IV CZ 80/10

Sygn. akt IV CZ 80/10 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 21 października 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Barbara Myszka (przewodniczący) 
SSN Wojciech Katner 
SSA Anna Kozłowska (sprawozdawca) 
 
w sprawie z powództwa H. B. 
przeciwko Z. L. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 października 2010 
r., 
zażalenia powódki 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę 
kasacyjną powódki od wyroku tego Sądu z dnia 28 października 2009 r. wskazując w 
uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia, że wniosek o sporządzenie i doręczenie 
uzasadnienia wyroku został złożony przez pełnomocnika, który nie wykazał swego 
umocowania do tej czynności, co skutkowało zwrotem tego wniosku. Warunkiem zaś 
dopuszczalności złożenia skargi kasacyjnej jest uprzednie skuteczne złożenie wniosku o 
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarga kasacyjna złożona bez 
zachowania tego trybu podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. 

 
2 
Zażalenie na to postanowienie złożyła powódka domagając się jego uchylenia. 
Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 3985 k.p.c. i powołała się na faktycznie dokonane do 
rąk jej pełnomocnika doręczenie uzasadnienia wyroku zaskarżonego skargą kasacyjną. 
Nadto wywiodła, że wniosek o uzasadnienie wyroku został złożony przez adwokata 
działającego z substytucji jej pełnomocnika, a tylko przez przeoczenie dokument 
obejmujący to umocowanie nie został dołączony do wniosku, Sąd zaś uchybił 
obowiązkowi wezwania do usunięcia tego braku formalnego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie jest nieuzasadnione. 
Z akt sprawy wynika, że powódka tak w postępowaniu przed Sądem I instancji jak 
i przed Sądem II instancji reprezentowana była przez adwokata M. L. Uprzednio 
reprezentująca powódkę adwokat M. L.-C. jeszcze w postępowaniu przed Sądem 
Okręgowym złożyła oświadczenie o wypowiedzeniu powódce pełnomocnictwa, wobec 
złożenia w sprawie zeznań w charakterze świadka. 
Wyrok Sądu Apelacyjnego wydany na skutek apelacji pozwanego był dla powódki 
niekorzystny. Wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia i doręczenie złożyła w imieniu 
powódki, jako jej pełnomocnik, adwokat M. L.-C. Wyrok z uzasadnieniem został 
doręczony przez Sąd na adres adwokata M. L. On też, z zachowaniem 
dwumiesięcznego terminu liczonego od doręczenia wyroku z uzasadnieniem, wywiódł 
od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną. 
Zważywszy, że składając wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia 
wyroku Sądu Apelacyjnego adwokat M. L.-C. nie legitymowała się pełnomocnictwem 
powódki, zarządzeniem z dnia 20 maja 2010 r. wezwano ją do usunięcia braku 
formalnego tego wniosku, przez złożenie umocowania do dokonania tej czynności, w 
terminie tygodniowym, pod rygorem zwrotu wniosku. Wezwanie zostało doręczone w 
dniu 28 maja 2010 r., zaś pełnomocnictwo pochodzące od powódki do dokonania tej 
czynność, adwokat M. L.-C. złożyła z w dniu 7 czerwca 2010 r., zatem z uchybieniem 
zakreślonego 
terminu. 
Uchybienie 
terminowi 
spowodowało 
zwrot 
wniosku 
o 
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego i w konsekwencji – 
wydanie zaskarżonego postanowienia. 
Przedstawiona sekwencja zdarzeń nie pozwala przyjąć, że Sąd zaniechał 
wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o sporządzenie i doręczenie 
uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego. Pełnomocnik przy pierwszej czynności 
procesowej ma obowiązek udokumentować swoje umocowanie (art. 89 §1 k.p.c.). 

 
3 
Składająca wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu 
Apelacyjnego adwokat M. L.-C. obowiązkowi temu uchybiła, uchybiła również 
zakreślonemu jej przez Sąd terminowi do usunięcia wskazanego braku wniosku. 
Podkreślić nadto należy, że Sąd w wezwaniu do wykazania umocowania nie określił 
oczekiwanej przez siebie podstawy tego umocowania. Jeżeli więc skarżąca twierdzi, że 
adwokat M. L.-C. legitymowała się pełnomocnictwem substytucyjnym pochodzącym od 
adwokata M. L., winna była takiej treści dokument złożyć. 
Zwrot wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku podlegającego zaskarżeniu 
skargą kasacyjną powoduje, że skarga została wniesiona bez takiego wniosku. 
Zaskarżenie 
skargą 
kasacyjną 
wyroku 
wymaga 
wyczerpania 
przez 
stronę 
przewidzianego 
w 
kodeksie 
postępowania 
cywilnego 
dwuetapowego 
trybu. 
Obligatoryjnym elementem tego trybu jest etap pierwszy wyczerpujący się skutecznym 
złożeniem przez stronę wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z 
uzasadnieniem (art. 3985 § 1 k.p.c., art. 387 § 3 k.p.c.). Pomyłkowe, bo bez inicjatywy 
uprawnionej strony, doręczenie przez Sąd stronie uzasadnienia wyroku nie otwiera 
etapu drugiego tego postępowania, to jest nie uprawnia do wniesienia w przewidzianym 
w k.p.c. terminie, liczonym od tak dokonanego doręczenia, skargi kasacyjnej. W takiej 
sytuacji należy bowiem przyjąć, że termin do wniesienia skargi w ogóle nie rozpoczął 
biegu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 1998 r. IIICKU 106/97, 
z dnia 29 września 2006 r. I CSK 304/06, z dnia 19 maja 2010 r. I CZ 24/10 nie publ.). 
Biorąc pod uwagę, że taka sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej, postanowienie o 
odrzuceniu skargi kasacyjnej powódki nie mogło być uznane za nieprawidłowe. 
Z tych też przyczyn na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c. 
orzeczono jak w sentencji.