IV K 173/16

Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w SzczecinieSzczecin2016-05-13
SAOSKarnewykonanie karŚredniarejonowy
kara łącznakodeks karnywyrok łącznypołączenie karrecydywaprzestępstwa przeciwko mieniupozbawienie wolności

Sąd połączył kary pozbawienia wolności orzeczone w trzech prawomocnych wyrokach wobec R. L., orzekając karę łączną 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okresy rzeczywistego pozbawienia wolności i zwalniając skazanego od kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Szczecinie rozpoznał sprawę R. L. o połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych w trzech odrębnych wyrokach. Skazany był wielokrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu i inne. Sąd, stosując przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu sprzed nowelizacji z 2015 roku, połączył kary z dwóch wyroków, orzekając karę łączną 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności. Postępowanie w pozostałej części umorzono, a skazanego zwolniono od kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie rozpoznał sprawę R. L. w przedmiocie połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych prawomocnymi wyrokami. Skazany był wcześniej karany m.in. za jazdę pod wpływem alkoholu, oszustwa, kradzieże i inne przestępstwa przeciwko mieniu. Sąd, działając na podstawie art. 91 § 2 k.k. oraz uwzględniając inne skazania z urzędu, połączył kary pozbawienia wolności z wyroków Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie (sygn. akt IV K 75/11) oraz Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie (sygn. akt IV K 256/13). Orzeczono karę łączną 1 roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet tej kary zaliczono okresy rzeczywistego pozbawienia wolności. Postępowanie w pozostałej części umorzono. Skazanego zwolniono od zapłaty wydatków poniesionych przez Skarb Państwa, a także przyznano koszty zastępstwa procesowego z urzędu adwokatowi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Sąd stosuje przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, jeśli kary zostały prawomocnie orzeczone przed datą wejścia w życie nowelizacji.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na przepis przejściowy ustawy nowelizującej Kodeks karny, który wyłącza stosowanie nowych przepisów o karze łącznej do sankcji prawomocnie orzeczonych przed wejściem w życie ustawy. Podkreślono, że regulacja ta ogranicza zastosowanie ogólnej zasady z art. 4 § 1 k.k. nakazującej posługiwanie się ustawą względniejszą dla sprawcy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

wyrok łączny

Strona wygrywająca

R. L.

Strony

NazwaTypRola
R. L.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (17)

Główne

k.k. art. 91 § § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 577

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 572

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 18 § § 3

Kodeks karny

k.k. art. 297 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 13 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

k.k. art. 270 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 178a § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 279 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 278 § § 1

Kodeks karny

Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw art. 19 § ust. 1

k.k. art. 85

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wniosek skazanego o połączenie kar pozbawienia wolności. Wzorowe zachowanie skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności.

Odrzucone argumenty

Niektóre kary (np. grzywna) nie podlegały połączeniu z karami pozbawienia wolności. Nie można było zastosować przepisów o karze łącznej obowiązujących po 1 lipca 2015 r. do kar prawomocnie orzeczonych przed tą datą.

Godne uwagi sformułowania

połączenie kar pozbawienia wolności wymierzone wyrokami zalicza skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej okresy rzeczywistego pozbawienia wolności umorzył postępowanie w pozostałej części zwolnił skazanego R. L. od zapłaty wydatków poniesionych przez Skarb Państwa zachowanie skazanego w trakcie pobytu w zakładzie karnym oceniane jest jako wzorowe zawarty w art. 85 k.k. zwrot: „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa

Skład orzekający

Artur Witek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów przejściowych dotyczących kary łącznej w Kodeksie karnym oraz zasady orzekania kary łącznej."

Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji Kodeksu karnego z 2015 r. i konkretnego przypadku zbiegu przestępstw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy połączenia kar, co jest częstym zagadnieniem w praktyce karnej, ale zawiera interesującą interpretację przepisów przejściowych i uwzględnia postawę skazanego.

Jak sąd łączy kary? Kluczowe zasady wyroku łącznego i przepisy przejściowe.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV K 173/16 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 maja 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie w Wydziale IV Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Artur Witek Protokolant: Mariusz Zając w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin - Śródmieście w Szczecinie Dawida Szydłowskiego. po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2016 roku sprawy R. L. urodz. (...) w P. , syna B. i K. z domu K. skazanego prawomocnymi wyrokami: 1. Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt VI K 2412/09 za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 16 czerwca 2009 roku na karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 15 (piętnaście) złotych, 2. Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 75/11 za ciąg przestępstw z art. 297 § 1 k.k. popełnionych w okresach od dnia 23 września 2010 roku do dnia 29 września 2010 roku oraz od dnia 29 października 2010 roku do dnia 31 października 2010 roku na kary 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (stu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 (dziesięć) złotych, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 13 października 2010 roku na kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 (dziesięć) złotych, a nadto karę łączną 1 (jednego) roku i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 (dziesięć) złotych 3. Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 9 maja 2014 roku, sygn. akt IV K 256/13, następnie zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2015 roku, sygn. akt IV Ka 855/14 za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 5 maja 2010 roku na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 6 sierpnia 2009 roku na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 16 kwietnia 2010 roku na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, a nadto karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, I. na podstawie art. 91 § 2 k.k. łączy kary pozbawienia wolności wymierzone wyrokami Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 75/11 i Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 9 maja 2014 roku, sygn. akt IV K 256/13 za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 5 maja 2010 roku oraz za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 16 kwietnia 2010 roku i orzeka wobec R. L. karę łączną 1 (jednego) roku i 11 (jedenastu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na podstawie art. 577 k.p.k. zalicza skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 19 listopada 2010 roku oraz od dnia 6 lipca 2012 roku do dnia 5 marca 2014 roku. III. Na podstawie art. 572 k.p.k. umarza postępowanie w pozostałej części. IV. Na podstawie art. 624  1 k.p.k. zwalnia skazanego R. L. od zapłaty wydatków poniesionych przez Skarb Pastwa. V. Na podstawie § 11 ust. 5, § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. kwotę 240 (dwustu czterdziestu) złotych, tytułem kosztów zastępstwa prawnego z urzędu. Sygn. akt IV K 173/16 UZASADNIENIE R. L. został skazany prawomocnymi wyrokami: 4. Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt VI K 2412/09 za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. popełnione w dniu 16 czerwca 2009 roku na karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 15 złotych, 5. Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 75/11 za ciąg przestępstw z art. 279 § 1 k.k. popełnionych w okresach od dnia 23 września 2010 roku do dnia 29 września 2010 roku oraz od dnia 29 października 2010 roku do dnia 31 października 2010 roku na kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 złotych, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 13 października 2010 roku na kary 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 złotych, a nadto karę łączną roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 złotych, 6. Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 9 maja 2014 roku, sygn. akt IV K 256/13, następnie zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2015 roku, sygn. akt IV Ka 855/14 za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 5 maja 2010 roku na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 6 sierpnia 2009 roku na karę roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. popełnione w dniu 16 kwietnia 2010 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a nadto karę łączną roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Dowody: - odpis wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 9 maja 2014 roku, sygn. akt IV K 256/13 – k. 24-25, - odpis wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2015 roku, sygn. akt IV Ka 855/14 – k. 26, - odpis wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2011 roku, sygn. akt IV K 75/11 – k. 31-32, - odpis wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt VI K 2412/09 – k. 78, - dane o karalności – k. 7-8. R. L. urodził się w (...) roku. Jest kawalerem, ojcem jednego dziecka. Był dziewięciokrotnie skazywany za przestępstwa, w tym raz wyrokiem łącznym. Aktualnie odbywa karę pozbawienia wolności. Przed osadzeniem w jednostce penitencjarnej prowadził nieuregulowany tryb życia. Przejawiał skłonność do nadużywania alkoholu. Zachowanie skazanego w trakcie pobytu w zakładzie karnym oceniane jest jako wzorowe. R. L. ma świadomość konieczności ponoszenia konsekwencji prawnych. Nie uczestniczy w podkulturze przestępczej i właściwie odnosi się do współosadzonych oraz przełożonych. Jest osobą spokojną, bezkonfliktową. Dowód: - opinia o skazanym – k. 12. Powyższy stan faktyczny ustalony został w oparciu o zgromadzone dokumenty w postaci odpisów orzeczeń sądowych, danych o karalności i opinii o skazanym. Sąd uznał je za wiarygodne, bowiem sporządziły je uprawnione osoby w odpowiedniej formie. Strony nie kwestionowały ich treści. R. L. wystąpił o połączenie kar wymierzonych w postępowaniach zarejestrowanych pod sygnaturami IV K 75/11 i IV K 256/13. Sąd na podstawie art. 570 k.k. wziął pod uwagę z urzędu także inne skazanie w sprawie oznaczonej numerem VI K 2412/09, ponieważ dotyczyło przestępstwa pozostającego w zbiegu z przywołanymi we wniosku. Zgodnie z treścią art. 85 k.k. , art. 86 § 1 k.k. , w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 roku, połączeniu podlegają kary tego samego rodzaju oraz pozbawienia wolności i ograniczenia wolności zastosowane za czyny, które miały miejsce zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Kara łączna orzekana jest w granicach od najwyższej kary wymierzonej za poszczególne czyny do ich sumy. R. L. w analizowanych sprawach został po raz pierwszy skazany wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2010 roku, sygn. akt VI K 2412/09 za czyn z art. 178a § 1 k.k. dokonany w dniu 16 czerwca 2009 roku na karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 15 złotych. Przed wydaniem tego orzeczenia dopuścił się także w dniu 6 sierpnia 2009 roku występku z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , za który Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie orzeczeniem z dnia 9 maja 2014 roku (IV K 256/13) wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności. Zastosowane w obu procesach sankcje nie podlegają ze sobą połączeniu z uwagi na to, że są innego rodzaju. Mając powyższe na uwadze Sąd umorzył postępowanie w tym zakresie. Ustawowe przesłanki do objęcia wyrokiem łącznym spełniły natomiast pozostałe kary wymierzone wnioskodawcy w sprawach zarejestrowanych pod sygnaturami IV K 75/11 oraz IV K 256/13. Pierwsza z nich zakończyła się w dniu 19 grudnia 2011 roku. Na mocy wydanego wówczas przez Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie orzeczenia skazany został uznany za winnego ciągu przestępstw z art. 297 § 1 k.k. popełnionych w okresach od dnia 23 września 2010 roku do dnia 29 września 2010 roku oraz od dnia 29 października 2010 roku do dnia 31 października 2010 roku oraz występku z art. 278 § 1 k.k. , mającego miejsce w dniu 13 października 2010 roku i wymierzono mu kary odpowiednio roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 złotych, 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 złotych, a nadto kary łączne roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 stawek dziennych grzywny w wysokości po 10 złotych. Przed zapadnięciem przywołanego wyroku R. L. dopuścił się także przestępstw z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 297 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w dniu 5 maja 2010 roku i z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w dniu 16 kwietnia 2010 roku, które był przedmiotem kolejnego chronologicznie postępowania, prowadzonego przed Sądem Rejonowym Szczecin – Centrum w Szczecinie pod numerem IV K 256/13. Został za nie skazany w dniu 9 maja 2014 roku na kary 10 miesięcy pozbawienia wolności i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Zastosowane w obu przywołanych postępowaniach tożsame sankcje pozbawienia wolności dały podstawy do orzeczenia kary łącznej w granicach od roku i 6 miesięcy do 3 lat i 6 miesięcy. Sąd wyznaczył ją na poziomie roku i 11 miesięcy pozbawienia wolności, mając na uwadze z jednej strony to, że sprawca popełnił głównie przestępstwa przeciwko mieniu w okresie kilku miesięcy, z drugiej zaś dopuszczenie się przez niego pięciu bezprawnych zachowań a nadto naruszenie nimi także innych dóbr prawnie chronionych przepisami art. 297 § 1 k.k. i 270 § 1 k.k. , co świadczyło o prowadzeniu przez R. L. działalności przestępczej w większej skali. Wpływ na wysokość sankcji łącznej miało także wzorowe zachowanie skazanego w trakcie pobyt w jednostce penitencjarnej. Pozwoliło ono na jej orzeczenie w wysokości zbliżonej do dolnej granicy. Znaczniejsze zmniejszenie wymiaru kary byłoby jednak sprzeczne z wymogami w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Biorąc pod uwagę dopuszczanie się przez wnioskodawcę kilku czynów zabronionych, a także wielokrotną jego karalność, którą należy rozpatrywać jako szczególnie negatywny czynnik prognostyczny, Sąd doszedł do przekonania o braku przesłanek do poprzestania jedynie na konieczności wykonania sankcji wymierzonej za pojedyncze przestępstwo. Przyjęta konstrukcja wyroku łącznego oparta jest na przesłankach określonych w art. 85 k.k. i koresponduje z poglądami powszechnie akceptowanymi w orzecznictwie. Ich wyrazem jest stanowisko przedstawione w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2005r., sygn. I KZP 36/04 (OSNKW 2005/2/13, Biul. SN 2005/2/23, Prok. i Pr. – wkł. 2005/7-8/3, Wokanda 2005/9/9, OSP 2005/12/49), zgodnie z którym „ zawarty w art. 85 k.k. zwrot: „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez sprawcę kolejnego (kolejnych) przestępstwa ”. Nie dopuszcza ono odstępstwa od ustawowej zasady na rzecz innych kompozycji skazań, nawet prowadzących do korzystniejszych rozstrzygnięć dla sprawców czynów zabronionych. W niniejszej sprawie nie uwzględniono przepisów dotyczących kary łącznej, które obowiązują od dnia 1 lipca 2015, ponieważ zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z dnia 20 marca 2015 r.) nie stosuje się ich do sankcji prawomocnie orzeczonych przed datą jej wejścia w życie. Regulacja ta w sposób szczególny wskazuje, które z norm są właściwe dla rozstrzygania w przedmiocie instytucji kary łącznej. Tym samym ogranicza zastosowanie ogólnej zasady wyrażonej w art. 4 § 1 k.k. , nakazującej posługiwanie się ustawą względniejszą dla sprawcy. Zgodnie z dyspozycją art. 577 k.p.k. zaliczone zostały na poczet orzeczonej kary łącznej okresy rzeczywistego pozbawienia wolności. Sąd również zwolnił wnioskodawcę od ponoszenia należnych Skarbowi Państwa kosztów, bowiem ich uiszczenia byłoby dla niego zbyt uciążliwe z uwagi na konieczność odbycia kar pozbawienia wolności oraz brak źródeł dochodów, gwarantujących ściągnięcie należności. Przyznał nadto na rzecz obrońcy z urzędu zwrot kosztów zastępstwa prawnego, ponieważ zgodnie z oświadczeniem złożonym na rozprawie, nie zostały one pokryte przez R. L. .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI