IV CZ 34/13

Sygn. akt IV CZ 34/13 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 24 kwietnia 2013 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) 
SSN Anna Kozłowska 
SSN Maria Szulc (sprawozdawca) 
 
 
w sprawie z wniosku E. K. i J. K. 
przy uczestnictwie I. H. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ,           
 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 24 kwietnia 2013 r., 
zażalenia T. S.  
na postanowienie Sądu Okręgowego w G. 
z dnia 12 grudnia 2012 r., 
 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w G. odrzucił na  podstawie 
art. 373 k.p.c. apelację T. S. od wpisu Sądu Rejonowego w G. z dnia 14 sierpnia 
2012 r. w przedmiocie wyodrębnienia lokalu i założenia dla niego nowej księgi 
wieczystej na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 23 maja 2012 r. 
sygn. III Ca …/12 uznając, że wpis został dokonany na podstawie § 81 
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 sierpnia 2003 r. w sprawie 
zakładania i prowadzenia ksiąg wieczystych w systemie informatycznym (Dz. U. 
2003.162.1575; dalej rozporządzenie) w drodze adnotacji, a zatem jest czynnością 
techniczną, dotyczącą wykonania postanowienia sądu, od której nie służy żaden 
środek zaskarżenia. Wskazał ponadto, że skarżący nie był uczestnikiem 
postępowania w sprawie III Ca …/12, bowiem o kręgu uczestników decyduje treść 
art. 6261 § 2 k.p.c., natomiast może dochodzić obrony swych praw w postępowaniu 
na podstawie art. 10 u.k.w.h. 
W zażaleniu na to postanowienie T. S. zarzucił naruszenie § 81 
rozporządzenia, art. 930 § 1 k.p.c. oraz art. 76 ustawy o księgach wieczystych 
i hipotece. We wnioskach domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia 
i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu w G. do ponownego rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Nie można odmówić słuszności wywodom skarżącego w zakresie 
przedstawionej w zażaleniu wykładni art. 930 k.p.c. i art. 76 u.k.w.h. 
Problem w sprawie niniejszej jednak nie dotyczy oceny zastosowania tych 
przepisów przez Sąd Rejonowy w postępowaniu o założenie księgi wieczystej, lecz 
sprowadza 
się 
do 
rozstrzygnięcia, 
czy 
wykonanie 
postanowienia 
sądu 
odwoławczego w postępowaniu wieczystoksięgowym następuje poprzez wpis 
podlegający zaskarżeniu, czy poprzez adnotację, o której mowa w § 2 ust. 2 i § 81 
rozporządzenia. Wnioskodawcy złożyli wniosek o bezciężarowe wydzielenie 
z macierzystej księgi wieczystej opisanego lokalu mieszkalnego wraz z udziałem 
w częściach wspólnych do nowej księgi wieczystej. Wniosek ten został zawarty 
w akcie notarialnym z dnia 20 grudnia 2011 r., w którym wnioskodawcy wyrazili 

 
3 
zgodę na wyodrębnienie lokalu wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej 
na podstawie orzeczenia sądowego - wyroku zaocznego Sądu Okręgowego w G. z 
dnia 30 września 2011 r. sygn. I C …/11 nakazującego I. – H. spółce z o.o. w G. 
wyodrębnienie i przeniesienie na rzecz wnioskodawców prawa własności 
opisanego 
lokalu 
z 
pomieszczeniami 
przynależnymi 
oraz 
udziałem 
we 
współwłasności nieruchomości wspólnej. Bezsporne jest, że w księdze macierzystej 
w dziale III wpisana jest wzmianka o toczącej się egzekucji na podstawie 
wymienionych tytułów wykonawczych, a w dziale IV wpisana jest hipoteka 
przymusowa w kwocie 1.200.000 zł na rzecz skarżącego. W toku postępowania 
wieczystoksięgowego Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r., sygn. 
III Ca …/12 zmienił postanowienie Sądu Rejonowego oddalające powyższy 
wniosek o założenie nowej księgi wieczystej oraz wpis i nakazał dokonanie wpisu 
zgodnie z wnioskiem. Nie  może  być zatem skuteczny argument skarżącego, że 
błędnie został zastosowany § 81 rozporządzenia do wykonania postanowienia 
innego sądu, niż sąd wieczystoksięgowy, bowiem Sąd Rejonowy wykonał 
postanowienie w sprawie III Ca …/12. Nie budzi wątpliwości, że założenie księgi 
wieczystej jest czynnością techniczną, natomiast czynnością procesową jest 
dokonanie wpisu (art. 6268 § 6 i § 7 k.p.c.) z tym, że wyjątkiem jest dokonanie wpisu 
w drodze adnotacji, która  nie  jest orzeczeniem, a jest czynnością techniczną. 
Zgodnie z § 2 ust. 2 rozporządzenia przez adnotację należy rozumieć wzmiankę o 
wniosku, o skardze na orzeczenie referendarza sądowego, o apelacji i o kasacji, 
wzmiankę o  wszczęciu postępowania z urzędu, wykonanie orzeczenia sądu w 
wyniku rozpoznania środka zaskarżenia oraz inne zapisy o charakterze czynności 
technicznej. Natomiast § 81 rozporządzenia stanowi, że sąd prowadzący księgę 
wieczystą, w drodze adnotacji, wykonuje orzeczenie sądu odwoławczego 
uchylającego w całości lub w części zaskarżony wpis niebędący wykreśleniem 
przez wykreślenie treści ujawnionych w odpowiednich polach opisanych w dziale 
II rozporządzenia, a jeżeli zaskarżony wpis jest wykreśleniem, przez przywrócenie 
treści ujawnionych w tych polach, które zostały wykreślone zaskarżonym wpisem. 
W razie natomiast, zmiany zaskarżonego wpisu niebędącego wykreśleniem, sąd 
prowadzący księgę wieczystą, w drodze adnotacji, wykonuje orzeczenie sądu 
odwoławczego przez wykreślenie treści ujawnionych w odpowiednich polach 

 
4 
opisanych w dziale II rozporządzenia i zastąpienie ich treścią zgodną 
z  orzeczeniem sądu odwoławczego, a jeżeli zaskarżony wpis jest wykreśleniem, 
przez przywrócenie poprzedniej treści ujawnionej w tych polach, które zostały 
zmienione, i zastąpienie treścią wynikającą z orzeczenia sądu odwoławczego. 
Aczkolwiek literalne brzmienie przepisu zdaje się wskazywać, że dotyczy on 
sytuacji, w której sąd albo uchyla wpis będący lub nie będący wykreśleniem, albo 
go zmienia, to jego łączne odczytanie z § 2 ust. 2 rozporządzenia nakazuje przyjąć, 
że sąd wieczystoksięgowy, w drodze adnotacji, wykonuje także orzeczenie sądu 
odwoławczego nakazujące dokonanie wpisu do nowo założonej księgi wieczystej 
zgodnie z wnioskiem o wydzielenie z macierzystej księgi wieczystej  lokalu 
mieszkalnego wraz z udziałem w częściach wspólnych. Przemawia za tym objęcie 
merytoryczną oceną przez sąd drugiej instancji przesłanek dopuszczalności 
dokonania wpisu na podstawie wniosku i dokumentów do niego dołączonych oraz 
fakt związania sądu wieczystoksięgowego treścią orzeczenia sądu odwoławczego 
i  obowiązek jego wykonania w postaci dokonania wpisu o treści określonej przez 
ten sąd. Odmienne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, w której po dokonaniu 
wpisu w wykonaniu postanowienia sądu odwoławczego, postanowienie to w istocie 
podlegałoby niedopuszczalnej kontroli w drodze apelacji od wpisu. W konkluzji  
stwierdzić należy, że nie przysługuje apelacja od wpisu w przedmiocie 
wyodrębnienia lokalu do nowej księgi wieczystej z księgi wieczystej prowadzonej 
dla nieruchomości, dokonanego przez sąd wieczystoksięgowy w formie adnotacji 
w wykonaniu postanowienia sądu odwoławczego.  
Sąd Okręgowy nakazał dokonanie wpisu zgodnie z wnioskiem, a zatem bez 
wpisu obciążeń, które były uwidocznione w macierzystej księdze wieczystej. 
Ponieważ kognicja tego sądu nie obejmuje rozstrzygania sporów o prawa 
podlegające wpisowi do księgi wieczystej, spór dotyczący obciążeń nieruchomości 
może być przedmiotem rozpoznania w trybie art. 10 u.k.w.h. 
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814  
k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., nie rozstrzygając 
o  kosztach postępowania zażaleniowego wobec wniesienia odpowiedzi na 
zażalenie po terminie określonym w art. 395 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. 
z art. 13 § 2 k.p.c. 

 
5 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
jw