IV CZ 88/07

Sygn. akt IV CZ 88/07 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 23 listopada 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Barbara Myszka 
SSN Zbigniew Strus 
 
 
 
w sprawie z wniosku A. O. 
przy uczestnictwie M. O., M.O., M. O. i E. O. 
o dział spadku, podział majątku dorobkowego i zniesienie współwłasności, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 23 listopada 2007 r., 
zażalenia uczestników postępowania M. O., M.O.                   i M. O.  
na postanowienie Sądu Okręgowego w B. 
z dnia 27 sierpnia 2007 r.,  
 
 
odrzuca zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 
 

 
2 
 
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2007 r. Sąd Okręgowy w B. sprawdził 
wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną i ustalił ją na kwotę 129 585, 50 
zł, oraz odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania […] od postanowienia 
Sądu Okręgowego w B. z dnia 1 czerwca 2007 r. 
Według oceny tego Sądu pełnomocnik skarżących zawyżył wartość 
przedmiotu zaskarżenia, oznaczając ją na kwotę 191 910 zł, czyli na wartość 
całego majątku działowego, a w skardze kasacyjnej sama zasada działu nie jest 
kwestionowana, gdyż de facto przedmiotem zaskarżenia są dwie kwestie; 
wysokość udziałów skarżących w dzielonym majątku oraz sposób podziału 
w  odniesieniu do trzech działek. Wskazał, że skoro skarżący podnieśli, że ich 
udziały łącznie w dzielonym majątku powinny wynosić 19/20, a E. O. 1/20 zamiast 
odpowiednio 5/6 i 1/6 jak przyjęły Sądy obu instancji, to wartość udziałów 
skarżących przy przyjęciu ich wersji wyniosłaby 182 314,50 zł (191 910 wartość 
dzielonego majątku x 19/20 udział skarżących) zaś według sądów obu instancji 
wynosi 159 925 zł (191 910 x 5/6). Wartość więc przedmiotu zaskarżenia w tym 
zakresie wynosi 22 389,50 zł. Jeżeli chodzi z kolei o sposób podziału wskazał, że 
skoro skarżący domagają się zmiany sposobu rozdysponowania trzema działkami: 
nr 146/2, 318/15 i 319, których łączna wartość wynosi 107 196 zł, to ta kwota 
stanowi w tym zakresie wartość przedmiotu zaskarżenia. W rezultacie ustalił 
wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 129 585,50 zł. 
Pełnomocnik uczestników małżonków M. i M. O. oraz M. O. w zażaleniu na 
postanowienie z dnia 27 sierpnia 2007 r. odrzucające skargę kasacyjną zarzucił 
bezpodstawne zaniżenie wartości „przedmiotu sporu”. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W sprawie o podział majątku dorobkowego skarga kasacyjna przysługuje 
gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi co najmniej 150 000 zł (art. 5191 § 2 
k.p.c.). Wartością przedmiotu zaskarżenia jest w tym wypadku w zasadzie wartość 
udziału należącego do zainteresowanego i tylko wyjątkowo gdy podważa on samą 
zasadę działu albo zaskarża rozstrzygnięcie dotyczące roszczeń uzupełniających 
wartość przedmiotu zaskarżenia może być wyższa niż wartość jego udziału (por. 
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 153/02, OSNC 

 
3 
2004, nr 4, poz. 60). Ponieważ zarzuty skargi kasacyjnej dotyczą braku podstaw do 
dokonania działu fizycznego trzeba uznać, że skarga podważa samą zasadę działu. 
Skoro 
jednak 
wartość 
przedmiotu 
zaskarżenia 
została 
ustalona 
postanowieniem, jego prawidłowość mogłaby zostać skontrolowana na podstawie 
art. 380 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. i art. 3941 § 3 k.p.c. Tymczasem w zażaleniu 
brak wyraźnego wniosku o taką uprzednią kontrolę, a stanowi on warunek 
konieczny do jej przeprowadzenia. 
Przede wszystkim jednak w zażaleniu nie został zawarty wniosek 
o  uchylenie bądź zmianę zaskarżonego postanowienia. Tymczasem zażalenie 
sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego 
niezawierające wskazania zaskarżonego postanowienia, wniosku o jego zmianę lub 
uchylenie albo uzasadnienia (art. 394 § 3 k.p.c.), podlega odrzuceniu bez wzywania 
do usunięcia tych braków (art. 3701 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.; por. uchwałę Sądu 
Najwyższego z dnia 22 lutego 2006 r., III CZP 6/06, OSNC 2007, nr 1, poz. 5). 
Z tych względów orzeczono jak w sentencji. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
kg