IV CZ 37/06

Sygn. akt IV CZ 37/06 
 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 31 maja 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Maria Grzelka 
SSN Zbigniew Strus 
 
 
w sprawie z powództwa W. L. 
przeciwko M. K. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 31 maja 2006 r., 
zażalenia powoda  
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] 
z dnia 24 lutego 2006 r.,  
 
 
oddala zażalenie 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Postanowieniem z dnia 24 lutego 2006 r. Sąd Apelacyjny oddalił wniosek 
powoda W. L. o przywrócenie terminu do żądania doręczenia odpisu wyroku Sądu 
Apelacyjnego oraz odrzucił żądanie powoda doręczenia mu odpisu wyroku z 
uzasadnieniem. 
 
W zażaleniu powód wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia 
w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
Uchybienie terminowi do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu 
Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem jest bezsporne. Termin do złożenia 
przedmiotowego wniosku upłynął w dniu 2 grudnia 2005 r. Wniosek o doręczenie 
orzeczenia z uzasadnieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu został 
złożony przez powoda w dniu 14 grudnia 2005 r.  
Sąd Apelacyjny, w oparciu o kryterium należytej staranności człowieka 
przejawiającego dbałość o własne sprawy, nie stwierdził podstaw do uwzględnienia 
wniosku powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu 
wyroku z 25 listopada 2005 r., w konsekwencji czego wniosek powoda 
o doręczenie tego odpisu wraz z uzasadnieniem odrzucił. 
 
W zażaleniu skarżący podniósł, że jako osoba uboga nie był w stanie 
przyjechać na termin rozprawy wyznaczony w sprawie, ani też zadzwonić do sądu 
i dowiedzieć się w przedmiocie treści wyroku. Zaznaczył, że w związku z tym nie 
został pouczony przez sąd o terminie do złożenia wniosku o doręczenie wyroku 
wraz z uzasadnieniem, a jego wiedza w powyższej kwestii jest znikoma. 
 
Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do art. 168 § 1 k.p.c. warunkiem, 
przywrócenia terminu jest, aby niedokonanie czynności procesowej w terminie 
nastąpiło bez winy strony składającej wniosek o jego przywrócenie. Zgodzić się 
trzeba ze stwierdzeniem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, że 
wedle utrwalonego orzecznictwa, brak winy powinien być oceniany w sposób 
uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony 

 
3 
dbającej należycie o swoje interesy. Biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej 
sprawy, należy uznać, że skarżący nie dochował należytej staranności. Skarżący 
miał bowiem możliwość uzyskania informacji o wydaniu wyroku, niezależnie od 
niestawiennictwa na rozprawie. Również nieznajomość przepisów prawa nie może 
być uznana za przyczynę niezawinioną w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. 
w przypadku osoby należycie dbającej o swoje interesy i występującej samodzielnie 
przed sądem. 
Argument ten jest tym bardziej wątpliwy jeżeli zważyć, iż skarżący prowadził 
osobiście 
proces 
przeciwko 
pozwanemu 
dokonując 
szeregu 
ważnych 
i skomplikowanych czynności procesowych. 
Z powyższego wynika, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku 
o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, miało charakter 
zawiniony i dlatego Sąd Apelacyjny był władny oddalić wniosek o przywrócenie 
tego terminu (art. 168 § 1 k.p.c.). 
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu 
(art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.). 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jc