IV Cz 492/13

Sygn. akt IV Cz 492/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku, Wydział IV Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Deniziuk Sędziowie: SO Wanda Dumanowska ( spr. ) SO Mariusz Struski po rozpoznaniu w dniu 12 września 2013r., w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu o pozbawienie władzy rodzicielskiej D. P. i S. P. nad małoletnimi dziećmi N. P. i N. P. oraz o pozbawienie władzy rodzicielskiej D. P. nad małoletnim H. O. na skutek zażalenia uczestnika postępowania S. P. od postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 27 maja 2013r., w sprawie III Nsm 432/13 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku umieścił na czas trwania postępowania małoletnich H. O. , N. P. i N. P. w rodzinnym domu dziecka A. i A. L. . Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, iż podstawą jego wydania był art. 732 i 755 § 1 kpc w zw. z art. 109 § 1 i 2 pkt 5 kro , bowiem dobro małoletnich było zagrożone. Sąd wskazał, iż od 14 listopada 2012r. władza rodzicielska uczestników została ograniczona poprzez nadzór kuratora sądowego. W toku nadzoru zgłoszone zostało podejrzenie znęcania się przez S. P. nad małoletnim H. O. poprzez bicie pasem, wyzywanie, przypalanie papierosami, zastraszanie. Prokuratora Rejonowa w Słupsku wszczęła postępowanie. Zatrzymany w dniu 23 maja 2013r. S. P. , dzień później został zwolniony i pozostaje pod dozorem policji. Sprawa jest zawiła i dotyczy także możliwości dokonywania przemocy przez D. P. oraz manipulowania małoletnim H. . Na ciele H. zauważono siniaki, otarcia, oraz rany wskazujące na przypalanie. Uczestnik postępowania zaprzeczył informacjom jakoby miał być sprawcą przemocy wobec małoletniego. Zachowanie H. podczas dotychczasowych rozmów z kuratorem i funkcjonariuszami policji nie wskazuje na konfabulacje. Dalej Sąd Rejonowy wskazał, iż zebrane przez kuratora informacje wskazują na bardzo nieprawidłowe relacje miedzy małoletnim a swoim ojczymem. W bezpośrednich relacjach z nim, uczestnik postępowania koncentruje się na ścisłym egzekwowaniu od małoletniego wymagań, kosztem budowania bliskich i nie zagrażających dla chłopca relacji. H. nie uwzględnia ojczyma w strukturze rodziny. Ujawnia lęk w związku z impulsywnością ojczyma. Małoletni w obawie przez ojczymem wybiórczo mu się podporządkowuje, celowo wraca do domu późniejszym autobusem. Okoliczności impulsywności, przejawów agresji uczestnika postępowania wobec H. były podnoszone już w czasie trwania poprzedniej sprawy w przedmiocie władzy rodzicielskiej. Oboje uczestnicy postępowania są w stanie konfliktu. Uczestnik postępowania w rozmowie z kuratorem wskazał, że nie wyklucza, że H. mogła pobić jego matka i później nastawiła syna przeciwko uczestnikowi. W dotychczasowym nadzorze z kolei D. O. za każdym razem wypowiadała się w samych superlatywach o mężu. Z tych względów, zdaniem Sądu Rejonowego, uczestnicy postępowania nie zabezpieczają w chwili obecnej potrzeb emocjonalnych małoletnich a dalsze pozostawanie małoletnich w środowisku rodzinnym może doprowadzić do zaburzeń ich prawidłowego rozwoju. Powyższe postanowienie zaskarżyli oboje uczestnicy postępowania, jednak zażalenie uczestniczki postępowania D. O. zostało odrzucone postanowieniem wydanym przez Sąd Rejonowy w dniu 13 sierpnia 2013r. Uczestnik postepowania S. w złożonym zażaleniu zarzucił, że Sąd błędnie ustalił stan faktyczny w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, poprzez przyjęcie, iż konieczne jest niezwłoczne odizolowanie trójki małoletnich dzieci od uczestników postępowania, umieszczając je tymczasowo w rodzinnym domu dziecka, że uczestnicy postępowania nie zabezpieczają w chwili obecnej potrzeb emocjonalnych małoletnich dzieci a ich dobro wymaga zapewnienia im niezwłocznie pieczy zastępczej oraz, że na ciele H. O. znajdują się rany po przypalaniach papierosami. Złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu z wydruku sms pochodzących od małoletniego H. O. , przesłanych na nr uczestnika postępowania już po umieszczeniu dzieci w rodzinnym domu dziecka oraz o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazany przez Sąd Rejonowy, jako podstawa wydania zaskarżonego postanowienia, przepis art. 755 kpc , stosuje się do roszczeń, które nie mają charakteru roszczeń pieniężnych. Tego rodzaju sprawami są także wszystkie sprawy opiekuńcze i opiekuńczo-wychowawcze. Do zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych w pełnym zakresie mają zastosowanie ogólne przepisy o postępowaniu zabezpieczającym. Sposób zabezpieczenia określa sąd na wniosek uprawnionego a w sprawach, w których postępowanie może być wszczęte z urzędu, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie, również w tym zakresie sąd podejmuje stosowne decyzje z urzędu. Zważyć jednak należy, iż również w takim wypadku sąd winien zastosować taki sposób, który zapewnia w danej sytuacji osiągnięcie celu postępowania zabezpieczającego. Mimo, że z art. 755 § 1 kpc wynika, że sąd może zastosować każdy sposób zabezpieczenia, który uzna za najodpowiedniejszy, nie wyłączając sposobów zabezpieczenia przewidzianych w przepisach o zabezpieczeniu roszczeń pieniężnych, pozostawienie sądowi swobody wyboru sposobu zabezpieczenia nie oznacza dowolności w tym zakresie. Ponadto, poza wypadkami przewidzianymi w art. 753 1 kpc , sposób zabezpieczenia nie może prowadzić do zaspokojenia uprawnionego. Podniesione w zażaleniu argumenty nie mogą, zdaniem Sądu Okręgowego, być podstawą jego uwzględnienia, bowiem nie podważają z żaden sposób dokonanych przez Sąd ustaleń. Postanowienie o zabezpieczeniu nie dotyczy meritum sprawy, a jedynie sytuacji tymczasowej, związanej z zapewnieniem opieki nad małoletnimi na czas trwania postępowania, którego celem jest ustalenie w pierwszej kolejności czy istnieją podstawy do pozbawienia uczestników postępowania władzy rodzicielskiej, która została im ograniczona postanowieniem wydanym przez Sąd Rejonowy w Słupsku w dniu 14 listopada 2012r., w sprawie III Nsm 562/11. Na tym etapie postępowania wskazać jedynie należy, iż Sąd Rejonowy miał podstawy do wszczęcia w niniejszej sprawie z urzędu postępowania. Zasadność tej decyzji potwierdza notatka sporządzona przez kuratora zawodowego w dniu 27 maja 2013r., w której opisane zostały jego ustalenia poczynione w związku z informacja uzyskana od pedagoga szkolnego, do którego zgłosił się małoletni H. O. , wskazujący na fakt pobicia go przez uczestnika i przypalania papierosami. Z notatki tej wynika również, iż na ciele małoletniego stwierdzono siniaki i rany, które mogły być skutkiem przypalania papierosem. Powyższy stan wskazuje, iż zasadnym było podjęcie przez Sąd Rejonowy decyzji o zabezpieczeniu roszczenia, poprzez umieszczenie małoletnich w rodzinnym domu dziecka i to z uwagi właśnie na zagrożenie szeroko pojętego dobra. Wskazać dodatkowo jedynie należy, iż postępowanie zabezpieczające nie rozstrzyga definitywnie sporu i nie ma wpływu na ostateczną decyzję Sądu, która zostanie podjęta dopiero po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, które będzie miało na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego. W tym postępowaniu rozpatrzone będą również racje skarżącego, podniesione w uzasadnieniu zażalenia. Wobec powyższego, na mocy art. 385 w zw. z art. 397 § 2 kpc , należało orzec jak w sentencji.