V CZ 82/12

Sygn. akt V CZ 82/12 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 30 stycznia 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Marian Kocon (przewodniczący) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Maria Szulc (sprawozdawca) 
 
w sprawie z powództwa P. I. S.A. w T. przeciwko L. R. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 30 stycznia 2013 r., 
zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach procesu zawarte 
w  punkcie 2 wyroku Sądu Okręgowego  
z dnia 23 marca 2012 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 
 

 
2 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy zasądził od powódki na rzecz 
pozwanej kwotę 2436,50 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego na 
podstawie art. 98 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 i § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra 
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w  sprawie opłat za czynności radców 
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej 
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 
1349 ze zm.).  
W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 98 § 1 
i  § 3 k.p.c. oraz art. 99 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 6 i § 1 2 ust. 1 pkt 1 przywołanego 
wyżej rozporządzenia przez ich błędne zastosowanie oraz art. 328 § 2 k.p.c. przez 
niewskazanie 
okoliczności, 
które 
miały 
wpływ 
na 
zasądzenie 
kosztów 
postępowania apelacyjnego na rzecz pozwanej. Wniosła o zmianę zaskarżonego 
postanowienia i  zasądzenie na rzecz pozwanej z tego tytułu kwoty 1.800 zł oraz 
zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest 
zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia 
praw i celowej obrony (koszty procesu). Paragrafy drugi i trzeci tego przepisu 
precyzują pojęcie niezbędnych kosztów procesu uzależniając ich zakres od tego, 
czy strona występuje w procesie osobiście, czy jest reprezentowana przez 
adwokata. W tym drugim wypadku koszty niezbędne (i celowe) stanowi 
wynagrodzenie, ograniczone do stawek określonych w odrębnych przepisach, 
wydatki jednego adwokata, koszty sądowe i koszty nakazanego przez sąd 
osobistego stawiennictwa strony. Wobec treści § 2 przyznającego wprost stronie 
występującej osobiście prawo zaliczenia kosztów przejazdu do sądu do 
niezbędnych kosztów procesu, istniały rozbieżności w orzecznictwie odnośnie do 
zagadnienia, czy koszty przejazdu adwokata mieszczą się w pojęciu „wydatki” 
zawartym w § 3 omawianego przepisu. W aktualnym orzecznictwie Sądu 
Najwyższego przeważa stanowisko, które podziela Sąd Najwyższy w niniejszym 
składzie, że strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi 
zastępowanemu przez pełnomocnika będącego adwokatem koszty jego przejazdu 
do sądu, jeżeli w okolicznościach sprawy były one niezbędne do celowego 

 
3 
dochodzenia praw i celowej obrony (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 
2012, III CZP 33/12, Biul. SN 2012/7/8, G.Prawna 2012/143/7). Skarżący 
kwestionuje postanowienie Sądu w części dotyczącej zasądzonych kosztów 
przejazdu i aczkolwiek ma rację, że Sąd Okręgowy nie odniósł się w uzasadnieniu 
postanowienia do tej części rozstrzygnięcia, to uchybienie to nie ma wpływu na 
ocenę zasadności zażalenia. Na rozprawie przed Sądem Okręgowym była 
rozpoznawana apelacja powódki i stawiennictwo przed tym Sądem pełnomocnika 
pozwanej było uzasadnione z punktu widzenia obrony jej praw. Skoro zaś przed 
Sądem odwoławczym i w zażaleniu nie została zakwestionowana wysokość 
kosztów dojazdu pełnomocnika z B. do G., prawidłowość rozstrzygnięcia w tym 
zakresie nie budzi wątpliwości. 
Wobec bezzasadności zarzutów podniesionych w zażaleniu orzeczono jak 
w  sentencji na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 
39814 k.p.c.