IV CZ 31/11

Sygn. akt IV CZ 31/11 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
 
Dnia 24 sierpnia 2011 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Hubert Wrzeszcz 
SSN Anna Kozłowska 
 
 
w sprawie ze skargi Krzysztofa M.  
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem 
Sądu Okręgowego  
z dnia 14 stycznia 2010 r.,  
w sprawie z wniosku Renaty M. 
przy uczestnictwie Krzysztofa M. 
o podział majątku wspólnego, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 24 sierpnia 2011 r., 
zażalenia uczestnika postępowania 
na postanowienie Sądu Okręgowego  
z dnia 21 stycznia 2011 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
 
Uczestnik postępowania Krzysztof M. wniósł skargę o wznowienie 
postępowania w sprawie II Ca 679/09, zakończonej prawomocnym postanowieniem 
Sądu Okręgowego z dnia 14 stycznia 2009 roku. Jako podstawę  wznowienia 
wskazał art. 403 § 2 k.p.c. Uczestnik podniósł, że Sąd Rejonowy postanowieniem z 
dnia 15 lipca 2010 r. sprostował sentencję swojego postanowienia z dnia 10 
czerwca 2009 r. w ten sposób, że w  jego podpunkcie 1 punktu I w miejsce 
sformułowania: 
„prawo 
własności 
nieruchomości 
zabudowanej 
domem 
mieszkalnym położonej w B. przy  ul. T. [...] o pow. 285 m2,  dla której w Wydziale 
Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego prowadzona jest księga wieczysta  nr [...], o 
wartości 459 237 zł” wpisał: „prawo użytkowania wieczystego nieruchomości 
oznaczonej numerem geodezyjnym 3105 o pow. 285 m2 położonej w B. przy ul. 
T.[...], zabudowanej budynkiem mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość, 
dla której w Wydziale Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego prowadzona jest 
księga wieczysta nr [...], o wartości 459 237 zł”. 
Zdaniem uczestnika, w wyniku sprostowania doszło do ujawnienia 
okoliczności faktycznej – prawidłowego stanu prawnego nieruchomości, która 
mogłaby mieć wpływ na wynik sprawy, a nie została uwzględniona przez sądy 
pierwszej i drugiej instancji, które jako przedmiot postępowania o podział majątku 
wspólnego przyjęły, że byłym małżonkom M. przysługiwało prawo własności 
nieruchomości zabudowanej domem mieszkalnym, zamiast przyjęcia, że jest to 
prawo 
użytkowania 
wieczystego 
nieruchomości 
zabudowanej 
budynkiem 
mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość. 
Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2011 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę o 
wznowienie postępowania wniesioną przez uczestnika Krzysztofa M. Zdaniem 
Sądu drugiej instancji, pomimo formalnego oparcia skargi uczestnika na ustawowej 
przesłance wskazanej w art. 403 § 2 k.p.c. skarga nie jest oparta na tej podstawie 
wznowienia postępowania, bowiem uczestnik postępowania już w postępowaniu 
przed Sądem Rejonowym miał świadomość tego, iż nieruchomość położona w B. 
przy ul. T. [...] pozostaje w wieczystym użytkowaniu. 

 
3 
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego uczestnik podniósł, że 
Sąd błędnie przyjął, iż pomimo formalnego oparcia jego skargi na ustawowej 
przesłance wskazanej w art. 403 § 2 k.p.c., brak jest w sprawie podstaw do 
wznowienia postępowania. Ponadto uczestnik zarzucił, że Sąd Okręgowy błędnie 
przyjął, że stan prawny nieruchomości był mu już znany w postępowaniu przed 
sądem I instancji. Z uwagi na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego 
postanowienia. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
W orzecznictwie przyjmuje się zgodnie, że ocena, czy strona nie mogła 
w  poprzednim postępowaniu powołać określonych okoliczności faktycznych 
i  środków dowodowych, powinna być dokonywana według wzorca obiektywnego. 
Oznacza to, że określona w art. 403 § 2 k.p.c. (w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. 
w  postępowaniu nieprocesowym) podstawa skargi o wznowienie postępowania nie 
zachodzi, jeżeli w poprzednim postępowaniu istniała obiektywna możliwość 
powołania się przez stronę na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, 
a  zaniechanie strony w tym przedmiocie było następstwem jej zaniedbań, 
opieszałości, zapomnienia czy błędnej oceny potrzeby ich powołania. Innymi słowy 
fakty, które strona mogła i powinna znać nie są objęte hipotezą tego przepisu. 
Prawidłowy stan prawny nieruchomości objętej podziałem, w związku z jego 
ujawnieniem w księdze wieczystej mógł i powinien być uczestnikowi znany. 
Dodatkowo informację taką mógł uczestnik uzyskać z akt sprawy o podział majątku 
wspólnego, do których złożono odpis z księgi wieczystej nr [...] zawierający 
prawidłowe dane o stanie prawnym nieruchomości będącej przedmiotem 
postępowania działowego. Z tych przyczyn zasadnie przyjął Sąd Okręgowy, że 
skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na podstawie wznowienia 
wymienionej w art. 403 § 2 k.p.c., co uzasadniało jej odrzucenie. 
Z tych względów zażalenie jako nieuzasadnione podlegało oddaleniu na 
podstawie z art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.