IV K 132/14

Sygn. akt IV K 132/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 stycznia 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Sławomir Lach Protokolant: A. Z. w obecności Prokuratora Katarzyny Górskiej po rozpoznaniu w dniach: 13 października 2014 r., 22 października 2014 r., 19 listopada 2014 r., 5 grudnia 2014 r., 19 stycznia 2015 r., 30 stycznia 2015 r., 30 marca 2015 r., 17 kwietnia 2015 r., 18 maja 2015 r., 8 czerwca 2015 r., 2 września 2015 r., 14 października 2015 r., 23 października 2015 r., 7 grudnia 2015 r., 16 grudnia 2015 r., 27 stycznia 2016 r., 10 lutego 2016 r., 8 kwietnia 2016 r., 9 maja 2016 r., 6 czerwca 2016 r., 24 czerwca 2016 r., 15 lipca 2016 r., 9 września 2016 r., 14 listopada 2016 r., 23 listopada 2016 r., 22 grudnia 2016 r., sprawy: I. M. N. (1) z domu N. , córki R. i A. z domu L. , urodzonej (...) w B. , oskarżonej o to, że: 1. w okresie pomiędzy 20 września 2012 r., a 28 września 2012 r. w Z. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 630.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania, zwrotu pożyczonych od nich środków i posługując się podrobionymi i przerobionymi dokumentami w postaci wyroków sądowych przy czym w dniu 20 września 2012 r. działała, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. , 2. w maju 2013 r. w Z. groziła Z. P. pobiciem przez znajomych ze środowiska przestępczego G. , przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. , 3. w okresie pomiędzy lipcem 2012 r., a październikiem 2012 r. w G. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła K. F. (1) i M. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. , 4. w nieustalonej dacie od czerwca 2012 r., przywłaszczyła sobie złoty pierścionek z brylantem o wartości 20.000 zł należący do K. F. (1) , tj. o przestępstwo z art. 284 § 1 k.k. , 5. w okresie pomiędzy styczniem 2011 r., a czerwcem 2012 r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła K. K. (1) i S. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 120.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. , 6. w okresie pomiędzy październikiem 2011 r., a sierpniem 2012 r. w P. i P. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustalona osoba i w celu osiągnięcia korzyść majątkowej doprowadziła E. S. i M. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków przy czym w sierpniu 2012 r. działała wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. , 7. w okresie pomiędzy styczniem 2012 r., a lipcem 2013 r. w P. i Z. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła A. L. (1) i G. L. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 420.000 zł, wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § l k.k. , 8. w styczniu 2013 r. w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła D. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. 9. w okresie pomiędzy 19 lipca 2013 r. a 23 sierpnia 2013 r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła D. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 306.657,61 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. , II. P. L. ( L. ), syna J. i U. z domu M. , urodzonego (...) w P. , oskarżonego o to, że: 10. w maju 2007 r. w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził T. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. , 11. w dniu 15 czerwca 2012 r. w T. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził L. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków po czym zwrócił pokrzywdzonemu jedynie kwotę 5.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. , 12. w okresie pomiędzy lipcem 2012 r. a październikiem 2012 r. w G. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. F. (1) i M. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. , 13. w dniu 12 kwietnia 2013 r. w T. działając w celu osiągnięcia, korzyści majątkowej doprowadził J. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. , 14. w dniu 20 września 2012 r. w Z. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. P. do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem w kwocie 40.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. , 15. w dniu 2 czerwca 2013 r. w P. groził Z. P. pozbawieniem życia i używając przedmiotu przypominającego broń palną, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadniona obawę, że zostanie spełniona, tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. , 16. w dniu 26 stycznia 2013 r. w Z. posłużył się na spotkaniu ze Z. P. w sprawie zwrotu pożyczki podrobionym dokumentem w postaci wyroku WSA w Warszawie, tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. , 17. w sierpniu 2012 r. w P. i P. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził E. S. i M. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. , III. W. B. , syna M. i J. z domu K. urodzonego (...) w W. , oskarżonego o to, że: 18. w dniu 28 września 2012 r. w P. w zamiarze aby M. N. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że udostępnił M. N. (1) należący do niego rachunek bankowy o numerze (...) w (...) S.A. Oddział l w P. , na który trafiły wpłacone przez M. K. (1) pieniądze, a następnie niezwłocznie przekazał M. N. (1) wspomniane wyżej środki po odtrąceniu kwoty 20.000 zł za ww. pomoc, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. 19. w dniu 2 listopada 2012 r. w P. będąc zobowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, jako (...) S.A. w P. , ujawnił M. N. (1) informacje dotyczące ostatnich czynności bankowych wykonanych do ww. daty na rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych w ww. banku należących do M. K. (1) jak również salda w : w. rachunków, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie, tj. o przestępstwo z art. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe , IV. S. B. , syna Z. i A. z domu K. , urodzonego (...) w G. , oskarżonego o to, że: 20. w dniu 20 września 2012 r. w Z. w zamiarze aby M. N. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że poznał M. N. (1) ze Z. P. i poręczył za jej uczciwość, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. , o r z e k a 1. uznaje oskarżoną M. N. (1) za winną tego, że działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności: - (czyn 1. części wstępnej wyroku) w okresie od dnia 20 września 2012 r. do dnia 6 października 2012 r. w Z. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 630.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, przy czym w dniu 20 września 2012 r. działała wspólnie i w porozumieniu z P. L. , tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , - (czyn 3. części wstępnej wyroku) w okresie od maja 2012 r. do października 2012 r. w G. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu z P. L. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła K. F. (1) i M. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , - (czyn 7. części wstępnej wyroku) w okresie od stycznia 2012 r. do lipca 2013 r. w P. i Z. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła A. L. (1) i G. L. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł, wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , - (czyn 9. części wstępnej wyroku) w okresie od dnia 19 lipca 2013 r. do dnia 23 sierpnia 2013 r. w G. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła D. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 297.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , i za to na zasadzie art. 294 § 1 k.k. przy zast. art. 91 § 1 k.k. skazuje ją na jedną karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; 2. uznaje oskarżoną M. N. (1) za winną tego, że działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności: - (czyn 5. części wstępnej wyroku) w okresie od stycznia 2011 r. do czerwca 2012 r. w G. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła K. K. (2) i S. K. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 120.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , - (czyn 6. części wstępnej wyroku) w okresie od października 2011 r. do sierpnia 2012 r. w P. i P. działając wspólnie i w porozumieniu z P. L. , w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyść majątkowej doprowadziła E. S. i M. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , - (czyn 8. części wstępnej wyroku) w styczniu 2013 r. w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła D. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i za to na zasadzie art. 286 § 1 k.k. przy zast. art. 91 § 1 k.k. skazuje ją na jedną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 3. (czyn 2. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżoną M. N. (1) za winną tego, że na przełomie kwietnia i maja 2013 r. w Z. na stacji paliw BP groziła Z. P. pobiciem przez znajomych ze środowiska przestępczego G. , przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. , i za to na mocy art. 190 § 1 k.k. skazują ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 4. (czyn 4. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżoną M. N. (1) za winną tego, że w czerwcu 2012 r. w G. , przywłaszczyła sobie powierzony jej złoty pierścionek z diamentem o wartości około 20.000 zł należący do K. F. (1) , tj. przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. , i za to na mocy art. 284 § 2 k.k. skazują ją na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności; 5. na mocy art. 86 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k. łączy orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonej M. N. (1) karę łączną w wysokości 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności; 6. (czyn 10. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonego P. L. za winnego tego, że w maju 2007 r. w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził T. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 7. uznaje oskarżonego P. L. za winnego tego, że działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności: - (czyn 11. części wstępnej wyroku) w dniu 15 czerwca 2012 r. w T. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził L. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , - (czyn 13. części wstępnej wyroku) w dniu 12 kwietnia 2013 r. w T. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził J. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , - (czyn 14. części wstępnej wyroku) w dniu 20 września 2012 r. w Z. działając wspólnie i w porozumieniu z M. N. (1) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. P. do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem w kwocie 30.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , - (czyn 17. części wstępnej wyroku) w sierpniu 2012 r. w P. i P. działając wspólnie i w porozumieniu z M. N. (1) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził E. S. i M. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. , i za to na mocy art. 286 § 1 k.k. przy zast. art. 91 § 1 k.k. skazuje go na jedną karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności; 8. (czyn 12. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonego P. L. za winnego tego, że w okresie od lipca 2012 r. do października 2012 r. w G. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wspólnie i w porozumieniu z M. N. (1) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. F. (1) i M. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, tj. przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. , i za to na mocy art. 294 § 1 k.k. skazuje go na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; 9. (czyn 15. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonego P. L. za winnego tego, że w dniu 2 czerwca 2013 r. w P. groził Z. P. pozbawieniem życia, używając przy tym przedmiotu przypominającego broń palną, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadniona obawę, że zostanie spełniona, tj. przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. , i za to na mocy art. 190 § 1 k.k. skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; 10. (czyn 16. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonego P. L. za winnego tego, że w dniu 26 stycznia 2013 r. w Z. posłużył się na spotkaniu ze Z. P. w sprawie zwrotu pożyczki podrobionym dokumentem w postaci postanowienia WSA w W. z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt Nsm 837/11, tj. przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. , i za to na mocy art. 270 § 1 k.k. skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 11. na mocy art. 86 § 1 k.k. i art. 91 § 2 k.k. łączy orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu P. L. karę łączną w wysokości 4 (czterech) lat pozbawienia wolności; 12. (czyn 18. części wstępnej wyroku) uniewinnia oskarżonego W. B. od popełnienia czynu opisanego w punkcie 18. części wstępnej wyroku, zaś kosztami w tym zakresie obciąża Skarb Państwa; 13. (czyn 19. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonego W. B. za winnego tego, że w dniu 2 listopada 2012 r. w P. będąc zobowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, jako (...) S.A. w P. niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie Prawo bankowe , ujawnił M. N. (1) informacje dotyczące ostatnich czynności bankowych wykonanych wcześniej oraz salda na rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych należących do M. K. (1) prowadzonych w Banku (...) S.A. Oddział w Z. , tj. przestępstwa z art. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe , i za to na mocy art. art. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe w zw. z art. 33 § 1 i 3 k.k. skazuje go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 5.000 (pięciu tysięcy złotych); 14. na mocy art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego W. B. kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat; 15. (czyn 20. części wstępnej wyroku) uznaje oskarżonego S. B. za winnego tego, że we wrześniu 2012 r. w Z. chcąc aby M. N. (1) i P. L. działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzili Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie, ułatwił im popełnienie czynu zabronionego w ten sposób, że poznał M. N. (1) ze Z. P. , ręczył za jej uczciwość, wiedząc o rzeczywistym zamiarze M. N. (1) i P. L. , tj. przestępstwa z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. , i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. i art. 33 § 2 k.k. skazuje go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych; 16. na mocy art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. (w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego S. B. kary pozbawienia wolności na okres próby 2 (dwóch) lat; 17. na mocy art. 46 § 1 k.k. (w brzmieniu sprzed dnia 1 lipca 2015 r.) w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzeka: a) wobec oskarżonych M. N. (1) i P. L. obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę solidarnie na rzecz: - Z. P. kwoty 30.000 zł (trzydzieści tysięcy złotych); - K. F. (1) kwoty 280.000 zł (dwieście osiemdziesiąt tysięcy złotych); - M. C. (1) kwoty 120.000 zł (sto dwadzieścia tysięcy złotych); - E. S. i M. S. (1) jako wierzycielom solidarnym kwoty 121.500 zł (sto dwadzieścia jeden tysięcy pięćset złotych); b) wobec oskarżonej M. N. (1) obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz: - Z. P. kwoty 40.000 zł (czterdzieści tysięcy złotych) - M. K. (1) kwoty 560.000 zł (pięćset sześćdziesiąt tysięcy złotych); - K. K. (2) kwoty 94.000 zł (dziewięćdziesiąt cztery tysiące złotych); - S. K. (2) kwoty 26.000 zł (dwadzieścia sześć tysięcy złotych); - A. L. (1) i G. L. jako wierzycielom solidarnym kwoty 363.000 zł (trzysta sześćdziesiąt trzy tysiące złotych); - D. K. (1) kwoty 15.000 zł (piętnaście tysięcy złotych); - D. S. (1) kwoty 297.000 zł (dwieście dziewięćdziesiąt siedem tysięcy złotych); b) wobec oskarżonego P. L. obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz: - T. M. kwoty 200.000 zł (dwieście tysięcy złotych); - J. C. (1) kwoty 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych); 18. na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonych M. N. (1) i P. L. od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa; 19. na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. , art. 627 k.p.k. , art. 633 k.p.k. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, 3, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zasądza na rzecz Skarbu Państwa: - od oskarżonego W. B. kwotę 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 1.120 zł (tysiąc sto dwadzieścia złotych) tytułem opłaty, - od oskarżonego S. B. kwotę 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem zwrotu wydatków oraz kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem opłaty, zaś w pozostałym zakresie zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, którymi obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt IV K 132/14 UZASADNIENIE STAN FAKTYCZNY Oskarżeni M. N. (1) i P. L. posiadali znaczące zadłużenie, którego spłata przekraczało ich możliwości finansowe. Wobec oskarżonego P. L. były prowadzone postępowania egzekucyjne dotyczące m.in. niespłaconych kredytów, które okazywały się bezskuteczne. Posiadane nieruchomości były obciążone hipotekami i były prowadzone postępowania egzekucyjne z nieruchomości. Dochody oskarżonego P. L. w latach 2012-2013 wynikały jedynie ze stosunku pracy i były na poziomie od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Mimo to oskarżeni usilnie zabiegali i zawierali kolejne umowy pożyczek, wprowadzając w błąd pożyczkodawców co do sytuacji finansowej oraz możliwości i zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków pieniężnych na zasadach określonych w umowie. Pożyczki nie były zgłaszane przez oskarżoną M. N. (1) do właściwego Urzędu Skarbowego. (Dowód: informacja od komornika k. 550-554, t. III, k. 561-568, t. III, k. 646-648 t. IV; wydruki z ksiąg wieczystych k. 679-691 t. IV; informacja z US w G. k. 170, t. I; informacja z US w T. k. 1073, t. VI) Wobec oskarżonych M. N. (1) i P. L. toczy się przed tut. Sądem drugie postępowanie dot. oszustw związanych z wyłudzaniem pożyczek. (Dowód: odpis aktu oskarżenia k. 958-960 t. V; odpis z akt o sygn, IV K 131/15 k. 997-1059, t. V-VI) I. M. N. (1) została oskarżona o to, że: - (czyn 1. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy 20 września 2012 r., a 28 września 2012 r. w Z. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 630.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania, zwrotu pożyczonych od nich środków i posługując się podrobionymi i przerobionymi dokumentami w postaci wyroków sądowych przy czym w dniu 20 września 2012 r. działała, wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. i art. 270§1 k.k. - (czyn 2. części wstępnej wyroku) w maju 2013 r. w Z. groziła Z. P. pobiciem przez znajomych ze środowiska przestępczego G. , przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona, tj. o przestępstwo z art. 190§1 k.k. P. L. został oskarżony o to, że: - (czyn 14. części wstępnej wyroku) w dniu 20 września 2012 r., w Z. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził Z. P. do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem w kwocie 40.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. - (czyn 15. części wstępnej wyroku) w dniu 2 czerwca 2013 r. w P. groził Z. P. pozbawieniem życia i używając przedmiotu przypominającego broń palną, przy czym groźba ta wzbudziła w zagrożonym uzasadniona obawę, że zostanie spełniona, tj. o przestępstwo z art. 190§1 k.k. - (czyn 16. części wstępnej wyroku) dniu 26 stycznia 2013 r. w Z. posłużył się na spotkaniu ze Z. P. w sprawie zwrotu pożyczki podrobionym dokumentem w postaci wyroku WSA w W. tj. o przestępstwo z art. 270§1 k.k. W. B. został oskarżony o to, że: - (czyn 18. części wstępnej wyroku) w dniu 28 września 2012 r. w P. w zamiarze aby M. N. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że udostępnił M. N. (1) należący do niego rachunek bankowy o numerze (...) w (...) S.A. Oddział l w P. , na który trafiły wpłacone przez M. K. (1) pieniądze, a następnie niezwłocznie przekazał M. N. (1) wspomniane wyżej środki po odtrąceniu kwoty 20.000 zł za ww. pomoc, tj. o przestępstwo z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. - (czyn 19. części wstępnej wyroku) w dniu 2 listopada 2012 r. w P. będąc zobowiązany do zachowania tajemnicy bankowej, jako (...) S.A. w P. , ujawnił M. N. (1) informacje dotyczące ostatnich czynności bankowych wykonanych do ww. daty na rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych w ww. banku należących do M. K. (1) jak również salda w : w. rachunków, niezgodnie z upoważnieniem określonym w ustawie, tj. o przestępstwo z art. 171 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe , S. B. został oskarżony o to, że: - (czyn 20. części wstępnej wyroku) w dniu 20 września 2012 r. w Z. w zamiarze aby M. N. (1) , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła Z. P. i M. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia, mieniem wprowadziwszy ich uprzednio w błąd co do zamiaru oraz możliwości wywiązania się z zobowiązania spłaty pożyczki, ułatwił jej jego popełnienie w ten sposób, że poznał M. N. (1) ze Z. P. i poręczył za jej uczciwość, tj. o przestępstwo z art. 18§3 k.k. w zw. z art. 286§1 k.k. W zakresie powyższych czynów, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: W przeszłości oskarżona M. N. (1) zaciągała pożyczki także u S. B. , który miał problemy z wyegzekwowaniem od niej zwrotu długu. Oskarżona M. N. (1) złożyła mu wówczas propozycję tego rodzaju, że jeżeli znajdzie on jakąś osobę, która pożyczy jej pieniądze, to wówczas ona odda zaległy dług. Oskarżony S. B. wiedział o niewypłacalności oskarżonej i mimo to skontaktował ją ze Z. P. i poręczył za jej uczciwość. Wówczas, Z. P. pełnił funkcję prezesa spółki z o.o. P. i zajmował się działalnością deweloperską. Z. P. poznał w ramach kontaktów zawodowych. W przeszłości bowiem oskarżony S. B. prowadził firmę budowlaną (...) , która była podwykonawcą spółki (...) . Celem nawiązania kontaktu było umówienie spotkania, które doszło do skutku w dniu 20 września 2012 r. W trakcie tego spotkania oskarżony S. B. zwrócił się do Z. P. o udzielenie pożyczki oskarżonej M. N. (1) - „kuzynce” - która była przy tym obecna. Jako cel pożyczki, wskazano konieczność pokrycia przez oskarżoną M. N. (1) opłat związanych ze sprawą spadkową po jej zmarłym konkubencie - M. S. (2) . Ustalono, że pożyczka miała zostać zwrócona Z. P. w terminie dwóch tygodni. Oskarżony S. B. zapewnił o uczciwości pożyczkobiorcy mimo, iż miał świadomość, że oskarżona M. N. (1) nie wywiązuje się z zaciągniętych wcześniej zobowiązań. Skłoniło to Z. P. do przystania na prośbę i udzieleniu potrzebnych środków pieniężnych, chociaż M. N. (1) była dla pożyczkodawcy osobą obcą. Z. P. zażądał jednak, ażeby umowa pożyczki została podpisana przez oskarżonego P. L. - aktualnego konkubenta oskarżonej M. N. (1) . Pożyczkodawcę poinformowano, iż oskarżony P. L. (konkubent) prowadzi stację diagnostyczną oraz zakład oponiarski w P. . Faktycznie, w/w firmy należą do ojca oskarżonego P. L. zaś był tam jedynie zatrudniony na podstawie umowy o pracę. Zainteresowani udzieleniem pożyczki – oskarżeni M. N. (1) i S. B. - wrócili do Z. P. z umową podpisaną przez oskarżonego P. L. oraz podpisanym przez niego wekslem in blanco, mającym stanowić zabezpieczenie. W następstwie powyższego, Z. P. przekazał M. N. (1) kwotę 30.000 zł. Po pewnym czasie oskarżona M. N. (1) ponownie zwróciła się do Z. P. o pożyczkę. Tym razem poprosiła o kwotę 350.000 zł. Z. P. nie posiadał jednak takiej kwoty i dlatego poprosił swojego znajomego M. K. (1) o spotkanie i pożyczenie oskarżonej M. N. (1) powyższej kwoty. M. K. (1) wyraził zgodę pod warunkiem, że Z. P. za nią poręczy, w ten sposób, że zawarta zostanie fikcyjna umowa sprzedaży nieruchomości wybudowanych w ramach działalności firmy (...) . Miała ona stanowić zabezpieczenie udzielonej M. N. (1) pożyczki. Nadto, Z. P. podpisał M. K. (1) weksel in blanco. Pieniądze zostały przez M. K. (1) przelane na prośbę oskarżonej M. N. (1) w dniu 28 września 2012 r. na rachunek bankowy należący do dyrektora oddziału banku (...) S.A. w P. oskarżonego W. B. o numerze (...) . Pieniądze zostały natychmiast wypłacone i przekazane oskarżonej M. N. (1) , pomimo iż w tytule przelewu był wskazany oskarżony P. L. . Oskarżony W. B. w tym czasie był również wierzycielem M. N. (1) i w związku z przysługą otrzymał zwrot pożyczonych jej pieniędzy. Oskarżony W. B. od samego początku, gdy poznał oskarżoną M. N. (1) zabiegał o to, aby była ona klientem banku, gdyż wierzył w jej zapewnienia o tym, że ma w najbliższym czasie otrzymać znaczące środki finansowe ze spadku, które miały zostać zdeponowane w jego oddziale banku. Co więcej, założył on także wspólny dla siebie i M. N. (1) rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy. Z uwagi na wątpliwości, które powziął Z. P. – co do przedsięwziętego przez siebie działania – oskarżona M. N. (1) zabrała go do banku (...) S.A. w P. i przedstawiła mu oskarżonego W. B. . Dodatkowo, pokazała Z. P. luksusowy samochód - który stał przed bankiem i powiedziała mu, że samochód należy do niej oraz że pożyczyła go dyrektorowi B. . Oskarżona M. N. (1) była podejmowana przez oskarżonego W. B. u niego w gabinecie i osobiście obsługiwana, tak jak klientka (...) . Opisany sposób postępowania utwierdzał Z. P. w przeświadczeniu, że ma on do czynienia z osobą bardzo zamożną i ustosunkowaną. Oskarżona M. N. (1) zawsze korzystała z luksusowych samochodów, które faktycznie pochodziły z wypożyczalni, która wedle jej zapewnień również miała wchodzić w skład masy spadkowej. Kolejna prośba o pożyczkę skierowana przez oskarżoną M. N. (1) do Z. P. dotyczyła kwoty 210.000 zł. Pożyczki tej udzielił jej w dniu 5 października 2012 r. M. K. (1) , kiedy to w swoim biurze osobiście przekazał oskarżonej gotówkę. Podczas tej transakcji obecny był S. M. (wspólnik M. K. (1) ). Pożyczka została ponownie poręczona przez Z. P. . Na tę okoliczność sporządzono kolejną fikcyjną umowę sprzedaży nieruchomości, a Z. P. ponownie wystawił weksel in blanco. Następna pożyczka - opiewająca na kwotę 40.000 zł - została udzielona M. N. (1) przez Z. P. w dniu 6 października 2012 r. bez potwierdzenia, umowy i weksla. Kontaktując się ze Z. P. i M. K. (1) oskarżona M. N. (1) wskazywała, iż pożyczane kwoty mają być przeznaczone na załatwienie sprawy spadkowej, z której miał pochodzić wielkiej wartości spadek. Posługiwano się w rozmowach ze Z. P. i M. K. (1) podrobionymi i przerobionymi dokumentami. Na jednym ze spotkań Z. P. został okazany odpis postanowienia WSA w W. z dnia 24 stycznia 2013 r. sygn. akt Nsm 837/11 (które okazał Z. P. na spotkaniu w sprawie zwrotu pożyczki, w dniu 26 stycznia 2013 r.). Pokrzywdzonym już po udzieleniu pożyczek okazano również inną podrobioną dokumentację sądową z Sądu Rejonowego w T. G. , która miała potwierdzać rzekomo nadal toczące się postępowanie spadkowe pomimo, iż faktycznie oskarżona M. N. (1) w imieniu swojej córki J. S. odrzuciła spadek po zmarłym konkubencie M. S. (3) . Celem takiego działania było uwiarygodnianie możliwości finansowych oskarżonej M. N. (1) i odłożenie w czasie skierowania roszczeń na drogę sądową. Dodatkowo, oskarżona M. N. (1) przedkładała pokrzywdzonym zamówienia na znaczne kwoty gotówki, jakie wystawiał jej oskarżony W. B. i potwierdzenia złożenia dyspozycji przelewów w (...) Banku S.A. Z uwagi jednak na brak środków na rachunkach, nie doszło nigdy do ich realizacji. W sytuacji, gdy Z. P. , pod naciskiem M. K. (1) , domagał się od oskarżonych M. N. (1) i P. L. zwrotu udzielonych w ramach pożyczek środków, oskarżona M. N. (1) początkowo go zwodziła, przesuwając termin zwrotu pożyczonych pieniędzy tłumaczą to trwającym nadal postępowaniem spadkowym – a finalnie na przełomie kwietnia i maja 2013 r. zagroziła Z. P. na stacji paliw BP w Z. , że „zajmą się nim" i „skutecznie go uspokoją" jej znajomi z (...) półświatka o pseudonimach (...) i (...) . Groźby te wzbudziły uzasadniona obawę Z. P. , gdyż słyszał już wcześniej o takich powiązaniach oskarżonej M. N. (1) . Z. P. miał okazję zobaczyć M. N. (1) z mężczyzną o pseudonimie (...) . Zaś jego obawy, które w związku z tym wystąpiły u pokrzywdzonego, podsycał oskarżony S. B. mówiąc Z. P. o powiązaniach oskarżonej M. N. (1) ze światem przestępczym G. . Groźby wobec Z. P. kierował także w dniu 2 czerwca 2013 r. oskarżony P. L. , co miało miejsce w jego domu w P. . W tym celu posłużył się przedmiotem przypominającym broń palną. Przekazał Z. P. , że ma się on od nich odczepić, bo w przeciwnym razie załatwią go i zniszczą jego firmę. Powyższe stanowiło odpowiedź na ostrzeżenie Z. P. o złożeniu stosownego doniesienia do prokuratury. P. L. nie dysponował pozwoleniem na broń ostrą ani gazową, potrafił przy tym - zgodnie z zeznaniami K. F. (1) i M. C. (1) (innych pokrzywdzonych w sprawie) - bardzo dobrze posługiwać się bronią. Często chodził na strzelnicę oraz miał posiadać broń schowaną w skrytce bankowej. Jako, że Z. P. obawiał się gróźb ze strony oskarżonej i P. L. , to przestał ponaglać w/w o zwrot długu. Oskarżona M. N. (1) po udzieleniu drugiej pożyczki w dalszym ciągu żądała od M. K. (1) kolejnych pożyczek. Gdy ten odpowiedział jej (w listopadzie 2012 r.), że nie ma już pieniędzy, to odparła, że z tego, co jej wiadomo, pewne środki w jego dyspozycji pozostają, bowiem miała się o tym dowiedzieć od oskarżonego W. B. . Oskarżony W. B. w dniu 2 listopada 2012 r. korzystając ze swoich uprawnień, sprawdził stan rachunków bankowych M. K. (1) , co było możliwe, gdyż jako dyrektor oddziału miał wgląd do systemu komputerowego banku (...) S.A. Informacje przekazane oskarżonej były objęte tajemnicą bankową, do której zachowania oskarżony W. B. był zobowiązany jako pracownik banku (...) S.A. i dyrektor oddziału. W dalszej kolejności Z. P. zawiadomił bank (...) S.A. o swoich podejrzeniach wobec osoby W. B. . Nieco wcześniej, oskarżeni P. L. i M. N. (1) naciskali na Z. P. , ażeby ten nie składał doniesienia z uwagi na fakt, iż oskarżony W. B. był im potrzebny „aby sprawy finansowe doprowadzić do końca". W konsekwencji przeprowadzonego przez bank postępowania wyjaśniającego oskarżony W. B. zdecydował się w dniu 24 czerwca 2013 r. złożyć wypowiedzenie umowy o pracę, które zostało przyjęte przez pracodawcę. W sytuacji, gdy Z. P. i M. K. (1) domagali się od oskarżonej M. N. (1) zwrotu pożyczonych jej środków to powiedziała ona, że oskarżony S. B. „wystawił jej" Z. P. i w związku z tym pobrał kwotę 50.000 zł. W dalszej kolejności oskarżona zadzwoniła do S. B. i ten w rozmowie z nią przyznał, że istotnie tak było. Rozmowa ta prowadzona była w systemie głośnomówiącym. Słyszeli ją M. K. (1) i Z. P. . (Dowody: zeznania M. K. (1) - k. 42-43, t. I, k. 254- 255, 271-272, t. II, k. 767-769, t. IV, k. 1140-1140v, t. VI; zeznania S. M. - k. 250-253a, t. II, k. 770-771, t. IV; zeznania Ł. R. - k. 56, t. I, k. 769v-770v, t. IV; zeznania Z. P. - k. 15-18, 21-22, 66-68, t. I, k. 816-821, t. IV, k. 994-995, t. V; zeznania D. J. - k. 1138-1139v, t. VI; zeznania R. S. - k. 1062-1065, t. VI; zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa Z. P. wraz z załącznikami - k. 2-3, t. I; zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa Banku (...) wraz z załącznikami - k. 46-51, t. I; podrobione i przerobione orzeczenia sądowe - k. 45-45d, t. I; umowa rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego - k. 45e-45i, t. I; zamówienia na gotówkę - k. 45j-45k, t. I; polecenia zlecenia przelewów - k. 45j-45k; potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu - k. 45l - 45p; pisma banku (...) S.A. wraz załącznikami /w tym oświadczenia W. B. / - k. 58-65; dokumentacja przedłożona przez M. C. (1) - k. 347-349, t. II; protokół oględzin akt sprawy SO w G. sygn. XII C 72/13 - k. 82-124, 190-205, t. I; protokół oględzin akt sprawy SR w T. G. , sygn. Nsm 837/11 z załącznikami - k.172-186, t. I; pismo wiceprezesa WSA w W. - k. 125-127, t. I; pisma SR w T. G. z załącznikami - k. 131-133, t. I; pisma (...) S.A. - k. 137, t. I; pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. - k. 170, t. I; nagrania audio rozpraw przed SO w G. w sprawie XII C 72/13 - k. 270, t. II; logowania W. B. na rachunku - k. 389-390, t. I, k. 418, 449, t. III; dokumentacja przedłożona przez W. B. - k. 434-448, t. III; i nformacja z banku (...) k. 1066-1067 t. VI; dokumentacja ze sprawy spadkowej k. 1296-1299, t. VII ) Wyjaśnienia oskarżonych Oskarżona M. N. (1) potwierdziła, że zaciągała zobowiązania u różnych wierzycieli. Podała, że umowy pożyczek sporządzane przez P. L. opiewały w rzeczywistości na kwoty wyższe niż rzeczywiście pożyczone. Co do spadku po M. S. (2) , to zeznała, że go odrzuciła w imieniu córki J. S. . Zaprzeczyła, jakoby przekazała M. K. (1) , że wie od dyrektora banku (...) o ilości pieniędzy posiadanych przez swojego pożyczkodawcę. W. B. nie przekazywał jej żadnych informacji o stanie rachunków bankowych M. K. (1) . (k. 461- 462, t. III). Treść w/w wyjaśnień M. N. (1) potwierdziła przed tut. Sądem (k. 755, t. IV). W dalszej kolejności oskarżona wyjaśniała, m.in., iż od M. K. (1) otrzymała kwotę 60.000 zł, którą spłaciła. Nadto, Z. P. miał podzielić się z oskarżonym S. B. kwotą 50.000 zł tytułem udzielonego poręczenia (995-995v, t. V). Oskarżony P. L. potwierdził, że zaciągał pożyczki. Nie przyznał się do zarzutu z pkt 6 (kierowania gróźb wobec Z. P. ) i 7 (posłużenia się podrobionym dokumentem w postaci orzeczenia WSA), (k. 456, t. III). W zakresie znajomości z oskarżonym S. B. wyjaśnił, że nawiązał ją poprzez oskarżoną M. N. (1) . Oskarżony ostatni raz miał rozmawiać z nim w dniu 26 maja 2014 r. telefonicznie, w związku z diagnostyką auta. Oskarżony P. L. przyznał również, że zna M. K. (1) - jako osobę powiązaną ze Z. P. . Nic mu natomiast nie wiadomo, co do faktu przekazywania przez oskarżonego W. B. oskarżonej M. N. (1) jakichkolwiek informacji dotyczących konta bankowego (k. 516-517, t. III). Treść w/w wyjaśnień oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że kwota pożyczki została zawyżona przez Z. P. . Oskarżony miał zwrócić w okresie od stycznia do końca lutego 201 r. kwotę 18.000 zł. Wówczas też wykonywana była regeneracja felg aluminiowych w kwocie 700 zł, a fakturę odebrał Z. P. na firmę. Nadto, przekazano opony do samochodu dostawczego na kwotę 800 zł. Oskarżony wskazał, że nikogo nie straszył i nikomu nie groził. Nadmienił, że w dniu 4 grudnia 2014 r., mieszkanie było przeszukane przez policję, która nie znalazła nic, co przypominałoby broń, czy amunicję. Podał również, że Z. P. miał mu przekazać, iż ma problemy w związku z naciskami M. K. (1) . Oskarżony odniósł się również do sprawy spadkowej i dokumentów przy tym okazanych (k. 1346 - 1346v, t. VII). Oskarżony W. B. wyjaśnił, że poznał oskarżoną M. N. (1) w 2010 r., zaznaczając, że wówczas była konkubiną oskarżonego P. L. . Potwierdził, że obsługiwał ją jak klientkę (...) . Zawsze przychodziła do niego prosto do biura. Podzielił się również uwagą tego rodzaju, że oskarżona M. N. (1) zawsze korzystała z samochodów wysokiej klasy. Od samego początku pożyczał jej pieniądze w związku z toczącą się sprawą spadkową. Czasami nawet zdarzało jej się zwracać zaciągnięte zobowiązania, ale później przychodziła po kolejne kwoty. Podał, że mieli z oskarżoną wspólne konto bankowe. Przyznał, że sprawdzał rachunek bankowy M. K. (1) (co w dalszych zeznaniach zmienił), celem zweryfikowania prawdziwości słów oskarżonej M. N. (1) , która podała, że zamierza on kupić od w/w nieruchomość. Chciał ustalić, czy M. K. (1) faktycznie posiada środki we wskazanej wysokości. Zanegował przy tym fakt ujawniania informacji w tym zakresie oskarżonej M. N. (1) , stanowiących tajemnicę bankową. Wskazał, że nigdy osobiście nie poznał M. K. (1) . Z. P. oskarżony poznał dopiero, gdy ten przyszedł do banku z oskarzoną M. N. (1) . Wtedy Z. P. towarzyszył jej przy rozmowie o lokatach, które lada dzień zamierzała założyć. (k. 426 - 428, t. III). Zaprzeczył, iż udzielił zapewnienia, co do spłaty pożyczki udzielonej przez M. K. (1) w ciągu dwóch tygodni. Wskazał, że był przekonany, iż te pieniądze od M. K. (1) służą uregulowaniu należności za nieruchomość (k. 430-433, t. IV). W trakcie kolejnych wyjaśnień przyznał, że logował się na konto M. K. (1) , celem sprawdzenia, czy nadaje się on na klienta banku z kontem (...) . Takie konta posiadać mogą klienci, którzy osiągają określony pułap miesięcznych wpływów. Ostatecznie M. K. (1) jednak nie złożono oferty zostania klientem (...) . Oskarżony nie potrafił odpowiedzieć, czy sprawdzał też osobę Z. P. (k. 542-543, t. III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem z pewnymi modyfikacjami. Mianowicie, zanegował przyznany początkowo cel logowania się na konto M. K. (1) . Zaznaczył, że wcześniejsza, odmienna wersja jego wyjaśnień była spowodowana stresem (k. 755v - 756, t. IV). Oskarżony S. B. wyjaśnił, że poznał Z. P. w związku z wykonywanymi dla niego robotami budowlanymi. Oskarżonych M. N. (1) i P. L. spotkał wcześniej. Kontakt z oskarżonym P. L. nawiązał natomiast przy okazji serwisowania swojego samochodu na stacji diagnostycznej. Oskarżony przyznał, że pożyczył oskarżonym M. N. (1) i P. L. kwotę 140.000 zł w maju 2012 r., które zostały mu następnie zwrócone ( w trzech ratach) około lipca/sierpnia 2012 r. W związku z prośbą oskarżonej M. N. (1) o wskazanie osoby, która mogłaby jej udzielić pożyczki, poprosił Z. P. o przekazanie oskarżonym M. N. (1) i P. L. środków pieniężnych, zapewniając, że pieniądze te zostaną zwrócone, skoro wcześniej zwrócili mu pożyczkę. świadczył, że oskarżona miała uzyskać od Z. P. kwotę 350.000 zł. Zaprzeczył okoliczności uzyskania kwoty 50.000 zł tytułem „wystawienia P. ”. Pobrał od M. N. (1) jedynie pieniądze tytułem zwrotu długu. Nie nazwał też oskarżonej swoją „kuzynką”, a bardzo dobrą znajomą. Powiedział, że nie zna takiej osoby jak oskarżony W. B. (k. 546-547, t. III). Treść w/w wyjaśnień oskarżony potwierdził przed tut. Sądem, na rozprawie w dniu 22 października 2014 r.(k. 756, t. IV). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków Świadek M. K. (1) zeznał m.in., iż w 2012 r. Z. P. pożyczał oskarżonej M. N. (1) kwoty 350.000 zł oraz 210.000 zł. Sumy te pochodziły od świadka. Kwota 350.000 zł została wpłacona przez M. K. (1) tytułem mieszkania w Z. . Kwotę 210.000 zł M. K. (1) przekazał oskarżonej M. N. (1) osobiście w swoim biurze w dniu 5 października 2012 r. Wówczas obecni byli Z. P. i wspólnik M. K. (1) S. M. . Część pożyczonych pieniędzy przelano na rachunek banku (...) . Z tym, że kwota 210.000 zł była uiszczona przez świadka tytułem domu w zabudowie (czego dotyczyła umowa przedwstępna kupna-sprzedaży domu). M. K. (1) przyznał, iż słyszał w telefonie - ustawionym na tryb głośnomówiący - iż oskarzony S. B. miał otrzymać kwotę 50.000 zł za „wystawienie” Z. P. . Stwierdził również, że oskarżonej M. N. (1) przedstawiła Z. P. podrobione orzeczenie WSA - co ustalono dzwoniąc do właściwego sądu. Dodał, że Z. P. miał mu powiedzieć, iż nie kontaktuje się już z oskarżoną M. N. (1) z uwagi na groźby, które go spotkały (k. 42-43, t. I). Świadek oświadczył, iż oskarżona M. N. (1) przekazała mu, iż wie, że posiada on środki bankowe na swoim koncie. Informację tą uzyskała od zaprzyjaźnionego dyrektora banku o nazwisku B. (k. 254- 255, 271-272, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 767-769, t. IV). Swoje zeznania podtrzymał także w dalszej części postępowania (k. 11401140v, t. VI). Świadek S. M. zeznał, iż uczestniczył w przekazaniu pieniędzy w biurze najpierw przez swojego wspólnika M. K. (1) Z. P. , które następnie Z. P. przekazał oskarżonej M. N. (1) . Nie potrafił przy tym określić powodu udzielonej pożyczki, ani konkretnej kwoty. Wiedział, iż M. K. (1) dochodził sum pieniężnych, które wpłacił Z. P. tytułem nieruchomości na drodze sądowej (k. 250-253a, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 770v-771, t. IV). Świadek Z. P. złożył zeznania dotyczące zaciągania pożyczek przez oskarżoną M. N. (1) , które dotyczą okresu od 20 września 2012 r., (dnia umówionego spotkania, gdy pożyczył M. N. (1) kwotę 30.000 zł), aż do maja 2013 r. (dnia w którym przedstawiciele (...) zaprosili go w związku z badaniem sprawy dyrektora banku (...) ). Z tych zeznań wynika, że wyłudzono od niego w sumie kwotę 630.000 zł. Wskazał też, że grożono mu w dwóch miejscach, w tym na stacji BP oraz w domu oskarżonego P. L. (k. 15-18, 21-22, 66-68, t. I). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem, na rozprawie, a nadto świadek potwierdził, iż sporządził dokument z k. 88 (oświadczenie o sprzedaży mieszkania z tarasem M. K. (1) za kwotę 350.000 zł oraz oświadczył, że kwota transakcji 350.000 zł z k. 50 - odnotowana na przelewie bankowym z rachunku (...) , przynależnego do K. i M. K. (1) się zgadza (k. 816-821, t. IV). W dalszej kolejności świadek zasadniczo potwierdził treść zeznań złożonych w sprawie cywilnej XII C 172/13. Potwierdził również, że przekazywał pieniądze od oskarżonej M. K. (1) , w kwotach 1000 zł, 3000 zł, 1000 zł. Wie, że oskarżona próbowała M. K. (1) przekazać telewizor, którego ten jednak nie przyjął. Świadek podsumował też wypowiedź oskarżonej z tego samego dnia, gdzie twierdziła, m.in., że była przetrzymywana w biurze K. przez Z. P. i M. K. (2) przez 4 godziny jako bezsensowną (k. 994-995,995v t. V). Świadek D. J. zeznał, że od M. N. (1) i P. L. miał usłyszeć, iż W. B. z nimi współpracuje. Przekazano mu także, że B. miał problemy w pracy, gdyż zrobił dla niej coś wielkiego. Na jego konta wpłynęła kwota 200.000 zł tytułem pożyczki, a następnie B. przekazał je ze swojego rachunku oskarżonej (k. 1138-1139v, t. VI). Świadek Ł. R. - pracownik Banku (...) - zeznał na okoliczność prowadzonego wobec oskarżonego W. B. postępowania wyjaśniającego przez bank go zatrudniający w zakresie jego powiązań z oskarżoną M. N. (1) . Wskazał, że działania wówczas podjęte doprowadziły bank do wniosków odpowiadających oświadczeniom Z. P. (k. 56, t. I). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem, opisując także zasady funkcjonowania systemu komputerowego w banku (k. 769v-770v, t. IV). Świadek R. S. (znała oskarżonego W. B. na polu zawodowym; zajmowała tożsame z oskarżonym stanowisko) zeznała w zakresie zakresu uprawnień i obowiązków dyrektora banku, podejmowanych praktyk, sposobu załatwiania klientów, w szczególności klientów (...) oraz co do planów, które zobowiązani byli realizować dyrektorzy oddziałów banku (k. 1062-1065, t. VI). Sąd zasadniczo dał wiarę zeznaniom w/w świadków. Wśród zeznań świadków pierwszorzędne znaczenie przypisać należy relacjom pokrzywdzonych - Z. P. i M. K. (1) , przede wszystkim dlatego, iż są one ze sobą spójne, wzajemnie się uzupełniają. Należało jednak zwrócić uwagę, że relacje M. K. (1) w zakresie w jakim wskazuje, że przekazane środki pieniężne dla oskarżonej M. N. (1) miały stanowić zapłatę za nieruchomości Z. P. . W tym zakresie nie sposób się z tymi twierdzeniami zgodzić bowiem z pozostałego materiału dowodowego, jak również z wyjaśnień oskarżonej M. N. (1) ewidentnie wynika, że faktycznie stanowiły one pożyczkę, zaś poręczenie Z. P. opierało się na zawarciu fikcyjnych umów dotyczących nieruchomości. Podobne stanowisko zajął Sąd Okręgowy w G. rozpoznający sprawę z powództwa M. K. (1) przeciwko Z. P. . W pozostałym zakresie ich relacje są zbieżne, zaś pojawiające się ewentualne drobne nieścisłości, które nie mają istotnego znaczenia dla sprawy, uwiarygodniają ich relacje. Co do zeznań pozostałych świadków brak jest jakichkolwiek wątpliwości, co do ich wiarygodności. Nie były one również kwestionowane przez strony. Zeznania powyższych świadków w zakresie istotnym dla sprawy były możliwie szczegółowe, co czyni je wiarygodnymi. Ich relacje uzupełniają się wzajemnie, a także częściowo znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych. Nadto, ich wiarygodność wzmacniają dołączone do akt sprawy dokumenty, które wykluczają wersje przedstawiane przez oskarżonych. II. M. N. (1) została oskarżona o to, że: - (czyn 3. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy lipcem 2012 r., a październikiem 2012 r. w G. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła K. F. (1) i M. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. - (czyn 4. części wstępnej wyroku) w nieustalonej dacie od czerwca 2012 r., przywłaszczyła sobie złoty pierścionek z brylantem o wartości 20.000 zł należący do K. F. (1) , tj. o przestępstwo z art. 284§1 k.k. P. L. został oskarżony o to, że: - (czyn 12. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy lipcem 2012 r., a październikiem 2012 r. w G. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził K. F. (1) i M. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 400.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. W zakresie powyższych czynów, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: Oskarżony P. L. był długoletnim znajomym K. F. (1) . Nie znała ona oskarżonej M. N. (1) , z tym, że wiedziała, iż oskarżona jest konkubiną oskarżonego P. L. . W jednej z rozmów K. F. (1) wyjawiła oskarżonemu P. L. , że w związku z wypadkiem jakiemu uległa, wypłacono jej odszkodowanie w wysokości około 500.000 zł. Następnie, w miesiącu maju 2012 r. oskarżony P. L. zwrócił się do K. F. (1) z prośbą o udzielenie pożyczki w wysokości 100.000 zł. Wstępnie się nie zgodziła. Jednakże, zmieniła zdanie i w dniu 30 maja 2012 r. pożyczyła mu kwotę 20.000 zł., co dokumentowała stosowna umowa. Oskarżony P. L. nie zwrócił K. F. (1) pobranej kwoty w umówionym terminie, a nadto wystąpił z kolejnymi prośbami o udzielenie nowej pożyczki. Mówił, że pieniądze potrzebuje celem załatwienia istotnych spraw dotyczących firmy (...) z P. . Przedsiębiorstwo to oskarżony P. L. miał przejąć z tego względu, że jego siedziba znajdowała się podobno na należącej do oskarżonego działce. Oskarżony osiągnął swój cel z początkiem czerwca. Wówczas K. F. (1) pożyczyła oskarżonemu P. L. 100.000 zł. Nie był to jednak koniec nagabywania. Po pewnym czasie bowiem u K. F. (1) zjawiła się oskarżona M. N. (1) , prosząc o kolejną pożyczkę. Pieniądze te chciała wykorzystać w związku z prowadzoną sprawą spadkową. Oskarżona utrzymywała, że oczekuje na duży spadek. W rozmowie tej uczestniczył konkubent K. M. C. . Wstępnie K. F. (1) i M. C. (1) byli nastawieni negatywnie do wyświadczenia przysługi jakiej oczekiwała oskarżona. Stopniowo jednak ich stanowisko uległo zmianie. Oskarżona M. N. (1) została przez nich odebrana jako zasługująca na zaufanie osoba. Towarzyszyły temu podejmowane przez nią uprzejmości względem K. F. (1) i M. C. (1) . I tak zapewniała, że załatwi pracę M. C. (1) , a jego konkubinę ustanowi swoim pełnomocnikiem. Kierowała do nich też zaproszenia do restauracji, płacąc znaczne napiwki, aby uchodzić za osobę dobrze sytuowaną. Miała też miejsce sytuacja tego rodzaju, iż zabrała ze sobą K. F. (1) do (...) Banku (...) S.A. w P. . Funkcję dyrektora pełnił tam oskarżony W. B. . Celem tej wizyty było założenie wspólnego rachunku z oskarżoną M. N. (1) . Nadto, rachunek (platynowy (...) ) przypisany do nazwiska K. F. (1) został także otwarty w (...) Banku (...) S.A. w K. . Oskarżona M. N. (1) oświadczyła tam, że zatrudni K. F. (1) , przydając jej uposażenie miesięczne w wysokości 50.000 zł. Oskarżona przekazała M. C. (1) i K. F. (1) także kluczyki wraz z upoważnieniem do dwóch skrytek bankowych, w których miało znajdować się po 1.000.000 zł. Ostatecznie oskarżeni M. N. (1) i P. L. skłonili swoich znajomych do udzielenia jej w okresie od dnia 30 maja 2012 r. do października 2012 r. pożyczki opiewającej ogółem na kwotę 400.000 zł. Następowało to w odstępach - co kilka, kilkanaście dni. Celem zabezpieczenia interesów pożyczkodawców, w dniu 13 stycznia 2013 r. spisano umowę pożyczki opiewającą na wskazaną kwotę i wystawiono weksel in blanco. W okresie wcześniejszym bowiem K. F. (1) i M. C. (1) bezskutecznie próbowali odzyskać od oskarżonych dług. M. N. (1) stale odsuwała w czasie termin zapłaty. Nadto, próbowała uzyskać od K. F. (1) kolejne sumy pieniężne. Chcąc wyeliminować obawy K. F. (1) w przedmiocie długu, M. N. (1) okazywała w/w potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu z Euro Banku i zamówienia na gotówkę wystawiane przez W. B. . Wskazane dokumenty okazały się dyspozycjami przelewu na wypadek znajdowania się odpowiednich środków na rachunku zleceniodawcy. Niezależnie od pobranej gotówki oskarżona M. N. (1) pożyczyła w czerwcu 2012 r. również od K. F. (1) pierścionek z diamentem o wartości ok. 20.000 zł. Pomimo wyraźnych, wielokrotnych próśb właścicielki nie został on zwrócony. M. N. (1) zastawiła go w lombardzie. Finalnie, oskarżeni M. N. (1) i P. L. nie reagowali na telefony od K. F. (1) - kontakt między nimi się urwał. K. F. (1) wraz z oskarżonym S. B. , Z. P. i K. K. (2) próbowali ściągnąć swe wierzytelności korzystając z pomocy usług firmy windykacyjnej S. z K. . Czynności te nie odniosły oczekiwanego skutku - nikt ze wskazanych osób nie odzyskała nawet części swej wierzytelności. (Dowody: zeznania K. F. (1) - k. 206-209, t. II, k. 910v-912, t. V, k. 1290, t. VII; zeznania M. C. (1) - k. 338-343, t. II, k. 912-913v, t. V; dokumentacja przedłożona przez K. F. (1) - k. 210-247, t. II) Wyjaśnienia oskarżonych Oskarżona M. N. (1) - wyjaśniła, że umowa (umowy) pożyczki sporządzona przez P. L. w istocie opiewała na kwoty niższe aniżeli faktycznie pobrane (k.461-462, t. III). Treść w/w wyjaśnień oskarżona potwierdziła przed tut. Sądem (k. 755, t. IV). Dodatkowo wyjaśniała - odnosząc się do zeznań K. F. (1) - że z treści sms-ów wymienianych pomiędzy nią, a oskarżoną wynika, że ona była winna K. F. (1) kwotę 135.000 zł, a M. C. (2) kwotę 110.000 zł. Kwota 400.000 zł został określona w umowie z uwagi na deklarację zwrotu kwoty wyższej, aniżeli pożyczona. Oskarżona potwierdziła, że M. C. (2) brał pieniądze od swoich rodziców - była to kwota 60.000 zł, która zawierała się w 110.000 zł (k. 1290-1290v, t. VII). Oskarżony P. L. podał, że z całą pewnością nie pożyczał od pokrzywdzonych, aż tak znacznej kwoty; pieniądze miały być częściowo oddane K. F. (1) i M. C. (1) (k. 456, t. III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że kwota pożyczki wynosiła od pani F. 135.000 zł, a od pana C. 120.000 zł. Pożyczki te spłacał, uiszczając drobne kwoty. W sumie oddał 4000-5000 zł. Dodatkowo, świadczył w/w usługi serwisowe na łączną kwotę 700 zł. Zaprzeczył, iż kiedykolwiek pytał K. F. (1) o kwotę uzyskanego przez nią odszkodowania. Wskazał, że pożyczone pieniądze odbierała osobiście oskarżona M. N. (1) . Oświadczył, że o pożyczanych sumach był informowany (k. 1346, t. VII). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków Świadek K. F. (1) opisała szczegółowo znajomość M. C. (1) z oskarżoną M. N. (1) , a przede wszystkim sposób w jaki ona sama weszła w kontakt z oskarżoną. Odniosła się w szczególności do kwoty udzielonych w sumie pożyczek, opiewających na kwotę 400.000 zł oraz okoliczności stopniowego zdobywania przez oskarżoną zaufania pokrzywdzonych. Wskazała też inne osoby oszukane w związku z działalnością oskarżonej M. N. (1) , w tym oskarżonego S. B. , K. K. (2) , S. K. (2) , E. S. . (k. 206 - 209, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem. Nadto, po okazaniu jej k. 231-235 (zamówienia na gotówkę) wskazała, że podpisywała w obecności oskarżony M. N. (1) i W. B. zapotrzebowanie na gotówkę (k. 910v-912, t. V). W zakresie wiadomości sms wymienianych z oskarżoną potwierdziła, że faktycznie oskarżeni przekazali jej, iż mogą oddać więcej pieniędzy, aniżeli pożyczyli. Podkreśliła przy tym, że przekazała wraz ze swoim ówczesnym konkubentem w sumie kwotę 390.000 – 400.000 zł. Pieniądze brali od swoich rodziców (k. 1290, t. VII). Świadek M. C. (1) - partner K. F. (1) - złożył zeznania pokrywające się treściowo z relacją K. F. (1) (k. 338-340, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 912-913v, t. V). Sad dał wiarę zeznaniom w/w świadków będących jednocześnie pokrzywdzonymi w sprawie. Zeznają oni bowiem zgodnie, a co istotniejsze, ich relacje znajdują swoje potwierdzenie w dokumentacji przedłożonej do akt przez K. F. (1) . Wynika z niej, że istotnie, pokrzywdzeni podpisali z M. N. (1) i P. L. umowę pożyczki, opiewającą na kwotę 400.000 zł. Wyraźnie zaznaczono w niej, że w/w kwitują odbiór takiej sumy. Nadto, M. N. (1) uczyniła K. F. (1) swoim pełnomocnikiem, sporządzono weksel in blanco podpisany przez P. L. , zawarto umowę prowadzenia wspólnego rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego (dla oskarżonej M. N. (1) i K. F. (1) ). Z dokumentacji tej wynika także, że oskarżona składała w Euro Banku zlecenia przelewów na rzecz K. F. (1) oraz zamówienia na gotówkę w banku (...) S.A. Z kolei kwestia kwot podanych w SMS-ach została wyjaśniona przez K. F. (2) . Nie sposób uznać, jakowy kwoty podane w SMS-ach wobec treści umowy pożyczki sporządzonej bezpośrednio po przekazaniu wszystkich kwot nie odzwierciedlały rzeczywiście przekazanych sum pieniędzy. W umowie określono oprocentowanie, a nadto wystawiono weksel in blanco zabezpieczający spłatę tej właśnie kwoty. III. M. N. (1) została oskarżona o to, że: - (czyn 5. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy styczniem 2011 r., a czerwcem 2012 r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła K. K. (2) i S. K. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 120.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne : K. K. (2) - właściciel lodziarni w G. - Ł. - wszedł w kontakt z oskarżoną M. N. (1) latem 2010 r. Poznał ją w ramach relacji zawodowych - była jego klientką. Wówczas myślał, że jest ona osobą zamożną, zważywszy na samochody jakimi jeździła oraz sposób w jaki się nosiła. Jako klientka K. K. (2) , oskarżona M. N. (1) zamawiała duże ilości towarów i nie regulowała płatności z tym związanych. Zaległości z tego tytułu urosły do kwoty 35.000 zł. Oprócz tych należności, oskarżona zaciągnęła u K. K. (2) i S. K. (2) pożyczkę w wysokości 15.000 zł. K. K. (2) przekazał też oskarżonej M. N. (1) kwotę 30.000 zł. Suma ta miała zapewnić K. K. (2) wygranie licytacji nieruchomości, którą był zainteresowany. Oskarżona M. N. (1) bowiem zapewniła go o swoich „znajomościach” w tej branży. Jednakże, gdy licytacja zakończyła się wbrew oczekiwaniom K. K. (2) , to oskarżona M. N. (1) powiedziała mu, że nic straconego, gdyż działkę wygrał jej znajomy. Innymi słowy, doprowadzi do tego, że działka i tak będzie należała do K. K. (2) . Powtarzała to nawet, gdy na wylicytowanej nieruchomości rozpoczęto budowę dyskontu. Z czasem, gdy oskarżona M. N. (1) zbliżyła się do rodziny K. K. (2) , oskarżona dostrzegła możliwości finansowe nowych znajomych. Dlatego też, korzystając z ich przychylności zaczęła pożyczać różne kwoty, tłumacząc, że potrzebuje ich do zakończenia postępowania spadkowego. Deklarowała zwrot pieniędzy wraz z otrzymaniem spadku. Kontynuując tę znajomość oskarżona M. N. (1) podejmowała szereg przyjacielskich gestów wobec rodziny K. . W szczególności, obiecała S. K. (2) , że ją zatrudni w swojej firmie i uczyniła ją pełnomocnikiem do założonych na nazwisko oskarżonej rachunków bankowych. Zabierała też S. K. (2) do banków. Tam oskarżona M. N. (1) składała zamówienia na duże sumy gotówki. Były też razem w salonie (...) , gdzie oskarżona wybierała samochód, który miała rzekomo kupić. Oskarżona przykazała S. K. (2) , by ubierała się szykownie z uwagi na rozmowy biznesowe, na których S. K. (2) będzie oskarżonej M. N. (1) asystować. Jeździły razem po centrach handlowych. Gdy K. K. (2) nalegał, by oskarżona zwróciła mu zaciągnięty dług to w odpowiedzi przywiozła mu dwa nowe laptopy oraz telewizor - 47 calowy. Nadto, okazywała pokrzywdzonemu potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu z Euro Banku. Chciała tym udowodnić swoją dobrą sytuację finansową. Oskarżona przekazała S. K. (2) kwotę 1.000 zł i sprezentowała jej chodzik dla dziecka. W sumie oskarżona M. N. (1) pobrała do końca czerwca 2012 r. od K. i S. K. (2) łącznie 120.000 zł. Na tę okoliczność spisano umowę pożyczki, którą (wraz z wekslem) podpisał konkubent oskarżonej – oskarżony P. L. . (Dowody: zeznania K. K. (2) - k. 257-261, 265-268, t. II, k. 865v - 867, t. V; zeznania S. K. (2) - k. 331-333, t. II, k. 755, t. IV; dokumentacja przedłożona przez S. K. (2) - k. 335-336, t. II; dokumentacja przedłożona przez K. K. (2) - k. 262-268, t. II; i nformacja z banku (...) k. 1066-1067 t. VI; informacja z banku (...) k. 1080, t. VI ) Wyjaśnienia oskarżonej Oskarżona M. N. (1) , w zakresie w/w wątku nie przyznała się do winy. Utrzymywała, że wszelkie umowy sporządzone przez P. L. dotyczyły kwot wyższych, aniżeli faktycznie pobrane (k.461-462, t. III). Treść w/w wyjaśnień M. N. (1) potwierdziła przed tut. Sądem (k. 755, t. IV). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków Świadek S. N. (z domu K. ) , córka K. K. (2) (menadżerka prowadzonej przez niego kawiarni) - przedstawiła poszczególne etapy znajomości z oskarżoną M. N. (1) , zaznaczając, iż tytułem pożyczonych przez oskarżoną i nie zwróconych kwot, czuje się stratna w sumie na 30.000 zł. Potwierdziła zażyły charakter znajomości, jaki przybrały jej kontakty z oskarżoną M. N. (1) . W szczególności szereg obietnic, wizyty w banku, fakt uczynienia jej pełnomocnikiem oskarżonej. Świadek nadmieniła też epizod zakupu nieruchomości (k. 331-333, t. II). Treść w/w zeznań S. N. ( K. ) potwierdziła zeznając przed tut. Sądem (k. 867 -868v, t. V). Świadek K. K. (2) - właściciel kawiarni - zeznał, podobnie jak jego córka na okoliczności zawarcia znajomości z oskarżoną M. N. (1) , którą poznać miał jako klientkę, w kwiaciarni swojej żony. Opisał ją jako osobę składającą zamówienia nietypowe, a jednocześnie noszącą ekskluzywne stroje i wożącą się luksusowymi samochodami. Zeznał, że w związku z zadłużeniem narosłym z tytułu ogółu zaciągniętych sum, sporządzono umowę pożyczki oraz weksel. Świadek podał, że czuje się stratny w związku z działalnością M. N. (1) na kwotę 120.000 zł (k. 257-259, 260-261, 265-268, t. II). Treść w/w zeznań świadek potwierdził przed tut. Sądem (k. 865v - 867, t. V). Świadek P. K. – syn pokrzywdzonego K. K. (2) – wskazał, iż trzymywane od oskarżonej M. N. (1) urządzenia nie stanowiły zwrotu pożyczki, a były prezentami (k. 1186, t. VI) Sąd uznał zeznania świadków za w pełni wiarygodne. Niezbity charakter ich twierdzeń poświadczają przede wszystkim dokumentarne źródła dowodowe w postaci umowy pożyczki zawartej przez K. K. (2) i oskarżonego P. L. , gdzie kwota udzielonej pożyczki został określona na 120.000 zł. Oskarżony P. L. podpisał wskazany dokument, w którym dodatkowo zaznaczono, iż odbiór tej kwoty zostaje pokwitowany. Miarodajne dla wersji zdarzeń świadków pozostają nadto zlecenie prowadzenia ich spraw firmie windykacyjnej S. , weksel in blanko podpisany przez oskarżonego P. L. , zlecenie przelewu złożone przez oskarżoną M. N. (1) w Euro Banku oraz podpisane przez nią oświadczenie z dnia 28 października 2011 r., gdzie poświadcza, iż pożyczyła kwoty tam wymienione. IV. M. N. (1) została oskarżona o to, że: - (czyn 6. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy październikiem 2011 r., a sierpniem 2012 r. w P. i P. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła E. S. i M. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, przy czym w sierpniu 2012 r. działała wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. P. L. został oskarżony o to, że: - (czyn 17. części wstępnej wyroku) w sierpniu 2012 r. w P. i P. działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził E. S. i M. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 123.500 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. W zakresie powyższych czynów, Sąd poczynił następujące ustalenia fatyczne: Oskarżona M. N. (1) poznała E. S. - która prowadzi kwiaciarnię w P. - będąc jej klientką. W trakcie tej znajomości oskarżona M. N. (1) pożyczała kila razy pieniądze od niej. Tak pobrane sumy - o niewielkiej wartości - oskarżona M. N. (1) zasadniczo oddawała na czas. W miesiącu październiku 2011 r. oskarżona zwróciła się do E. S. o udzielenie większej pożyczki, tj. 20.000 zł. Uzasadniała to koniecznością uregulowania honorarium pełnomocnika, który zdecydował się ją reprezentować w procesie spadkowym, prowadzonym przez sąd w W. . Masa spadkowa miała opiewać na znaczną wartość. W ten sam sposób motywowała oskarżona kolejne prośby o udzielnie pożyczki. Nie spisywano przy tym żadnych umów, zaś pieniądze były przekazywane bez pokwitowań. Gdy E. S. postanowiła się upomnieć o zwrot długu, to oskarżona M. N. (1) przestała odbierać od niej telefony. Dlatego też, E. S. stawiła się w firmie (...) i poprosiła o numer telefonu do oskarżonego P. L. . Ten ostatni jednak zwodził E. S. , podobnie jak wcześniej robiła to jego konkubina. Odsuwał w czasie termin spłaty długu i zapewniał, że sprawa spadkowa lada chwila się zakończy. Oskarżony P. L. również przekonał E. S. i jej męża M. S. (1) do udzielenia pożyczki jego osobie i M. N. (1) w kwocie 20.000 zł, było to w sierpniu 2012 r. W sumie, w okresie od października 2011 r. do końca sierpnia 2012 r. E. i M. S. (1) pożyczyli oskarżonym M. N. (1) i P. L. kwotę 123.500 zł. W związku z narosłym długiem - we wskazanej wysokości - w dniu 31 sierpnia 2012 r. spisano umowę pożyczki celem zabezpieczenia roszczeń wierzycieli. Oskarżony P. L. zobowiązał się do zwrotu pieniędzy do dnia 3 września 2012 r., z tym, że terminu tego nie dotrzymał. M. i E. S. po upływie tej daty wielokrotnie kontaktowali się z oskarżonymi P. L. i M. N. (1) . Skończyło się na składaniu obietnic bez pokrycia. Ostatecznie do spłaty pozostała kwota 121.500 zł. (Dowody: umowa pożyczki - k. 276, t. II; zeznania E. S. - k. 274-275, t. II, k. 891-892, t. V; zeznania M. S. (1) - k. 549, t. III, k. 892-893, t. V) Wyjaśnienia oskarżonych Oskarżona M. N. (1) podobnie jak w przypadku pozostałych zarzucanych jej czynów, odniosła się do pisemnych umów zawieranych przez P. L. , wskazując, że opiewały na kwoty wyższe, aniżeli wartość uzyskanych z tego tytułu kwot (k. 461- 462, t. III). Treść w/w wyjaśnień M. N. (1) potwierdziła przed tut. Sądem, na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. (k. 755, t. IV). Oskarżony P. L. - przyznał, że zaciągał pożyczki od państwa S. , z tym, że nie dotyczyły one aż tak znacznej kwoty, tj. 123.500 zł (k. 516-517, t.III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że państwo S. ogólnie pożyczyli kwotę 120.000 zł, gdzie on sam zaciągnął dług w wysokości 43.000 zł, z czego oddał 2000 zł (k. 1346v, t. VII). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków Świadek E. S. zeznała, że wraz z mężem udzielili oskarżonej i P. L. w sumie pożyczek opiewających na kwotę 123.500 zł. Na tą okoliczność sporządzono stosowną umowę pisemną. Świadek podała, że początkowo oskarżona M. N. (1) była zwykłą klientką, która płaciła za towar. Dopiero z czasem zaczęła się spoufalać, a w dalszej kolejności pożyczać drobne kwoty. W końcu doszła do tematu postępowania spadkowego oskarżonej i potrzebnych jej pieniędzy na ten cel. Pieniądze oskarżona pożyczała zarówno od świadka, jak i od jej męża (k. 274-275, t. II). Treść tych zeznań świadek potwierdziła na rozprawie przed tut. Sądem (k. 891-892, t. V). Świadek M. S. (1) - potwierdził, iż znajomość z oskarżoną M. N. (1) nawiązał przez małżonkę. Zeznał, że pożyczyli oskarżonej i P. L. w sumie kwotę 123.500 zł, zaznaczając przy tym, że oskarżona M. N. (1) obdarowała w/w także sprzętem AGD - w tym zmywarką. Zaznaczył, że oboje oskarżeni zwodzili zarówno jego, jak i jego małżonkę, co do zamiaru zwrotu pieniędzy (k. 549, t. III). Treść tych zeznań świadek potwierdziła na rozprawie przed tut. Sądem (k. 892-893, t. V). Sąd uznał zeznania świadków za w pełni wiarygodne. Sami oskarżeni nie wypierali się faktu zaciągnięcia pożyczek od E. i M. S. (1) . Koresponduje z tym zresztą zawarta umowa pożyczki, dokumentująca wszelkie długi zaciągnięte przez oskarżonych. Jej wartość dowodowa nie budzi w świetle pozostałych okoliczności wątpliwości Sądu, wartości tej nie zdołali także podważyć sami oskarżeni. V. M. N. (1) została oskarżona o to, że: - (czyn 7. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy styczniem 2012 r., a lipcem 2013 r. w P. i Z. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła A. L. (1) i G. L. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 420.000 zł, wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionych w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od nich środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: A. L. (1) - właściciel sklepu przy (...) w P. - poznał oskarżoną M. N. (1) , gdy robiła u niego zakupy. W trakcie rozmowy poprosiła go o udzielnie pożyczki w wysokości 3.000 zł na celem toczącego się postępowania spadkowego. Powiedział, że pieniądze te niebawem mu odda. Oskarżona nie spłaciła swojego długu. Zamiast tego zaprosiła go wraz z córką do domu oskarżonego P. L. w Z. i tam złożyła ofertę przekazania zamiast zwrotu pieniędzy sprzętu AGD, laptopa, kamery i telefonu komórkowego. W skład sumy spadkowej miała bowiem wchodzić hurtownia sprzętu AGD i RTV. Przekazała też A. L. (1) , że może mu załatwić dalszy sprzęt zgodnie ze sporządzoną przez niego listą. Nadto, obiecała zatrudnić A. L. (1) w charakterze dyrektora w swojej przyszłej firmie i ustanowiła go swoim pełnomocnikiem, co dokumentował odpowiedni akt notarialny. Z kolei córce A. L. (1) jako fascynującej się fotografią oskarżona przyrzekła dobrej klasy sprzęt fotograficzny. Oskarżona M. N. (1) spotęgowała dobre wrażenie dotyczące swojej osoby, przyjmując znajomych w domu - okazałej posiadłości zaopatrzonej w służącą. Obietnice te skłoniły A. L. (1) do udzielenia oskarżonej następnych sum, które miały zostać spożytkowane tytułem postępowania spadkowego i lekarzy, u których podobno leczyła się oskarżona M. N. (1) . Pewna część pieniędzy udzielonych w ramach pożyczki pochodziła z odłożonej przez G. L. zlikwidowanej polisy ubezpieczeniowej. Oprócz składanych obietnic oskarżona zabierała A. L. (1) do (...) Banku (...) S.A. w P. oraz w K. . Tam założyła na jego nazwisko rachunek bankowy, gdzie wpływać miały pieniądze, którymi A. L. (1) obracałby w imieniu oskarżonego M. N. (1) . Przedkładała mu też bankowe zamówienia na duże sumy gotówki oraz potwierdzenia złożenia zlecenia przelewu z Euro Banku. Po pewnym czasie A. L. (1) zaczął domagać się zwrotu długu. W odpowiedzi uzyskiwał zapewnienia nie znajdujące jednak pokrycia. Składała różnego rodzaju obietnice, np. zaproponowała mu jako zabezpieczenie części długu samochód K. (...) , którym jeździła. Faktycznie samochód ten nigdy nie został oddany do dyspozycji A. L. (1) , a później okazało się, że również pochodził z wypożyczalni. Dnia 7 marca 2013 r. spisano umowę darowizny samochodu M. (...) na rzecz G. L. , z tym, że samochód ten został niebawem zabrany przez oskarżoną M. N. (1) . Przyczyną miała być konieczność wymiany opon. A. L. (1) nie uzyskał go z powrotem. W sumie w okresie od stycznia 2012 r. do lipca 2013 r. A. i G. L. przekazali oskarżonej kwotę 400.000 zł, przy czym obiecywała im ona za pomoc zwrot 650.000 zł i nowego M. . (Dowody: zeznania A. L. (1) - k. 276-278, II, k. 870-872, t. V; zeznania G. L. - k. 559-560, t. III, k. 869-870, t. V; zeznania J. P. - k. 322-323, t. II, k. 868v- 869, t. V; dokumentacja przedłożona przez A. L. (1) - k. 280-321, t. II; regulamin konta dla osób fizycznych w (...) Banku S.A. - k. 324-330, t. II; i nformacja z banku (...) k. 1066-1067 t. VI ) Wyjaśnienia oskarżonej Oskarżona M. N. (1) podała, iż zaciągała pożyczki, z tym, że do zarzucanego jej czynu się nie przyznała. Jej stanowisko było niezmienne w toku całego procesu (k. 461- 462, t. III; k. 755, t. IV). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków Świadek A. L. (1) złożył zeznania obrazujące znajomość świadka z oskarżoną. Mianowicie, podał, iż poznał ją, jako klientkę swojego sklepu - wielobranżowego - K. . Wówczas, miała mu się zwierzyć ze swoich problemów dotyczących m.in. toczącego się postępowania spadkowego i potrzebnych na ten cel środków pieniężnych. Potwierdził, że oskarżona składała obietnice załatwienia zatrudnienia oraz przekazania sprzętu AGD w zamian za pomoc finansową w związku z toczącym się postępowaniem spadkowym. Wskazał m.in. na fakt posługiwania się przez oskarżoną dokumentami w postaci zleceń dokonania przelewu (k. 276-278, t. II). Treść zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym świadek potwierdził przed tut. Sądem. Świadek wspomniał, że pieniądze oskarżonej M. N. (1) pożyczała także jego pracownica D. K. (2) . Zeznał, że pieniądze pożyczone oskarżonej M. N. (1) przez oboje małżonków były przekazywana przez świadka (pośredniczył w przekazaniu 65.000 zł pochodzących z polisy jego żony). Świadek wskazał, że żadnej umowy na okoliczność udzielonych pożyczek nie spisywano (k. 870-872, t. V). Świadek G. L. złożyła zeznania zbieżne z zeznaniami A. L. (1) . W szczególności potwierdziła fakt wizyty A. L. (1) z ich córką w domu oskarżonej, obietnicę pracy dla pokrzywdzonego na stanowisku dyrektora hurtowni sprzętu AGD, fakt rzekomo toczącej się sprawy spadkowej, ale też szereg obietnic kierowanych wobec córki pokrzywdzonych. Opisała sytuację, gdy P. L. po raz kolejny zwrócił się o udzielenie pożyczki w zamian za m. i kwotę 650.000 zł (k. 559-560, t. III). Treść w/w zeznań pokrzywdzona potwierdziła zeznając przed tut. Sądem (k. 869-870, t. V). Świadek J. P. - kierownik oddziału (...) Bank S.A. w G. - złożył zeznania związane z dokumentami przedłożonymi mu, a dotyczącymi dyspozycji pomiędzy rachunkiem należącym do oskarżonej a A. L. (1) . Wyjaśnił różnicę pomiędzy potwierdzeniem złożenia zlecenia, a potwierdzeniem złożenia dyspozycji (322-323, t. II). Treść w/w zeznań potwierdził przed tut. Sądem (k. 868v- 869, t. V). Zeznania w/w świadków, w zakresie ustaleń poczynionych w niniejszej sprawie Sąd uznał za wiarygodne, spójne i konkretne. Ich moc dowodową wzmacniają dokumentacja przedłożona przez pokrzywdzonego do akt sprawy. Mianowicie, polecenia wypłaty jakich pokrzywdzony dokonywał, umowa darowizny m. , zlecenia dokonania przelewów z rachunku oskarżonej na rachunek A. L. (1) , pokwitowania odbioru gotówki przez oskarżonych M. N. (1) i P. L. oraz pełnomocnictwo udzielone A. L. (1) , czy też zamówienia na gotówkę. VI. M. N. (1) została oskarżona o to, że: - (czyn 8. części wstępnej wyroku) w styczniu 2013 r. w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła D. K. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd, co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: D. K. (1) pracowała w tym czasie w sklepie (...) . Tam też poznała oskarżoną M. N. (1) . Była bezpośrednim świadkiem pożyczania przez A. L. (1) pieniędzy oskarżonej M. N. (1) na załatwienie spraw spadkowych po jej zmarłym konkubencie. Wówczas, oskarżona M. N. (1) szukała kolejnych osób, od których mogłaby pożyczyć pieniądze, a D. K. (1) dysponowała zaoszczędzoną na remont dachu kwotą 15.000 zł. D. K. (1) postanowiła, że pożyczy pieniądze oskarżonej M. N. (1) , bowiem obiecano jej, że zostaną one zwrócone następnego dnia. Oskarżona M. N. (1) przekazała pieniądze w styczniu 2013 r. bez pokwitowania, pośredniczył przy tym A. L. (1) . Oskarżona nigdy nie zwróciła D. K. (1) pobranej kwoty. (Dowody: zeznania D. K. (2) - k. 371-374, t. II, k. 821v-822, t. IV; zeznania A. L. (1) - k. 276-278; k. 870-872, t. V) Wyjaśnienia oskarżonej Oskarżona M. N. (1) nie przyznała się do w/w zarzutu i to zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i wyjaśniając przed tut. Sądem, z tym, że samego faktu zaciągania pożyczek w ogólności się nie wypierała (k. 461- 462, t. III; k. k. 755, t. IV). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków Świadek D. K. (2) zeznała, iż pożyczyła oskarżonej M. N. (1) kwotę 15.000 zł, którą miała odłożoną na remont dachu. Suma ta miała zostać zwrócona kolejnego dnia. Pokrzywdzona znała oskarżoną M. N. (1) jako dobrą klientkę sklepu, która dotąd regulowała zaciągane zobowiązania. Zeznania te podtrzymała przed tut. Sądem (k. 371-374, t. II, k. 821v-822, t. IV). Świadek A. L. (1) przyznał, iż D. K. (2) przekazywała pieniądze oskarżonej M. N. (1) ( k. 276-278, t. II; k. 870-872, t. V). Sąd uznał wersję zdarzeń przedstawioną przez D. K. (2) za w pełni wiarygodną. Zeznawała bowiem w sposób szczery, wolny od jakichkolwiek ubarwień. Co ważkie, jej wersja zdarzeń pozostaje w spójności z zeznaniami A. L. (1) - pracodawcy. VII. P. L. został oskarżony o to, że: - (czyn 11. części wstępnej wyroku) w dniu 15 czerwca 2012 r., w T. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził L. B. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków po czym zwrócił pokrzywdzonemu jedynie kwotę 5.000 zł, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: L. B. poznał oskarżonego P. L. korzystając z punktu wymiany opon oraz zakładu diagnostycznego w P. . W dniu 14 czerwca 2012 r. oskarżony P. L. poprosił L. B. o udzielnie mu pożyczki w kwocie 15.000 zł. Celem zaciągnięcia długu było „ratowanie rodzinnej firmy". L. B. przystał na prośbę, z tym, że zażądał spisania umowy, co nastąpiło dzień później. Oskarżony jednak nie zwrócił pieniędzy w obiecanym terminie. Dopiero w połowie września 2012 r. oskarżony P. L. oddał swojemu wierzycielowi 5.000 zł. Nastąpiło to w konsekwencji wcześniejszych wielokrotnych monitów. Krewni oskarżonego P. L. odmówili uregulowania długu oświadczając, że oskarżony P. L. został wykluczony z prowadzenia rodzinnych interesów. L. B. w dalszym ciągu domagał się od oskarżonego P. L. zwrotu długu, z tym, że jego starania były bezskuteczne. Z powyższej przyczyny L. B. oddał sprawę do firmy windykacyjnej, co skutkowało wpisem oskarżonego P. L. do (...) . Obecnie komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w T. G. - M. M. (3) prowadzi w tej sprawie postępowanie egzekucyjne pod sygnaturą Km 1322/14. (Dowody: zeznania L. B. , k. 351-352, t. II; k. 890-891, t. V; dokumentacja przedłożona przez L. B. - k. 353-363, t. II) Wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony P. L. - w toku postępowania przygotowawczego częściowo przyznał się do zarzucanego mu czynu ( k. 456, t. III). Treść tych wyjaśnień podtrzymał przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). W dalszej kolejności złożył dodatkowe wyjaśnienia, w których wskazał, że podjął spłatę udzielonej mu pożyczki uiszczając w sumie kwotę 5.000 zł. Pożyczkę tę pobrał na cele działalności firmy w zakresie RTV i AGD (k. 1345v-1346, t. VII). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jego wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadka Świadek L. B. zeznał, iż oskarżonego P. L. poznał w ramach prowadzonych interesów. Mianowicie, świadek dostarczał do firmy państwa L. meble oraz korzystał z usług m.in. stacji diagnostycznej. Przyznał, że udzielił pożyczki oskarżonemu w kwocie 15.000 zł, z czego oskarżony uregulował 5.000 zł (k. 353-363, t. II). W/w zeznania potwierdził zeznając przed tut. Sadem (k. 890-891, t. V). Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego, które w sposób kategoryczny potwierdzają dokumenty przez niego przedłożone. Obejmują one umowę pożyczki opiewającą na kwotę 15.000 zł. Nadto, fakt istnienia długu potwierdza pośrednio zlecenie udzielone firmie windykacyjnej, którą świadek upoważnił do ściągania wszelkich przysługujących mu należności wobec dłużnika, którego efektem było postępowanie cywilne oraz umieszczenie oskarżonego w (...) . VIII. P. L. został oskarżony o to, że: - (czyn 13. części wstępnej wyroku) w dniu 12 kwietnia 2013 r., w T. działając w celu osiągnięcia, korzyści majątkowej doprowadził J. C. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd, co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: J. C. (1) wszedł w kontakt z oskarżonym P. L. w punkcie wymiany opon w P. . W dniu 12 kwietnia 2013 r. w trakcie spotkania z J. C. (1) oskarżony P. L. zwrócił się z prośbą o udzielenie pożyczki w kwocie 10.000 zł. Pieniądze te miały być mu potrzebne na opłacenie składek ZUS za pracowników. J. C. (1) zgodził się udzielić pożyczki i odebrał od pożyczkobiorcy potwierdzenie przekazania pieniędzy. Termin uregulowania zobowiązania został oznaczony na dzień 15 kwietnia 2013 r. W sytuacji, gdy J. C. (1) zaczął upominać się o zwrot długu, to oskarżony P. L. zbywał go i składał obietnice bez pokrycia. Pożyczka nie została zwrócona J. C. (1) . (Dowody: zeznania J. C. (1) - k. 365-368, t. II; k. 822-823, t. IV; bankowy dowód wpłaty - k. 369, t. II) Wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony P. L. - wstępnie przyznał się częściowo do zarzucanego mu czynu (k. 456, t. III). W/w wyjaśnienia oskarżony potwierdził na rozprawie przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie złożył dodatkowe wyjaśnienia, w trakcie których podał, że pożyczkę pobrał od J. C. (2) w obecności oskarżonej M. N. (1) na cele związane z działalnością AGD i RTV, a nie jak twierdzi J. C. na potrzeby opłat ZUS. Zaznaczył, że wykonywał usługę serwisową na kwotę 180 zł (k. 1346, t. VII). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadka Świadek J. C. (1) wskazał, iż faktycznie udzielał pożyczki w/w w kwocie 10.000 zł. Nadto, przed tut. Sadem potwierdził swoje zeznania (k. 365-368, t. II; k. 822-823, t. IV). Sąd dał wiarę zeznaniom w/w świadka, które są szczere i konkretne. Ich dopełnieniem jest bankowy dowód wypłaty gotówkowej. Sąd nie ma powodów, by nie wierzyć zeznaniom J. C. (1) , tym bardziej, że oskarżony nie podał żadnych konkretnych argumentów - znajdujących pokrycie w odpowiednich dowodach w postaci np. dokumentów - którymi oskarżony P. L. wykazałby faktyczną spłatę zaciągniętej pożyczki. IX. P. L. został oskarżony o to, że: - (czyn 17. części wstępnej wyroku) w maju 2007 r., w P. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził T. M. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 200.000 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienionego w błąd co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niego środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: T. M. oraz oskarżony P. L. poznali się w 2003 r. Pomimo, iż T. M. wyjechał pracować do Niemiec, to zachował kontakt z oskarżonym P. L. . Następnie, w 2007 r. oskarżony P. L. zapytał, czy jego znajomy pożyczyłby mu kwotę 200.000 zł, na okres trzech miesięcy. Wskazaną kwotę oskarżony P. L. miał przeznaczyć na sfinalizowanie umowy sprzedaży nieruchomości w G. przy ul. (...) . T. M. zgodzi się i w maju 2007 r. na terenie stacji diagnostycznej w P. przekazał środki, o które oskarżony prosił. Z upływem terminu, na który strony się umówiły T. M. ponaglił oskarżonego P. L. o zwrot. Oskarżony w odpowiedzi ograniczył się do złożenia kolejnych obietnic bez pokrycia. W późniejszym okresie - w marcu 2009 r. – oskarżony P. L. przekazał T. M. potwierdzenie przyjęcia zlecenia przelewu na kwotę 200.000 zł wystawione przez (...) Bank S.A. Faktycznie wskazany przelew nie został zrealizowany. W 2008 r. oskarżona M. N. (1) porosiła T. M. o pożyczkę w kwocie 50.000 zł, ale w/w nie wyraził zgody. (Dowody: zeznania T. M. - k. 376-378, t. II, k. 864-865v, t. V; zeznania M. M. (4) - k. 1225v-1226v, t. VI; potwierdzenie przyjęcia zlecenia przelewu - k. 379, t. II, k. 714, t. IV) Wyjaśnienia oskarżonych Oskarżony P. L. - początkowo przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 456, t. III). Treść tych wyjaśnień podtrzymał przed tut. Sądem (k. 755-755v, t. IV). Następnie przed tut. Sądem złożył dodatkowe wyjaśnienia. Wskazał, że pożyczona suma pieniężna faktycznie opiewała na 75.000 zł, a nie na 200.000 zł. Oskarżona M. N. (1) oddała osobiście 63.000 zł, a on 12.000 zł. Pieniądze przekazał w okolicach 19 grudnia 2008 r. na parkingu samochodowym, T. M. (pieniądze miały pochodzić z kredytu bankowego). Oskarżony nie potrafił przy tym wytłumaczyć, dlaczego oskarzona M. N. (1) wydała „dyspozycję przelewu” na kwotę 200.000 zł. Dodał, że kredyt bankowy, który wówczas otrzymał dotyczył kwoty 300.000 zł (k. 1345v-1346, t. VII). Oskarżona M. N. (1) wskazała, iż żona T. M. widziała o udzielanych przez małżonka pożyczkach. Uważa jednak, że uzyskała kwotę 75.000 zł, a nie 200.000 zł (k. 1226v, t. VI). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena ich wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadków Świadek T. M. złożył na każdym etapie postępowania zeznania korespondujące z ustaleniami faktycznymi, tj. co do pożyczonych oskarżonemu P. L. pieniędzy w kwocie 200.000 zł, zaprzeczając jakoby jakakolwiek kwota pożyczki została zwrócona (k. 376-378, t. II; k. 864-865v, t. V). Świadek M. M. (4) - żona T. M. - zeznał, iż w sumie jej mąż pożyczył M. N. (1) i P. L. kwotę w wysokości 200.000 zł. Zaznaczyła, że żadne postępowania cywilne w związku z tym się nie toczyły. Nie potrafiła przy tym określić na jaki cel pieniądze te były pożyczane. Miało to miejsce kilka razy. Nadmieniła fakt przekazania potwierdzenia zlecenia przelewu opiewającego na 200.000 zł, z tym, że nie pociągnęło to za sobą wpływu pieniędzy na ich konto. Świadek twierdziła - odnosząc się do zarzutu M. N. (1) - że to jej mąż, a nie ona udzielała pożyczek oskarżonym. Pomimo bowiem, iż zarobkował on za granicą, to przyjeżdżał do Polski (k. 1225v-1226v, t. VI). Świadek I. C. oświadczyła, że wprawdzie zna zarówno oskarżonego P. L. , jak i T. M. , z tym, że nie jest w stanie nic powiedzieć na okoliczności relacji osobistych i zawodowych ich łączących, jak również pożyczki udzielonej oskarżonemu (k. 1290v, t. VII). Świadek J. C. (3) - potwierdził, iż zna oskarżonego P. L. i T. M. , ale nie ma wiedzy, co do łączących ich zobowiązań objętych niniejszym postępowaniem (k. 1291, t. VII). Sąd uznał zeznania w/w świadków za wiarygodne. Sam oskarżony P. L. nie zanegował zaciągnięcia pożyczki u T. M. , nadto nie przedstawił dowodu przeciwnego, mianowicie, iż zaciągniętą wierzytelność spłacił, przedkładając np. stosowne pokwitowanie. Nadto, oskarżony nie był w stanie wytłumaczyć dlaczego oskarżona M. N. (1) wystawiła dokument, dokładnie na kwotę podawaną przez pokrzywdzonego, tj. 200.000 zł. Sąd zaznacza przy tym, iż w/w uwaga dotyczy zeznań miarodajnych dla omawianego wątku - T. M. oraz M. M. (4) . Pozostali bowiem świadkowie przesłuchani na wniosek obrońcy oskarżonych, nie dysponowali w zasadzie żadną wiedzą na ten temat. X. M. N. (1) została oskarżona o to, że: - (czyn 9. części wstępnej wyroku) w okresie pomiędzy 19 lipca 2013 r., a 23 sierpnia 2013 r. w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziła D. S. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 306.657,61 zł wprowadziwszy uprzednio wyżej wymienioną w błąd, co do możliwości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązania zwrotu pożyczonych od niej środków, tj. o przestępstwo z art. 286§1 k.k. w zw. z art. 294§1 k.k. W zakresie powyższego czynu, Sąd poczynił następujące ustalenia faktyczne: D. S. (1) i oskarżona M. N. (1) poznały się na przyjęciu u ich wspólnej znajomej K. S. w grudniu 2011 r. Oskarżona M. N. (1) została przez D. S. (1) odebrana jako osoba majętna, gdyż jeździła ekskluzywnymi autami, a solenizantce sprezentowała laptopa. Następnie nawiązały bliższa znajomość. W dniu 19 lipca 2013 r. oskarżona poprosiła D. S. (1) o pożyczkę w wysokości 600.000 zł. Kwota ta była jej potrzebna na spłatę zaległości zmarłego konkubenta w Urzędzie Skarbowym. Oskarżona utrzymywała, że chce odzyskać firmę konkubenta oszacowaną w milionach złotych. Odwdzięczając się za udzielenie pożyczki i „uratowanie firmy" oskarżona M. N. (1) miała D. S. (1) oddać dług z nawiązką. Nadto, obiecała załatwić pracę - w swojej przyszłej firmie - D. S. (1) i jej bratu. Oskarżona M. N. (1) wiedziała, że D. S. (1) odłożyła pieniądze przeznaczone na zakup mieszkania w P. . Od tego też dnia oskarżona nie ustawała w wysiłkach, aby uzyskać od D. S. (1) kolejne pożyczki. W konsekwencji, pomiędzy dniem 19 lipca 2013 r. a 23 sierpnia 2013 r. D. S. (1) pożyczyła oskarżonej w sumie kwotę 297.000 zł, które pochodziły albo z własnych zasobów finansowych, albo z pożyczek i kredytów, które z namową oskarżonej wzięła na siebie D. S. (1) . Gdy D. S. (1) upomniała się o zwrot gotówki, to najpierw była wielokrotnie zbywana, a następnie straciła kontakt z oskarżoną, która zaczęła unikać M. N. (1) . Oskarżona z różną częstotliwością spłacała pożyczkę zaciągniętą przez D. S. (1) w P. . Nadto, D. S. (1) korzystała z użyczonego jej przez M. N. (1) samochodu C. bbd. Z kolei dzieci D. S. (1) otrzymały od oskarżonej sprzęt elektroniczny w postaci: tabletów, telewizora - 32 calowego i czajnik bezprzewodowy. Wszystko to miało na celu uzyskiwanie kolejnych kwot pożyczki, a także odwleczenie terminu zwrotu pieniędzy. (Dowody: zeznania D. S. (1) - k. 469-472, 492, t. III, k. 908v-910v, t. V; k. 1341-1344, t. VII ; zeznania Ł. S. - k. 526-527, t. III, k. 908-908v, t. V; zeznania P. M. - k. 481-482, t. III, k. 913, t. V; zeznania I. M. - k. 483-484,t. III, k. 913, t. V; zeznania D. S. (2) - k. 479-480, t. III, k. 931-931v, t. V; zeznania I. K. - k. 485-486, t. III, k. 931v-932, t. V; zeznania K. S. - k. 487-488, t. III, k. 933-933v, t. V; zeznania A. L. (2) - k. 498-499, t. III, k. 932-933, t. V; zeznania A. C. - k. 500-501, t. III, k. 933v-934v, t. V; zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wraz z załącznikami - k. 465-468, t. III; dokumentacja przedłożona przez D. S. (1) - k. 476-477, t. III; protokół zatrzymania rzeczy wraz ze spisem i opisem rzeczy oraz płytą DVD - k. 490-492, III; protokół oględzin w/w płyty DVD - k. 502-508, t. III; wydruki SMS-ów k. 1196-1224, t. VI, k. 1233-1262, t. VII) Wyjaśnienia oskarżonej Oskarżona M. N. (1) - nie przyznała się do w/w zarzutu zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i wyjaśniając przed tut. Sądem. Oświadczyła jedynie, że zaciągała pożyczki, ale jej oddawała i kupowała D. S. (1) to co chciała. Wskazała, że pokrzywdzona i A. C. umówiły się, że będą ją bezpodstawnie pomawiać. (k. 461- 462, t. III; k. 755, t. IV, k. 1186 t. VI). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej jedynie w zakresie w jakim były one zgodne z ustalonym stanem faktycznym, który wynikał z pozostałego materiału dowodowego. Kompleksowa ocena jej wyjaśnień zostanie omówiona zbiorczo w dalszej części uzasadnienia. Zeznania świadka Świadek D. S. (1) - zeznała, że udzielała oskarżonej pożyczki, zarówno w gotówce jak i przelewami. Środki pieniężne czerpała m.in. z kredytów bankowych i pożyczki, którą zaciągnęła w P. , ale też ze zlikwidowanych lokat. Skrupulatnie notowała przekazywane kwoty. W sumie pożyczyła oskarżonej M. N. (1) kwotę 297.000 zł. Wskazała także, że w trakcie znajomości oskarżona obdarowywała świadka i jej dzieci prezentami w postaci m.in. sprzętu AGD, zabierała ją do kosmetyczki i fryzjera. W sytuacji, gdy D. S. (1) popadła w niedostatek spowodowany koniecznością spłaty zaciągniętego kredytu, przy jednoczesnym braku pracy, to oskarżona przysyłała jej pieniądze „na chleb” (k. 469-472, 492, t. III, k. 908v-910v, t. V; k. 1341-1344, t. VII). Świadek Ł. S. - syn D. S. (1) - zeznał na okoliczności udzielenia pożyczki przez matkę. Jego wersja pozostaje zbieżna z zeznaniami samej pokrzywdzonej. Wskazał, że pieniądze te pochodziły z kredytu, ale też z jej własnych środków, pochodzących m.in. z podziału majątku (k. 526-527, t. III; k. 908-908v, t. V). Świadek A. L. (2) - pracownik P. - złożył zeznania na okoliczność pożyczek udzielonych D. S. (1) , które w jej imieniu miała spłacać M. N. (1) , co wynikało z ich prywatnych uzgodnień. Pieniądze były potrzebne świadkowi na opłacenie pobytu w Hotelu, do którego została zaproszona przez oskarżoną M. N. (1) . Zeznawał też, co do faktu zaciągania pożyczki w P. przez oskarżonego P. L. (k. 498-499, t. III; k. 932-933, t. V). Świadek K. S. potwierdziła m.in. udzielania pożyczek przez D. S. (1) dla oskarżonej M. N. (1) . Nie określiła przy tym, ile dokładnie pieniędzy jej pożyczono(k. 487- 488, t. III; k. 933-933v, t. V). Świadek A. C. - zeznała, że D. S. (1) udzielała pożyczek oskarżonej, co miało miejsce kilka razy. Nadmieniła m.in. fakt przekazania kwoty 50.000 zł w kopercie. Oskarżona M. N. (1) miała D. S. (1) obiecywać załatwienie pracy. Zeznała też, co do faktu zaciągnięcia przez D. S. (1) pożyczki w P. (k. 500-501, t. III; k. 933v-934v, t. V). Świadek K. K. (6) wskazał również, że słyszał, iż D. S. (1) udzielała pożyczki dla oskarżonej i miała bliskie relacje (k. 1186, t. VI). Świadek D. S. (2) zeznał, iż udzielał oskarżonej pożyczek, w wysokości 20.000 zł do 30.000 zł. Wcześniejsze pożyczki były przez oskarżoną zwracane. Wskazał, że oskar

[... tekst skrócony ...]