IV GC 990/25

sygn. akt IV GC 990/25 UZASADNIENIE co do całości wyroku z 5 lutego 2026 roku (ograniczone zgodnie z art. 505 8 § 4 k.p.c. ) 1. (...) S.A. pozwała (...) S.A. o zapłatę 1207,12 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 5.04.2023 r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu. Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i o zwrot kosztów procesu. Postępowanie toczyło się według przepisów o postępowaniu w sprawach gospodarczych i w sprawach uproszczonych. 2. 
        Powódka wywodziła swoje roszczenie z faktu, że pozwana jako ubezpieczyciel odpowiedzialności sprawcy szkody zobowiązała się do zapłacenia określonego umownie odszkodowania za szkody wyrządzone powódce, wobec której odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczony ( art. 805 § 1 k.c. i art. 822 § 1 k.c. ). Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela ( art. 822 § 4 k.c. ). W sprawie bezsporne było zajście zdarzenia ubezpieczeniowego 5.05.2023 r., za które odpowiedzialność ponosi ubezpieczony przez pozwaną B. T. , tj. odpowiedzialność pozwanej była bezsporna co do zasady oraz co do kwoty 3966,11 zł, która została wypłacona w toku postępowania likwidacyjnego. Podstawą faktyczną powództwa była sporna różnica w celowych i ekonomicznie uzasadnionych: (1) stawce za roboty inżynieryjne przyjętej przez powódkę (124,75 zł netto), a uznanej przez ubezpieczyciela (63,72 zł), co odpowiadało kwocie 1019,52 zł przy bezspornych 16 roboczogodzinach prac; (2) narzutach 230,64 zł, tj. łącznie 1207,12 zł. 3. 
        W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zarówno kosztorys powódki, jak i pozwanej są to wartości szacunkowe, kalkulacje. Przy czym bezsporne jest, że pozwany skorygował stawkę powódki do maksymalnej stawki według cennika J. , tj. według cen rynkowych. Wbrew narracji strony powodowej, przedstawione przez nie wyliczenia, nie są faktycznie poniesionymi kosztami (choć jakieś koszty zostały faktycznie poniesione), lecz wyliczeniami opartymi na wewnętrznych wytycznych powódki, a zatem samoistnie, bez wiadomości specjalnych, nie mogą stanowić podstawy ustalenia odszkodowania w wyższej kwocie. W istocie przedłożone przez powódkę dokumenty dowodzą jedynie, że w jej wewnętrznej strukturze organizacyjnej jedna komórka organizacyjna nakazała stosowanie takich stawek innym komórkom organizacyjnym. Przy takim rozkładzie twierdzeń, to na stronie powodowej jako wywodzącej skutki prawne z niezgodności kalkulacji spoczywa ciężar dowodu jak w art. 6 k.c. Z tych względów Sąd pominął dowód z opinii biegłego wnioskowany wyłącznie przez stronę pozwaną jako powołany na fakty udowodnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy ( art. 235 2 § 1 pkt 2 k.p.c. ) postanowieniem z 27.11.2025 r., przedstawiając zasadnicze powody rozstrzygnięcia i umożliwiając dalszą akcję procesową powódki w związku z niejasnym uprzednim sformułowaniem jej wniosku dowodowego z opinii biegłego jako „przychylenia się do wniosku pozwanej”. 4. 
        Powódka nie wniosła zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego, do której została zobowiązana, wskutek czego Sąd pominął wniosek dowodowy z opinii biegłego postanowieniem z 18.12.2025 r. ( art. 130 4 § 5 k.p.c. ). Strona powodowa w piśmie procesowym wskazała, że kwota zaliczki (2000 zł) jest zawyżona względem wartości przedmiotu sporu i wnosi o ponowne rozważenie wysokości zaliczki (!). Poglądu powódki nie można podzielić. Zaliczka nie ma być adekwatna do wartości przedmiotu sporu, lecz możliwie odpowiadać przewidywanym wydatkom. Wskazuje na to istota zaliczki, a także przepisy szczegółowe jak art. 130 4 § 1 i 3 k.p.c. , zgodnie z którymi zaliczka ma odpowiadać przewidywanym lub rzeczywistym wydatkom, a jeżeli te wydatki są większe od zaliczki, to należy wezwać o jej uzupełnienie. Zbyt wysoki koszt opinii biegłego względem wartości przedmiotu sporu jest przy tym samoistną podstawą do pominięcia dowodu z opinii biegłego, a nie do subsydiowania jej kosztów przez sąd ( art. 505 7 § 1 i 2 k.p.c. ). Przewodniczący ustalił wysokość zaliczki na 2000 zł, mając na uwadze dotychczasowe sprawy między tymi samymi podmiotami, oparte na tej samej podstawie prawnej i takiej samej podstawie faktycznej, gdzie wynagrodzenie biegłego przekraczało 1500 zł. Rzeczywista przyczyna braku uiszczenia zaliczki mogła tkwić w niekorzystnej treści opinii biegłego w tych sprawach, na co wskazywała pozwana, załączając do sprzeciwu uzasadnienie wyroku z innej sprawy przed tym sądem. Przewodniczący wyznaczył rozprawę w celu umożliwienia rozwinięcia stanowiska i wniesienia zarzutów na wydane postanowienia dowodowe, na którą nikt się nie stawił. 5. 
        Sąd podziela twierdzenia powódki, że szczególny i nagły charakter prac może uzasadniać wypłatę wyższego odszkodowania w ramach celowych i ekonomicznie uzasadnionych kosztów. Koszty te mają jednak swoje granice i powinny być mierzalne według obiektywnych kryteriów, gdyż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła ( art. 361 § 1 i 2 k.c. ). Jeżeli nawet powódka z własnej woli zapłaciła za usunięcie skutków zdarzenia wyższą kwotę, a w danych okolicznościach sprawy nie było to ekonomicznie uzasadnione, to różnica nie powinna obciążać ubezpieczyciela, który odniósł swoje kalkulacje do kryteriów rynkowych ( J. ). 6. 
        Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił powództwo, gdyż ubezpieczyciel wypłacił już należne odszkodowanie w pełnej wysokości. Koszty procesu 7. 
        Powództwo zostało oddalone w całości, w związku z czym pozwaną należało uznać za wygrywającą sprawę w całości i przyznać na jej rzecz zwrot wszystkich kosztów procesu ( art. 98 § 1 k.p.c. ). W sprawie nie ujawniły się okoliczności uzasadniające odstąpienie od ogólnej zasady ponoszenia kosztów procesu. Pozwana poniosła koszty procesu w wysokości 287 zł, na które złożyła się opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł i koszt zastępstwa procesowego pełnomocnika będącego radcą prawnym zgodnie z rozporządzeniem w sprawie opłat za czynności radców prawnych 270 zł. (...) Z. J. Zarządzenia: 1. 
        odnotować, w tym w kontrolce terminowego sporządzania uzasadnień orzeczeń; 2. 
        pełnomocnikom stron [2] (portal): doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem; 3. 
        wyrok wraz z uzasadnieniem opublikować na portalu orzeczeń zgodnie z załączoną kartą kwalifikacyjną; 4. 
        przedłożyć za miesiąc lub z pismem. 26.02.2026 r. ASR Z. J.