IV CZ 9/08

Sygn. akt IV CZ 9/08 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 4 marca 2008 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) 
SSN Marian Kocon 
SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) 
 
w sprawie z powództwa J. D. i M. D. 
przeciwko Gminie Miejskiej B. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2008 r., 
zażalenia powodów 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 5 października 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację 
powodów od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 10 maja 2007 r., stwierdzając, że 
powodowie pomimo wezwania nie uiścili opłaty podstawowej należnej od apelacji (art. 
14 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, 
Dz. U. Nr 167, poz. 1398 ze zm., w związku z art. 2 ustawy nowelizującej z dnia 14 
grudnia 2006 r. Dz. U. z 2007 r. Nr 21, poz. 123). Postanowienie to zostało doręczone 
powodom dnia 11 października 2007 r. 
W dniu 17 października 2007 r. powodowie złożyli wniosek o przywrócenie 
terminu do uiszczenia opłaty podstawowej od apelacji, do którego dołączyli apelację i 
należną opłatę podstawową w kwocie 30 zł. 

 
2 
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zarówno 
wniosek o przywrócenie terminu, jak i apelację, stwierdzając, że wniosek o przywrócenie 
terminu jest niedopuszczalny, gdyż „kasacja powodów została już prawomocnie 
odrzucona w związku z czym nie zachodzi potrzeba uiszczenia należnego od niej wpisu, 
a tym samym przywracania terminu do jego uiszczenia” (art. 168 § 2 k.p.c.). 
W zażaleniu na to postanowienie powodowie zarzucili naruszenie art. 65 k.c. w 
związku z art. 126 § 1 pkt 3 k.p.c. przez nieuwzględnienie celu, jaki zamierzali osiągnąć, 
kierując do Sądu pismo nazwane wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia 
opłaty podstawowej od apelacji. Podkreślili, że w piśmie tym wskazali przyczyny 
swojego zachowania i wyrazili wolę zmiany zaistniałej sytuacji, by ich apelacja została 
bez przeszkód rozpoznana. Sąd Apelacyjny natomiast treści odnośnego pisma nie 
rozważył. W konkluzji żalący wnosili o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Wnosząc apelację od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 10 maja 2007 r., a 
następnie pismo nazwane wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty 
podstawowej od apelacji powodowie występowali w sprawie bez profesjonalnego 
pełnomocnika procesowego. Równocześnie z wspomnianym pismem wnieśli apelację 
od wyroku z dnia 10 maja 2007 r., uiścili opłatę podstawową i wskazali przyczyny, dla 
których opłata ta nie została wcześniej uiszczona. Z treści pisma wynikało w sposób 
jednoznaczny, że powodowie dążą do poddania wyroku z dnia 10 maja 2007 r. kontroli 
instancyjnej Sądu Apelacyjnego i podejmują działania zmierzające do osiągnięcia tego 
celu. 
Artykuł 130 § 1 zdanie drugie k.p.c. stanowi, że mylne oznaczenie pisma 
procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania 
pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym. Z przepisu tego wynika dyrektywa 
rozpoznania pisma zgodnie z jego treścią, także wówczas gdy zostanie ono mylnie 
oznaczone lub dotknięte innymi oczywistymi niedokładnościami (zob. postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1997 r., III CKN 289/97, OSNC 1998, nr 5, poz. 90). 
Chodzi oczywiście o takie niedokładności, które nie wpływają na możliwość wywołania 
właściwych skutków pisma procesowego. Mogą one dotyczyć także treści pisma, gdy 
jest niewłaściwie zredagowana, ale w taki sposób, że choć nie odpowiada wymaganiom 
formalnym, pozwala na ustalenie treści tego pisma w drodze wykładni (zob. 
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 1069 r., I PZ 71/68, OSNCP 1969, 
nr 9, poz. 163 i z dnia 14 stycznia 2005 r., III CZ 116/04, niepubl.). 

 
3 
Sąd Apelacyjny powinien zatem ustalić treść pisma powodów z dnia 
17 października 2007 r. w drodze wykładni i rozpoznać je zgodnie z ustaloną w ten 
sposób treścią. Ponieważ apelacja powodów została postanowieniem z dnia 
5 października 2007 r. odrzucona, skutki jej wniesienia uległy zniweczeniu. W tej sytuacji 
wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia opłaty od apelacji był 
niedopuszczalny, apelacja bowiem w sensie procesowym już nie istniała. Możliwe było 
natomiast przywrócenie terminu do wniesienia apelacji i tak należało odczytać zawarty w 
piśmie powodów wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty podstawowej od 
apelacji, zwłaszcza że powodowie dołączyli do wspomnianego pisma apelację. 
Skoro Sąd Apelacyjny nie rozpoznał pisma żalących zgodnie z jego rzeczywistą 
treścią, zażalenie powodów trzeba uznać za uzasadnione. 
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie 
pierwsze w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.