IV K 173/15

Sygn. akt IV K 173/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2016 roku Sąd Rejonowy Szczecin Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca: SSR Barbara Rezmer Protokolant: Piotr Śmieszek przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Ewy Krupki - Ćwiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2016 roku i 17 marca 2016 roku sprawy Ł. M. , syna S. i M. z domu M. , urodzonego dnia (...) w J. , PESEL (...) , oskarżonego o to, że: 1. w dniu 13/14 sierpnia 2013 roku w S. przy ul. (...) z pojazdu marki V. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał kradzieży dwóch akumulatorów oraz paliwa w postaci oleju napędowego w ilości 470 l o łącznej wartości 3984 zł, czym działał na szkodę M. B. tj. o czyn z art.278§1kk 2. w okresie 15 lipca do 19 sierpnia 2013 roku w S. przy ul. (...) z pojazdu marki A. (...) nr rej. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, usiłował dokonać kradzieży czterech kół wartości 1500 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niemożność odkręcenia śrub zabezpieczających, czym działał na szkodę Ł. P. tj. o czyn z art.13§1kk w zw. z art.278§1kk 3. w okresie od 15 do 20 sierpnia 2013 roku w S. przy ul. (...) z pojazdu marki M. nr rej. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, zabrał w celu przywłaszczenia paliwo w postaci oleju napędowego w ilości 150 litrów wartości 750 zł, czym działał na szkodę spółki 2 (...) Sp. z o.o. tj. o czyn z art.278§1kk orzeka 1. uznaje oskarżonego Ł. M. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, stanowiących ciąg przestępstw w rozumieniu art.91§1kk i za to na podstawie art.278§1kk w zw. z art.91§1kk przy zastosowaniu art.37 bkk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; 2. na podstawie art.63§1i5kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza zatrzymanie oskarżonego od dnia 19 sierpnia 2013 roku od godz.11.00 do dnia 21 sierpnia 2013 roku , do godz. 10.40; 3. na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych , w tym kwotę 240 złotych tytułem opłaty. Sygn. akt IV K 173/15 UZASADNIENIE Ł. M. wraz z B. P. (1) dokonywali wspólnie kradzieży. Zaboru bezpośrednio dokonywał B. P. (1) , natomiast Ł. M. zabezpieczał jego działanie, patrząc, czy ktoś nie idzie, stojąc na tzw. czujce. W dniu 13/14 sierpnia 2013 roku w S. przy ul. (...) z pojazdu marki V. , działając wspólnie i w porozumieniu z B. P. (1) Ł. M. dokonał kradzieży dwóch akumulatorów oraz paliwa w postaci oleju napędowego w ilości 470 l o łącznej wartości 3984 złotych na szkodę M. B. . Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k.29, 46-47 akt (...) i 345 zeznania M. B. k.203 akt (...) protokół oględzin k.5-6 akt (...) zeznania S. P. k.8-9 akt (...) wyjaśniania B. P. k.34-34v akt (...) protokół eksperymentu k.37-42 akt (...) W okresie 15 lipca do 19 sierpnia 2013 roku w S. przy ul. (...) Ł. M. i B. P. (1) , przy takim samym jak poprzednio podziale ról, próbowali ukraść z pojazdu należącego do Ł. P. marki A. (...) nr rej. (...) cztery koła wartości 1500 złotych. Usiłowanie kradzieży nie powiodło się, gdyż B. P. (1) nie dał rady odkręcić śrub zabezpieczających te koła. Dowód: wyjaśnienia k.16-16v,107-108 akt (...) i 345 zeznania Ł. P. k.100v akt (...) wyjaśnienia B. P. (1) k.19 akt (...) protokół eksperymentu k.28-33 akt (...) W okresie od 15 do 20 sierpnia 2013 roku, w nieustalonym dokładnie dniu, w S. przy ul. (...) z pojazdu marki M. nr rej. (...) działając wspólnie i porozumieniu z B. P. (1) w ramach ustalonego podziału ról, Ł. M. zabrał w celu przywłaszczenia paliwo w postaci oleju napędowego w ilości 150 litrów wartości 750 zł. Czynem tym działał na szkodę spółki 2 (...) Sp. z o.o. Dowód: wyjaśnienia k.16-16v,107-108 akt (...) i 345 wyjaśnienia B. P. (1) k.19, k.50 akt (...) zeznania N. H. k.102v akt (...) protokół eksperymentu k.28-33 akt (...) Oskarżony Ł. M. urodził się dnia (...) w J. . Ma wykształcenie gimnazjalne. Jest kawalerem, nie ma dzieci ani nikogo na utrzymaniu. Obecnie pracuje jako pracownik budowlany, odbywa karę w systemie elektronicznego dozoru. Zarabia niecałe 2000 zł. Był karany za czyn z art.297§1kk w zb. z art.286§1kk wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 18 września 2012 roku, sygn. akt (...) na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby, którą to karę wprowadzono do wykonania. Ponadto wyrokiem tego Sądu z dnia 21 marca 2014 roku, sygn. akt (...) został skazany za czyn z art.278§5kk i inne na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 3 lata. Ponadto kolejnym wyrokiem z dnia 28 października 2014 roku, sygn. akt (...) Sądu Rejonowego Szczecin Prawobrzeże i Zachód VII Wydziału Zamiejscowego w Policach został skazany na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania także na okres 3 lat. - dane personalne k.344 - dane osobopoznawcze k.17 akt (...) i 30 akt (...) - karta karna k.143 akt (...) Sąd zważył, co następuje: Oskarżony Ł. M. na rozprawie głównej podobnie jak w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i podtrzymał złożone wówczas wyjaśnienia, w których przedstawił przebieg zdarzeń. Dodatkowo wyjaśnił, że to był ciężki okres w jego życiu, był bezdomny i z tego wynikły te kradzieże. Oświadczył, że wstydzi się tego, co się stało. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, albowiem jego przyznanie się znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym sprawy, a przede wszystkim relacjach B. P. (1) , który również przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz protokołach eksperymentów, których to dowodów wiarygodność w tych okolicznościach nie budzi wątpliwości. Sam fakt dokonania czynów potwierdzają protokoły oględzin oraz zeznania M. B. , S. P. (2) , Ł. P. i N. P. , które w tych okolicznościach także nie budzą żadnych wątpliwości co do ich wiarygodności. Przy dokonywaniu ustaleń faktycznych odnośnie właściwości osobistych oskarżonego Sąd wykorzystał dokumenty w postaci wyroków, karty karnej oraz danych osobopoznawczych, których treść i forma nie były kwestionowane przez żadną ze stron. Pozostałe dowody przy dokonywaniu rekonstrukcji stanu faktycznego Sąd pominął, jako nieistotne dla oceny prawnej i faktycznej sprawy w zakresie zarzutów oskarżonego. Z przedstawionego powyżej materiału dowodowego zdaniem Sądu jednoznacznie wynika, że oskarżony dopuścił się popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów. Działał każdorazowo wspólnie i w porozumieniu z B. P. . Umawiali się co do podziału ról, w ramach tego podziału rolą oskarżonego było stanie na tzw. czujce. Wobec tego, że był to jedynie podział ról, oskarżony nie musiał bezpośrednio sam dokonywać czynności zaboru, co wykonywał jego współsprawca, którego działanie zabezpieczał. Sprawcy ustalali wspólnie kradzież, z której zyski miały służyć im obu. Działali obaj w zamiarze przywłaszczania zabranych rzeczy, nie musieli pokonywać zabezpieczeń. Każdorazowo wartość przedmiotów przekraczała wartość przyjmowaną dla wykroczeń. W jednym wypadku kradzież nie doszła do skutku, jednakże było to wynikiem okoliczności niezależnej od woli sprawców – nie odstąpili od zamiaru, lecz po prostu nie dali rady ukraść kół. Jeden z czynów zakończył się zatem na usiłowaniu, sprawcy zmierzali już do celu, przystąpili do odkręcania kół, lecz zaboru nie dali rady dokonać. Przy braku okoliczności wyłączającą winę sprawcy bądź bezprawność czynu, w ocenie Sądu oskarżony swoim zachowaniem opisanym w zarzutach wypełnił dwukrotnie podmiotowe i przedmiotowe znamiona czynu z art.278§1kk , a raz z art.13§1kk w zw. z art.278§1kk . Ponieważ każdorazowo okradane były samochody, oskarżony podejmował się kradzieży ze względu na obecność B. P. (1) , który podejmował się wykonywać czynności sprawcze, Sąd uznał, że czyny te spełniają warunki określone w art.91§1kk , i to w brzmieniu zarówno przed 1 lipca 2015 roku, jak i po tej dacie. Umożliwiło to zastosowanie wobec oskarżonego ustawy nowej, która zdaniem Sądu jest korzystniejsza dla sprawcy, wobec którego konieczne było orzeczenie kary o charakterze bezwzględnym. Wymierzając karę Sąd miał na względzie wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów oraz zawinienia sprawcy. Popełnił on bowiem kilka czynów, składających się na ciąg przestępstw. W skład tego ciągu wchodzą trzy czyny, w tym jedno usiłowanie. Zostały one jednak popełnione wspólnie i w porozumieniu z inną osobą. W ramach podziału ról oskarżony wykonywał jednak rolę o mniejszym znaczeniu. Sytuacja, na którą się powołuje, jednak zdaniem Sądu nie ma znaczenia – jako osoba zdrowa, młoda i zdolna do pracy mógł zdobywać środki pracując, choćby dorywczo, nie może się usprawiedliwiać, że wybrał łatwiejszą w jego mniemaniu drogę. Wartość szkód każdorazowo była także, zwłaszcza jak na przedmioty kradzieży, dość duża. Na niekorzyść oskarżonego świadczy także popełnienie tych czynów w okresie próby orzeczonej za czyn przeciwko mieniu. Ponadto oskarżony został skazany później także za inne czyny, co świadczy o tym, że jego działalność nie ma charakteru incydentalnego. Szkoda została naprawiona, jednak przez drugiego współsprawcę, zatem jest to okoliczność tylko w niewielkim stopniu przemawiająca na korzyść Ł. M. . Na korzyść oskarżonego świadczy natomiast jego przyznanie się i wyrażona skrucha. Sąd miał na względzie również to, że oskarżony jest sprawcą młodocianym i wymagania, by przede wszystkim sprawcę jeszcze starać się wychować. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do zastosowania wg nowych zasad art.37 bkk i orzeczenia kary mieszanej. Z jednej bowiem strony wobec oskarżonego nie zachodzą w ocenie Sądu z powodu jego karalności warunki do skonstruowania pozytywnej prognozy i orzekania przy tylu czynach całej kary łagodniejszego rodzaju, z drugiej jednak strony kara pozbawienia wolności nie musi być w tym przypadku długa, by osiągnąć cele kary, czego jednak nie da się osiągnąć stosując jedynie pozbawienie wolności wobec ustawowego zagrożenia karą od 3 miesięcy wzwyż, która to kara w minimalnym wymiarze nie byłaby w tym przypadku adekwatna. Biorąc pod uwagę powyżej przedstawione okoliczności, za karę, która w tym przypadku spełni wszystkie warunki z art.53 §1i2kk oraz art.54§1kk Sąd uznał karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Wobec rodzaju kary na podstawie art.63§1i5kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył zatrzymanie oskarżonego od dnia 19 sierpnia 2013 roku od godz.11.00 do dnia 21 sierpnia 2013 roku , do godz. 10.40. Z uwagi na treść wyroku Sąd na podstawie art.627kpk oraz art.2 ust.1pkt1i3 oraz art.2ust.2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych oraz wymierzył opłatę.