IV CZ 66/19

Sąd Najwyższy2019-10-17
SNnieruchomościprawo rzeczoweWysokanajwyższy
zasiedzenienieruchomościskarga kasacyjnawartość przedmiotu zaskarżeniapostępowanie cywilneSąd Najwyższyprawo rzeczowe

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie sądu okręgowego o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie o zasiedzenie, uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest obligatoryjna w tego typu sprawach.

Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, powołując się na brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia. Uczestnicy w zażaleniu zarzucili naruszenie przepisów k.p.c., twierdząc, że podanie wartości przedmiotu zaskarżenia nie jest obligatoryjne w sprawach o zasiedzenie. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne, uchylając postanowienie sądu okręgowego.

Sąd Okręgowy w Z. postanowieniem z dnia 11 maja 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania F. K. i D. K. od postanowienia z dnia 25 października 2017 r. w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Powodem odrzucenia było nieusunięcie w wyznaczonym terminie braku skargi kasacyjnej, jakim było niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z art. 398^6 § 2 k.p.c. Uczestnicy postępowania wnieśli zażalenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 398^4 § 2 i 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. przez błędne zastosowanie i uznanie, że podanie wartości przedmiotu zaskarżenia jest obligatoryjne w każdej sprawie, także w sprawie o zasiedzenie. Podnosili również naruszenie art. 126^1 w związku z art. 516 i art. 361 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uznał je za zasadne. Wskazał, że zgodnie z art. 519^1 § 1 k.p.c. w sprawach z zakresu prawa rzeczowego dopuszczalność skargi kasacyjnej nie jest uzależniona od kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia. Sprawa o stwierdzenie zasiedzenia należy do prawa rzeczowego, a zatem wartość przedmiotu zaskarżenia nie ma wpływu na dopuszczalność skargi kasacyjnej i jest podawana jedynie orientacyjnie. Sąd Najwyższy powołał się na wcześniejsze orzecznictwo w tym zakresie i na tej podstawie uchylił zaskarżone postanowienie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, w sprawach z zakresu prawa rzeczowego, w tym w sprawach o stwierdzenie zasiedzenia, dopuszczalność skargi kasacyjnej nie jest uzależniona od kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na art. 519^1 § 1 k.p.c., który stanowi, że w sprawach z zakresu prawa rzeczowego dopuszczalność skargi kasacyjnej nie jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia. Sprawa o zasiedzenie należy do prawa rzeczowego, a zatem wartość przedmiotu zaskarżenia jest podawana jedynie orientacyjnie.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

uczestnicy postępowania (F. K. i D. K.)

Strony

NazwaTypRola
E. K.osoba_fizycznawnioskodawca
F. K.osoba_fizycznauczestnik postępowania
D. K.osoba_fizycznauczestnik postępowania

Przepisy (9)

Główne

k.p.c. art. 519^1 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu prawa rzeczowego nie jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia.

k.p.c. art. 394^1 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Rozpoznanie zażalenia przez Sąd Najwyższy.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398^6 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia jako brak skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 398^4 § § 2 i 3

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia.

k.p.c. art. 13 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stosowanie przepisów o procesie do innych postępowań.

k.p.c. art. 126^1

Kodeks postępowania cywilnego

Elementy pisma procesowego.

k.p.c. art. 516

Kodeks postępowania cywilnego

Przepisy o postępowaniu nieprocesowym.

k.p.c. art. 361

Kodeks postępowania cywilnego

Skarga kasacyjna.

k.p.c. art. 519^1 § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Wyjątki od zasady dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

W sprawach o zasiedzenie wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest obligatoryjna dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

ratio valoris wartość przedmiotu zaskarżenia nie ma wpływu na dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej

Skład orzekający

Wojciech Katner

przewodniczący-sprawozdawca

Marian Kocon

członek

Anna Owczarek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach o zasiedzenie bez konieczności podawania wartości przedmiotu zaskarżenia."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie spraw o zasiedzenie i innych spraw z zakresu prawa rzeczowego, gdzie dopuszczalność skargi kasacyjnej nie zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu postępowania cywilnego, jakim jest dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawach o zasiedzenie, co jest istotne dla praktyków prawa nieruchomości i procesowego.

Czy wiesz, że w sprawach o zasiedzenie nie musisz podawać wartości przedmiotu zaskarżenia, by wnieść skargę kasacyjną?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IV CZ 66/19
POSTANOWIENIE
Dnia 17 października 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Wojciech Katner (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Marian Kocon
‎
SSN Anna Owczarek
w sprawie z wniosku E. K.
‎
przy uczestnictwie F. K. i D. K.
‎
o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 października 2019 r.,
‎
zażalenia uczestników postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.
‎
z dnia 11 maja 2018 r., sygn. akt I Ca (…) (I WSC (…)),
uchyla zaskarżone postanowienie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 maja 2018 r. Sąd Okręgowy w Z. odrzucił skargę kasacyjną uczestników postępowania F. K. i D. K. od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 25 października 2017 r. Przyczyną odrzucenia skargi było - z powołaniem się na art. 398
6
§ 2 k.p.c. - nie usunięcie w wyznaczonym terminie braku skargi kasacyjnej przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
W zażaleniu uczestnicy postępowania zarzucili Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 398
4
§ 2 i 3 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. przez ich błędne zastosowanie i uznanie, że podanie wartości przedmiotu zaskarżenia jest w każdym wypadku obligatoryjnym obowiązkiem składającego skargę kasacyjną, także w sprawie o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie; art. 126
1
w związku z art. 516 i art. 361 k.p.c. przez ich błędne zastosowanie oraz wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne. Skarżący nie powołują wprawdzie wprost art. 519
1
§ 1 k.p.c., ale odwołują się do treści tego przepisu, z którego wynika, że w sprawach z zakresu prawa rzeczowego dopuszczalność skargi kasacyjnej nie została, co do zasady uzależniona od kryterium wartości przedmiotu zaskarżenia (
ratio valoris
). Sprawa o stwierdzenie zasiedzenia znajduje się w zakresie prawa rzeczowego, a więc wartość przedmiotu zaskarżenia nie ma wpływu na dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej i jest podawana jedynie orientacyjnie; sprawa ta nie znajduje się w gronie wyjątków, o jakich mowa w art. 519
1
§ 4 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 27 lipca 2006 r. III CNP 32/06, z dnia 19 sierpnia 2010 r. I CSK 138/10, z dnia 17 lipca 2013 r. V CNP 74/12 oraz z dnia 7 marca 2019 r. IV CZ 109/18, nie publ.).
Z tych względów należało na podstawie art. 394
1
§ 3 k.p.c. orzec jak w postanowieniu.
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI