IV K 182/16
Podsumowanie
Sąd Rejonowy skazał oskarżoną za usiłowanie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez użycie podrobionego dowodu osobistego do zdania egzaminu na prawo jazdy, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz grzywnę.
Oskarżona W. K. została skazana za usiłowanie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez trzykrotne użycie podrobionego dowodu osobistego z jej zdjęciem w celu przystąpienia do egzaminu teoretycznego na prawo jazdy na cudze nazwisko. Mimo nieosiągnięcia celu z powodu błędów w egzaminie, sąd uznał czyn za społecznie szkodliwy. Oskarżona przyznała się do winy i była niekarana. Sąd wymierzył karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata oraz grzywnę w wysokości 50 stawek dziennych po 15 zł, zwalniając ją z kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację materialną.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie, IV Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie W. K., oskarżonej o usiłowanie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy w postaci pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego na prawo jazdy kategorii B. Oskarżona, działając wspólnie z inną osobą, trzykrotnie w okresie od czerwca do września 2009 roku posłużyła się podrobionym dowodem osobistym na nazwisko D. B. z jej zdjęciem, aby przystąpić do egzaminu. Zamierzonego celu nie osiągnęła z powodu błędów w trakcie egzaminu. Sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia czynu z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk. Na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 3 kk orzeczono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie kary warunkowo zawieszono na okres 2 lat próby (art. 69 § 1 i 2 kk, art. 70 § 1 kk). Dodatkowo, na podstawie art. 71 § 1 kk, wymierzono karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 15 złotych. Sąd, uzasadniając wymierzoną karę, wskazał na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, trzykrotne jego popełnienie oraz potencjalne poważne skutki. Jako okoliczności łagodzące uwzględniono przyznanie się oskarżonej do winy, złożenie wyjaśnień oraz jej niekaralność. Kara została uznana za adekwatną do winy i społecznej szkodliwości, mającą spełnić cele prewencji indywidualnej i ogólnej. Ze względu na trudną sytuację materialną oskarżonej i wymierzoną grzywnę, sąd zwolnił ją od zapłaty kosztów sądowych na podstawie art. 624 § 1 kpk.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, takie działanie wyczerpuje znamiona usiłowania wyłudzenia poświadczenia nieprawdy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że posłużenie się podrobionym dowodem osobistym z własnym zdjęciem na cudze nazwisko w celu uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu na prawo jazdy stanowi próbę wprowadzenia w błąd egzaminatora co do tożsamości osoby przystępującej do egzaminu, co jest formą wyłudzenia poświadczenia nieprawdy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| A. Ż. | osoba_fizyczna | współsprawca |
| D. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony (w kontekście danych) |
Przepisy (11)
Główne
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 272
Kodeks karny
k.k. art. 270 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 12
Kodeks karny
k.k. art. 14 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 71 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Trzykrotne posłużenie się podrobionym dowodem osobistym. Usiłowanie wyłudzenia poświadczenia nieprawdy. Znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu.
Godne uwagi sformułowania
usiłowała wyłudzić poświadczenie nieprawdy w postaci stwierdzenia pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego na prawo jazdy posłużyła się trzykrotnie ... jako autentycznym podrobionym dowodem osobistym wystawionym na nazwisko D. B. z wklejonym swoim zdjęciem zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na nieprawidłowe wykonanie manewrów w trakcie egzaminu kara wymierzona oskarżonej w postaci 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2 lata próby oraz kara grzywny będzie adekwatna do winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu
Skład orzekający
Katarzyna Religa
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie kwalifikacji prawnej czynu usiłowania wyłudzenia poświadczenia nieprawdy przy próbie zdawania egzaminu na prawo jazdy przy użyciu podrobionego dokumentu."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje, jak poważne mogą być konsekwencje prób oszustwa w procesie uzyskiwania uprawnień do kierowania pojazdami, nawet jeśli cel nie został osiągnięty. Jest to przykład zastosowania przepisów karnych do ochrony porządku prawnego w obszarze administracyjnym.
“Próba oszustwa na egzaminie na prawo jazdy zakończona wyrokiem skazującym.”
Sektor
transport
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IV K 182/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2017 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie IV Wydział Karny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Religa Protokolant: Katarzyna Łuczak w obecności Prokuratora Remigiusza Krynke po rozpoznaniu dnia 17 stycznia 2017 roku sprawy W. K. córki A. i Z. urodz. (...) w W. ; oskarżonej o to, że: w okresie od dnia 30 czerwca 2009r. do dnia 08 września 2009r. w W. w (...) ul. (...) działając czynem ciągłym w wykonaniu powziętego z góry zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z A. Ż. usiłowała wyłudzić poświadczenie nieprawdy w postaci stwierdzenia pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego na prawo jazdy kategorii B na nazwisko D. B. w ten sposób, że posłużyła się trzykrotnie w dniu 30 czerwca, 28 lipca i 08 września 2009r. jako autentycznym podrobionym dowodem osobistym wystawionym na nazwisko D. B. z wklejonym swoim zdjęciem wywołując w ten sposób błędne przekonanie u egzaminatora co do tożsamości osoby przystępując do egzaminu, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na nieprawidłowe wykonanie manewrów w trakcie egzaminu tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk ; orzeka: 1. Oskarżoną W. K. uznaje za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to na podst. art. 13 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk skazuje oskarżoną a na podst. art. 14 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2. Na podst. art. 69 § 1 i 2 kk , 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby; 3. Na podst. art. 71 § 1 kk wymierza oskarżonej karę grzywny 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 15 (piętnaście) złotych; 4. Zwalnia oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa. Sygn. akt IV K 182/16 UZASADNIENIE W. K. została oskarżona o to, że: W okresie od dnia 30 czerwca 2009r. do dnia 08 września 2009r. w W. w (...) ul. (...) działając czynem ciągłym w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z A. Ż. usiłowała wyłudzić poświadczenie nieprawdy w postaci stwierdzenia pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego na prawo jazdy kategorii B na nazwisko D. B. w ten sposób, że posłużyła się trzykrotnie w dniu 30 czerwca, 28 lipca i 08 września 2009r. jako autentycznym podrobionym dowodem osobistym wystawionym na nazwisko D. B. z wklejonym swoim zdjęciem wywołując w ten sposób błędne przekonanie u egzaminatora co do tożsamości osoby przystępującej do egzaminu, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na nieprawidłowe wykonanie manewrów w trakcie egzaminu tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk . Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2017r. W. K. została skazana za popełnienie ww. czynu na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 2 lat próby oraz karę grzywny 50 stawek dziennych po 15 złotych. Wniosek o uzasadnienie ww. wyroku złożył Prokurator zaznaczając, że dotyczy on rozstrzygnięcia o karze. W związku z tym, zgodnie z treścią art. 423 § 1a kpk sąd ograniczył zakres uzasadnienia jedynie do tej części wyroku, której wniosek dotyczy. Sąd wymierzył oskarżonej karę na podst. art. 14 § 1 kk w zw. z art. 272 kk w zw. z art. 11 § 3 kk albowiem art. 270 § 1 kk przewiduje wymierzenie kar alternatywnych natomiast art. 272 kk przewiduje wyłącznie karę pozbawienia wolności stąd Sąd uznał, że przepis ten przewiduje karę surowszą zgodnie z art. 11 § 3 kk . Wymierzając oskarżonej karę Sąd miał na uwadze okoliczności obciążające i łagodzące. Do tych pierwszych zaliczyć należy znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu. Oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona dwóch przepisów ustawy karnej. Nie poprzestała na jednokrotnym zachowaniu ale trzykrotnie posłużyła się podrobionym dowodem osobistym oraz tym samym trzykrotnie usiłowała wyłudzić poświadczenie nieprawdy w postaci stwierdzenia pozytywnego wyniku egzaminu teoretycznego na prawo jazdy. Takie zachowanie oskarżonej mogło odnieść bardzo poważne skutki gdyż na skutek tego osoba nie posiadająca uprawnień a także umiejętności prowadzenia samochodu na tyle, aby mogła zdać pozytywnie egzamin na prawo jazdy, uzyskałaby takie prawo jazdy. Okolicznościami łagodzącym są: przyznanie się oskarżonej do winy i złożenie wyjaśnień oraz jej niekaralność. Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu kara wymierzona oskarżonej w postaci 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2 lata próby oraz kara grzywny będzie adekwatna do winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz spełni cele w zakresie prewencji indywidualnej oraz ogólnej. Wymierzenie kary grzywny było konieczne z uwagi na znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu a także aby oskarżona poniosła realną dolegliwość bo tylko wówczas zapobiegnie to popełnianiu przez nią przestępstw w przyszłości. Z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonej oraz wymierzenie kary grzywny Sąd uznał, że zasądzenie od niej kosztów sądowych byłoby nadmiernie dolegliwe, stąd zwolnił oskarżoną od ich uiszczenia na podst. art. 624 § 1 kpk .
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę