IV CZ 41/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania w sprawie o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy uznał, że skarga nie spełnia wymogów ustawowych. Sąd Najwyższy podzielił to stanowisko, stwierdzając, że nowe okoliczności wskazane przez skarżącego nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania, ponieważ rozstrzygnięcie opierało się na stanie prawnym i faktycznym z 1958 roku, a właściciele nie kwestionowali wówczas stanu posiadania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie uczestnika postępowania A. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 marca 2010 r., które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania w sprawie o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy uzasadnił odrzucenie skargi brakiem ustawowej podstawy. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne i oddalił je. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., wznowienie postępowania można żądać w przypadku późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy. Sąd uznał, że pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, wskazujące na nieprawidłowości w wykreśleniu granicy z 1957 roku, nie stanowi takiej podstawy. Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że podstawą rozstrzygnięcia był stan prawny z 1958 roku, zgodny z ówczesnym stanem posiadania, którego właściciele nie kwestionowali. Zgodność przeprowadzonego rozgraniczenia z ówczesnym stanem posiadania potwierdzają również względy wyłączające możliwość zasiedzenia spornej części gruntu przez poprzedników prawnych żalącego. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398^14 w zw. z art. 394^1 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, ale tylko jeśli dotyczą one ewentualnych nieprawidłowości w ramach podstawy faktycznej wyroku, rzutujących na jego treść.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 403 § 2 k.p.c. odnosi się do wadliwości merytorycznych wyroku wynikających z błędów w ustaleniu stanu faktycznego lub dowodach, a nie do innych okoliczności, które nie miały bezpośredniego wpływu na pierwotne rozstrzygnięcie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
A. K. (skarżący) - przegrał sprawę
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. T. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| M. T. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Agencja Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filii w S. | instytucja | uczestnik postępowania |
| Z. L. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| H. M. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| A. O. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
| A. K. | osoba_fizyczna | uczestnik postępowania |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 403 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Przepis ten odnosi się do ewentualnych nieprawidłowości w ramach podstawy faktycznej wyroku, rzutujących na jego treść.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^14
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394^1 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że skarga o wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Okoliczności wskazujące na nieprawidłowości w wykreśleniu granicy z 1957 r. nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania, gdyż rozstrzygnięcie opierało się na stanie prawnym z 1958 r. zgodnym z ówczesnym stanem posiadania.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego A. K. opartej na piśmie Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego.
Godne uwagi sformułowania
skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania nie stanowi pismo... podstawą rozstrzygnięcia był stan prawny z 1958 r., zgodny z ówczesnym stanem posiadania
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
przewodniczący
Marian Kocon
sprawozdawca
Hubert Wrzeszcz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację art. 403 § 2 k.p.c. w kontekście podstaw wznowienia postępowania, zwłaszcza w sprawach dotyczących rozgraniczenia nieruchomości i stanu posiadania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie nowe dowody nie podważają pierwotnego stanu prawnego i faktycznego ustalonego w momencie rozgraniczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na precyzyjną interpretację przesłanek wznowienia postępowania, choć dla szerszej publiczności może być zbyt techniczna.
“Kiedy nowe fakty nie wystarczą: Sąd Najwyższy o granicach wznowienia postępowania.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 41/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku J. T. i M. T. przy uczestnictwie Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filii w S., Z. L., H. M., A. O. i A. K. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania A. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę A. K. o wznowienie postępowania, w sprawie z wniosku J. T. i M. T., z udziałem Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filia w S., Z. L., H. M., A. O. i A. K., o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy wskazał, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W zażaleniu skarżący zażądał uchylenia tego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Zażalenie podlega oddaleniu. Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że skarga o wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Przepis ten odnosi się do ewentualnych nieprawidłowości w ramach podstawy faktycznej wyroku, rzutujących na jego treść. Wbrew stanowisku żalącego, okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania nie stanowi pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego mówiące o nieprawidłowościach w wykreśleniu granicy dokonanym w 1957 r. Zasadnie zauważył Sąd Okręgowy, że podstawą rozstrzygnięcia był stan prawny z 1958 r., zgodny z ówczesnym stanem posiadania, którego właściciele nie kwestionowali podczas przeprowadzanych wówczas prac mierniczych. O zgodności przeprowadzonego rozgraniczenia z ówczesnym stanem posiadania świadczą również względy, z których wyłączono możliwość zasiedzenia spornej części gruntu przez M. T. i J. T., poprzedniczek prawnych żalącego. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI