IV CZ 47/07

Sygn. akt IV CZ 47/07 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 26 września 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
          (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Irena Gromska-Szuster 
SSN Mirosława Wysocka 
 
 
w sprawie z powództwa H. O. 
przeciwko Uniwersytetowi […] 
o zapłatę 
oraz z powództwa wzajemnego Uniwersytetu […] 
przeciwko H. O. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 26 września 2007 r., 
zażalenia powódki (pozwanej wzajemnej) 
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 7 marca 2007 r.,  
 
 
odrzuca zażalenie i zasądza od powódki (pozwanej wzajemnej) 
na rzecz pozwanego (powoda wzajemnego) kwotę 120 (sto 
dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania 
zażaleniowego. 
 
Uzasadnienie 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 marca 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił 
wniosek powódki H. O. o nadanie klauzuli wykonalności wyrokowi Sądu 
Okręgowego w B. z dnia 14 lipca 2004 r. oraz wyrokowi Sądu Apelacyjnego w […] z 

 
2 
dnia 9 marca 2006 r. W  uzasadnieniu podał, że powódka otrzymała już tytuł 
wykonawczy, w postaci odpisu prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. 
zaopatrzonego 
w klauzulę 
wykonalności 
na 
mocy 
postanowienia 
Sądu 
Apelacyjnego z dnia 14 czerwca 2005 r., zaś uchylenie przez ten Sąd 
postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności nastąpiło już po wygaśnięciu 
wykonalności tytułu wykonawczego na skutek wyegzekwowania przez powódkę 
objętego nim świadczenia, w związku z czym uchylenie przedmiotowego 
postanowienia nie miało już wpływu na wykonalność orzeczenia. W ocenie Sądu 
Apelacyjnego, pełnomocnik powódki nie wyjaśnił dostatecznie przyczyn ponownego 
złożenia wniosku o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu. 
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powódki zarzucił mu 
naruszenie przepisów postępowania, a to art. 777 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 363 § 1 
k.p.c., wskazując, że oba wyroki, jako prawomocne, mają walor tytułów 
egzekucyjnych z mocy ustawy. Na tej podstawie strona powodowa żąda uchylenia 
zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania 
Sądowi Apelacyjnemu oraz przyznania skarżącej kosztów postępowania, w tym 
kosztów zastępstwa adwokackiego. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W sprawie zachodzi potrzeba rozstrzygnięcia kwestii, czy wniesienie 
zażalenia na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o wydanie 
tytułu wykonawczego jest w ogóle dopuszczalne. Należy bowiem zauważyć, że 
zgodnie z art. 3941 k.p.c., oprócz wskazanych w § 1 tego przepisu zażaleń na 
postanowienie sądu drugiej instancji odrzucających skargę kasacyjną oraz skargę 
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zażalenie do 
Sądu Najwyższego przysługuje jedynie na postanowienie Sądu drugiej instancji 
kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem jedynie postanowień wyjątkowo 
zaskarżalnych skargą kasacyjną w myśl art. 3981 k.p.c., a także postanowień 
wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej 
instancji. 
Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał pogląd, że do kategorii postanowień 
kończących postępowanie należy zaliczyć jedynie te postanowienia, których 
uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty 

 
3 
przez sąd danej instancji. Przy ocenie, czy dane postanowienie kończy 
postępowanie w rozumieniu art. 3941 § 2 k.p.c., chodzi zatem o ustalenie, czy jest 
to „ostatnie orzeczenie sądu drugiej instancji kończące sprawę jako całość”. 
Przeciwieństwem postanowień kończących postępowanie w sprawie są natomiast 
postanowienia kończące w postępowaniu jedynie zagadnienia incydentalne, 
uboczne (tak m.in. w uzasadnieniu uchwał SN: z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 
44/98, OSNC 1999 nr 5, poz. 87, a także z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, 
niepubl. oraz w postanowieniu SN z dnia 11 sierpnia 1999 r., I CKN 367/99, OSNC 
2000 nr 3, poz. 48). 
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy godzi się zauważyć, że 
postępowanie 
w 
przedmiocie 
nadania 
tytułowi 
egzekucyjnemu 
klauzuli 
wykonalności 
jest 
szczególnym 
postępowaniem, 
toczącym 
się 
już 
po 
prawomocnym rozpoznaniu sprawy. Nie ma ono na celu rozstrzygnięcia o istocie 
sprawy, lecz jedynie wdrożenie prawomocnego orzeczenia bądź innego tytułu 
egzekucyjnego do jego przymusowego wykonania; innymi słowy, stanowi ono 
pomost pomiędzy postępowaniem rozpoznawczym a egzekucyjnym (por. m.in. 
uchwałę SN z dnia 9 listopada 1994 r., III CZP 143/94, OSNCP 1995, nr 3, poz. 46, 
a także postanowienie SN z dnia 10 maja 2000 r., III CZ 48/00, LEX nr 51816). 
Z powyższych względów należy uznać, że wydane w nim postanowienie nie ma 
charakteru „postanowienia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie 
w sprawie”, od którego przysługiwałoby zażalenie do Sądu Najwyższego. 
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 
3941 § 3 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. zażalenie jako niedopuszczalne podlegało 
odrzuceniu.