IV CZ 43/15

Sygn. akt IV CZ 43/15
POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Anna Owczarek (przewodniczący)
‎
SSN Dariusz Dończyk
‎
SSN Iwona Koper (sprawozdawca)
w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z siedzibą w W. Oddziału w B.
‎
przy uczestnictwie M. B. i I. B.
‎
o wpis hipoteki,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 października 2015 r.,
‎
zażalenia wnioskodawcy
na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
‎
z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II Ca […],
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 15 kwietnia 2015 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy od postanowienia tego Sądu z 12 grudnia 2014 r .
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Okręgowy wskazał, że skarga kasacyjna wnioskodawcy dotknięta była brakami formalnymi, dlatego zarządzeniem z dnia 25 marca 2015 r. skarżący został wezwany do ich usunięcia przez prawidłowe oznaczenie adresów uczestników postępowania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Braki formalne skargi nie zostały jednak usunięte, bowiem pismem z 31 marca 2015 r. pełnomocnik wnioskodawcy po raz kolejny wadliwie wskazał adresy uczestników postępowania przez podanie jedynie miejscowości zamieszkania i nazwy ulicy.
W zażaleniu na to postanowienie, skarżący zarzucił naruszenie art. 398
6
§ 2 k.p.c. w zw. art. 126 § 2 pkt 1 k.p.c. poprzez niewłaściwe zastosowanie. Podniósł, że Sąd Okręgowy wezwał go wprawdzie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, w której w adresie zamieszkania uczestników podano ulicę bez wskazania jej numeru, jednak nie wskazał o jaką nieprawidłowość w oznaczeniu  adresu  chodzi. Nie kwestionował, że brak formalny skargi nie został mimo wezwania uzupełniony, bowiem skarżący sam nie dostrzegł  w skardze kasacyjnej błędu w  sposobie określenia adresu uczestników. Podniósł, że taki sam brak formalny w apelacji nie stanowił przeszkody do nadania sprawie dalszego biegu.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie sprawie dalszego biegu, ewentualnie wezwanie strony do uzupełnienia braków formalnych ze szczegółowym sprecyzowaniem tych braków.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398
4
§ 3 k.p.c. skarga kasacyjna, oprócz wymagań przewidzianych w  § 1 i 2 tego przepisu powinna czynić zadość wymaganiom  przewidzianym dla pism procesowych. Jako pierwsze pismo w nowej sprawie przed Sądem Najwyższym skarga kasacyjna powinna nadto zawierać między innymi oznaczenie miejsca zamieszkania lub siedziby stron (art. 126 § 2 pkt 1 w zw. z art. 398
4
§ 3 k.p.c.). Miejsce zamieszkania osoby fizycznej określa się przez podanie miejscowości, w której dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu oraz jej dokładnego adresu (w okolicznościach sprawy nazwy ulicy, numeru domu, ewentualnie numeru mieszkania) w sposób umożliwiający sądowi doręczenie stronie korespondencji.
Od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie kasacyjne należy  oczekiwać szczególnie starannego przygotowania, co ma uzasadnienie w bezwzględnym przymusie adwokacko - radcowskim. Profesjonalne zastępstwo przed Sądem Najwyższym wiąże się z wymaganiem wysokich kompetencji od osób je wykonujących.
Mając to na względzie nie można podzielić zarzutu pełnomocnika skarżącego, autora skargi kasacyjnej, który za niedostateczne dla możliwości usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej, a więc bezskutecznie dokonane, uznaje wezwanie przez Sąd „do prawidłowego określenia adresów uczestników” w sytuacji, w której nie mogło budzić wątpliwości, że chodzi o niezbędny do nadania sprawie dalszego biegu adres do korespondencji, a  przyczyna wadliwości  adresu podanego  w skardze kasacyjnej wynikała wprost  z lektury samej skargi.
Nieuzasadnione z tych przyczyn zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art.
398
14
w zw. z art. 394
1
§ 3 k.p.c.
aw