IV K 180/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy skazał oskarżonego za znęcanie się nad małoletnią córką i konkubiną oraz próbę pozbawienia życia dziecka, orzekając łączną karę 7 lat pozbawienia wolności i zadośćuczynienie.
Oskarżony P. K. został uznany za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, w tym znęcania się fizycznego i psychicznego nad małoletnią córką J. C. oraz konkubiną M. C. (1), a także nieumyślnego spowodowania obrażeń u córki. Sąd orzekł łączną karę 7 lat pozbawienia wolności, zakaz zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzonymi oraz zasądził 30 000 zł zadośćuczynienia na rzecz małoletniej.
Sąd Okręgowy w Łodzi rozpoznał sprawę przeciwko P. K., oskarżonemu o znęcanie się nad małoletnią córką J. C. i konkubiną M. C. (1), a także o usiłowanie pozbawienia życia dziecka. W toku postępowania sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia części zarzucanych mu czynów, modyfikując kwalifikację prawną niektórych z nich. W szczególności, sąd uznał, że obrażenia u małoletniej J. C. w nocy z 5 na 6 października 2019 roku były wynikiem nieumyślnego spowodowania wypadku (upadek z łóżka), a nie celowego działania. Jednakże, w dniu 13 października 2019 roku, oskarżony znęcał się fizycznie nad córką, powodując u niej poważne obrażenia. Oskarżony został również uznany za winnego znęcania się nad konkubiną oraz grożenia jej pozbawieniem życia. Sąd orzekł wobec oskarżonego łączną karę 7 lat pozbawienia wolności, zakaz zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzonymi na okres 5 lat, a także zasądził 30 000 zł zadośćuczynienia na rzecz małoletniej J. C. Oskarżony został zwolniony od ponoszenia kosztów procesu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony znęcał się fizycznie i psychicznie nad małoletnią córką J. C. oraz konkubiną M. C. (1).
Uzasadnienie
Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonych, świadków oraz zgromadzonych dowodach rzeczowych i medycznych, które potwierdziły fakt stosowania przemocy fizycznej i psychicznej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
Oskarżony P. K. został uznany za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z modyfikacjami.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| M. C. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Hubert Lewandowski | osoba_fizyczna | prokurator |
| M. S. | osoba_fizyczna | obrońca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | koszty zastępstwa procesowego |
Przepisy (23)
Główne
k.k. art. 207 § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 191 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 41a § 1
Kodeks karny
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 5
Kodeks karny
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 157 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 2
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 280 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
znęcał się fizycznie ze szczególnym okrucieństwem usiłował, działając przy tym w zamiarze ewentualnym, pozbawić J. C. życia obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała oraz rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary przynajmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne nieumyślnie spowodował u małoletniej córki - J. C. obrażenia ciała na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w tych okolicznościach - dziecko spadło z łóżka
Skład orzekający
Edyta Markowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Wioletta Kubasiewicz
sędzia
Barbara Uznańska
ławnik
Czesława Nowak –Szymańska
ławnik
Andrzej Iszczek
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących znęcania, recydywy, odpowiedzialności za nieumyślne spowodowanie obrażeń u dziecka oraz orzekania kary łącznej i środków karnych."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny, który może ograniczać bezpośrednie zastosowanie w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy przemocy wobec dziecka i konkubiny, co budzi silne emocje i zainteresowanie społeczne. Orzeczenie kary łącznej i zadośćuczynienia stanowi ważny element edukacyjny.
“7 lat więzienia za znęcanie się nad dzieckiem i konkubiną. Sąd: upadek z łóżka to nie usiłowanie zabójstwa, ale przemoc tak.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 30 000 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV K 180/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia, 12 października 2021 roku Sąd Okręgowy w Łodzi Wydział IV Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Edyta Markowicz (sprawozdawca) Sędzia: SO Wioletta Kubasiewicz Ławnicy: Barbara Uznańska, Czesława Nowak –Szymańska, Andrzej Iszczek Protokolant: sekr. sąd. Karol Łachut, stażysta Piotr Nowak, w obecności prokuratora: Huberta Lewandowskiego po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 18 stycznia 2021 roku, 27 stycznia 2021 roku, 12 marca 2021 roku, 14 kwietnia 2021 roku, 26 kwietnia 2021 roku, 17 maja 2021 roku, 16 czerwca 2021 roku, 23 sierpnia 2021 roku, 29 września 2021 roku, sprawy P. K. ur. (...) w Ł. , syna I. i B. z domu M. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 5 października 2019 roku do 13 października 2019 roku w Ł. poprzez znęcanie się fizyczne ze szczególnym okrucieństwem nad małoletnią J. C. , polegające na używaniu wobec niej przemocy fizycznej w postaci uderzania jej w głowę, ściskania jej za ciało oraz potrząsania nią, poprzez przynajmniej dwukrotne uderzenie pokrzywdzonej w głowę usiłował, działając przy tym w zamiarze ewentualnym, pozbawić J. C. życia, przy czym w wyniku tego działania, w okresie od 5 października 2019 roku do 6 października 2019 roku spowodował u niej obrażenia ciała w postaci złamania kości ciemieniowej lewej z krwiakiem podczepcowym okolicy ciemieniowej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała oraz rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni, a także obrażenia ciała w postaci siniaka w okolicy podżuchwowej, zasinienia na ramieniu prawym i lewym oraz na twarzy, a także podrapania na lewym policzku, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała oraz rozstrój zdrowia trwające nie dłużej niż 7 dni, zaś w dniu 13 października 2019 roku spowodował u J. C. obrażenia ciała w postaci krwiaka podtwardówkowego wzdłuż szczeliny złamania o grubości 6 milimetrów, złamania żebra VII przykręgosłupowo z krwiakiem podopłucnowym do 4 milimetrów, śródmiąższowego zagęszczenia miąższu płuc mogącego odpowiadać stłuczeniu płuc, podbiegnięcia krwawego prawej małżowiny usznej, a także licznych wylewów przed i śródsiatkówkowych na różnym etapie wchłaniania oraz świeżych, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała oraz rozstrój zdrowia trwające dłużej niż 7 dni, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na podjęte wobec pokrzywdzonej zabiegi lecznicze, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary przynajmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w związku ze skazaniem go przez Sąd Rejonowy dla Łodzi –Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 roku w postępowaniu V K 277/15 na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwa między innymi z art. 280 §1 k.k. , którą to karę pozbawienia wolności odbył w okresie od 22 grudnia 2014 roku do 21 grudnia 2017 roku tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 148§ 1 kk w zb. z art. 207 §1a w zw. z §2 k.k. w zb. z art. 157 § 1 kk w zb. z art. 157 §2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 §1 k.k. II. w okresie czasu od 15 sierpnia 2019 roku do 10 września 2019 roku w Ł. znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją konkubiną M. C. (1) w ten sposób, że wszczynał awantury podczas których ubliżał pokrzywdzonej słowami powszechnie uważanymi za obelżywe, szarpał ją za ręce szyję, włosy oraz za odzież, groził jej pozbawieniem życia nadto zaś w okresie czasu od 28 do 29 sierpnia 2019 roku naruszył jej nietykalność cielesną poprzez kilkukrotne uderzenie jej otwartą ręką w twarz, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary przynajmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w związku ze skazaniem go przez Sąd Rejonowy dla Łodzi –Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 roku w postępowaniu V K 277/15 na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwa między innymi z art. 280 §1 k.k. , którą to karę pozbawienia wolności odbył w okresie od 22 grudnia 2014 roku do 21 grudnia 2017 roku tj. o czyn z art. 207 §1 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. III. w dniu 13 października 2019 roku w Ł. werbalnie, a także wykonując w stosunku do pokrzywdzonej gest symbolizujący podcięcie gardła, groził M. C. (1) pozbawieniem życia, w celu przedstawienia przez nią w rozmowie z personelem szpitala i lekarzami nieprawdziwej wersji wydarzeń, jakoby była ona razem z nim obecna w dniu 13 października 2019 roku w mieszkaniu i wspólnie z nim ujawniła na ciele małoletniej pokrzywdzonej obrażenia w okolicy ucha, która to wersja miała korespondować z wersją przedstawianą przez niego, t j. o czyn z art. 191 § 1 k.k. 1. oskarżonego P. K. w miejsce zarzucanego mu czynu, opisanego w punkcie I. wyroku uznaje za winnego tego, że: a) w nocy z 5 na 6 października 2019 roku w Ł. , nieumyślnie spowodował u małoletniej córki - J. C. obrażenia ciała w postaci złamania kości ciemieniowej lewej z krwiakiem podczepcowym okolicy ciemieniowej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni, w ten sposób, że śpiąc pośrodku, na jednym łóżku o wysokości 47 cm licząc od poziomu podłogi, wraz z kilkunastoletnim bratem ułożonym od ściany i w/w małoletnią ułożoną przez niego przy krawędzi łóżka, na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w tych okolicznościach - dziecko spadło z łóżka, przy czym możliwość tego czynu mógł przewidzieć, czym wypełnił dyspozycję art. 157 §1 i §3 k.k. i za to na podstawie art. 157 §3 k.k. wymierza mu karę 1 ( jednego) roku pozbawienia wolności, b) w dniu 13 października 2019 roku w Ł. znęcał się fizycznie nad córką, nieporadną ze względu na jej wiek - małoletnią J. C. w ten sposób, że silnie przytrzymywał i uciskał klatkę piersiową dziecka, potrząsał nim i uderzył w głowę po prawej stronie, czym spowodował u J. C. obrażenia ciała w postaci krwiaka podtwardówkowego, złamania żebra VII w linii przykręgosłupowej ze stłuczeniem miąższu, podbiegnięcia krwawego prawej małżowiny usznej, a także licznych wylewów śród i przedsiatkówkowych na różnym etapie wchłaniania oraz świeżych, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia kary przynajmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w związku ze skazaniem go przez Sąd Rejonowy dla Łodzi –Śródmieścia w Łodzi wyrokiem z dnia 13 stycznia 2016 roku w postępowaniu V K 277/15 na karę łączną 3 lat pozbawienia wolności za przestępstwa między innymi z art. 280 §1 k.k. , którą to karę pozbawienia wolności odbył w okresie od 22 grudnia 2014 roku do 21 grudnia 2017 roku, czym wypełnił dyspozycję art. 207 §1 i §1 a k.k. w zw. z art. 157 §1 k.k. w zw. z art. 11 §2 k.k. i art. 64 §1 k.k. i za to na podstawie art. 207 §1 a k.k. w zw. z art. 11 §3 k.k. wymierza mu karę 6 ( sześciu ) lat pozbawienia wolności, 2. oskarżonego P. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie II. czynu z tym, iż eliminuje z opisu czynu słowo „kilkukrotne” i za to na podstawie art. 207 §1 k.k. wymierza mu karę 8 ( ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, 3. oskarżonego P. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie III. czynu i za to na podstawie art. 191 §1 k.k. wymierza mu karę 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności, 4. na podstawie art. 85 §1 i §2 k.k. i art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 4 §1 k.k. w miejsce orzeczonych w punktach 1 ., 2. i 3. kar pozbawienia wolności orzeka wobec oskarżonego P. K. karę łączną 7 ( siedmiu ) lat pozbawienia wolności, 5. na podstawie art. 41a §1 i § 4 k.k. orzeka wobec oskarżonego P. K. środki karne w postaci: a) zakazu zbliżania się do pokrzywdzonych J. C. i M. C. (1) na odległość mniejszą niż 10 metrów na okres 5 ( pięciu ) lat, b) zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymi J. C. i M. C. (1) na okres 5 ( pięciu ) lat, 6. na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądza od oskarżonego P. K. na rzecz małoletniej J. C. kwotę 30 000,00zł (trzydziestu tysięcy złotych ) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, 7. na podstawie art. 63 §1 i §5 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu P. K. okres tymczasowego aresztowania od dnia 14 października 2019 roku, godz. 9.40, 8. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. kwotę 2 287,80 zł ( dwóch tysięcy dwustu osiemdziesięciu siedmiu złotych 80/100) złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 9. na podstawie art. 230 §2 k.p.k. dowody rzeczowe wpisane pod nr Drz (...)- (...) nakazuje zwrócić uprawnionym osobom: a) telefon komórkowy (...) P. K. , b) telefon komórkowy (...) wraz z kartą sim M. C. (1) , c) telefon komórkowy Samsung (...) wraz z kartą sim nr (...) M. C. (2) , 10. zwalnia oskarżonego P. K. od ponoszenia kosztów procesu. Edyta Markowicz W. B. U. C. S. A. I.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI