IV Cz 750/13

Sygn. akt IV Cz 750/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Mariola Watemborska Sędziowie SO: Jolanta Deniziuk, Andrzej Jastrzębski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 roku w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku wierzyciela (...) spółki z o.o. w Ż. z udziałem dłużnika A. S. oraz J. S. i H. S. o egzekucję z nieruchomości na skutek zażalenia dłużnika A. S. na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 21 marca 2013 r., sygn. I Co 348/12 postanawia: 1. oddalić zażalenie, 2. zasądzić od dłużnika A. S. na rzecz wierzyciela (...) spółki z o.o. w Ż. kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Sygn. akt IV Cz 750/13 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 21 marca 2013 roku Sąd Rejonowy w Lęborku dokonał przybicia należącej do dłużnika A. S. zabudowanej nieruchomości rolnej, tj. działki nr (...) położonej w Ł. , na rzecz przejmującego wierzyciela (...) Sp. z o.o. z siedzibą w Ż. . Jednocześnie zaliczył wierzycielowi na poczet całości ceny nabycia część wierzytelności przysługującej wierzycielowi wobec dłużnika A. S. . Wniosek ten został złożony w terminie określonym w art.984 § 2 kpc . Jak wynika z akt. Km 273/12 zarówno I licytacja nieruchomości jaka miała miejsce w dniu 9.11.2012r., jak i II licytacja , która odbyła się w dniu 8 stycznia 2013r. okazały się bezskuteczne. Tym samym wierzycielowi przysługiwało prawo do zgłoszenia wniosku o przejęcie przedmiotowej nieruchomości w trybie art. 984 kpc . Sąd wskazał, ze kwestia nabycia przedmiotowej nieruchomości przez cudzoziemca (zgodnie z przepisami ustawy z dnia 24 maja 1920r . o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U 2004r. nr 167 poz.1758 ze zm.) będą przedmiotem badania Sądu w toku dalszego postępowania. Dopiero bowiem po uprawomocnieniu się postanowienia o przybiciu i zapłacie ceny, sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności i z datą jego prawomocności przejęta nieruchomość przechodzi na własność nabywcy, zaś razie niewywiązania się przez nabywcę z zapłaty ceny, zastosowanie ma art. 969 kpc . Dopiero bowiem prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów. Z rozstrzygnięciem tym nie zgodził się dłużnik A. S. . W złożonym zażaleniu domagał się zmiany zaskarżonego orzeczenia przywołując w treści zażalenia naruszenie art. 991 kpc , art. 976 § 1 kpc w związku z art. 1 ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców przez ich niezastosowanie i bezzasadne przyjęcie, że warunki licytacji zostały wykonane podczas gdy już na etapie licytowania nieruchomości wierzyciel nie wykazał się zgodą na nabycie nieruchomości. W odpowiedzi na zażalenie wierzyciel domagał się oddalenia zażalenia i zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego podnosząc, że przywołane w zażaleniu przepisy nie odnoszą się do sytuacji w rozpoznawanej sprawie, bowiem wierzyciel nie był uczestnikiem postępowania licytacyjnego, zaś skorzystał z uprawnienia o którym mowa w art. 984 kpc . Rozpoznając złożone zażalenie Sad Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z przywołanym art. 991 § 1 kpc , która jak się zdaje wskazuje dłużnik Sąd odmówi przybicia z powodu naruszenia przepisów postępowania w toku licytacji, jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik przetargu, zaś uchybień żalący dopatruje się w okoliczności, że wierzyciel jest cudzoziemcem w rozumieniu ustawy o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców , co w konsekwencji winno obligować sąd na etapie licytacji do badania możliwości nabycia przez wierzyciela nieruchomości, bez stosownego zezwolenia. Pogląd ten jest błędny. Wprawdzie przepis art. 976 § 1 kpc wskazuje, że w przetargu nie mogą uczestniczyć osoby, które mogą nabyć nieruchomość tylko za zezwoleniem organu państwowego, a zezwolenia tego nie przedstawiły, to jednak z pola widzenia dłużnika zdaje się uchodzić okoliczność że wierzyciel nie był uczestnikiem przetargu, co w sposób oczywisty obrazują dokumenty znajdujące się w aktach sprawy (k-58) i dopiero wobec bezskuteczności drugiej licytacji wierzyciel wniósł o przejęcie nieruchomości w trybie art. 984 § 1 kpc (k-60) Już zatem ta okoliczność zażalenie dłużnika czyni bezzasadnym. Chybionym pozostaje również zarzut, że na etapie postępowania o przybiciu wierzyciel winien legitymować się zezwoleniem na nabycie nieruchomości przez Ministra Spraw Wewnętrznych. Zgodzić się należy z sądem I instancji, że to na etapie przysądzenia własności nieruchomości wierzyciel przejmujący nieruchomość w trybie art. 984 kpc winien legitymować się stosownym zezwoleniem, o złożenie którego zresztą sąd I instancji wezwał wierzyciela, a który takie zezwolenie wydane przez Ministra Spraw Wewnętrznych w dniu24.10.2013 r. złożył do akt sprawy. W konsekwencji zażalenia jako bezzasadne na mocy art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc sąd oddalił, orzekając w pkt 1 postanowienia. O kosztach postepowania zażaleniowego orzeczono na mocy art. 98 kpc w związku z § 12 pkt 2 ust 1 w związku z § 10 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych …, w pkt 2 postanowienia.