IV CZ 45/21

Sąd Najwyższy2021-12-15
SNCywilnepostępowanie cywilneWysokanajwyższy
doręczeniaCOVID-19Sąd NajwyższySąd Apelacyjnyskarga kasacyjnaopłaty sądoweprawo do sąduprocedura cywilna

Sąd Najwyższy uchylił postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wskazując na wątpliwości dotyczące doręczeń w okresie pandemii COVID-19.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę kasacyjną pozwanego z powodu nieuiszczenia opłaty. Sąd Apelacyjny uznał, że doręczenie postanowienia o zwolnieniu od opłaty nastąpiło po terminie, zgodnie ze specyficznymi przepisami dotyczącymi COVID-19. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, wskazując na potrzebę dokładniejszej wykładni przepisów o doręczeniach w okresie pandemii oraz na wątpliwości co do ich stosowania.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 sierpnia 2021 r., które odrzuciło jego skargę kasacyjną od wyroku z dnia 7 kwietnia 2021 r. Sąd Apelacyjny uzasadnił odrzucenie skargi faktem nieuiszczenia przez pozwanego opłaty od skargi kasacyjnej w terminie, mimo uzyskania zwolnienia od tej opłaty na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2021 r. Sąd Apelacyjny uznał, że doręczenie tego postanowienia pełnomocnikowi pozwanego nastąpiło po upływie 14 dni od zamieszczenia go w portalu informacyjnym Sądu, zgodnie z art. 15 zzs. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o zwalczaniu COVID-19. Sąd Najwyższy, uchylając zaskarżone postanowienie, wskazał na istotne wątpliwości dotyczące wykładni i stosowania przepisów o doręczeniach w okresie pandemii, zwłaszcza w kontekście art. 15 zzs. 9 ustawy o zwalczaniu COVID-19. Podkreślono, że przepisy te mają charakter szczególny i epizodyczny, a ich stosowanie budzi wątpliwości, szczególnie w odniesieniu do doręczania orzeczeń sądowych i fikcji doręczenia. Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na znaczenie prawidłowych doręczeń dla realizacji prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji) oraz wymogów konwencyjnych (art. 6 EKPC). Wskazano, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik pozwanego uzyskał możliwość korzystania z portalu informacyjnego dopiero 2 sierpnia 2021 r., a opłatę uiścił 16 sierpnia 2021 r., co Sąd Apelacyjny pominął. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie było uzasadnione i postanowienie Sądu Apelacyjnego podlegało uchyleniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, doręczenie to może nie być skuteczne, jeśli nie uwzględniono faktu, że pełnomocnik strony uzyskał dostęp do portalu dopiero po pewnym czasie i nie miał możliwości zapoznania się z pismem.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał na wątpliwości dotyczące wykładni art. 15 zzs. 9 ustawy o zwalczaniu COVID-19, podkreślając, że fikcja doręczenia nie może być stosowana automatycznie, zwłaszcza gdy strona nie miała realnej możliwości zapoznania się z pismem. Prawidłowe doręczenia są kluczowe dla prawa do sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylenie postanowienia

Strona wygrywająca

pozwany

Strony

NazwaTypRola
M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowo-akcyjnej w L.spółkapowód
Centrum […] Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w L.instytucjapozwany

Przepisy (6)

Główne

ustawa o zwalczaniu covid-19 art. 15 zzs. 9 § ust. 2, ust. 3 i ust. 4

Ustawa o zwalczaniu COVID-19

Przepis budzi wątpliwości co do stosowania do doręczeń orzeczeń, fikcji doręczenia i obowiązku korzystania z portalu informacyjnego.

k.p.c. art. 398⁶ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia skargi kasacyjnej w przypadku nieuiszczenia opłaty.

Pomocnicze

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do uchylenia postanowienia w zw. z art. 398¹⁵ § 1 k.p.c.

k.p.c. art. 398¹⁵ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do uchylenia postanowienia w zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c.

k.p.c. art. 139 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przywołany jako przykład odmiennego rozwiązania dotyczącego doręczeń pocztowych.

u.k.s.s.c. art. 112 § ust. 3

Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie art. 15 zzs. 9 ust. 2, 3 i 4 ustawy o zwalczaniu COVID-19. Naruszenie art. 45 ust. 1 Konstytucji. Naruszenie art. 6 EKPC. Sąd Apelacyjny nie dokonał wykładni przepisów o doręczeniach i nie ocenił skuteczności doręczenia odpisu postanowienia. Pełnomocnik pozwanego uzyskał dostęp do portalu informacyjnego dopiero 2 sierpnia 2021 r., a opłatę uiścił 16 sierpnia 2021 r.

Godne uwagi sformułowania

regulacja zawarta w art. 15 zzs. 9 ustawy o zwalczaniu covid-19 w zakresie dokonywania doręczeń budzi szereg istotnych wątpliwości jest to regulacja szczególna w tej kwestii i dodatkowo ma charakter epizodyczny przemawia to za dokonywaniem ścisłej wykładni tego przepisu budzi zatem wątpliwość, czy powinien mieć zastosowanie do doręczania orzeczeń sądowych instytucja doręczeń dokonywanych przez sądy pełni istotną rolę z punktu widzenia wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji prawa do sądu nie powinny budzić także wątpliwości skutki przyjętych rozwiązań, szczególnie wówczas, gdy dotyczą one wykonywania uprawnień procesowych przez strony np. wnoszenia środków zaskarżenia

Skład orzekający

Agnieszka Piotrowska

przewodniczący

Władysław Pawlak

członek

Dariusz Zawistowski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o doręczeniach w okresie pandemii COVID-19, znaczenie prawa do sądu i sprawiedliwości proceduralnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów wprowadzonych w związku z pandemią COVID-19, które mogą być już nieaktualne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego związanego z doręczeniami w okresie pandemii, które miało realne konsekwencje dla stron postępowania i dotyka fundamentalnego prawa do sądu.

Doręczenia w czasach zarazy: Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy fikcja prawna staje się pułapką dla strony.

Sektor

medycyna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt IV CZ 45/21
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący)
‎
SSN Władysław Pawlak
‎
SSN Dariusz Zawistowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa M. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością spółki komandytowo-akcyjnej w L.
‎
przeciwko Centrum […] Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w L.
‎
o zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 grudnia 2021 r.,
‎
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 6 sierpnia 2021 r., sygn. akt I ACa […],
uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w
[…]
postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2021 r. odrzucił skargą kasacyjną pozwanego Centrum
[…]
Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. od wyroku tego Sądu z dnia 7 kwietnia 2021 r. Wskazał, że pozwany uzyskał zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej na podstawie postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 lipca 2021 r., które w tym dniu zostało zamieszczone w portalu informacyjnym Sądu. Jego doręczenie pełnomocnikowi pozwanego nastąpiło po upływie 14 dni, zgodnie z art. 15 zzs
9
ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm., dalej - ustawa o zwalczaniu covid-19). Opłata od skargi kasacyjnej w wysokości 1000 zł nie została przez pozwanego uiszczona w , terminie, co uzasadniało odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 398
6
§ 2 k.p.c.
W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 15 zzs. 9 ust. 2, ust. 3 i ust. 4 ustawy o zwalczaniu covid-19, art. 112 ust. 3 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i podstawowych Wolności. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd Apelacyjny ograniczył się do stwierdzenia, że postanowienie o częściowym zwolnieniu pozwanego od opłaty od skargi kasacyjnej zostało doręczone po upływie 14 dni od zamieszczenia go w portalu informacyjnym Sądu, zgodnie z art. 15 zzs. 9 ust. 4 ustawy o zwalczaniu covid-19, pomijając całkowicie dokonanie wykładni tego przepisu oraz ocenę skuteczności doręczenia pozwanemu odpisu tego postanowienia, z uwzględnieniem przebiegu postępowania związanego z jego doręczeniem, chociaż regulacja zawarta w art. 15 zzs. 9 ustawy o zwalczaniu covid-19 w zakresie dokonywania doręczeń budzi szereg istotnych wątpliwości. Wymaga podkreślenia, że jest to regulacja szczególna w tej kwestii i dodatkowo ma charakter epizodyczny,            a z brzmienia art. 15 zzs.9 ust. 2 wynika, że ma byc stosowana „zastępczo", w braku możliwości wykorzystania systemu teleinformatycznego obsługującego postępowanie sądowe. Przemawia to za dokonywaniem ścisłej wykładni tego przepisu. W tym kontekście wymaga także odnotowania, że powołany wyżej przepis przewiduje doręczanie za pośrednictwem portalu informacyjnego sądów pism sądowych. Budzi zatem wątpliwość, czy powinien mieć zastosowanie do doręczania orzeczeń sądowych, uwzględniając, że skutki doręczenia orzeczeń, związane z uznaniem doręczenia za skuteczne na podstawie art. 15 zzs. 9 ust. 3 ustawy o zwalczaniu covid-19, mogą rodzić poważne negatywne konsekwencje dla stron (w rozpoznawanej sprawie doprowadziło to do odrzucenia skargi kasacyjnej z uwagi na upływ terminu do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej). Wykorzystywanie portalu informacyjnego sądu do dokonywania doręczeń oznacza jednocześnie, że jego przeznaczenie uległo istotnej zmianie, gdyż przed wejściem w życie omawianej regulacji pełnił on jedynie funkcje informacyjne dla stron i służył ułatwieniu w uzyskiwaniu informacji i udostępnianiu pism przy wykorzystaniu narzędzi informatycznych. Wymaga podkreślenia, że ta zasadnicza, informacyjna funkcja portalu informacyjnego nie została zmieniona.
Wymaga także odnotowania, że regulacja zawarta w art. 15 zzs. 9 ustawy o zwalczaniu covid-19 nie może być uznana za regulację o charakterze pełnym. Wprowadzenie możliwości dokonywania doręczeń za pośrednictwem portalu informacyjnego w szczególności adwokatom i radcom prawnym nie zostało powiązane z wprowadzeniem w sposób jednoznaczny ( wyrażony wprost w ustawie) obowiązku korzystania przez te osoby z portalu informacyjnego w celu dokonywania doręczeń za jego pośrednictwem. Rodzi to wątpliwość nie tylko o źródło obowiązku korzystania z portalu informacyjnego, jeżeli uznać, że taki obowiązek powstał, ale także o termin, w którym powstała powinność korzystania z portalu informatycznego. Tymczasem regulacja zamieszczona w art. 15 zzs. 9 ust. 3 ustawy o zwalczaniu covid-19 przewiduje fikcję doręczenia wyłącznie na skutek upływu przewidzianego w ustawie terminu, a zatem nie uzależniając skutku doręczenia od tego czy pełnomocnik strony ma konto do korzystania z portalu informacyjnego i czy faktycznie miał możliwość zapoznania się z pismem sądu, które miało być doręczone za pośrednictwem portalu informacyjnego. Budzi to poważne zastrzeżenia, jeżeli porówna się to rozwiązanie np. z art. 139 § 1 k.p.c., przewidującym również domniemanie skuteczności doręczeń dokonywanych za pośrednictwem poczty. W tym przypadku wymagane jest zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki, co w znacznie większym stopniu uprawdopodabnia, że adresat ma możliwość realnego odbioru przesyłki, a prawdopodobieństwo to wzmacnia wymóg powtórzenia zawiadomienia w przypadku, gdy przesyłka nie została odebrana w terminie. Zastrzeżenia co do rozwiązania przyjętego w art. 15 zzs. 9 ust. 3
ustawy o zwalczaniu covid-19 wzmacnia dodatkowo okoliczność, że korzystanie z portalu informacyjnego jest uzależnione od zgłoszenia wniosku osoby zainteresowanej, a zasady funkcjonowania portalu nie zostały uregulowane w żadnym akcie normatywnym, lecz pozostawione do uregulowania w regulaminach wydawanych przez prezesów sądów apelacyjnych.
W świetle zamieszczonych wyżej uwag wymaga szczególnego podkreślenia, że instytucja doręczeń dokonywanych przez sądy pełni istotną rolę z punktu widzenia wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji prawa do sądu. Wymogi w zakresie prawidłowego dokonywania doręczeń stronom postępowań sądowych służą zapewnieniu realnego dostępu do drogi sądowej oraz odpowiedniemu ukształtowaniu procedury sądowej, gwarantującej w szczególności jawność i rzetelność postępowania sądowego oraz prawo do wysłuchania. Prawidłowość dokonywania doręczeń jest instrumentem służącym ochronie uprawnień procesowych uczestników postępowań sądowych i jest z tych względów istotne jako gwarancja prawa do sądu. Podobne wymogi wynikają z przepisów konwencyjnych ( art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności). Zapewnienie tzw. sprawiedliwości proceduralnej jest elementem prawa do sądu. Nakłada to na ustawodawcę obowiązek uregulowania przepisów o dokonywaniu doręczeń w jasny sposób, tak aby ich stosowanie w praktyce nie nastręczało problemów i wątpliwości. Nie powinny budzić także wątpliwości skutki przyjętych rozwiązań, szczególnie wówczas, gdy dotyczą one wykonywania uprawnień procesowych przez strony np. wnoszenia środków zaskarżenia. Negatywne konsekwencje dla uczestników postępowania wynikające z obowiązujących przepisów postępowania muszą odpowiadać także wymogowi proporcjonalności. Powinien on uwzględniać miedzy innymi odpowiednią relację pomiędzy stopniem zaniedbania strony postępowania a wynikającymi stąd negatywnymi skutkami wskazanymi przez ustawę.
W rozpoznawanej sprawie należało zatem uwzględnić, że art. 15 zzs. 9 wszedł w życie w dniu 3 lipca 2021 r. i został zastosowany po 10 dniach jego obowiązywania, bez zbadania przez Sąd czy pełnomocnik pozwanego posiadał dostęp do sprawy za pośrednictwem portalu informacyjnego. W zażaleniu zasadnie podniesiono, że możliwość korzystania z portalu nie następuje automatycznie i konieczne jest złożenie odpowiedniego wniosku. Nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik strony pozwanej złożył taki wniosek, skoro w dniu 2 sierpnia 2021 r. został poinformowany przez Sąd, że uzyskał możliwość korzystania z portalu informacyjnego. W tym dniu pozwany uzyskał niewątpliwie realną możliwość zapoznania się z postanowieniem Sądu zamieszczonym na portalu informacyjnym. Sąd Apelacyjny odrzucając skargę kasacyjną nie odniósł się jednak w żaden sposób do tego faktu. Nie odniósł się także do treści zarządzenia Prezesa Sądu Apelacyjnego w
[…]
regulującego funkcjonowanie portalu informacyjnego. Tymczasem nie budzi wątpliwości, że pełnomocnik pozwanego po uzyskaniu informacji w dniu 2 sierpnia 2021 r. i zapoznaniu się z treścią postanowienia dotyczącego zwolnienia od kosztów sądowych uiścił opłatę od skargi kasacyjnej w dniu 16 sierpnia 2021 r. Sąd Apelacyjny nie wskazał także, czy postanowienie z dnia 13 lipca 2021 r. zostało prawidłowo zamieszczone na portalu informacyjnym, choć w aktach sprawy brak jest odpowiedniego zarządzenia. Znajduje się w nich jedynie notatka, że postanowienie to zostało w dniu 13 lipca 2021 r. zamieszczone w portalu informacyjnym. Tymczasem treść art. 15 zzs. 9 ust. 4 wskazuje, że doręczenie za pośrednictwem portalu informacyjnego , jako forma doręczenia, nie jest stosowane automatycznie i wymaga decyzji przewodniczącego w tym zakresie. W rozpoznawanej sprawie wskazuje na taki sposób postępowania zarządzenie przewodniczącego wydane co do sposobu doręczenia postanowienia z dnia 6 sierpnia 2021 r.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było uzasadnione i zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu na podstawie art. 394
1
§ 3 w zw. z art. 398
15
§ 1 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI