IV CZ 569/13

Sąd Okręgowy w Słupsku rozpoznał sprawę z nadzoru nad egzekucją z nieruchomości dłużnika M. D., prowadzoną przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Lęborku Michała Mertsch z wniosku wierzyciela J. K. Przedmiotem postępowania było zażalenie wierzyciela na postanowienie Sądu Rejonowego w Lęborku z dnia 7 sierpnia 2013r., które zatwierdziło sprawozdanie z zarządu nieruchomością złożone przez dłużniczkę. Sąd Rejonowy uznał, że nieruchomość nie przynosi pożytków, a zarzuty wierzyciela dotyczyły jedynie wydatków na podatek od nieruchomości w latach 2006-2008. Wierzyciel w zażaleniu wyraził ogólne niezadowolenie, twierdząc, że nie zlecał dłużniczce zarządu, że jej twierdzenia nie są prawdziwe, a ze względu na agresywną postawę dłużniczki nie może korzystać z nieruchomości ani ponosić opłat. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie, stwierdzając, że wynika ono z niezrozumienia instytucji zarządu zajętą nieruchomością. Sąd wyjaśnił, że zarząd nieruchomością w toku egzekucji ipso iure powierzany jest dłużnikowi, który powinien go sprawować zgodnie z przepisami. Podkreślono, że zarządca jest zobowiązany do składania sprawozdań, a sąd sprawuje nadzór. W przypadku nierzetelności zarządu sąd może stosować sankcje, jednak odpowiedzialność odszkodowawcza wymaga odrębnego procesu. Sąd Okręgowy uznał, że argumenty wierzycielki nie stanowiły merytorycznie uzasadnionych zastrzeżeń proceduralnych, a sama wierzycielka nie wykazała nierzetelności ani wadliwości zarządu sprawowanego przez dłużniczkę. Podnoszone przez nią okoliczności dotyczące braku dostępu i osobiste żale pozostają poza sferą oceny prawnej w postępowaniu zażaleniowym. W związku z tym zażalenie zostało oddalone na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający