IV K 121 /14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy skazał oskarżonego za przekroczenie granic obrony koniecznej przy zabójstwie, orzekając karę 6 lat pozbawienia wolności.
Oskarżony A. M. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 25 § 2 kk, polegającego na uderzeniu siekierą R. G. w głowę w obronie koniecznej, co skutkowało jego śmiercią. Sąd ustalił, że oskarżony przekroczył granice obrony koniecznej, stosując sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu. W konsekwencji orzeczono karę 6 lat pozbawienia wolności.
Sąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał sprawę A. M., oskarżonego o zabójstwo R. G. z użyciem siekiery. Oskarżony został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 25 § 2 kk, co oznacza, że w obronie koniecznej, odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na swoje zdrowie, uderzył pokrzywdzonego siekierą w głowę. Sąd ustalił, że skutkiem tego działania była śmierć R. G. Jednakże, sąd uznał, że A. M. przekroczył granice obrony koniecznej, stosując sposób obrony niewspółmierny do zagrożenia. Na mocy art. 148 § 1 kk w zw. z art. 25 § 2 kk oraz art. 60 § 1 i § 6 pkt 2 kk, oskarżonemu wymierzono karę 6 lat pozbawienia wolności. Okres rzeczywistego pozbawienia wolności od 3 grudnia 2013 roku do 26 stycznia 2015 roku został zaliczony na poczet orzeczonej kary. Ponadto, oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony przekroczył granice obrony koniecznej, stosując sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że chociaż istniał bezpośredni i bezprawny zamach na zdrowie oskarżonego, sposób obrony (uderzenie siekierą w głowę) był niewspółmierny do zagrożenia, co skutkowało śmiercią napastnika. Sąd zastosował nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art. 60 § 1 i § 6 pkt 2 kk.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
A. M.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. G. | osoba_fizyczna | ofiara |
| A. S. | inne | prokurator |
| M. Ł. | inne | prokurator |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 148 § § 1
Kodeks karny
Dotyczy kwalifikacji czynu jako zabójstwa.
k.k. art. 25 § § 2
Kodeks karny
Dotyczy przekroczenia granic obrony koniecznej.
Pomocnicze
k.k. art. 60 § § 1 i § 6 pkt 2
Kodeks karny
Podstawa nadzwyczajnego złagodzenia kary.
k.k. art. 63 § § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Obrona konieczna jako okoliczność usprawiedliwiająca działanie. Przekroczenie granic obrony koniecznej jako podstawa do nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Godne uwagi sformułowania
działając z zamiarem bezpośredniego pozbawienia życia R. G. w obronie koniecznej odpierając bezpośredni, bezprawny zamach R. G. na swoje zdrowie przekroczył granice obrony koniecznej stosując sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu
Skład orzekający
E. W.
przewodniczący-sprawozdawca
M. S.
sędzia
J. Ś.
ławnik
E. S.
ławnik
M. M.
ławnik
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów o obronie koniecznej oraz przekroczeniu jej granic, a także zasady nadzwyczajnego złagodzenia kary."
Ograniczenia: Konkretne ustalenia faktyczne dotyczące współmierności obrony do zamachu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy dramatycznej sytuacji przekroczenia granic obrony koniecznej, co zawsze budzi zainteresowanie ze względu na moralne i prawne dylematy. Pokazuje, jak cienka jest granica między obroną a przestępstwem.
“Zabił napastnika siekierą w obronie własnej, ale przekroczył granice – 6 lat więzienia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV K 121 /14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Lublinie w IV Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca Sędzia SO E. W. (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia SO M. S. Ławnicy: J. Ś. , E. S. , M. M. (1) Protokolanci: sekretarz sądowy S. S. , J. B. przy udziale Prokuratora A. S. , M. Ł. , po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 30 VIII 2014 r., 2 X 2014 r., 7 XI 2014 r., 22 I 2015 r., sprawy A. M. , syna W. i L. z d. M. , ur. dnia (...) w L. , oskarżonego o to, że: W dniu 3 grudnia 2013 roku w L. , przy ul. (...) , działając z zamiarem bezpośredniego pozbawienia życia R. G. zadał w/w cios w głowę ustalonym narzędziem, tj. siekierą, czym spowodował u niego ranę tłuczoną okolicy ciemieniowo-skroniowej lewej, wylewy krwawe do lewego mięśnia skroniowego, wieloodłamowe złamanie lewej kości ciemieniowej w okolicy szwu strzałkowego, przechodzące częściowo na łuskę kości skroniowej lewej, a także wylew podpajęczynówkowy w lewej półkuli mózgowej, skutkujące zgonem R. G. , tj. o czyn z art. 148 § 1 kk , A. M. uznaje za winnego tego, że w nocy z 2 na 3 grudnia 2013 r. w L. w obronie koniecznej odpierając bezpośredni, bezprawny zamach R. G. na swoje zdrowie uderzył go siekierą w głowę, czym spowodował u niego ranę tłuczoną głowy i wieloodłamowe złamanie kości sklepienia czaszki z wylewami krwawymi w lewym mięśniu skroniowym i w tkance podskórnej oraz płaskim krwiakiem podtwardówkowym i ogniskami stłuczenia mózgu, skutkujące zgonem R. G. , przy czym A. M. przekroczył granice obrony koniecznej stosując sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, tj. czynu z art. 148 § 1 kk w zw. z art. 25 § 2 kk i za to na mocy art. 148 § 1 kk w zw. z art. 25 § 2 kk w zw. z art. 60 § 1 i § 6 pkt 2 kk wymierza mu karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności. Na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 3 grudnia 2013 roku do dnia 26 stycznia 2015 roku. Zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości ustalając, że wchodzące w ich skład wydatki ponosi Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI