IV CZ 84/12

Sygn. akt IV CZ 84/12 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
Dnia 25 października 2012 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Grzegorz Misiurek 
SSA Władysław Pawlak 
 
w sprawie z powództwa H. – B. K. C. i M. K. Spółki Jawnej           
przeciwko M. G. – S. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 25 października 2012 r., 
zażalenia pozwanej  
na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim wyroku  
Sądu Okręgowego w L. 
z dnia 23 lutego 2012 r.,  
 
 
1) 
zmienia 
zaskarżone 
postanowienie 
w 
ten 
sposób, 
że zasądza od powódki na rzecz pozwanej M. G. – S. kwotę 
341 (trzysta czterdzieści jeden) zł tytułem zwrotu kosztów 
postępowania apelacyjnego; 
2) 
oddala zażalenie w pozostałej części; 
3) 
zasądza od powódki na rzecz pozwanej M. G. – S. kwotę 
150 
(sto 
pięćdziesiąt) 
zł 
tytułem 
zwrotu 
kosztów 
postępowania zażaleniowego. 
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
 
Wyrokiem z dnia 23 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w L. na skutek apelacji 
pozwanej M. G.-S. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 18 sierpnia 2011 r. 
w punkcie I w ten sposób, że zasądzoną kwotę 13.647 zł obniżył do kwoty 6.823,50 
zł i w pozostałym zakresie umorzył postępowanie (pkt I); oddalił apelację 
w pozostałym zakresie (pkt II) oraz zasądził od pozwanej na rzecz powódki H.-B. K. 
C. i M. K. spółki jawnej kwotę 1.200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania 
odwoławczego (pkt III). 
Według ustaleń Sądu Okręgowego, zaskarżonym w całości przez pozwaną 
M. G.-S. wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2011 r. Sąd Rejonowy zasądził solidarnie od 
pozwanych A. B. i M. G.-S. kwotę 13.647 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 26 
września 2009 r. do dnia zapłaty oraz rozstrzygnął o kosztach procesu. Pismem z 
dnia 8 września 2011 r. pełnomocnik powoda cofnął pozew w stosunku do 
pozwanej A.B. oraz zrzekł się wobec niej roszczenia. Postanowieniem z dnia 23 
listopada 2011 r., Sąd Rejonowy uchylił wyrok w stosunku do pozwanej A. B. i w 
tym zakresie umorzył postępowanie w sprawie. Na rozprawie apelacyjnej, w dniu 
23 lutego 2012 r., pełnomocnik powoda cofnął pozew w stosunku do skarżącej co 
do części należności głównej – kwoty 6.823,50 zł. Przyczyną tej czynności 
procesowej powódki było zawarcie ugody pozasądowej między stroną powodową a 
pozwaną A. B. oraz okoliczność, że pozwana ta zaspokoiła częściowo powódkę (w 
zakresie połowy należności głównej dochodzonej pozwem oraz należnych od tej 
kwoty odsetek ustawowych). Zapłata dokonana przez pozwaną A. B. na rzecz 
powódki części należności zwolniła w tym zakresie z zobowiązania także drugą 
pozwaną. Nie oznacza to jednak, że w sytuacji, gdy zaspokojenie to miało miejsce 
już po wydaniu zaskarżonego orzeczenia, a tym samym cofnięcie pozwu w 
stosunku 
do skarżącej 
miało 
miejsce 
również 
dopiero 
w 
postępowaniu 
odwoławczym, to powódkę można uznać za stronę przegrywającą sprawę. 
Przyczyną cofnięcia było bowiem uiszczenie części dochodzonej należności przez 
jedną z pozwanych, której odpowiedzialność względem strony powodowej opierała 
się na solidarności ze skarżącą. Z tych względów, Sąd drugiej instancji na 
podstawie art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji, 
obniżając zasądzoną w nim kwotę o połowę oraz na podstawie art. 385 k.p.c. 
oddalił apelację w pozostałym zakresie. O kosztach postępowania apelacyjnego 

 
3 
orzekł na podstawie art. 98, art. 99 w zw. z art. 108 k.p.c., bowiem skarżąca 
przegrała zasadnie w całości sprawę przed Sądem drugiej instancji. 
Od postanowienia dotyczącego kosztów postępowania, zawartego w punkcie 
III wyroku Sądu Okręgowego, zażalenie wniosła pozwana M. G.-S. Zarzucając 
naruszenie art. 100 w zw. z art. 203 § 2 i art. 103 k.p.c., wniosła o jego zmianę 
poprzez zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania 
odwoławczego w wysokości 342 zł. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że ugoda pozasądowa pomiędzy 
stroną powodową a drugą pozwaną A. B. została zawarta w dniu 8 września 2011 r. 
Wówczas też, po spełnieniu przez pozwaną połowy świadczenia dochodzonego 
pozwem, powódka cofnęła pozew i zrzekła się w stosunku do tej pozwanej 
roszczenia. Okoliczności te miały miejsce jeszcze przed doręczeniem pozwanej M. 
G.-S. odpisu wyroku Sądu Rejonowego wraz z jego uzasadnieniem, co nastąpiło w 
dniu 13 września 2011 r. (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru – k. 177), oraz 
przed jego zaskarżeniem, w dniu 26 września 2011 r. (dowód: koperta wraz z 
adnotacją Urzędu Pocztowego - k. 201). Z zestawienia powyższych dat wynika, że 
jeszcze w terminie otwartym do wniesienia apelacji przez pozwaną M. G.-S. 
roszczenie strony powodowej zostało w części zaspokojone, co powodowało 
umorzenie długu w tym zakresie dochodzonego pozwem w odniesieniu do obu 
pozwanych odpowiadających solidarnie wobec powódki. Mimo tego, strona 
powodowa cofnęła pozew jedynie w stosunku do jednej z pozwanych, narażając, 
bez uzasadnionej przyczyny, drugą z nich na konieczność wniesienia apelacji od 
całego wyroku uwzględniającego dochodzone roszczenie. Trafnie więc zarzucono 
w zażaleniu, że zwłoka w cofnięciu pozwu w stosunku do pozwanej M. G.-S. – co 
nastąpiło dopiero na drugiej rozprawie apelacyjnej - w części, w której roszczenie 
strony powodowej zostało zaspokojone już po wydaniu wyroku Sądu pierwszej 
instancji, spowodowała konieczność zaskarżenia przez pozwaną apelacją całego 
wyroku Sądu Rejonowego. Zatem, w tych okolicznościach, nie można przyjąć, aby 
mimo umorzenia postępowania w zakresie dochodzonego przez powódkę 
roszczenia ponad kwotę 6.823,50 zł na skutek jego zaspokojenia dopiero w trakcie 
postępowania sądowego, zachodziły okoliczności do uznania strony powodowej za 

 
4 
stronę wygrywającą sprawę w całości także w postępowaniu apelacyjnym. Apelacja 
zostałaby bowiem uwzględniona w połowie, gdyby nie zostało powództwo w tej 
części cofnięte. W tych okolicznościach zarzut naruszenia art. 100 oraz art. 103 § 1 
w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. był uzasadniony. Wynik postępowania apelacyjnego 
uzasadniał 
bowiem 
stosunkowe 
rozdzielenie 
poniesionych 
kosztów 
tego 
postępowania na podstawie art. 100 k.p.c., przy czym niezależnie od wyniku 
sprawy, strona powodowa powinna zwrócić pozwanej na podstawie art. 103 § 1 
k.p.c. koszty (w kwocie 341 zł) związane z opłaceniem apelacji w części dotyczącej 
roszczenia zaspokojonego już po wydaniu wyroku Sądu pierwszej instancji, a przed 
jego zaskarżeniem apelacją, z uwzględnieniem jednak opłaty, jaką musiałaby uiścić 
pozwana (w wysokości 342 zł), skarżąc wyrok w pozostałej części. Koszty te 
zostały bowiem poniesione przez pozwaną wyłącznie wskutek niesumiennego 
postępowania strony powodowej. 
Z tych względów na podstawie art. 386 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 3941 § 3 
k.p.c. zmieniono zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzono od strony 
powodowej na rzecz pozwanej M. G.-S. kwotę 341 zł tytułem zwrotu kosztów 
postępowania apelacyjnego, oddalając jako niezasadne, na podstawie art. 39814 w 
zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., zażalenie w pozostałej części (co  do kwoty 1 zł). O 
kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 100 zd. drugie 
w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. przy uwzględnieniu 
przepisów §12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 2 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców 
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej 
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 
1349 ze zm.). 
 
jw