego opis poprzez: - zastąpienie słów „ broń i amunicję ” słowami „ broń palną i amunicję ”, - zastąpienie słów „ 43 sztuk naboi myśliwskich kalibru „12” ” słowami „ 42 sztuk naboi myśliwskich kalibru 16 i jednego naboju myśliwskiego kalibru 12 ”, - zastąpienie słów „ o symbolu (...) ” słowami „ o symbolach (...) i (...) ”, to jest przestępstwa z art. 263 § 2 k.k. i art. 171 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 263 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 65 § 1 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ; 4) na mocy art. 44 § 6 k.k. orzeka wobec oskarżonego A. P. (1) za przestępstwo przypisane w pkt 3. przepadek na rzecz Skarbu Państwa broni palnej i amunicji opisanej pod poz. III. 1-8 wykazu dowodów rzeczowych ( k. 2936 akt sprawy ) a przechowywanej w depozycie Komendy Wojewódzkiej Policji w K. ; 5) uznaje oskarżonego A. P. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IV , przy czym przyjmuje, że stanowiło to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu sprzed 9 grudnia 2011 r. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł; 6) uznaje oskarżonego A. P. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt V , przy czym przyjmuje, że stanowiło to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. - według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł; 7) uznaje oskarżonego A. P. (1) – w miejsce zarzuconego czynu opisanego wyżej w pkt VI – za winnego tego, że w okresie od pierwszej połowy 2008 r. do 15 grudnia 2010 r. w G. i innych miejscach na terenie Polski, Niemiec i Holandii, działając wbrew przepisom ustawy, czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a w okresie od sierpnia 2008 r. do września 2010 r. działając także w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, którą kierował, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski oraz z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w ten sposób, że: a) w pierwszej połowie 2008 roku dwukrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Niemiec do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości 10 kilogramów, b) w okresie od września do grudnia 2008 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości co najmniej 50 kilogramów, c) w okresie od pierwszej połowy 2009 roku do drugiej połowy 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości co najmniej 300 kilogramów, d) w okresie 2010 roku, lecz przed 15 grudnia 2010 r., wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu w łącznej ilości co najmniej 300 kilogramów, e) w okresie od drugiej połowy 2009 roku do 15 grudnia 2010 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 60 kilogramów, f) w okresie 2009 roku wielokrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci tabletek exstazy w łącznej ilości co najmniej 25.000 sztuk, g) w okresie 2010 roku, lecz przed 15 grudnia 2010 r., trzykrotnie dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia z Holandii do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci kokainy w łącznej ilości co najmniej 300 gramów, to jest przestępstwa z art. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. przy zast. art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii przy zast. art. 65 § 1 k.k. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. skazuje go na karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł; 8) na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary orzeczone wobec A. P. (1) i orzeka wobec tego oskarżonego kary łączne 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz 500 (pięciuset) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł ; 9) na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu A. P. (1) na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 15 grudnia 2010 r. do 3 lipca 2013 r.; 10) na mocy art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego A. P. (1) na rzecz Fundacji „ (...) ” w B. (Bytom, ul. (...) ), z przeznaczeniem na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii, nawiązki w kwotach: a) za przestępstwo przypisane w pkt 2. wyroku – 10.000 (dziesięciu tysięcy) zł , b) za przestępstwo przypisane w pkt 5. wyroku – 5.000 (pięciu tysięcy) zł , c) za przestępstwo przypisane w pkt 6. wyroku – 5.000 (pięciu tysięcy) zł , d) za przestępstwo przypisane w pkt 7. wyroku – 10.000 (dziesięciu tysięcy) zł ; 11) na mocy art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego A. P. (1) przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowych z popełnienia przestępstw w kwotach: a) za przestępstwo przypisane w pkt 2. wyroku (zarzut II) – 941.570 (dziewięćset czterdzieści jeden tysięcy pięćset siedemdziesiąt) zł , b) za przestępstwo przypisane w pkt 6. wyroku (zarzut V) – 255.500 (dwieście pięćdziesiąt pięć tysięcy pięćset) zł ; 12) uznaje oskarżonego R. G. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt VII , przy czym przyjmuje, że stanowiło to przestępstwo z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. skazuje go na karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) zł; 13) uznaje oskarżonego R. G. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt VIII , przy czym przyjmuje, że stanowiło to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. - według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) zł; 14) uznaje oskarżonego R. G. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IX , przy czym zmienia jego opis poprzez zastąpienie słów „ broń i amunicję ” słowami „ broń palną i amunicję ”, to jest przestępstwa z art. 263 § 2 k.k. i za to na mocy art. 263 § 2 k.k. skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności ; 15) na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary orzeczone wobec R. G. (1) i orzeka wobec tego oskarżonego kary łączne 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) zł ; 16) na mocy art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego R. G. (1) na rzecz Fundacji „ (...) ” w B. (Bytom, ul. (...) ), z przeznaczeniem na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii, nawiązki w kwotach: a) za przestępstwo przypisane w pkt 12. wyroku – 5.000 (pięciu tysięcy) zł , b) za przestępstwo przypisane w pkt 13. wyroku – 3.000 (trzech tysięcy) zł ; 17) na mocy art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego R. G. (1) przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej z popełnienia przestępstwa przypisanego w pkt 12. wyroku (zarzut VII) w kwocie 32.500 (trzydziestu dwóch tysięcy pięciuset) zł ; 18) uznaje oskarżonego R. G. (2) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt X , przy czym przyjmuje, że stanowiło to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. - według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) zł; 19) uznaje oskarżonego R. G. (2) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XI , przy czym zmienia jego opis poprzez zastąpienie słów „ nieustalonej ilości substancji psychotropowej w postaci, co amfetaminy ” słowami „ substancji psychotropowej w postaci nieustalonej ilości amfetaminy ”, to jest przestępstwa z art. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. - według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. i za to na mocy art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) zł; 20) na mocy art. 85 k.k. i art. 86 § 1 i 2 k.k. łączy kary orzeczone wobec R. G. (2) i orzeka wobec tego oskarżonego kary łączne 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) zł ; 21) na mocy art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego R. G. (2) na rzecz Fundacji „ (...) ” w B. ( B. , ul. (...) ), z przeznaczeniem na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii, nawiązki w kwotach: a) za przestępstwo przypisane w pkt 18. wyroku – 2.000 (dwóch tysięcy) zł , b) za przestępstwo przypisane w pkt 19. wyroku – 500 (pięciuset) zł , 22) uznaje oskarżonego T. W. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XII , przy czym uzupełnia jego opis poprzez dodanie po słowach „ co najmniej 28 kilogramów ” słowa „ haszyszu ” oraz przyjmuje, że stanowiło to przestępstwo z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. - według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. w związku z art. 4 § 1 k.k. , i za to na mocy art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. według stanu prawnego obowiązującego przed dniem 8 czerwca 2010 r. skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydziestu) zł; 23) na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu T. W. (1) na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania w dniu 15 maja 2012 r.; 24) na mocy art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego T. W. (1) za przestępstwo przypisane w pkt 22. wyroku na rzecz Fundacji „ (...) ” w B. (Bytom, ul. (...) ), z przeznaczeniem na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii, nawiązkę w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) zł ; 25) na mocy art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego T. W. (1) za przestępstwo przypisane w pkt 22. wyroku przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej z popełnienia przestępstwa w kwocie 5.600 (pięć tysięcy sześćset) zł ; 26) uznaje oskarżonego D. D. (1) za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XIII , przy czym przyjmuje, że stanowiło to przestępstwo z art. 55 ust. 3 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 3 k.k. oraz art. 33 § 1 i 3 k.k. przy zast. art. 60 § 2 k.k. oraz art. 60 § 6 pkt 2 k.k. skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) zł; 27) na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego D. D. (1) kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 5 (pięciu) lat ; 28) na mocy art. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka wobec oskarżonego D. D. (1) za przestępstwo przypisane w pkt 26. wyroku, na rzecz Fundacji „ (...) ” w B. ( B. , ul. (...) ), z przeznaczeniem na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii, nawiązkę w kwocie 1.000 (tysiąca) zł ; 29) na mocy art. 45 § 1 k.k. orzeka wobec oskarżonego D. D. (1) za przestępstwo przypisane w pkt 26. wyroku przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości korzyści majątkowej z popełnienia przestępstwa w kwocie 2.000 (dwóch tysięcy) zł ; 30) na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz: a) adw. J. D. kwotę 3.060 (trzy tysiące sześćdziesiąt) zł powiększoną o stawkę należnego podatku od towarów i usług w kwocie 703,80 zł (siedemset trzy złote i osiemdziesiąt groszy), łącznie 3.763,80 zł (trzy tysiące siedemset sześćdziesiąt trzy złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu oskarżonemu R. G. (2) ; b) adw. M. K. kwotę 2.760 (dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt) zł powiększoną o stawkę należnego podatku od towarów i usług w kwocie 634,80 zł (sześćset trzydzieści cztery złote i osiemdziesiąt groszy), łącznie 3.394,80 zł (trzy tysiące trzysta dziewięćdziesiąt cztery złote i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu oskarżonemu D. D. (1) ; 31) na podstawie art. 627 k.p.k. , art. 633 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 i art. 6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa: a) wobec A. P. (1) kwotę 89.143,78 zł (osiemdziesiąt dziewięć tysięcy sto czterdzieści trzy złote i siedemdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 5.600 (pięć tysięcy sześćset) zł tytułem opłaty; b) wobec R. G. (1) kwotę 258 (dwieście pięćdziesiąt osiem) zł tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 2.200 (dwa tysiące dwieście) zł tytułem opłaty; c) wobec R. G. (2) kwotę 4.251,80 zł (cztery tysiące dwieście pięćdziesiąt jeden złotych i osiemdziesiąt groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) zł tytułem opłaty; d) wobec T. W. (1) kwotę 258 (dwieście pięćdziesiąt osiem) zł tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 1.200 (tysiąc dwieście) zł tytułem opłaty; e) wobec D. D. (1) kwotę 3.727,75 zł (trzy tysiące siedemset dwadzieścia siedem złotych i siedemdziesiąt pięć groszy) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 2.300 (dwa tysiące trzysta) zł tytułem opłaty. Sygn. akt IV K 198/12 UZASADNIENIE I. Stan faktyczny, wyjaśnienia oskarżonych i ocena dowodów A. oskarżony A. P. (1) 1) zarzut I ( art. 258 § 3 k.k. ) W okresie od sierpnia 2008 roku do dnia 23 września 2010 roku, w G. , R. , B. i innych miejscach w Polsce oraz na terytorium Królestwa Niderlandów działała zorganizowana grupa przestępcza o charakterze zbrojnym, mająca na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu z Królestwa Niderlandów do Polski znacznych ilości środków odurzających w postaci haszyszu i marihuany oraz obrocie znacznymi ilościami środków odurzających i substancji psychotropowych. Grupą tą kierował oskarżony A. P. (1) a w jej skład wchodzili prawomocnie osądzeni (wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach w sprawie IV K 42/12) P. Ł. (1) , R. G. (1) , Ł. B. (1) , A. D. (1) , Ł. D. (1) i P. L. (1) . Zdarzeniem, które zapoczątkowały działalność grupy przestępczej było nawiązanie współpracy pomiędzy A. P. (1) a P. Ł. (1) . Doszło do tego w następujących okolicznościach. Udział P. Ł. (1) w handlu narkotykami zaczął się w lipcu 2008 roku. W 2008 r. P. Ł. (1) zaplanował rozpoczęcie działalności gospodarczej w zakresie gastronomii. Wygrał przetarg na użytkowanie lokalu w G. przy ul. (...) . Rozpoczął remont tych pomieszczeń i przygotowywał się do otwarcia lokalu. W tym czasie wziął pożyczkę w Banku (...) w T. w kwocie 20.000 zł. W związku z tym, że kwota ta okazała się niewystarczająca na rozpoczęcie działalności gospodarczej, a banki nie chciały mu dać nowego kredytu, zwrócił się do A. P. (1) z prośbą o pożyczkę. P. Ł. (1) poznał A. P. (1) w 2001 roku w trakcie wspólnego pobytu w Areszcie Śledczym w G. . P. Ł. (1) wiedział, że A. P. (1) zajmuje się handlem narkotykami i dlatego ma pieniądze na pożyczkę. Skontaktował się z A. P. (1) i ten udzielił mu w pierwszej połowie 2008 roku pożyczki w kwocie 5000 zł. A. P. (1) umówił się z P. Ł. (1) , że ten będzie mu spłacał tą kwotę w ratach, gdy rozpocznie działalność gospodarczą i gdy pojawią się z niej dochody. W okresie, w którym P. Ł. (1) rozpoczynał swoją działalność, został zatrzymany i przedstawiono mu zarzuty do sprawy Prokuratury Rejonowej w Częstochowie, gdzie zastosowany został wobec niego środek zapobiegawczy w postaci poręczenia majątkowego w kwocie 10.000 zł . P. Ł. (1) nie miał pieniędzy na zapłacenie tego poręczenia i zwrócił się do A. P. (1) o kolejną pożyczkę w kwocie 10.000 zł. W związku z tym, że działalność, jaką prowadził P. Ł. (1) , nie przynosiła mu wystarczających dochodów, zaczął mieć problemy ze spłacaniem wszystkich swoich długów, zarówno wobec banku, jaki i wobec A. P. (1) . Wtedy A. P. (1) zaproponował P. Ł. (1) udział w obrocie narkotykami. Pierwotnie propozycja polegała na tym, że P. Ł. (1) miał być kurierem i przemycać narkotyki w postaci haszyszu i marihuany z Królestwa Niderlandów do Polski na zlecenie A. P. (1) . A. P. (1) poszukiwał bowiem ludzi, którzy mieli się zajmować przemytem narkotyków dla niego z Królestwa Niderlandów. Wcześniej sam A. P. (1) przemycał narkotyki, ale wraz z rozwojem swojej przestępczej działalności i tworzeniem zrębów grupy przestępczej potrzebował większej ilości kurierów. P. Ł. (1) tej propozycji nie przyjął, albowiem uważał, że wiąże się z nią zbyt duże ryzyko wpadki. Zgodził się natomiast na udział w obrocie narkotykami polegający na ich dalszej dystrybucji na terenie G. i okolic, poprzez sprzedaż w ramach sieci odbiorców, jaką zamierzał znaleźć. Schemat działania miał polegać na tym, że P. Ł. (1) będzie znajdował dla A. P. (1) odbiorców jego narkotyków. Działalność taka faktycznie się rozpoczęła. Odbiorcy znalezieni przez P. Ł. (1) mieli składać mu zamówienia na dostarczenie konkretnej ilości narkotyków. P. Ł. (1) następnie zwracał się z tymi zamówieniami do A. P. (1) i ten przekazywał mu zamówioną ilość narkotyków ( wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 558 – 565, 569-576, 593 – 597, 601-606, 607-629 ). Zorganizowana grupa przestępcza kierowana przez A. P. (1) działała w okresie pomiędzy sierpniem 2008 roku a 23 września 2010 roku. Teren działania grupy obejmował G. i różne miasta na terenie (...) , jak również różne miasta na terenie Holandii, skąd również dostarczane były narkotyki w postaci haszyszu i marihuany. A. P. (1) był szefem grupy i osobą kontrolującą zarówno dostawy narkotyków, jak i ich dystrybucję w Polsce. W grupie tej istniał ścisły podział ról – zadań w przestępczym procederze, który był trwały w całym jego przebiegu a wynikał on ze specjalizacji, umiejętności i możliwości posiadanych przez uczestników przestępstw dokonywanych w ramach grupy. Współdziałanie pomiędzy wymienionymi osobami miało charakter trwały i było to konieczne z uwagi na charakter działalności, wymagający skoordynowanych, złożonych czynności. A. P. (1) przy pomocy swoich znajomych, którzy przebywali na terenie Holandii, tj. I. S. (2) ps . „ C. (...) ” oraz innych n/n osób o pseudonimach „ C. (...) ” i „ K. (...) ” organizował zakup haszyszu i marihuany. Planował również zorganizowanie importu haszyszu z Maroka, gdzie przebywał z Ł. B. (1) i R. G. (1) prowadząc rozmowy handlowe na ten temat. Narkotyki do Polski trafiały w tej grupie poprzez kurierów, jakich organizował A. P. (1) . Tymi kurierami byli J. K. ps . „ D. (...) ”, Ł. D. (1) oraz inne nieustalone osoby z terenu G. . Kurierzy ci dostarczali przede wszystkim haszysz i marihuanę do Polski, jeżdżąc jako turyści na trasie Polska – Holandia, Holandia – Polska i przewożąc narkotyki w walizkach lub przy pomocy samochodów osobowych, w których przygotowane były skrytki. Następnie narkotyki, na polecenie A. P. (1) , były magazynowane w różnych miejscach na terenie (...) . Marihuana i haszysz były przywożone z Królestwa Niderlandów, początkowo osobiście przez A. P. (1) , a potem przez grupę kurierów, tj. Ł. D. (1) , J. K. , n/n Ł. z K. i innych. Narkotyki te pakowane były przez dostawców w pakiety oklejane taśmą przylepną i dodatkowo umieszczane w opakowaniach z folii termicznej. Narkotyki z Królestwa Niderlandów były przywożone bądź w bagażu podróżnym przez kuriera korzystającego z publicznego środka transportu, np. autobusów rejsowych ( Ł. D. (1) ) bądź samochodami prywatnymi ze specjalnie przygotowanymi schowkami ( J. K. i inni nieustaleni personalnie kurierzy). Przewożone w ten sposób ilości narkotyków wynosiły każdorazowo co najmniej 20 kilogramów ( wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 562 ). A. P. (1) płacił J. K. za tego typu jednorazowe kursy z narkotykami od 2.000 zł do 4.000 zł. Ł. D. (1) dostawał za kurs kwoty rzędu 2000 zł oraz różne kwoty w euro na drobne wydatki i koszty przejazdu. Przemycone przez kurierów narkotyki z Królestwa Niderlandów były następnie odbierane osobiście przez A. P. (1) (odebrał je, co najmniej siedmiokrotnie od Ł. D. (1) ) lub wskazane przez niego osoby, tj. P. Ł. (1) , P. L. (2) , a także J. K. , kiedy nie był akurat kurierem i inne nieustalone osoby. Początkowo z Holandii przywożone było jednorazowo po 20 – 30 kilogramów haszyszu oraz po ok. 5 kg marihuany. W późniejszym okresie, jednorazowo przywożone było z udziałem kilku kurierów po ok. 50 – 60 kg narkotyków, a pod koniec 2009 roku przywieziono jednorazowo 97 kg haszyszu. Pozostałe narkotyki, a w szczególności amfetaminę oraz tabletki ekstazy A. P. (1) odbierał od nieustalonych osób na terenie B. . P. Ł. (1) był raz świadkiem przywozu również z Królestwa Niderlandów partii tabletek ekstazy dla A. P. (1) , które były zapakowane w małe torebki śniadaniowe po 100 sztuk w każdej. P. Ł. (1) był osobiście obecny, co najmniej dwukrotnie w czasie wakacji 2009 roku i września 2009 roku, przy odbiorze amfetaminy w B. od nieustalonych osób. A. P. (1) polecił mu pojechać na wskazane przez niego miejsce w B. w okolice ul. (...) , gdzie opuścił samochód i gdzieś się udał. Po jakimś czasie A. P. (1) wrócił do samochodu mając ze sobą dużą walizkę podróżną zawierającą co najmniej 20 kg amfetaminy. Potem walizka ta została zawieziona do mieszkania A. P. (1) w G. przy ul. (...) . Z rozmów, jakie prowadził z A. P. (1) dowiedział się, że ten jeździł w to miejsce w B. raz w tygodniu. Amfetamina była początkowo zapakowana w czarne worki foliowe. Dopiero w swoim mieszkaniu A. P. (1) przepakowywał ją do woreczków foliowych z zapięciem strunowym po około 500 gramów ( wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 607-614 ). Na polecenie A. P. (1) zaufane osoby organizowały sprzedaż narkotyków odbiorcom. Funkcje koordynatorów tych sprzedaży, do których A. P. (1) miał zaufanie, pełnili na różnych etapach: P. Ł. (1) , R. G. (1) , Ł. B. (1) , P. L. (1) oraz A. D. (1) . Te osoby – członkowie grupy cieszący się zaufaniem A. P. (1) – a ponadto R. G. (2) (który do zorganizowanej grupy nie należał – k. 2594-2595), w jego imieniu, mogły samodzielnie dysponować narkotykami, które były zgromadzone w różnych magazynach. To znaczy mogły, po wcześniejszym uzgodnieniu z A. P. (1) swobodnie wydawać, sprzedawać lub przenosić narkotyki z miejsca na miejsce. Po dokonanych sprzedażach zostawiały one w umówionych miejscach pieniądze, pochodzące ze sprzedaży. Osoby te były wynagradzane w różny sposób, niektóre otrzymywały stałe pieniądze za magazynowanie i sprzedaż narkotyków, tak jak np. A. D. (1) , a pozostałe miały prowizję ze sprzedaży. A. P. (1) kontrolował tą sprzedaż i ustalał określone ceny, za jakie te osoby mogły brać od niego narkotyki dla dostawców. Z kolei, wymienione wyżej osoby, znajdowały bezpośrednich odbiorców, które kupowały narkotyki należące do grupy. W szczególności, P. Ł. (1) pozyskał jako odbiorców S. S. (1) , A. S. (1) , T. W. (2) ps . „ D. (...) ”, P. S. , Ł. P. ps . „ U. (...) ”, n/n „ M. z G. ” i n/n mężczyznę o ps . „ G. (...) ”. R. G. (1) z kolei pozyskał jako odbiorców D. D. (1) , A. D. (1) ps . „ S. (...) ” i n/n osoby o ps . „ R. (...) ”, „ M. (...) ”, „ S. (...) ”, „ D. (...) ”, „ S. (...) ”, „ P. (...) ” „ Ł. (...) ” „ P. (...) ” i R. G. (2) ps . „ M. (...) ”. Jeżeli chodzi o P. L. (1) , to była to osoba ciesząca się dużym zaufaniem A. P. (1) i poza tym, że odbierał samodzielnie narkotyki, przewoził też pieniądze od różnych dostawców, bezpośrednio na polecenie A. P. (1) . A. P. (1) utrzymywał w grupie bezwzględny porządek, nie pozwalając na to, aby ktoś poza jego plecami handlował narkotykami, interweniował też w sytuacjach problemów z odbiorcami narkotyków. Osoby będące blisko A. P. (1) miały świadomość, że w sposób bezwzględny utrzymuje on porządek w grupie, albowiem dysponował on dużą ilością broni palnej, jak również granatami bojowymi. Demonstrował on tę bron rożnym osobom w grupie, m.in. P. Ł. (1) , R. G. (1) a także współdziałającemu z nim poza strukturami grupy przestępczej R. G. (2) , pokazując w ten sposób, że w razie braku posłuszeństwa, nie cofnie się przed jej użyciem. A. P. (1) niejednokrotnie nosił tę broń przy sobie, eksponując ją R. G. (1) i R. G. (2) , a w przypadku R. G. (1) , strasząc go jej użyciem. Broń ta była też przenoszona pomiędzy różnymi magazynami, gdzie były przechowywane narkotyki. Jak już wskazano wyżej, P. Ł. (1) stał się osobą zaufaną A. P. (1) , który powierzył mu sprzedaż narkotyków oraz organizowanie sieci odbiorców. Rola P. Ł. (1) w tym zakresie polegała na tym, że pilnował kolejnych magazynów, w których były narkotyki oraz wydawał lub sprzedawał je poszczególnym odbiorcom. W okresie swojej działalności P. Ł. (1) znalazł następujących odbiorców narkotyków, którzy kupowali ,,towar’’ A. P. (1) : S. S. (1) , A. S. (1) , P. L. (1) , T. W. (1) , n/n mężczyzna o ps . (...) , P. S. , Ł. P. , ps . (...) , n/n mężczyznę z G. określanego jako (...) oraz innych drobniejszych odbiorców. Drugą osobą, która ściśle współpracowała z A. P. (1) był R. G. (1) , który pełnił podobną rolę dla A. P. (1) jak P. Ł. (1) – pośrednika, hurtownika i organizatora sieci sprzedaży. R. G. (1) znalazł dla A. P. (1) następujących odbiorców: n/n mężczyznę o ps . (...) , n/n mężczyznę o ps . (...) , n/n mężczyznę o ps . (...) , n/n mężczyznę o ps . (...) , n/n mężczyznę o ps . (...) , n/n mężczyznę o ps . ,, P. , D. D. (1) , A. D. (1) , R. G. (2) i inne osoby. Narkotyki przez cały okres działania zorganizowanej grupy przestępczej były magazynowane w kilku miejscach. Początkowo było to miejsce zamieszkania A. P. (1) w G. przy ul. (...) , gdzie przechowane były różne narkotyki w postaci haszyszu, amfetaminy, marihuany, heroiny, kokainy i tabletek ekstazy. Do mieszkania tego miał dostęp również P. Ł. (1) . W mieszaniu tym przechowywane były przez A. P. (1) znaczne ilości narkotyków. Bywało tak, że w mieszkaniu tym było po 100 kg haszyszu, 20 kg amfetaminy i tysiące tabletek ekstazy ( wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 558-564 ). Następnie od początku 2009 roku A. P. (1) zaczął magazynować narkotyki w firmie R. G. (1) o nazwie (...) , która mieściła się w R. ul. (...) . A. P. (1) przywiózł tam dużą torbę podróżną i polecił ją schować R. G. (1) . Ten umieścił ją w małym pomieszczeniu, wewnątrz magazynu. Potem zajrzał do tej torby i okazało się, że w jej wnętrzu jest marihuana, tabliczki haszyszu i waga elektroniczna. Marihuana była zapakowana w przezroczystą folię, a haszysz był w kostkach oklejonych taśmą samoprzylepną koloru brązowego. Tej marihuany było ok. 3 kilogramów a haszyszu 3 – 4 kilogramów ( wyjaśnienia R. G. (1) , k. 1062 - 1069 ). A. P. (1) zaczął przywozić narkotyki do tej hurtowni z coraz większą częstotliwością i w coraz większych ilościach – były to nawet całe walizki z narkotykami. A. P. (1) uzyskał od R. G. (1) klucze do tych pomieszczeń magazynowych i swobodnie korzystał z hurtowni. Początkowo to A. P. (1) wydawał odbiorcom R. G. (1) narkotyki, ale potem, kiedy nabrał zaufania do niego - sam R. G. (1) , podobnie jak P. Ł. (1) , mogli korzystać z magazynu narkotyków. Po narkotyki do tego magazynu przyjeżdżali jeszcze inni znajomi A. P. (1) , którzy odbierali narkotyki dla odbiorców, jak np. P. L. (1) . W połowie 2009 roku za namową A. P. (1) - R. G. (1) wynajął dodatkową powierzchnię magazynową, do której A. P. (1) przeniósł narkotyki. Były tam przechowywane narkotyki w ilościach rzędu dziesiątek kilogramów. W tym nowym magazynie zaczął się również pojawiać kurier A. P. (1) – J. K. (1) i inne osoby. W związku z tym, że R. G. (1) zaczął się obawiać rozmachu, z jakim A. P. (1) gromadził u niego w hurtowni narkotyki, porozumiał się z P. Ł. (1) , że ten kupi dla niego starego busa, w którym, zamiast w jego firmie, będą przechowywane narkotyki. P. Ł. (1) skorzystał z busa, który kupił jego ojciec Z. Ł. . Był to R. (...) o nr. rej (...) . W związku z faktem, że to auto się zepsuło, P. Ł. (1) skorzystał z okazji i zakupił go od ojca za kwotę 1000 zł a następnie przetransportował na lawecie na parking koło hurtowni R. G. (1) w R. . Było to jesienią 2009 roku ( wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 607 – 629 oraz (wyłącznie w zakresie nabycia pojazdu marki R. (...) i późniejszego pozostawienia go na parkingu strzeżonym): zeznania E. G. , k. 844 – 845; zeznania D. G. , k. 846-849; zeznania Z. Ł. , k. 858-860; zeznania M. R. , k. 861-864; zeznania J. P. , k. 865-868 ). W samochodzie tym P. Ł. (1) zostawił kluczyki i A. P. (1) wraz z R. G. (1) mogli nim swobodnie dysponować. Całą sytuację kontrolował A. P. (1) , który pieniądze na zakup auta od ojca Ł. w kwocie 1000 zł rozliczył z należnosciami za sprzedaż narkotyków ( wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 664-666 ). Samochód ten był następnie wykorzystywany przez A. P. (1) , jako kolejny magazyn narkotyków. Wiosną 2010 r. samochód ten został przetransportowany w kolejne miejsce, tj. na parking strzeżony w C. przy ul. (...) . W transporcie auta uczestniczył A. P. (1) i A. D. (1) . Od tego momentu do czasu przeprowadzenia w dniu 9 września 2010 roku przeszukania tego pojazdu służył on za magazyn narkotyków, który na polecenie A. P. (1) obsługiwał A. D. (1) – osoba zwerbowana do obrotu narkotykami przez R. G. (1) . Rola A. D. (1) polegała na dowożeniu narkotyków wyznaczonym odbiorcom. A. P. (1) wydawał polecenia R. G. (1) odnośnie tego, kto ma dostać konkretne narkotyki, lub od kogo je odebrać, a ten przekazywał te polecenia do wykonania A. D. (1) . A. D. (1) swobodnie dysponował tym samochodem ( wyjaśnienia R. G. (1) , k. 1074 - 1080 oraz (wyłącznie w zakresie dostępu R. G. (1) i A. D. (1) do w/w pojazdu): zeznania S. K. , k. 850-854, 856-857 ). Również R. G. (1) odbierał i przywoził od różnych osób narkotyki, które potem składował w samochodzie zaparkowanym na parkingu w C. oraz kolejna zaufana osoba A. P. (1) - I. S. (1) ps . (...) . Przez cały okres od zakupu tego auta do jego przeszkukania przez Policję mogły w nim być zmagazynowane narkotyki w łącznej ilości około 500 kilogramów. W momencie przeprowadzenia przeszukania tego samochodu, co miało miejsce w dniu 9 września 2010 r., zabezpieczono wewnątrz około 8643,40 grama haszyszu i 1956,50 grama siarczanu amfetaminy ( protokół przeszukania, k. 778 – 801 ). Oprócz wymienionych wyżej miejsc magazynem narkotyków oraz broni palnej było mieszkanie wynajęte na nazwisko znajomego P. K. Kluby. Był to mieszkanie przy ul. (...) w G. . Pod koniec 2009 roku A. P. (1) nakazał P. Ł. (1) , aby ten wynajął na nazwisko innej osobę mieszkanie na potrzeby magazynu narkotyków ( dokumentacja dot. najmu lokalu, k. 381 – 387; zeznania K. K. (1) , k. 392-395, 691-694, 3499 oraz (wyłącznie w zakresie faktu wynajęcia lokalu i korzystania z niego przez inne osoby poza K. K. (1) ): zeznania A. P. (3) , k. 374-380; zeznania J. S. , k. 350-351; zeznania A. S. (2) , k. 352-353; zeznania R. P. (1) , k. 354-355; zeznania G. W. , k. 356-359 ). Jeden komplet kluczy do tego mieszkania posiadał P. Ł. (1) , a drugi miał A. P. (1) . Mieszkanie to stało się kolejnym magazynem A. P. (1) . W trakcie korzystania z tego mieszkania, tak jak i w poprzednich miejscach, A. P. (1) magazynował narkotyki oraz broń palną, amunicję i granaty. Wydawał P. Ł. (1) narkotyki i przyjmował pieniądze z ich sprzedaży. P. Ł. (1) mógł też samodzielnie brać narkotyki i sprzedawać je odbiorcom rozliczając się z A. P. (1) ( wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 569 - 575 ). W dniu 13 stycznia 2010 roku doszło do zatrzymania P. Ł. (1) , przy którym zabezpieczono około 1 kg amfetaminy i ponad 100 gramów haszyszu. Zatrzymanie miało miejsce bezpośrednio po opuszczeniu przez P. Ł. (1) mieszkania przy ul. (...) w G. . W tym samym dniu przeszukano to mieszkanie i zabezpieczono tam prawie 80 kilogramów amfetaminy, 1,4 kg haszyszu, 2 kg marihuany i 21 tysięcy tabletek ekstazy. W mieszkaniu znajdowało się ponadto kilka sztuk broni palnej, kilkaset sztuk amunicji i dwa granaty ręczne z zapalnikami bojowymi ( k. 97-113 – protokół przeszukania mieszkania przy ul. (...) wraz z dokumentacją fotograficzną; k. 73-75 – protokół przeszukania P. Ł. (1) i k. 78-96 – protokoły oględzin zabezpieczonych przedmiotów; k. 162-169 – protokół oględzin broni; k. 171-172 – protokół oględzin materiałów wybuchowych; k. 173-174 – protokół z działań minersko-pirotechnicznych; k. 177-188 – opinia z zakresu badań chemicznych; k. 192-194 – opinia z zakresu badań broni; k. 207-209 – opinia daktyloskopijna; k. 578-583, 639-642, 688, 698-701, 814-815 – wyjaśnienia P. Ł. (1) ; k. 1088 – wyjaśnienia R. G. (1) ). Zorganizowana grupa przestępcza kierowana przez A. P. (1) w okresie swojego istnienia prowadziła rozległą działalność. Przedmiotem obrotu przez tą grupę były bardzo duże ilości narkotyków: setki kilogramów marihuany, haszyszu i amfetaminy oraz znaczne – liczone w dziesiątkach tysięcy ilości tabletek extazy. Pełnych ilości tych narkotyków nie da się ustalić, bowiem poza osobami ujawnionymi w sprawie, A. P. (1) miał jeszcze swoich dużych odbiorców, których nie ujawniał nawet zaufanym osobom w grupie. Wiadomo jedynie, że wśród tych osób byli odbiorcy mogący kupować jednorazowo nawet po 100 kilogramów haszyszu. Kierujący grupą A. P. (1) w całym okresie jej funkcjonowania dysponował znacznymi środkami finansowymi, pozwalającymi na kontynuowanie działalności, nawet pomimo poważnych trudności. Pomimo zatrzymania P. Ł. (1) , co miało miejsce w dniu 13 stycznia 2010 r. i utraty zabezpieczonych wówczas przez Policję znacznych ilości narkotyków, m.in. około 80 kilogramów amfetaminy oraz broni palnej, amunicji i granatów, grupa na polecenie A. P. (1) działała dalej. Działania grupy były kontynuowane także pomimo zatrzymania kolejnej osoby zaufanej A. P. (1) – R. G. (1) , co miało miejsce w dniu 9 września 2010 r. (k. 1012, 1028) i również wiązało się z utratą kolejnych narkotyków. W tym samym dniu przeszukano bowiem samochód R. (...) stojący na parkingu strzeżonym w C. przy ul. (...) i zabezpieczono przechowywane tam narkotyki – ponad 8,5 kg haszyszu i prawie 2 kg amfetaminy ( protokół przeszukania, k. 778 – 801 ). Po zatrzymaniu R. G. (1) kierujący grupą A. P. (1) próbował organizować kolejnych dystrybutorów. Faktyczna działalność grupy zakończyła się w związku z zatrzymaniem kolejnego jej członka, tj. Ł. D. (1) , co miało miejsce w dniu 23 września 2010 r. W dniu 23 września 2010 roku funkcjonariusze Służby Celnej, pełniąc służbę na autostradzie (...) w O. , zatrzymali do kontroli samochód osobowy marki R. z firmy świadczącej usługi przewozowej (...) . Kontroli dokonano na terenie MOP W. . Podczas kontroli bagaży Ł. D. (1) , w jednej z walizek, ujawniono worki ze zgrzanego aluminium, wewnątrz których znajdował się susz roślinny ( protokół oględzin rzeczy, k. 1447 – 1448; zeznania D. Ż. , k. 1512-1513; zeznania J. J. (2) , k. 1618-1620; zeznania W. S. , k. 1621-1623 ). Ł. D. (1) przewoził wówczas z Holandii do Polski ponad 6,5 kilograma marihuany oraz prawie 18 kilogramów haszyszu ( opinia z zakresu badań chemicznych, k. 1565 – 1571 ). Zatrzymany w dniu 15 grudnia 2010 roku, A. P. (1) nadal był w posiadaniu dużej ilości narkotyków. W miejscu, gdzie się ukrywał w R. , tj. w mieszkaniu przy ul. (...) , posiadał ponad 24 kg haszyszu ( k. 1180 - protokół zatrzymania osoby; k. 1186-1188 - dokumentacja dot. przedmiotów zabezpieczonych w w/w mieszkaniu; k. 1192-1194 – wykaz zabezpieczonych dowodów rzeczowych; k. 1198-1223 – protokół oględzin przedmiotów; k. 1224-1236, 1241-1242, 1245-1250 – protokoły oględzin zabezpieczonego haszyszu; k. 1260-1262 – opinia z zakresu badań chemicznych ). Ustalenia faktyczne w zakresie odnoszącym się do działań grupy przestępczej kierowanej przez A. P. (1) poczyniono w oparciu o dowody wymienione wyżej a ponadto: - wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV; - wyjaśnienia P. Ł. (1) (t. III, k. 512,t. III, k. 518 – 520, t. III, k. 558 – 565 t. III, k. 569 – 576t, III, k. 578 – 583,t. III, k. 593 – 597,t. IV, k. 601 – 606, t. IV, k. 607 – 613,t. IV, k. 631 – 632,t. IV, k. 635 – 636,t. IV, k. 639 – 642, t. IV, k. 644 – 645,t. IV, k. 664 – 666,t. IV, k. 667 – 671,t. IV, k. 676 – 699, t. IV, k. 682 – 683,t. IV, k. 686,t. IV, k. 687 – 690,t. IV, k. 696,t. IV, k. 698 – 699,t. IV, k. 705,t. VI, k. 1160 – 1162,t. XI, k. 2004 – 2006, t;. XI, k. 2115 – 2116, t. XI, k. 2158 – 2159) oraz jego zeznania złożone w postępowaniu sądowym (t. 3471v-3474, 3486-3488); - wyjaśnienia R. G. (1) (t. VI, k. 1003 – 1005, t. VI, k. 1009 – 1011, t. VI, k. 1062 – 1069, t. VI, k. 1074 – 1080, t. VI, k.1086 – 1094, t. VI, k. 1100 – 1106, t. VI, k. 1108 – 1111, t. VI, k. 1112 – 1116, t. VI, k. 1128 – 1132, t. VI, k. 1134 – 1137, t. VI, k. 1152 – 1153, t. VI, k. 1154 – 1157, t. VI, k. 1158 – 1159, t. VI, k. 1160 – 1162, t. VI, k. 1165 – 1166, t. X, k. 1902 – 1904 oraz wyjaśnienia złożone na rozprawie, k. 3294, 3309, 3448v-3451 a ponadto wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2931, t. XV), - wyjaśnienia A. D. (1) (t. XII, k. 2236 – 2237, t. XII, k. 2246 – 2250, t. XII, k. 2252 – 2262, t. XII, k. 2263 – 2266, t. XII, k. 2267 – 2273, t. XII, k. 2291, t. VI, k. 1158 - 1159) oraz jego zeznania złożone w postępowaniu sądowym (t. 3509); - wyjaśnienia Ł. D. (1) (t. VIII, k. 1561 – 1467, t. VIII, k. 1519 – 1523, t. VIII, k. 1530, t. IX, k. 1607 – 1610, t. IX, k. 1651 – 1653, t. IX, k. 1656); - wyjaśnienia P. L. (1) (t. XII, k. 2391 – 2392, t. XII, k. 2411, t. XIII, k. 2412 - 2413); - wyjaśnienia D. D. (1) (t. XI, k. 2186 – 2187, t. XI, k. 2188 – 2192, t. XI, k. 2195 – 2196), - eksperymenty procesowe z udziałem P. Ł. (1) z dnia 14 kwietnia 2010 roku ( tom IV, k. 607 – 629) oraz z dnia 23 stycznia 2012 roku ( tom IV, k. 698 – 701), - eksperymenty procesowe z udziałem R. G. (1) z dnia 15 grudnia 2010 roku ( tom VI, k. 1112 - 1126) i z dnia 17 lutego 2011 ( tom VI, k. 1134 – 1148), - eksperymenty procesowe z udziałem A. D. (1) z dnia 24 grudnia 2012 roku ( tom XII, k. 2267 – 2288), - eksperymenty procesowe z udziałem Ł. D. (1) z dnia 7 grudnia 2010 roku ( tom IX, k.1607 – 1617), - protokoły okazania tablic poglądowych Ł. D. (1) z dnia 7 lutego 2011 roku (tom IX, k.1651 - 1653), - protokoły okazania tablic poglądowych A. D. (1) z dnia 23 listopada 2011 roku ( tom XII, k.2263 - 2266) oraz z dnia 7 czerwca 2011 roku ( tom XII, k. 2246 – 2250), - protokoły okazania tablic poglądowych R. G. (1) z dnia 3 listopada 2010 roku (tom VI, k.1100 - 1106 i następne), - protokoły okazania tablic poglądowych P. Ł. (1) z dnia 31 marca 2010 roku (tom IV, k.601 - 606), - protokoły konfrontacji A. D. (1) i R. G. (1) z dnia 24 stycznia 2012 roku ( tom VI, k. 1158 – 1159), - protokoły konfrontacji P. Ł. (1) i R. G. (1) z dnia 23 stycznia 2012 roku ( tom VI, k. 1160 – 1162), - protokoły okazania tablic poglądowych D. D. (1) z dnia 13 czerwca 2011 roku ( tom XI, k.2188 - 2192 ), - ekspertyzy kryminalistyczne z dnia 18 marca 2011 ( tom VII, k. 1260 – 1262), z dnia 27 kwietnia 2010 roku ( tom II, k. 214 – 218), z dnia 30 kwietnia 2010 roku ( tom II, k. 223 – 227), z dnia 17 listopada 2010 roku ( tom II, k. 248 – 261), z dnia 02 sierpnia 2011 roku ( tom II, k. 263) - dotyczące badań chemicznych zabezpieczonych narkotyków, - protokół przeszukania pomieszczeń przy ul. (...) w G. z dnia 13 stycznia 2010 roku ( tom I, k. 97 – 110), - protokół oględzin przedmiotów zabezpieczonych w toku przeszukania pomieszczeń przy ul. (...) w G. z dnia 13 stycznia 2010 roku( tom I, k. 162 – 169), - ekspertyzy kryminalistyczne z dnia 23 marca 2010 ( tom I, k. 177 – 188) i z dnia 01 czerwca 2010 ( tom I, k. 192 – 194) oraz z dnia 9 lipca 2010 roku ( tom I, k. 196) - dotyczące zabezpieczonej broni i granatów. Oskarżony A. P. (1) początkowo nie przyznawał się do winy i zaprzeczał postawionym mu zarzutom, zarówno kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, jak i innych przestępstw popełnionych w ramach tej grupy. Po wniesieniu aktu oskarżenia dotyczącego tych przestępstw oskarżony na rozprawie przyznał się do wszystkich zarzutów wskazując dodatkowo, że jego działalność była jeszcze szersza, niż wynika to z postawionych zarzutów (k. 2817). Zaproponował ponadto ograniczenie postępowania dowodowego i skazanie go po uprzednim zastosowaniu instytucji przewidzianej w art. 388 k.p.k. , proponując konkretny wymiar kary (odpowiadający zresztą w najistotniejszych elementach wymiarowi kary, który w niniejszej sprawie wobec niego orzeczono). Wobec wycofania się przez oskarżonego z deklaracji pozwalających na zastosowanie art. 388 k.p.k. , po wniesieniu drugiego aktu oskarżenia (obejmującego w jego przypadku dwa kolejne zarzuty – pkt V i VI wg numeracji przyjętej w części wstępnej wyroku) sprawy połączono do wspólnego rozpoznania. W odniesieniu do kolejnych postawionych zarzutów, opartych w całości na wyjaśnieniach złożonych przez oskarżonego w toku odrębnego śledztwa, oskarżony w całości przyznał się do winy – o czym będzie jeszcze mowa poniżej. W końcowej fazie postępowania sądowego oskarżony zmodyfikował swoje stanowisko co do zarzutu z art. 258 § 3 k.k. Zanegował co do zasady możliwość przypisania mu tego czynu podnosząc, że w istocie wszystkie pozostałe mu przestępstwa były dokonywane w warunkach odpowiadających jedynie konstrukcji współsprawstwa. Podnosił ponadto, że rola R. G. (1) była odmienna od opisywanej przez oskarżyciela publicznego i w zasadzie to on pełnił w tym procederze funkcję decyzyjną. Oceniając wyjaśnienia oskarżonego Sąd uznał, że wiarygodne były te, w których do winy się przyznawał i nie kwestionował faktu kierowania zorganizowaną grupą zbrojną. Warto zauważyć, że w swoich ostatnich wyjaśnieniach oskarżony nie zanegował żadnej z informacji wcześniej udzielonych. Nie wycofał się też ze swojego stanowiska, zgodnie z którym nie kwestionował informacji podanych przez osoby go obciążające, tj. przede wszystkim P. Ł. (1) i R. G. (1) . Nie doszło zatem do przedstawienia przez oskarżonego nowej wersji wydarzeń a jedynie do wyrażenia ocen odmiennych od prezentowanych poprzednio. Te zaś nie poddają się weryfikacji według kryterium wiarygodności a jedynie mogą być oceniane jako słuszne albo niesłuszne. Właściwym miejscem dla rozważań na ten temat jest zatem część uzasadnienia poświęcona kwestiom prawnym. W tym miejscu warto jedynie wskazać, że istotą przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. nie jest wcale bezpośrednie zaangażowanie w każde z działań podejmowanych przez grupę przestępczą. Nie można utożsamiać pojęcia „kierowania grupą przestępczą” ( art. 258 § 3 k.k. ) ze „sprawstwem kierowniczym” ( art. 18 § 1 k.k. ) dotyczącym konkretnych przestępstw popełnianych w ramach grupy. To właśnie po to owe grupy są tworzone, by realizować niezgodne z prawem przedsięwzięcia przekraczające możliwości jednej osoby, czy nawet kilku osób współpracujących jedynie w warunkach współpsrawstwa. W świetle obciążających oskarżonego dowodów, przede wszystkim wyjaśnień i zeznań prawomocnie osądzonych członków zorganizowanej grupy, nie ma wątpliwości, że w grupie tej funkcjonowała swego rodzaju „delegacja kompetencji”. Nie wdając się w nieistotne w tym miejscu szczegóły, można wskazać, że A. P. (1) nie interesowały drobne kwestie związane z dystrybucją mniejszych (jakkolwiek w dalszym ciągu „znacznych”) ilości narkotyków, lecz właśnie w tym celu powierzył innym członkom grupy organizację sieci odbiorców. Nie zajmował się także osobiście wszystkimi transportami narkotyków z innych krajów, lecz poprzestał na zorganizowaniu sieci kurierów (części z nich oskarżony nie ujawnił – co sam przyznał). Także eksponowane przez oskarżonego kwestie związane z organizacją magazynów narkotykowych nie musiały wiązać się z jego każdorazowym osobistym zaangażowaniem. Nie ma na przykład znaczenia, kto zorganizował nabycie samochodu R. (...) , czy też kto formalnie był dysponentem pomieszczeń, w których narkotyki były przechowywane. Nie wyklucza też kierowniczej roli oskarżonego to, że do tych miejsc miały dostęp inne osoby, skoro odbywało się to za jego zgodą i wiedzą. Rozległa skala działalności wręcz uniemożliwiała przecież takie funkcjonowanie grupy, by oskarżony każdorazowo udawał się w miejsce przechowywania narkotyków i osobiście wydawał potrzebne odbiorcom porcje. Jak wynika ze zgromadzonych dowodów, osoby zajmujące się dystrybucją wśród zorganizowanej sieci odbiorców, miały spory zakres swobody w dostępie do magazynów narkotykowych. Tym niemniej to A. P. (1) był osobą, z którą zawsze pobrane narkotyki trzeba było później rozliczyć. Eksponowane w obronie oskarżonego okoliczności nie są zatem takimi, które mogłyby uchylać jego odpowiedzialność za przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. Warto dodatkowo wskazać, że część z tych argumentów jest zupełnie chybiona z przyczyn natury formalnej. Podkreślanie okoliczności mających w zamyśle obrony świadczyć o możliwości zarzucenia P. Ł. (1) i R. G. (1) kierowania grupą przestępczą (k. 3897 i nast.) jest bezprzedmiotowe, skoro prawomocnie skazano ich już za czyny z art. 258 § 2 k.k. i w tym zakresie zachodzi stan powagi rzeczy osądzonej. Cokolwiek by zresztą nie podnosić na temat roli P. Ł. (1) i R. G. (1) – i tak nie miałoby to wpływu na ocenę postawionego oskarżonemu zarzutu z art. 258 § 3 k.k. Nie twierdził wszak oskarżony nigdy, by w działalności przestępczej do której się przyznał, wykonywał czyjekolwiek polecenia lub komukolwiek podlegał (obrońca sam wskazuje, że R. G. (1) , P. Ł. (1) i A. P. (1) mieli działać „na równi” – k. 3898). Nie neguje przy tym oskarżony roli w zarzuconym procederze odgrywanej przez inne osoby – w tym te, które wymieniono w punkcie 1. części dyspozytywnej wyroku. W istocie obrona oskarżonego sprowadza się w tym zakresie do tezy, że oskarżony nie był jedynym, który decydował o działalności grupy. To zaś i tak nie miałoby istotnego znaczenia, skoro realizacja znamion art. 258 § 3 k.k. ma miejsce zarówno w przypadku grup kierowanych jednoosobowo, jak i kolektywnie ( Komentarz do Kodeksu karnego pod red. A. Zolla, Część szczególna. Komentarz do art. 117-277. Tom II, Zakamycze, 1999; komentarz do art. 258 k.k. – teza 10 ). Z powołanych wyżej względów Sąd uznał jednak, że omówione wyżej dowody ze źródeł osobowych potwierdzają sprawstwo oskarżonego w zakresie czynu z art. 258 § 3 k.k. i że bez żadnych wątpliwości kierował on zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze zbrojnym. Pozostałe zagadnienia podnoszone w obronie oskarżonego mają charakter ściśle prawny, więc zostaną omówione w dalszej części uzasadnienia. Nie podważyły w żadnym stopniu wiarygodności obciążających oskarżonego dowodów materiały niejawne (dokumenty zarejestrowane w kancelarii tajnej Sądu Okręgowego w Gliwicach pod nr pod nr KT-Pf-23/2012). Materiały te – nie będące skądinąd dowodem stanowiącym podstawę jakichkolwiek ustaleń przyjętych w akcie oskarżenia – nie zawierały żadnych informacji, które byłyby pomocne dla wyjaśnienia sprawy. Ujawnienie tych materiałów na rozprawie (po uprzednim zapewnieniu stronom dostępu do nich w kancelarii tajnej – k. 3758, 3785, 3851) pozwoliło jedynie na stwierdzenie, że udokumentowane w ten sposób czynności wykonywane w sposób niejawny były formalnie uzasadnione (sprawa dotyczyła tzw. przestępstw „katalogowych” wymienionych w art. 237 § 3 k.p.k. ) i legalnie prowadzone (dopełniono wszystkich wymogów formalnych związanych z ich realizacją). Wobec nieprzydatności tego dowodu dla ustaleń faktycznych nie zachodziła przy tym konieczność sporządzenia niejawnej części uzasadnienia, bowiem żadne informacje z materiałów niejawnych nie wymagają szczegółowego omówienia. Warto jedynie stwierdzić w tym miejscu, że nieujawnienie w ramach czynności niejawnych informacji przydatnych dla ustaleń co do zarzuconego oskarżonemu czynu z art. 258 § 3 k.k. (ewentualnie co do któregokolwiek z pozostałych zarzuconych czynów) nie świadczy wcale o niewiarygodności obciążających dowodów a jedynie o tym, że okoliczności tych nie poruszano w sytuacjach, które były niejawnie kontrolowane. 2) zarzut II ( art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. ) Oskarżony A. P. (1) w okresie od sierpnia 2008 roku do 22 września 2010 roku, w G. , R. , B. i innych miejscach, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej o charakterze zbrojnym, którą kierował, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wbrew przepisom ustawy a także czyniąc sobie z popełniania przestępstw stałe źródło dochodu, wprowadził do obrotu znaczne ilości środków odurzających i substancji psychotropowych oraz uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych i środków odurzających. W ramach tej działalności dopuścił się zachowań niżej opisanych. - W okresie od sierpnia 2008 roku do 13 stycznia 2010 A. P. (1) wprowadził do obrotu znaczne ilości środka odurzającego w postaci, co najmniej 121 kilogramów haszyszu i 1300 gram marihuany oraz znaczne ilości substancji psychotropowej w postaci, co najmniej 26 kilogramów amfetaminy i 800 sztuk tabletek extazy, które w trakcie wielu transakcji sprzedawał prawomocnie osądzonemu za ten czyn P. Ł. (1) , celem zbycia innym osobom do dalszej dystrybucji. ( dowody : wyjaśnienia i zeznania P. Ł. (1) , k. 559-564 , 3471v-3474, 3486-3488; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV ) Oskarżony przyznał się do sprzedawania P. Ł. (1) wymienionych wyżej narkotyków i złożył krótkie wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Wycofał się ponadto ze swoich początkowych wyjaśnień ze śledztwa, w których negował wszystkie postawione mu zarzuty. Wyjaśnił ich treść przyjętą wówczas przez siebie linią obrony. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, bowiem korelują one z wyjaśnieniami i zeznaniami P. Ł. (1) , które są szczegółowe, precyzyjne i osadzone w realiach. Sąd zaakceptował opis czynu w zakresie odnoszącym się do ilości i rodzaju zbywanych narkotyków oraz przedziału czasowego, w jakim to następowało. Informacje te miały charakter w zasadzie bezsporny. A. P. (1) nie kwestionował żadnej z tych informacji a prawomocnie osądzony P. Ł. (1) szczegółowo je przedstawił wskazując także w swoich wyjaśnieniach sposób wyliczenia poszczególnych ilości narkotyków przy uwzględnieniu cyklicznego charakteru dostaw (k. 563). W świetle wyjaśnień i zeznań P. Ł. (1) nie budzi też wątpliwości cel transakcji, tj. zbywania celem dalszej dystrybucji. Ilości zbywanych narkotyków wykluczały bowiem nabycie ich przez P. Ł. (1) w celach konsumpcyjnych. Przeczy temu także charakter wzajemnej współpracy pomiędzy A. P. (1) a P. Ł. polegającej na uzyskiwaniu dochodów z obrotu znacznymi ilościami narkotyków, które były dalej rozprowadzane przez inne osoby. Sąd zmodyfikował opis czynu w tym zakresie wskazując na dane osoby, której oskarżony zbywał wymienione w zarzucie narkotyki. Wobec prawomocnego skazania P. Ł. (1) za ten czyn nie było ku temu żadnych przeszkód prawnych. - W nieustalonym dniu, latem 2009 roku, w G. A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci około 5 kilogramów marihuany i 30 kilogramów haszyszu, które przechowywał w mieszkaniu, celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji. ( dowody : wyjaśnienia i zeznania P. Ł. (1) , k. 562 , 3471v-3474, 3486-3488; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV) Oskarżony przyznał się do przechowywania wyżej wymienionych narkotyków i złożył krótkie wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Obciążająca oskarżonego wersja podana przez P. Ł. (1) nie została podważona żadnymi dowodami przeciwnymi. Wynika z niej, że A. P. (1) w wakacje 2009 r. poprosił P. Ł. (1) , żeby pojechał z mężczyzną o pseudonimie (...) ( J. K. ) na ul. (...) w G. , co uczynili, po czym odebrali stamtąd 30 kg haszyszu i 5 kg marihuany w walizkach. Z wyjaśnień P. Ł. (1) potwierdzonych przyznaniem się A. P. (1) wynika, że walizki te zostały zawiezione do mieszkania oskarżonego i tam były przechowywane. W świetle zgromadzonych dowodów nie budzi wątpliwości cel przechowywania owych narkotyków. Ich ilość oraz znaczne zaangażowanie A. P. (1) w obrót narkotykami wyklucza możliwość przyjęcia, że narkotyki miały tam pozostać i nie być przedmiotem dalszego obrotu. - W nieustalonym dniu w październiku lub listopadzie 2009 roku, w R. , A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 10 kilogramów haszyszu i 1 kilograma marihuany, które odebrał z miejsca ich przechowywania, celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji. ( dowody : wyjaśnienia i zeznania P. Ł. (1) , k. 563 , 3471v-3474, 3486-3488; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV) Oskarżony przyznał się do odbioru wyżej wymienionych narkotyków z miejsca ich przechowywania i złożył krótkie wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Obciążające oskarżonego wyjaśnienia i zeznania P. Ł. (1) nie były w toku procesu kwestionowane. Wynika z nich, że w październiku lub listopadzie 2009 r. A. P. (1) udał się wraz z nim do firmy (...) w R. prowadzonej przez R. G. (1) i zabrali stamtąd ok. 10 kg haszyszu i 1 kg marihuany. W świetle bezspornego materiału dowodowego nie budzi wątpliwości cel odbioru owych narkotyków, tj. przeznaczenie ich do dalszej dystrybucji. Po to wszak A. P. (1) owe narkotyki odebrał z miejsca ich przechowywania. - W nieustalonych dniach, w okresie od sierpnia 2008 roku do 22 września 2010 roku w B. , A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci, co najmniej 40 kilogramów amfetaminy, którą odbierał od nieustalonych osób. ( dowody : wyjaśnienia i zeznania P. Ł. (1) , k. 561 , 3471v-3474, 3486-3488; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV) Oskarżony przyznał się do tego czynu i potwierdził, że odbierał wymienione ilości amfetaminy od nieustalonych osób. Ustalenia w tym zakresie opierają się na wyjaśnieniach i zeznaniach P. Ł. (1) . Z dowodów tych wynika, że w nieustalonym bliżej okresie w przedziale pomiędzy sierpniem 2008 roku a 22 września 2010 roku A. P. (1) odbierał w B. amfetaminę, zazwyczaj w ilości około 20 kg i doszło do tego co najmniej 2 razy. Z relacji P. Ł. (1) wynika, że A. P. (1) odebrał w ten sposób 40-60 kg amfetaminy. Pomimo dość ogólnikowego opisu przyjętego w zarzucie Sąd uznał, że dopuszczalne jest przypisanie oskarżonemu tego czynu. Opis ów jest bowiem dostatecznie skonkretyzowany i odnosi się do zindywidualizowanych zdarzeń, których P. Ł. (1) był bezpośrednim świadkiem. Duża skala obrotu narkotykami, w jakim oskarżony i P. Ł. (1) uczestniczyli i wielość związanych z tym przedsięwzięć, powoduje, że P. Ł. (1) mógł faktycznie mieć problem z bardziej precyzyjnym określeniem czasu zdarzenia. Nie podważa to jednak wiarygodności jego wyjaśnień i zeznań, zwłaszcza, że A. P. (1) ich nie kwestionował. Nie jest też konieczne dla przypisania oskarżonemu odpowiedzialności ustalenie, od kogo odbierał on amfetaminę. Z relacji P. Ł. (1) wynika, że A. P. (1) nigdy swojego źródła zaopatrzenia nie zdradzał. P. Ł. (1) nie był też osobiście obecny przy odbieraniu narkotyków od owych nieustalonych osób. A. P. (1) przyznając się do tego czynu nie ujawnił żadnych dodatkowych informacji, poza tymi, jakimi dysponował P. Ł. (1) . Sąd zaaprobował opis czynu w zakresie odnoszącym się do ilości amfetaminy stanowiącej przedmiot obrotu. W sytuacji, gdy P. Ł. (1) określał tę ilość w pewnym przedziale (pomiędzy 40 a 60 kg) zasadne było przyjęcie wersji dla oskarżonego najkorzystniejszej. - W okresie od 5 listopada 2009 roku do dnia 13 stycznia 2010 roku, w G. , A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowej w ilości co najmniej 79 kilogramów amfetaminy, 1.166,15 gram tabletek zawierających 4-bromo-2,5dimetoksyfenetyloaminę, tj. około 8.319 sztuk, 5 tabletkami zawierającymi 3,4-metylenodioksymetamfetaminę (MDMA) oraz 3 tabletkami zawierającymi amfetaminę, jak również znacznych ilości środków odurzających w postaci co najmniej 2,049,6 gram marihuany i 1.424,3 gram haszyszu, które magazynował w mieszkaniu przy ulicy (...) . ( Dowody : z akt Ds. 19/12: k. 97-113 – dokumentacja z przeszukania mieszkania przy ul. (...) wraz z dokumentacją fotograficzną; k. 73-75 – protokół przeszukania P. Ł. (1) , k. 78-96 – protokoły oględziny zabezpieczonych przedmiotów; k. 117-140, 143-161 – protokoły oględzin, k. 214-218, 223-228, 248-263 – opinie z zakresu badań chemicznych; k. 234-241 – opinia daktyloskopijna dot. zabezpieczonych narkotyków i opakowań oraz wyjaśnienia P. Ł. (1) , k. 563, 573 i wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV) Oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu i złożył krótkie wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Okoliczności popełnienia tego czynu nie budzą wątpliwości i zostały jednoznacznie potwierdzone zgromadzonymi dowodami. Narkotyki wymienione w tym zarzucie zostały zabezpieczone przez Policję w związku z zatrzymaniem P. Ł. (1) a następnie poddano je szczegółowym oględzinom i badaniom specjalistycznym. Ich ilość, masa i skład chemiczny nie budzą zatem żadnych wątpliwości. Jednoznacznie wynika również ze zgromadzonych dowodów, że zabezpieczone narkotyki pozostawały w dyspozycji oskarżonego A. P. (1) . Dysponował on bowiem mieszkaniem, w którym były magazynowane – czemu sam nie przeczył. Dostęp innych osób do tego mieszkania, jak również formalne wynajęcie go na nazwisko innej osoby, nie mają istotnego znaczenia w sytuacji, gdy nikt nie kwestionuje, iż narkotyki te należały do A. P. (1) i to on był władny nimi dysponować. - W okresie od lutego 2010 roku do września 2010 roku w R. , A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci marihuany i haszyszu w łącznej ilości co najmniej 90 kilogramów, które odbierał od Ł. D. (1) . ( Dowody : k. 1443-1448, 1453-1457 – dokumentacja dot. zatrzymania rzeczy u Ł. D. w dniu 23 września 2010 r.; k. 1464-1466, k. 1519-1523, k. 1651-1653 – wyjaśnienia Ł. D. (1) ; k. 1565-1571 – opinia chemiczna; k. 1607-1610 – protokół eksperymentu procesowego z udziałem Ł. D. ; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV) Oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu i złożył krótkie wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Ustalenia w omawianym zakresie zostały oparte na wyjaśnieniach Ł. D. (1) , który ujawnił okoliczności później przez A. P. (1) przyznane. Ł. D. w związku z zatrzymaniem u niego narkotyków (k. 1443-1448, 1453-1457) ujawnił, że przywoził z Holandii narkotyki, które odbierał od niego A. P. (1) (k. 1464-1466), którego wizerunek wskazał podczas okazania tablic poglądowych (k. 1503, 1523, 1651-1653). W szczegółowych wyjaśnieniach (k. 1519-1523) dotyczących dostarczania narkotyków z Holandii do Polski Ł. D. wskazał, że przywoził stamtąd marihuanę i haszysz w walizkach o wadze od 15 do 20 kg. Wyjaśnił, że A. P. (1) odbierał od niego te walizki sześciokrotnie i że odbywało się to w okresie od lutego 2010 r. do września 2010 r., tj. do zatrzymania Ł. D. . Substancje zabezpieczone u Ł. D. podczas zatrzymania zostały zbadane i ustalono, że jest to marihuana i haszysz (k. 1565-1571). Ł. D. wskazał ponadto podczas eksperymentu procesowego miejsca przeprowadzania transakcji narkotykowych, m.in. z udziałem A. P. (1) (k. 1607-1610). Wyjaśnienia Ł. D. nie wzbudzają żadnych zastrzeżeń. Opisał on szczegółowo okoliczności dostarczania narkotyków, które odbierał od niego oskarżony A. P. (1) . Oskarżony tej wersji wydarzeń nie kwestionował. Nie została ona podważona żadnymi dowodami przeciwnymi. Dlatego opierając się na wymienionych wyżej dowodach uznano sprawstwo A. P. (1) za udowodnione. Sąd uznał za trafny opis czynu, w którym określono łączną ilość narkotyków na co najmniej 90 kilogramów. Jest to bowiem dolna wartość z przedziału wynikającego z wyjaśnień Ł. D. (6 x 15-20 kg, tj. 90-120 kg). - Latem 2009 r. w R. A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci co najmniej 3 kilogramów marihuany oraz co najmniej 3 kilogramów haszyszu, które przekazał R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji. ( Dowody : akta Ds. 15/10 - k. 1065 – wyjaśnienia R. G. (1) ; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV ) Oskarżony przyznał się do tego czynu i potwierdził wersję wydarzeń wynikającą z wyjaśnień obciążającego go R. G. (1) (k. 1065). Sprawstwo oskarżonego nie budzi wątpliwości. Dowodom to potwierdzającym nie zostały przeciwstawione żadne dowody przeciwne. R. G. (1) sam potwierdził udział w tym przestępstwie i został już za to prawomocnie skazany. Nie zachodziły żadne okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość szczerość R. G. (1) w tym zakresie, pomimo niewątpliwie istniejącego pomiędzy nim a A. P. (1) konfliktu. - Wiosną 2010 r. w G. i Z. A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 23 kilogramów haszyszu oraz substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 6 kilogramów amfetaminy, które przekazał R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji. ( Dowody : akta Ds. 15/10 - k. 1077-1078 – wyjaśnienia R. G. (1) ; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV ) Oskarżony przyznał się do tego czynu i potwierdził swoje sprawstwo. Obciążające oskarżonego dowody w postaci wyjaśnień R. G. (1) zasługują na wiarę. Wynika z nich jednoznacznie, że oskarżony przekazywał R. G. (1) haszysz i marihuanę, co miało miejsce w G. (w miejscu zamieszkania A. P. (1) ) i w Z. (w miejscu zamieszkania R. G. (2) , z którym R. G. (1) uzgodnił kwestię przechowywania przedmiotów dostarczanych przez oskarżonego). Zsumowanie ilości narkotyków podanych w wyjaśnieniach R. G. (1) (1 kg amfetaminy i 3 kg haszyszu, 5-6 kg amfetaminy i 5-7 kg haszyszu oraz 7 kg haszyszu - przywiezione przez mężczyznę o imieniu Ł. a ponadto wcześniej odebrane przy (...) radiostacji przez R. G. (1) , któremu towarzyszył R. G. (2) , 8 kg haszyszu) pozwala stwierdzić, że prawidłowo przyjęto najniższe wartości z podanych przez R. G. (1) przedziałów (6-7 kg amfetaminy, 23-25 kg haszyszu). Jak już wskazano wyżej, nie zachodziły żadne okoliczności poddające w wątpliwość prawdziwość wersji R. G. (1) , której sam A. P. (1) nie kwestionował. - W miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w C. A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci pół kilograma amfetaminy, które odebrał od R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji ( w miejsce przyjętego w zarzucie opisu: „w miesiącu lipcu lub sierpniu 2010 r. w R. uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami substancji psychotropowych w postaci, co najmniej 5 kilogramów amfetaminy, które odebrał od R. G. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji ”. ( Dowody : akta Ds. 15/10 - k. 1076 – wyjaśnienia R. G. (1) ; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV ) Oskarżony przyznał się do tego czynu i potwierdził swoje sprawstwo. Ustalenia w omawianym zakresie Sąd oparł na wyjaśnieniach R. G. (1) , który ów czyn w swoich wyjaśnieniach ujawnił. Szczegółowa analiza treści tych wyjaśnień skłoniła Sąd do poczynienia w opisie czynu stosownych zmian. Z wyjaśnień R. G. (1) wynika, że omawiany czyn został dokonany w ten sposób, że R. G. (1) razem z A. P. (1) pojechali do C. , gdzie był zaparkowany samochód, w którym znajdowały się narkotyki. A. P. (1) nie podchodził co prawda wówczas do tego samochodu, jednak znajdował się w zaparkowanym w pobliżu samochodzie, którym tam przyjechali. Tam też nastąpiło przekazanie amfetaminy. Miejscem dokonania czynu był zatem C. , a nie R. , jak przyjęto w zarzucie. Korekty wymagała także wskazana w zarzucie ilość przekazanej amfetaminy. Z wyjaśnień R. G. (1) wynika, że w zaparkowanym w C. samochodzie było 5-6 kg amfetaminy i ok. 9-10 haszyszu. Nie twierdził jednak nigdy R. G. (1) , że wszystkie te narkotyki wówczas stamtąd zabrał i oddał A. P. (1) . Z jego wyjaśnień (k. 1076) wynika, że było to tylko pół kilograma amfetaminy i taką też ilość należało wskazać w zarzucie. Wszystko wskazuje na to, że treść postawionego A. P. (1) zarzutu wynikała w tym zakresie jedynie z oczywistej omyłki, skoro jedynym dowodem odnoszącym się do tego czynu był wymieniony fragment wyjaśnień R. G. (1) . - W okresie od czerwca 2010 r. do 9 września 2010 r. w R. A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 32 kilogramów haszyszu i co najmniej 3 kilogramów marihuany oraz substancji psychotropowych w postaci co najmniej 14 kilogramów amfetaminy, które przekazał A. D. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji. ( Dowody : wyjaśnienia A. D. (1) , k. 2246-2251 – częściowo oraz k. 2252-2262; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV) Oskarżony przyznał się do tego czynu i potwierdził swoje sprawstwo. Ustalenia w omawianym zakresie Sąd oparł na wyjaśnieniach A. D. (1) (k. 2246-2251, 2252-2262) które nie były w toku procesu przez nikogo kwestionowane. A. D. (1) po okazaniu mu wizerunków osób rozpoznał A. P. (1) jako mężczyznę, z którym kilkakrotnie spotykał się w R. i od którego odbierał narkotyki w torbach sportowych lub walizkach podróżnych (k. 2248). Sąd miał na uwadze, iż początkowe wyjaśnienia A. D. (1) nie były precyzyjne co do ilości niektórych narkotyków stanowiących przedmiot obrotu. W pierwszych wyjaśnieniach wskazywał na ilości wynoszące około 5-6 kg marihuany (2 kg + 3-4 kg) oraz 12-13 kg amfetaminy (10 kg + 2-3 kg). Z kolejnych, bardziej w tym zakresie precyzyjnych wyjaśnień A. D. (1) (k. 2257) wynika, że oskarżony przekazywał mu takie ilości narkotyków, jakie wskazano w zarzucie (co najmniej 3 kg marihuany i co najmniej 14 kg amfetaminy). W sytuacji, gdy wyjaśnienia Ł. D. w tym zakresie były kategoryczne a A. P. (1) przyznał się do tak własnie skonstruowanego zarzutu i potwierdził wynikające z niego okoliczności faktyczne, brak było podstaw, by modyfikować w tym zakresie opis czynu. - W okresie od czerwca 2010 r. do 09 września 2010 r. w R. A. P. (1) uczestniczył w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających w postaci, co najmniej 16 kilogramów haszyszu i co najmniej 2 kilogramów marihuany, które odebrał od A. D. (1) , celem dalszej odsprzedaży do dalszej dystrybucji. ( Dowody : wyjaśnienia A. D. (1) , k. 2252-2262, 2263-2266; protokół eksperymentu procesowego z udziałem A. D. (1) , k. 2267-2288; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 1532-1537, 1540-1544, 1548-1550, 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV) Oskarżony przyznał się do tego czynu i potwierdził swoje sprawstwo. Ustalenia w omawianym zakresie Sąd oparł na wyjaśnieniach A. D. (1) , który ów czyn w swoich wyjaśnieniach ujawnił. A. D. (1) wymieniając osoby, które odbierały od niego narkotyki, wskazał również na A. P. (1) (k. 2259), do którego jeździł około trzykrotnie, gdy zadzwonił po niego R. G. (1) (k. 2260). A. D. rozpoznał podczas okazania wizerunek A. P. (1) jako odbiorcy narkotyków, o którym wcześniej wyjaśniał (k. 2264). Miejsca odbioru narkotyków od oskarżonego zostały ponadto wskazane przez A. D. (1) podczas eksperymentu procesowego (k. 2269 oraz zdjęcia 6, 9, 10, 11, 12). Informacje podane przez A. D. (1) a następnie potwierdzone przez A. P. (1) , nie wzbudzały żadnych wątpliwości co do ich zgodności z prawdą. - W połowie 2010 roku A. P. (1) uczestniczył w obrocie wbrew przepisom ustawy znacznymi ilościami środków odurzających w ten sposób, że dwukrotnie przewiózł z Holandii do Niemiec haszysz w łącznej ilości około 10 kilogramów, który następnie zbył R. G. (1) ( w wyroku z przyczyn formalnych zastąpiono te dane zapisem – „ustalonej osobie” ) celem dalszego obrotu, przy czym z czynu tego osiągnął korzyść majątkową na terenie Polski. (Dowody : wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1542, 3862) Ustalenia faktyczne w odniesieniu do tego czynu Sąd poczynił w oparciu o wyjaśnienia A. P. (1) , który sam to zdarzenie ujawnił. W dotyczących tego czynu wyjaśnieniach (k. 1542) oskarżony wskazał, że w wakacje 2010 r. R. G. (1) poprosił go o dostarczenie z Holandii do Niemiec haszyszu. Wskazał oskarżony, że spełnił tę prośbę i dostarczył R. G. (1) z Holandii dwukrotnie po 5 kg haszyszu, który R. G. (1) odebrał w Niemczech osobiście. Dodatkowo przesłuchany na tę okoliczność oskarżony dodał, że R. G. (1) rozliczył się z nim w Polsce za tak dostarczony haszysz (k. 3862). Sąd uznał te wyjaśnienia A. P. (1) za wiarygodne. Nie miał oskarżony żadnego interesu, by fałszywie obciążać samego siebie w sytuacji, gdy – co ewidentnie wynika z akt sprawy – dążył do uzyskania korzyści procesowych wynikających z ujawnienia i opisania przestępstw wcześniej organom ścigania nieznanych. Sąd nie podzielił jedynie przyjętej w zarzutach konstrukcji, zgodnie z którą omawiane zachowanie stanowiło element innego zarzutu – kwalifikowanego z art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Wynikało to jednak wyłącznie z przyczyn prawnych, które zostaną omówione w dalszej części uzasadnienia. W tym miejscu można jedynie zasygnalizować, że w związku z tym czynem narkotyki nie znalazły się nigdy na terenie Polski, więc do realizacji znamion art. 55 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie doszło. Same okoliczności faktyczne popełnienia tego czynu nie budzą natomiast wątpliwości i w ocenie Sądu zostały opisane przez A. P. (1) zgodnie z prawdą. Sąd zaakceptował konstrukcję zarzutu polegającą na użyciu w odniesieniu do ilości narkotyków sformułowań „około” i „co najmniej”. Sąd miał na uwadze, iż używanie tego typu sformułowań winno odbywać się wstrzemięźliwie ( tak np. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 sierpnia 2009 roku II AKz 553/09, opubl. Biuletyn SA K-ce, nr 3/2009, poz. 18; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 8 grudnia 2005 r., sygn. II AKa 149/05, opubl. Prok.i Pr. 2006/7-8/34 ). Tym niemniej podziela Sąd prezentowany w judykaturze pogląd, że taka konstrukcja opisu czynu jest dopuszczalna („ Nie ma (…) podstaw twierdzenie, że określenie „około” użyte w opisie czynu w odniesieniu do wysokości szkody, uchybia wymaganiu dokładnego opisu przypisanego czynu. Jeżeli bowiem nie istnieje możliwość jednoznacznego ustalenia wartości mienia – jak w tej sprawie – to użycie określenia „co najmniej” lub „około” (każde z nich racjonalnie odzwierciedla inną przyczynę niemożności dokonania ustalenia jednoznacznego) nie może być oceniane w kategoriach uchybienia. ” - postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2006 r., sygn. akt III KK 78/06, opubl. Biuletyn Prawa Karnego SN nr 6/06, poz. 1.2.12; podobnie: postanowienie Sądu Najwyższego z 4 stycznia 2011 r., sygn. akt III KK 184/10, opubl. Biuletyn Prawa Karnego SN nr 4/11, poz. 1.2.6). W realiach sprawy nie dało się precyzyjnie określić ilości narkotyków stanowiących przedmiot obrotu oraz wewnątrzwspólnotowych nabyć i dostaw. Zasadne było zatem przyjęcie w opisach czynów takich ilości, jakie wprost wynikają z wyjaśnień (a w odniesieniu do prawomocnie osądzonych w innej sprawie – także zeznań) osób bezpośrednio w tych przestępstwach uczestniczących. Uwagi te mają zastosowanie do wszystkich przypisanych oskarżonym w tej sprawie przestępstw, których opisy zawierają tego typu sformułowania. 3) zarzut III ( art. 263 § 2 k.k. i art. 171 § 1 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. ) W okresie od 5 listopada 2009 roku do dnia 13 stycznia 2010 roku, w G. , oskarżony A. P. (1) działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, którą kierował, posiadał bez wymaganego zezwolenia broń palną i amunicję w postaci pistoletu marki (...) o nr (...) , kalibru 9 mm, pistoletu maszynowego m-ki (...) , o nr (...) , kalibru 7,65 mm, strzelby myśliwskiej tzw. „dwururki” bez marki producenta oraz numeru fabrycznego, kalibru 12, karabinu wytworzonego metodą samodziałową składającego się z łoża z uchwytem, kolby, lufy z zamontowanym tłumikiem i zabudowaną komorą nabojową z mechanizmem spustowym o nr (...) i zamkiem z mechanizmem uderzeniowym, 39 sztuk naboi pistoletowych kalibru 9 mm, 142 sztuk naboi pistoletowych kalibru 7,65 mm oraz 42 sztuk naboi myśliwskich kalibru 16 i jednego naboju myśliwskiego kalibru 12 oraz przyrządy wybuchowe w postaci dwóch granatów ręcznych, bojowego i zaczepno-obronnego, produkcji jugosłowiańskiej o symbolach (...) i (...) . Granaty te były uzbrojone z zapalniki bojowe i zawierały trotyl oraz pentryt. Ich przechowywanie w lokalu mieszkalnym mogło spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia wielu osób albo mienia w wielkich rozmiarach. Wymieniona wyżej broń palna, amunicja i granaty znajdowały się w mieszkaniu przy ul. (...) w G. , wynajmowanym na nazwisko innej osoby – K. K. (1) a pozostającym w faktycznej dyspozycji A. P. (1) . ( Dowody: z akt Ds. 19/12 - k. 97-113 – protokół przeszukania mieszkania przy ul. (...) wraz z dokumentacją fotograficzną; k. 73-75 – protokół przeszukania P. Ł. (1) i k. 78-96 – protokoły oględzin zabezpieczonych przedmiotów; k. 162-169 – protokół oględzin broni; k. 171-172 – protokół oględzin materiałów wybuchowych; k. 173-174 – protokół z działań minersko-pirotechnicznych; k. 177-188 – opinia z zakresu badań chemicznych; k. 192-194 – opinia z zakresu badań broni; k. 207-209 – opinia daktyloskopijna; k. 578-583, 639-642, 688, 698-701, 814-815, 3471v-3474, 3486-3488 – wyjaśnienia i zeznania P. Ł. (1) ; k. 1088 – wyjaśnienia R. G. (1) ; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 3310, 3451v-3452 oraz wyjaśnienia złożone podczas rozprawy w sprawie IV K 42/12 z k. 2817, t. XV ) Oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu. Potwierdził, że broń palna, amunicja i granaty znalezione w mieszkaniu przy ul. (...) należały do niego. Wyjaśnienia oskarżonego korelują z wyjaśnieniami i zeznaniami P. Ł. (1) , który również wskazywał na oskarżonego, jako osobę dysponującą zabezpieczoną bronią palną, amunicją i materiałami wybuchowymi. Dodatkowym potwierdzeniem sprawstwa oskarżonego w tym zakresie są wyjaśnienia R. G. (1) (k. 1088). Z wyjaśnień tych wynika, że R. G. (1) widział wcześniej u A. P. (1) pistolet maszynowy z tłumikiem, którego egzemplarz zabezpieczono w dniu 13 stycznia 2010 r. w mieszkaniu przy ul. (...) . Podnoszona w wyjaśnieniach A. P. (1) okoliczność, że do wymienionego mieszkania miały dostęp także inne osoby, nie ma znaczenia dla zakresu jego odpowiedzialności. Nigdy nie twierdził bowiem oskarżony, że którykolwiek z wymienionych przedmiotów znalazł się w tym mieszkaniu bez jego wiedzy i aprobaty. Zagadnienie, czy inne osoby również – chociażby przejściowo – posiadały któreś z wymienionych w zarzucie przedmiotów, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Nikomu innemu zarzutu ich posiadania w aktualnie toczącej się sprawie nie postawiono. Nawet w przypadku postawienia innym osobom takich zarzutów i ich udowodnienia, nie zwalniałoby to oskarżonego od odpowiedzialności, skoro art. 263 § 2 k.k. nie wymaga, by sprawca był jedynym posiadaczem broni. Sąd skorygował opis czynu, przy czym poczynione korekty dotyczyły zapisów stanowiących w zasadzie omyłki pisarskie. Wskazano – zgodnie z treścią protokołu oględzin broni (k. 164), że naboje myśliwskie miały kaliber 16 (42 sztuki) i 12 (1 sztuka). Poprawiono też opis materiałów wybuchowych wskazując na prawidłowe symbole granatów ( (...) i (...) – tak: protokół oględzin – k. 171-172 i dokumentacja fotograficzna – k. 113 – zdjęcia 44 i 45). Doprecyzowano także w części wstępnej opisu, że oskarżony posiadał broń palną , bowiem dopiero taki opis jednoznacznie odpowiada ustawowym znamionom występku z art. 263 § 2 k.k. Kodeks karny penalizuje jedynie posiadanie broni palnej (w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji ) a nie innych rodzajów broni, której posiadanie jest reglamentowanie, np. broni białej ( art. 4 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji ). 4) zarzut IV ( art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii ) Oskarżony A. P. (1) w grudniu 2010 r. przebywał w R. w mieszkaniu przy ulicy (...) . W mieszkaniu tym został zatrzymany przez Policję w dniu 15 grudnia 2010 r. Przy zatrzymaniu zabezpieczono znajdujące się w posiadaniu oskarżonego narkotyki w postaci 24.521,30 gram brutto haszyszu, które przechowywał w mieszkaniu przy ulicy (...) celem późniejszej sprzedaży innym osobom do dalszej dystrybucji. ( Dowody : 1186-1188 dokumentacja dot. przedmiotów zabezpieczonych w w/w mieszkaniu; k. 1192-1194 – wykaz zabezpieczonych dowodów rzeczowych; k. 1198-1223 – protokół oględzin przedmiotów; k. 1224-1236, 1241-1242, 1245-1250 – protokoły oględzin zabezpieczonego haszyszu; k. 1254-1256 – opinia daktyloskopijna; k. 1260-1262 – opinia z zakresu badań chemicznych; wyjaśnienia A. P. (1) , k. 1530-1531, 15

[... tekst skrócony ...]