IV K 187/14

Sygn. akt IV K 187/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Adam Chodkiewicz Protokolant: B. K. w obecności Prokuratora – Marka Dutkowskiego po rozpoznaniu w dniach: 23.06., 21.07., 25.08., 22.09., 26.10., 10.11., 01.12.2015r., 05.01., 26.01., 10.02., 05.04., 04.05., 30.05., 21.06., 27.06., 25.07., 30.08., 30.09., 10.10., 21.11.2016 r. 09.01., 03.02. 2017 r. sprawy: 1. A. S. ( S. ) ur. (...) w S. s. J. i A. zd. B. 2. M. P. ( P. ) ur. (...) w J. s. J. i B. zd. D. oskarżonych o to, że: I. w okresie od marca 2012 roku do października 2012 roku, w K. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych związanych z nielegalnym obrotem wyrobami akcyzowymi w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniem, - tj. o przestępstwo z art. 258 § 1 kk A. S. oskarżonego o to, że : II. (X w a/o) w okresie od marca 2012 roku do października 2012 roku w K. i innych miejscowościach na ternie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, uczestniczył w nabywaniu , przechowywaniu, przewożeniu, przyjmowaniu oraz pomocy w zbyciu i zbywaniu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniu w ilości nie mniejszej niż 980.000 papierosów oraz ilości nie mniejszej niż 1.455 kilogramów krajanki tytoniowej, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawaniu bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 1.284.080,00 złotych, - tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 1 kks i art. 65 § 1 kks i art. 91 § 1 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i art. 37 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 5 kks przy zast. art. 6 § 2 kks III. (XI w a/o) w dniu 4 marca 2013 r., w S. , w samochodzie marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i w D. , w mieszkaniu przy ul. (...) , przechowywał towary akcyzowe bez wymaganych polskich znaków akcyzy, w postaci papierosów w łącznej ilości 25.860 papierosów ze znakami akcyzy obcych państw oraz 78.980 papierosów bez znaków akcyzy i krajanki tytoniowej o wadze 11 kilogramów, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawania bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 80.606 złotych, - tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks M. P. oskarżonego o to, że : IV. (XV w a/o) w okresie od 24 kwietnia 2012 roku do 15 maja 2012 roku, w K. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu tego samego zamiaru i z wykorzystaniem takiej samej sposobności, czyniąc sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, uczestniczył w nabywaniu, przechowywaniu oraz pomocy w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 29.000 papierosów, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istniej reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawania bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 18.631,00 złotych - tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i art. 37 § 1 pkt 2 i pkt 5 kks przy zast. art. 6 § 2 kks V. (XVI w a/o) w dniu 23 września 2013 r., w K. , w sklepie przy ul. (...) , przechowywał towary akcyzowe bez wymaganych polskich znaków akcyzy, w postaci papierosów w łącznej ilości 9.200 papierosów, stanowiące przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawania bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 6.454,00złotych, - tj. o wykroczenie skarbowe z art. 54 § 3 kks i art. 65 § 4 kks i art. 91 § 4 kks w zw. z art. 7 kks VI. (XVII) od nieustalonego dnia do 23 września 2013 r., w K. , bez wymaganego zezwolenia, posiadał broń palną w postaci pistoletu R. mod. (...) kal.9mm (...) ., o numerze (...) oraz sześć gazowych naboi pistoletowych kal. 9 mm (...) . i trzy alarmowe naboje pistoletowe kal.9 mm (...) ., - tj. o przestępstwo z art. 263 § 2 kk 3. J. Z. ( Z. ) ur. (...) w W. s. S. i A. zd. L. oskarżonego o to, że: VII. (XXV w a/o) w dniu 23 września 2013 roku, w G. , przechowywał wyroby akcyzowe w postaci 10.600 papierosów oraz 3 kilogramów krajanki tytoniowej, stanowiące przedmiot czynów zabronionych, polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawania bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 9.361,00 złotych - tj. o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks oraz art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks 1. oskarżonego A. S. uznaje za winnego, tego że w okresie od sierpnia 2012 roku do października 2012 roku, w K. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi i nieustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych związanych z nielegalnym obrotem wyrobami akcyzowymi w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniem, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 258 § 1 kk – i za to na mocy art. 258 § 1 kk skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, 2. oskarżonego A. S. uznaje za winnego tego, że w okresie od sierpnia 2012 roku do października 2012 roku w K. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, uczestniczył w nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przyjmowaniu oraz pomocy w zbyciu i zbywaniu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniu w ilości nie mniejszej niż 91.200 sztuk papierosów oraz ilości nie mniejszej niż 25 kilogramów tytoniu i krajanki tytoniowej, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawaniu bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 69.914 złotych, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i art. 37 § 1 pkt 2 i pkt 5 kks przy zast. art. 6 § 2 kks – i za to na mocy art. 54 § 2 kks przy zast. art. 7 § 2 kks i art. 38 § 1 pkt 3 kks skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 (trzysta) stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej grzywny na kwotę 100 (sto) zł, 3. oskarżonego A. S. uznaje za winnego tego, że w dniu 4 marca 2013 roku, w S. , w samochodzie marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i w D. , w mieszkaniu przy ul. (...) , przechowywał towary akcyzowe bez wymaganych polskich znaków akcyzy, w postaci papierosów w łącznej ilości 25.860 papierosów ze znakami akcyzy obcych państw oraz 78.980 papierosów bez znaków akcyzy i krajanki tytoniowej o wadze 11,88 kilogramów, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawania bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 81.172 złotych, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks – i za to na mocy art. 54 § 2 kks przy zast. art. 7 § 2 kks orzeka grzywnę w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej grzywny na kwotę 100 (sto) zł, 4. na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk oraz art. 39 § 1 i 2 kks orzeka wobec oskarżonego A. S. karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 350 (trzysta pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej grzywny na kwotę 100 (sto) zł, 5. na mocy art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu A. S. na okres próby 5 (pięć) lat, 6. na mocy art. 63 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk zalicza oskarżonemu A. S. na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 5 marca 2013 r. przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, 7. na mocy art. 30 § 2 i § 6 kks orzeka wobec oskarżonego A. S. przepadek przedmiotów stanowiących dowody rzeczowe zarejestrowane w rejestrze Drz. poz. 4193-4217/13 Prokuratury Okręgowej w G. , przechowywane w magazynie depozytowym Placówki Straży Granicznej w R. , 8. oskarżonego M. P. uniewinnia od popełnienia zarzucanych mu w pkt I i IV czynów i w tym zakresie na mocy art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa, 9. na mocy art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 51 § 1 i § 2 kks umarza wobec oskarżonego M. P. postępowanie karne o zarzucane mu w pkt V wykroczenie skarbowe z art. 54 § 3 kks i art. 65 § 4 kks i art. 91 § 4 kks w zw. z art. 7 kks i w tym zakresie na mocy art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa, 10. oskarżonego M. P. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VI czynu, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 263 § 2 kk – i za to na mocy art. 263 § 2 kk skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 11. na mocy art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu M. P. na okres próby 3 (trzech) lat, 12. na mocy art. 44 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego M. P. przepadek przedmiotów w postaci pistoletu R. mod. (...) kal. 9 mm (...) ., o numerze (...) oraz sześciu gazowych naboi pistoletowych kal. 9 mm (...) . i trzech alarmowych naboi pistoletowych kal.9 mm (...) ., stanowiących dowody rzeczowe zarejestrowane w rejestrze Drz. poz. 2596/14 Prokuratury Okręgowej w G. , przechowywane w magazynie broni Komendy Miejskiej Policji w R. , 13. oskarżonego J. Z. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VII czynu, czym wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks oraz art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks – i za to na mocy art. 54 § 2 kks przy zast. art. 7 § 2 kks orzeka grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej grzywny na kwotę 80 (osiemdziesiąt) zł, 14. na mocy art. 63 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk zalicza oskarżonemu J. Z. na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 23 września 2013 r. przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, 15. na mocy art. 30 § 2 i § 6 kks orzeka wobec oskarżonego J. Z. przepadek przedmiotów stanowiących dowody rzeczowe zarejestrowane w rejestrze Drz. poz. 4690-4692/13 Prokuratury Okręgowej w Gliwicach, przechowywane w magazynie Izby Celnej w K. , 16. na mocy art. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. A. N. (1) kwotę 3.360zł + 23 % VAT łącznie kwotę 4.132,80zł (cztery tysiące sto trzydzieści dwa zł 80/100gr) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu A. S. z urzędu, 17. na mocy art. 627 kpk i art. 2 i 3 ustawy o opłatach karnych zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe stanowiące wydatki poniesione w sprawie w kwocie 4.222,80zł (cztery tysiące dwieście dwadzieścia dwa zł 80/00gr) od A. S. oraz po 90zł (dziewięćdziesiąt) od M. P. i J. Z. oraz opłaty w kwocie 7.300zł (siedem tysięcy trzysta) od A. S. , w kwocie 180zł (sto osiemdziesiąt) od M. P. i w kwocie 800zł (osiemset) od J. Z. . Sygn. akt IV K 187/14 UZASADNIENIE Mając na uwadze, iż wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroku zostały złożone odnośnie oskarżonych: A. S. (dot. całości wyroku) i M. P. (w części uniewinniającej wyroku), Sąd ograniczył zakres uzasadnienia zgodnie z art. 423 § 1a kpk do tych części wyroku, których te wnioski dotyczą. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W okresie od marca do października 2012 r., w K. i innych miejscowościach na terenie Polski, działała zorganizowana grupa przestępcza, mająca na celu popełnianie przestępstw skarbowych związanych z nielegalnym obrotem wyrobami akcyzowymi w postaci papierosów różnych marek pochodzących z przemytu (głównie z Rosji, Białorusi i Ukrainy) oraz tytoniem (tzw. krajanka tytoniowa). Zorganizowaną grupę przestępczą tworzyli M. L. , R. L. (prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Okręgowego w G. w sprawie IV K 209/14), B. N. , A. N. (2) , M. G. (prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Okręgowego w G. w sprawie IV K 157/15), a także m. in. M. K. i oskarżony A. S. . Głównym organizatorem i koordynatorem grupy był M. L. . To on kontaktował się z osobami, u których zamawiał lub rozprowadzał towar w postaci wyrobów tytoniowych bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Współorganizatorem był M. K. . Oskarżony A. S. pełnił rolę odbiorcy. W okresie od sierpnia do października 2012 r. wielokrotnie telefonicznie kontaktował się z M. K. , z którym ustalał warunki nielegalnego obrotu wyrobami tytoniowymi bez znaków akcyzy. Oskarżony w kontaktach z M. K. korzystał z telefonu o nr (...) . M. K. używał telefonu o nr (...) ( materiały z kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych – załączniki tomy I, II, III/1, III/2, IV, V) . Łącznie A. S. w okresie od sierpnia 2012 r. do października 2012 r. w K. i innych miejscowościach na ternie Polski, uczestniczył w nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przyjmowaniu oraz pomocy w zbyciu i zbywaniu wyrobów akcyzowych w ilości nie mniejszej niż 91.200 sztuk papierosów oraz ilości nie mniejszej niż 25 kilogramów tytoniu i krajanki tytoniowej (tom V załączników k. 65-67, 72, 75-78, 78-79, 83-88, 89-90, 93-94, 98-99, 100-103, 105-107, 110-111, 111-112, 114 , 117-120, 121-125, 126-128, 132-133, 134-135, 136-137, 138-142, 146, 147-149, 153, 154-158, 159-167, 170-172). Uchylając się od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, oskarżony naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 69.914 zł. W dniu 4 marca 2013 r. w S. oskarżony A. S. został zatrzymany do kontroli przez funkcjonariuszy Straży Granicznej. W samochodzie oskarżonego marki V. (...) o nr rej. (...) , a następnie w mieszkaniu przy ul. (...) w D. , ujawniono towary akcyzowe bez wymaganych polskich znaków akcyzy. Były to papierosy w ilości 25.860 sztuk ze znakami akcyzy obcych państw oraz papierosy w ilości 78.980 sztuk bez znaków akcyzy, a także krajanka tytoniowa o wadze 11,88 kg. Uchylając się od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, oskarżony naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 81.172 zł. Oskarżony M. P. jest znajomym M. L. . Oskarżony kontaktował się z M. L. korzystając z telefonu o nr (...) . W dniu 19.04.2012 r. M. P. zadzwonił do M. L. , z pytaniem czy ma „kartoniki”, czyli kartony z papierosami. Ten odpowiedział, że ma „pizzę”. W taki sposób określano pudełko z 4.000 sztuk papierosów bez akcyzy. W dniu 24.04.2012 r. M. P. zadzwonił do M. L. , chcąc zamówić „piątkę pizzy” czyli 20.000 sztuk papierosów. M. L. odpowiedział, że akurat wyjeżdża do Francji. Po raz kolejny M. P. zadzwonił do M. L. w dniu 15.05.2012 r. chcąc zamówić 80 „pudełek”. M. L. odpowiedział „potem pogadamy” (tom V załączników k. 45, 51, 60). W dniu 23.09.2013 r. funkcjonariusze Straży Granicznej dokonali przeszukania w sklepie M. P. , przy ul. (...) w K. . W trakcie przeszukania ujawniono papierosy w łącznej ilości 9.200 sztuk bez polskich znaków skarbowych akcyzy oraz pistolet gazowy R. mod. (...) kal. 9 mm (...) ., o numerze (...) oraz sześć gazowych naboi pistoletowych kal. 9 mm (...) . i trzy alarmowe naboje pistoletowe kal.9 mm (...) ., na którą to broń oskarżony nie posiadał zezwolenia Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie częściowych wyjaśnień oskarżonych: A. S. (k. 1056, 1057-1058, 1126-1127, 3016, 3341, 3704), M. P. (k. 1850-1851, 1903-1904, 3723, 3855), zeznań świadków C. M. (k. 1892, 3730-3731), G. Ś. (k. 1895, 1896, 3731), R. K. (k. 3862), P. H. (k. 3862), częściowych zeznań i wyjaśnień M. L. (k. 347-348, 382-384, 452-453, 455, 489-490, 512-513, 564, 2709-2712, 3264, 3341-3342, 3344-3345, 3356, 3786-3788) oraz protokołów przeszukania (k. 962-964, 965-967, 969, 970, 971-975, 976-979, 1838-1840, 1841-1844), wyjaśnień M. K. (k. 1434-1435), protokołów oględzin (k. 980-1007, 1012-1038, 1862-1870, 1874-1880), opinii dot. krajanki tytoniowej (k. 1045-1047), raportu z kryminalnej analizy operacyjnej (k. 2624-2689), opinii z badania cieczy (k. 3157-3161), arkuszy kalkulacyjnych (k. 3686), odpisów wyroków (k. 3734-3736, 3815, 3819-3823), stenogramów rozmów (załączniki – tomy I - V). Oskarżeni A. S. i M. P. zostali oskarżeni o przestępstwo z art. 258 § 1 kk . Nadto A. S. został oskarżony o przestępstwa skarbowe z art. 54 § 1 kks i art. 65 § 1 kks i art. 91 § 1 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i art. 37 § 1 pkt 1, pkt 2 i pkt 5 kks przy zast. art. 6 § 2 kks oraz z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks Natomiast M. P. został oskarżony o przestępstwo skarbowe z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i art. 37 § 1 pkt 2 i pkt 5 kks przy zast. art. 6 § 2 kks , o wykroczenie skarbowe z art. 54 § 3 kks i art. 65 § 4 kks i art. 91 § 4 kks w zw. z art. 7 kks oraz o przestępstwo z art. 263 § 2 kk . Przesłuchany w charakterze oskarżonego A. S. częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Oskarżony nie kwestionował swojej winy odnośnie przechowywania w samochodzie i mieszkaniu wyrobów tytoniowych bez polskich znaków akcyzy. Zaprzeczył natomiast udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej oraz uczestniczeniu w nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przyjmowaniu oraz pomocy w zbyciu i zbywaniu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniu w ilości nie mniejszej niż 980.000 papierosów oraz ilości nie mniejszej niż 1.455 kilogramów krajanki tytoniowej. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach potwierdził, że znał M. K. . Zaprzeczył, natomiast aby miał znać osoby uczestniczące w zorganizowanej grupie przestępczej. Wskazywał, że znalezione u niego w mieszkaniu i samochodzie wyroby tytoniowe kupił na targowisku od Rosjanina lub Ukraińca. Przesłuchany w charakterze oskarżonego M. P. przyznał się do posiadania wyrobów tytoniowych bez znaków akcyzy. Zaprzeczył natomiast udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej. Nie przyznał się do posiadania broni gazowej, podnosząc, że należała do jego brata, który mieszka w Niemczech. Odnośnie zarzutu uczestniczenia w nabywaniu, przechowywaniu oraz pomocy w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 29.000 sztuk, wskazywał, że chciał zamówić u M. L. 20.000 sztuk papierosów bez znaków akcyzy, ale ten akurat wyjeżdżał do Francji i do transakcji nie doszło. Na wstępie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego należy wskazać, iż bezspornym jest, że oskarżeni posiadali wyroby tytoniowe bez polskich znaków skarbowych akcyzy. Wskazują na to wyniki dokonanych czynności przeszukania, udokumentowane protokołami przeszukania. Również z zeznań świadków C. M. i G. Ś. jednoznacznie wynika, że u M. P. ujawniono towar bez polskich znaków akcyzy. Sąd nie ma jakichkolwiek zastrzeżeń co do wiarygodności zeznań świadków w tym zakresie. Nadto z wyjaśnień oskarżonych A. S. i M. P. wynika, że nie kwestionują oni swojego sprawstwa w tym zakresie. Wyjaśnienia oskarżonych w tej kwestii Sąd uznał za wiarygodne. Przechodząc do oceny materiału dowodowego dotyczącego działalności oraz składu osobowego zorganizowanej grupy przestępczej, Sąd uznał, że rzeczywiście w 2012 r. w K. i innych miejscowościach działała zorganizowana grupa przestępcza mająca na celu popełnianie przestępstw skarbowych związanych z nielegalnym obrotem wyrobami akcyzowymi. Sąd miał tu na uwadze fakt, iż za udział w zorganizowanej grupie przestępczej zostali skazani M. L. , R. L. (prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Okręgowego w G. w sprawie IV K 209/14), B. N. , A. N. (2) , M. G. (prawomocnie skazani wyrokiem Sądu Okręgowego w G. w sprawie IV K 157/15). W tym miejscu należy wskazać, iż przesłuchani w charakterze świadków M. L. , R. L. (k. 3841), B. N. (k. 3842), A. N. (2) (k. 3840-3841), M. G. (k. 3841-3842), byli dość oględni w przekazywaniu informacji na temat funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej, a nawet negowali samo jej istnienie. Wyrażone w ich zeznaniach twierdzenia, jakoby grupa taka w ogóle nie istniała, a wcześniejsze przyznania się do tego zarzutu były nie do końca przemyślane, są zdaniem Sądu nieprzekonujące. Żaden z przesłuchanych w tej sprawie świadków - skazanych za czyn z art. 258 § 1 k.k. nie kwestionował bowiem okoliczności popełnienia przestępstw skarbowych mających związek z działalnością grupy. Przeczą temu również informacje wynikające z treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych pomiędzy nimi (tomy I-V załączników). Intensywność tychże kontaktów oraz treść przekazywanych wówczas informacji jednoznacznie świadczy o istnieniu struktur wykraczających poza zwykłe współsprawstwo. Dlatego też zeznania świadków kwestionujące istnienie zorganizowanej grupy przestępczej Sąd potraktował jako niewiarygodne. Analizując dowody dotyczące uczestnictwa oskarżonych w zorganizowanej grupie przestępczej Sąd doszedł do przekonania, iż zasadne jest twierdzenie o udziale oskarżonego A. S. w strukturach grupy. Natomiast zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, iż oskarżony M. P. również był członkiem zorganizowanej grupy. Przekonanie Sądu o udziale oskarżonego A. S. w zorganizowanej grupie przestępczej wynika przede wszystkim z treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych pomiędzy nim, a M. K. oraz pomiędzy M. K. a M. L. . Zarejestrowane rozmowy telefoniczne w okresie sierpień 2012 r. - październik 2012 r. wskazują na intensywne kontakty pomiędzy tymi osobami, nakierowane na obrót wyrobami akcyzowymi. W tym miejscu należy wskazać, iż oskarżony A. S. oraz pozostałe osoby, których rozmowy zostały zarejestrowane, używali specyficznego języka, dotyczącego nazewnictwa wyrobów akcyzowych. Generalnie osoby te podczas rozmów starały się unikać słów „papierosy”, „tytoń” lub nazw marek papierosów. Były używane określenia, zbliżone do nazw wyrobów tytoniowych. Jednakże z kontekstu rozmów jednoznacznie wynika, o jakie wyroby chodziło rozmawiającym. Tym samym Sąd nie ma wątpliwości, że rozmowy dotyczyły nielegalnych wyrobów akcyzowych. Oskarżony A. S. wskazywał, że za wyjątkiem M. K. , nie zna osób, którym przypisano udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Z zeznań M. L. wynika, że on także nie znał A. S. . W tym miejscu należy wskazać, iż nie jest wymaganym by uczestniczący w strukturach zorganizowanej grupy przestępczej znali wszystkich członków grupy. Wystarczającym jest, aby sprawca miał świadomość istnienia grupy przestępczej i zamiar działania w jej strukturach. Z zarejestrowanych rozmów telefonicznych wynika, że A. S. kontaktował się tylko z M. K. . Jednakże z treści ich rozmów jednoznacznie wynika, że w obrót nielegalnymi wyrobami akcyzowymi zaangażowane były także inne osoby. Ponadto rozmowy pomiędzy M. K. i M. L. , a następnie tych osób z kolejnymi osobami zaangażowanymi w ten proceder, ukazują szeroką sieć wzajemnych powiązań i zależności. Powtórzyć należy, iż intensywność tych kontaktów oraz treść przekazywanych informacji jednoznacznie świadczy o istnieniu struktur organizacyjnych, wykraczających poza zwykłe współsprawstwo. Dlatego też Sąd uznał, że oskarżony A. S. uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej. Odmiennie natomiast przedstawia się sytuacja M. P. . Z materiału dowodowego wynika, że znał on M. L. , co ten osobiście potwierdził. Jednakże, zarejestrowane rozmowy telefoniczne pomiędzy M. P. a M. L. (3 rozmowy) wskazują jedynie na chęć zamówienia przez oskarżonego wyrobów tytoniowych bez znaków akcyzy. Z tych rozmów nie wynika, by M. P. uczestniczył na większą skalę w obrocie nielegalnymi wyrobami akcyzowymi. Żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów nie potwierdził występowania pomiędzy oskarżonym a którymkolwiek z członków grupy przestępczej elementu podporządkowania czy zależności. Nie wynika też z tych rozmów, aby oskarżony choćby w sposób dorozumiany przystąpił do jakiejkolwiek nieformalnej przestępczej struktury, miał wiedzę o charakterze jej działalności, choćby minimalną świadomość jej struktur oraz rządzących w niej reguł. Oskarżony, poza incydentalnym kontaktem z M. L. związanym z zamówieniem wyrobów tytoniowych, które i tak nie doszło do skutku, nie uczestniczył w żadnych innych działaniach które mogłyby mieć związek z funkcjonowaniem zorganizowanej grupy przestępczej. Zdaniem Sądu brak jest dowodów świadczących o powiązaniu oskarżonego ze zorganizowaną grupą przestępczą – od strony statycznej, tzn. jej struktur organizacyjnych. Nie ma również dowodów pozwalających przyjąć umyślność działania oraz kierunkowość zamiaru oskarżonego, który miałby przystąpić do zorganizowanej grupy w celu popełniania przestępstw skarbowych. Jak zaznaczono, w materiale dowodowym dotyczącym M. P. są tylko trzy rozmowy z M. L. oraz stwierdzenia obu tych osób, że się znają. Jest to zdaniem Sądu niewystarczające do uznania, że oskarżony był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej. Stanowiska Sądu nie zmienia fakt ujawnienia w sklepie M. P. wyrobów tytoniowych bez znaków akcyzy. Przeszukanie miało miejsce 23.09.2013 r. czyli blisko półtora roku po zarejestrowanych rozmowach oskarżonego z M. L. . Ponadto, jak wynika ze stawianego zarzutu, grupa przestępcza miała działać w okresie od marca 2012 r. do października 2012 r. Posiadanie przez M. P. nielegalnych wyrobów akcyzowych we wrześniu 2013 r. zdaniem Sądu nie miało jakiegokolwiek związku z działalnością grupy. Dlatego też Sąd uznał, że oskarżony M. P. nie był uczestnikiem zorganizowanej grupy przestępczej. Sąd również uznał, że nie ma dostatecznych dowodów do przyjęcia, że oskarżony M. P. uczestniczył w nabywaniu, przechowywaniu oraz pomocy w zbyciu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek w ilości nie mniejszej niż 29.000 sztuk. Z zarejestrowanych rozmów telefonicznych wynika, że 24.04.2012 r. M. P. chciał zamówić u M. L. „piątkę pizzy”. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że chodziło mu o 20.000 sztuk papierosów. Według osoby dokonującej analizy rozmów telefonicznych, chodziło o 50.000 sztuk papierosów (załączniki tom V, k. 232). Nadto w dniu 15.05.2012 r. M. P. chciał zamówić „80 pudełek” (według osoby dokonującej analizy rozmów telefonicznych, chodziło o 80 kartonów papierosów). Oskarżony odnosząc się do zarzutu wskazywał jednak, że do transakcji nie doszło, gdyż M. L. wyjeżdżał do Francji. M. L. zeznając jako świadek zaprzeczył, aby miał uczestniczyć z M. P. w nielegalnym obrocie wyrobami akcyzowymi. W świetle powyższego należy przyjąć wyjaśnienia oskarżonego M. P. , że do transakcji nie doszło, gdyż nie ma żadnych dowodów obalających tezę oskarżonego. Zdaniem Sądu chęć złożenia zamówienia na dany towar nie może być uznana za uczestnictwo w obrocie tym towarem, gdyż musi dojść do faktycznego wydania i przyjęcia towaru. Takiego dowodu w niniejszym postępowaniu nie przedstawiono. Dlatego też mając na uwadze, iż wszelki wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego Sąd uniewinnił M. P. od zarzucanych mu w pkt I i IV (XV w a/o) czynów. Odnosząc się do stawianego A. S. zarzutu uczestniczeniu w nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przyjmowaniu oraz pomocy w zbyciu i zbywaniu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniu w ilości nie mniejszej niż 980.000 papierosów oraz ilości nie mniejszej niż 1.455 kilogramów krajanki tytoniowej, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawaniu bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 1.284.080,00 zł, należy wskazać, iż jedynym dowodem przypisania oskarżonemu tego czynu jest treść zarejestrowanych rozmów telefonicznych. Z analizy tych rozmów wynika, że A. S. w okresie sierpień-październik 2012 r., rozprowadził 5 kg tytoniu i 20 kg krajanki tytoniowej, odebrał od dostawców 91.200 sztuk papierosów bez polskich znaków akcyzy oraz zamówił 220 kg tytoniu i 720.000 sztuk papierosów. Sąd nie ma wątpliwości, że oskarżony uczestniczył w obrocie nielegalnymi wyrobami akcyzowymi. Wskazują na to wprost jego wypowiedzi z zarejestrowanych rozmów telefonicznych. Nie ma również wątpliwości, iż oskarżony działał w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz uczynił sobie z tego procederu stałe źródło dochodu. Wątpliwości budzą jedynie przyjęte w zarzucie ilości wyrobów akcyzowych, gdyż różnią się od tych wynikających z rozmów telefonicznych. Oskarżony rozprowadził 5 kg tytoniu, 20 kg krajanki oraz zamówił 220 kg tytoniu. Natomiast w zarzucie wskazano 1.455 kg krajanki tytoniowej. Odnośnie papierosów to z rozmów wynika, że oskarżony odebrał 91.200 sztuk papierosów oraz zamówił 720.000 sztuk papierosów. Zarzucono mu natomiast uczestniczenie w obrocie 980.000 sztuk papierosów. W tym miejscu należy wskazać, iż w uzasadnieniu aktu oskarżenia wskazano jedynie te ilości wynikające z rozmów telefonicznych. Nie uzasadniono ilości przyjętych w zarzucie. Dlatego też nie wiadomo czym kierował się oskarżyciel formułując zarzut. Sąd uznał, że oskarżonemu można przypisać jedynie udział w nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przyjmowaniu oraz pomocy w zbyciu i zbywaniu wyrobów akcyzowych w ilości nie mniejszej niż 91.200 sztuk papierosów oraz ilości nie mniejszej niż 25 kilogramów tytoniu i krajanki tytoniowej, gdyż faktycznie taki towar przeszedł przez ręce oskarżonego. Należy tu powtórzyć stanowisko Sądu, prezentowane w przypadku M. P. , że złożenie zamówienia na dany towar nie może być uznana za uczestnictwo w obrocie tym towarem, gdyż musi dojść do faktycznego wydania i przyjęcia towaru. Mając na uwadze faktyczne ilości wyrobów tytoniowych, co do których istniał obowiązek opodatkowania, Sąd uznał, że oskarżony uchylając się od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 69.914 zł oraz w kwocie 81.172 zł. Z zeznań świadków R. K. , P. H. – funkcjonariuszy Izby Celnej w K. oraz przesłanych przez Dyrektora Izby Celnej arkuszy kalkulacyjnych wynika w jaki sposób podatek akcyzowy został obliczony. Sąd nie ma zastrzeżeń co do wiarygodności tych świadków oraz przedłożonych obliczeń. Reasumując Sąd doszedł do przekonania, iż oskarżony A. S. dopuścił się przypisanych mu czynów i wina jego w tym zakresie nie budzi żadnych wątpliwości. Równocześnie Sąd nie stwierdził żadnych okoliczności wyłączających lub ograniczających odpowiedzialność karną oskarżonego A. S. . Przypisane oskarżonemu A. S. czyny Sąd zakwalifikował: - z art. 258 § 1 kk , - z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i art. 37 § 1 pkt 2 i pkt 5 kks przy zast. art. 6 § 2 kks , - z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks . Przestępstwo z art. 258 § 1 kk ma miejsce gdy sprawca bierze udział w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnieni przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Przestępstwo nieujawnienia przedmiotu lub podstawy opodatkowania z art. 54 § 2 kks ma miejsce gdy podatnik, który uchylając się od opodatkowania, nie ujawnia właściwemu organowi przedmiotu lub podstawy opodatkowania lub nie składa deklaracji, naraża podatek na uszczuplenie, przy czym kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości. Przestępstwo paserstwa akcyzowego z art. 65 § 3 kks ma miejsce gdy sprawca nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi wyroby akcyzowe stanowiące przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 63, art. 64 lub art. 73 lub pomaga w ich zbyciu albo te wyroby akcyzowe przyjmuje lub pomaga w ukryciu, przy czym kwota podatku narażonego na uszczuplenie jest małej wartości. Przestępstwo paserstwa celnego z art. 91 § 3 kks ma miejsce gdy sprawca nabywa, przechowuje, przewozi, przesyła lub przenosi towar stanowiący przedmiot czynu zabronionego określonego w art. 86-90 § 1 lub pomaga w jego zbyciu albo ten towar przyjmuje lub pomaga jego w ukryciu, przy czym kwota należności celnej lub wartość towaru w obrocie z zagranicą, co do którego istnieje reglamentacja pozataryfowa jest małej wartości. Zgodnie z art. 53 § 14 mała wartość to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia. Oskarżony A. S. swoimi zachowaniami w pełni wyczerpał ustawowe znamiona przypisanych mu przestępstw. Oskarżony w okresie od sierpnia 2012 roku do października 2012 roku, w K. i innych miejscowościach na terenie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi i nieustalonymi osobami, biorąc udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych związanych z nielegalnym obrotem wyrobami akcyzowymi w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniem, dopuścił się przestępstwa z art. 258 § 1 kk . Oskarżony w okresie od sierpnia 2012 roku do października 2012 roku w K. i innych miejscowościach na ternie Polski, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw skarbowych, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, uczestnicząc w nabywaniu, przechowywaniu, przewożeniu, przyjmowaniu oraz pomocy w zbyciu i zbywaniu wyrobów akcyzowych w postaci papierosów różnych marek oraz tytoniu w ilości nie mniejszej niż 91.200 sztuk papierosów oraz ilości nie mniejszej niż 25 kilogramów tytoniu i krajanki tytoniowej, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawaniu bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie nie mniejszej niż 69.914 złotych, dopuścił się przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks i art. 37 § 1 pkt 2 i pkt 5 kks przy zast. art. 6 § 2 kks . Oskarżony w dniu 4 marca 2013 roku, w S. , w samochodzie marki V. (...) o numerze rejestracyjnym (...) i w D. , w mieszkaniu przy ul. (...) , przechowując towary akcyzowe bez wymaganych polskich znaków akcyzy, w postaci papierosów w łącznej ilości 25.860 papierosów ze znakami akcyzy obcych państw oraz 78.980 papierosów bez znaków akcyzy i krajanki tytoniowej o wadze 11,88 kilogramów, stanowiących przedmiot czynów zabronionych polegających na sprowadzaniu na terytorium kraju wyrobów akcyzowych bez ich uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy i jednocześnie przemytu celnego dotyczącego towarów w obrocie z zagranicą, co do których istnieje reglamentacja pozataryfowa oraz czynów zabronionych polegających na produkcji poza składem podatkowym wyrobów akcyzowych i ich sprzedawania bez uprzedniego oznaczenia polskimi znakami akcyzy, uchylając się tym samym od opodatkowania przez nie ujawnienie właściwym organom przedmiotu opodatkowania, przez co naraził budżet Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego w kwocie 81.172 złotych, dopuścił się przestępstwa skarbowego z art. 54 § 2 kks i art. 65 § 3 kks i art. 91 § 3 kks w zw. z art. 7 § 1 kks . Za popełnione przestępstwa Sąd skazał oskarżonego: - na mocy art. 258 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, - na mocy art. 54 § 2 kks przy zast. art. 7 § 2 kks i art. 38 § 1 pkt 3 kks (stosując nadzwyczajne obostrzenie kary) na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 300 stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej grzywny na kwotę 100 zł, - na mocy art. 54 § 2 kks przy zast. art. 7 § 2 kks na grzywnę w wysokości 150 stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej grzywny na kwotę 100 zł. Sąd na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w zw. z art. 4 § 1 kk (stosując przepisy Kodeksu karnego obowiązujące do 30.06.2015 r.) oraz art. 39 § 1 i 2 kks orzekł wobec oskarżonego A. S. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wysokości 350 stawek dziennych, ustalając wysokości stawki dziennej grzywny na kwotę 100 zł. Sąd na mocy art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu A. S. na okres próby 5 lat. Na mocy art. 63 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu A. S. na poczet orzeczonej kary grzywny okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 5 marca 2013 r. przyjmując jeden dzień pozbawienia wolności za równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny, Nadto Sąd na mocy art. 30 § 2 i § 6 kks orzekł wobec oskarżonego A. S. przepadek przedmiotów stanowiących dowody rzeczowe zarejestrowane w rejestrze Drz. poz. 4193-4217/13 Prokuratury Okręgowej w Gliwicach, przechowywane w magazynie depozytowym Placówki Straży Granicznej w R. , Przepisy kodeksu karnego stanowią, iż sąd wymierza karę według swojego uznania w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienia przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. Popełnione przez oskarżonego A. S. przestępstwa charakteryzują się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Określając stopień winy oskarżonego Sąd miał na uwadze, iż przypisane mu czyny zostały popełniony umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Stosując nadzwyczajne obostrzenie kary z art. 37 § 1 kks Sąd miał na uwadze, iż oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał przesłanki określone w pkt 2 i 5 tego przepisu. Ustalając wymiar kary, Sąd miał na uwadze, oprócz stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynów, także właściwości i warunki osobiste oskarżonego. Jako okoliczność łagodzącą Sąd poczytał niekaralność oskarżonego (k. 3797) oraz częściowe przyznanie się do winy. Mając na względzie przedstawione okoliczności, Sąd uznał, że orzeczone wobec oskarżonego jednostkowe kary pozbawienia wolności są karami współmiernymi do stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz stopnia winy, a zarazem w należytym stopniu realizujące cele w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. Orzeczone kary nie stanowią zdaniem Sądu wyrazu nadmiernej represyjności w stosunku do oskarżonego, albowiem mieszczą się w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. Równocześnie nie są też przejawem pobłażliwości wobec sprawcy. Oskarżony dopuścił się czynów o znacznym stopniu karygodności, zaś motywy jakimi się kierował w niczym go nie usprawiedliwiają. Ustalając wysokość grzywien Sąd brał pod uwagę możliwości finansowe oskarżonego. W ocenie Sądu wymierzone oskarżonemu grzywny, stanowiące dla niego adekwatną uciążliwość finansową, są możliwe do uiszczenia. Orzekając wobec oskarżonego kary łączne pozbawienia wolności i grzywny Sąd kierował się dyrektywami zawartymi w art. 86 § 1 i 2 kk (stosując przepisy Kodeksu karnego obowiązujące do 30.06.2015 r.). Decydujące znaczenie przy orzekaniu kary łącznej, ma wgląd na prewencyjne oddziaływanie kary w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie dwóch lub więcej przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektywy absorpcji. Zasadę absorpcji stosuje się, gdy przestępstwa objęte realnym zbiegiem w liczbie nie więcej jak dwa, wskazują na bliską więź przedmiotową i podmiotową, są jednorodzajowe i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miejscowym, stanowiąc jeden zespół zachowań sprawcy, objęty jednym planem działania, mimo godzenia w różne dobra osobiste (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach sygn. akt II AKa 59/01). Mając powyższe na uwadze, a także wgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, Sąd orzekł karę łączną pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny surowsze niż wynikające z zasady absorpcji. W ocenie Sądu właściwości i warunki osobiste oskarżonego przemawiają za warunkowym zawieszeniem wykonania kary pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu w przypadku oskarżonego zachodzi pozytywna prognoza pozwalająca przyjąć, iż w przyszłości nie popełnią on żadnych innych przestępstw. Ustalając okresy próby, Sąd miał na uwadze potrzebę kontrolowania zachowania oskarżonego. Orzekając przepadek przedmiotów stanowiących dowody rzeczowe zarejestrowane w rejestrze Drz. poz. 4193-4217/13 Prokuratury Okręgowej w G. , przechowywane w magazynie depozytowym Placówki Straży Granicznej w R. , Sąd miał na uwadze, iż były to przedmioty określone w art. 29 kks . Orzeczenie o kosztach uzasadniają przepisy powołane w części dyspozytywnej wyroku. Sąd zasądził od oskarżonego A. S. na rzecz Skarbu Państwa, koszty sądowe w kwocie 4.222,80 zł stanowiące wydatki poniesione w sprawie i obciążył go opłatą w kwocie po 7.300 zł. Na koszty procesu składają się: ryczałty za doręczenie wezwań – 2 x 20 zł, karta karna – 30 zł, obrona z urzędu – 4.132,80 zł. Opłaty stanowią opłaty za wymierzenie kary pozbawienia wolności – 300 zł oraz 20% orzeczonej grzywny – 7000 zł. W przypadku oskarżonego M. P. , kosztami postępowania w zakresie dotyczącym uniewinnienia, Sąd obciążył Skarb Państwa.