IV Cz 253/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy oddalił zażalenie wnioskodawcy na postanowienie o odrzuceniu skargi na orzeczenie referendarza sądowego dotyczące zwolnienia radcy prawnego z obowiązku zastępowania strony.
Wnioskodawca złożył skargę na postanowienie referendarza sądowego o zwolnieniu radcy prawnego z obowiązku zastępowania go w postępowaniu. Sąd Rejonowy odrzucił tę skargę, uznając postanowienie o zwolnieniu za niezaskarżalne. Wnioskodawca złożył zażalenie, które Sąd Okręgowy uznał za bezzasadne i oddalił, potwierdzając, że postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego nie podlega zaskarżeniu w trybie skargi na orzeczenie referendarza.
Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy J. J. na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku, które odrzuciło jego skargę na postanowienie referendarza sądowego. Referendarz zwolnił radcę prawnego Ł. R. z obowiązku zastępowania wnioskodawcy w postępowaniu. Sąd Rejonowy odrzucił skargę wnioskodawcy, opierając się na art. 398^22 § 1 k.p.c., stwierdzając, że postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie nie jest zaskarżalne. Wnioskodawca w zażaleniu zarzucił nietrafność orzeczenia, naruszenie przepisów prawa procesowego oraz przedwczesność z uwagi na „powagę pisma procesowego”, wskazując, że postanowienie podlega zaskarżeniu w trybie art. 394 k.p.c. Sąd Okręgowy w Słupsku uznał zażalenie za bezzasadne. Sąd pierwszej instancji wydał prawidłowe rozstrzygnięcie, odrzucając skargę jako niedopuszczalną. Sąd Okręgowy wyjaśnił, że podstawą odrzucenia skargi był art. 398^22 § 1 k.p.c. a contrario, a nie wskazany przez skarżącego art. 394 k.p.c. Ponadto, sąd wskazał, że polska procedura cywilna nie zna pojęcia „powagi pisma procesowego”, a przywoływane przepisy art. 109 u.k.s.c. i art. 199 k.p.c. nie miały zastosowania w tej sprawie wpadkowej. W konsekwencji, Sąd Okręgowy oddalił zażalenie wnioskodawcy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie nie jest zaskarżalne w trybie skargi na orzeczenie referendarza.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy powołał się na art. 398^22 § 1 k.p.c. a contrario, który dotyczy skargi na orzeczenie referendarza sądowego, wskazując, że postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie nie jest objęte tym trybem zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Sąd Rejonowy w Słupsku
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. J. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Ł. R. | inne | radca prawny |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398^22 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten, stosowany a contrario, stanowi podstawę do odrzucenia skargi na postanowienie referendarza, które nie jest zaskarżalne w tym trybie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 394
Kodeks postępowania cywilnego
Wskazany przez skarżącego przepis regulujący zażalenia na postanowienia Sądu I instancji, który nie miał zastosowania w niniejszej sprawie.
k.p.c. art. 199
Kodeks postępowania cywilnego
Nie miał zastosowania w niniejszej sprawie wpadkowej.
u.s.p. art. 109
Ustawa - Prawo o ustroju sądów powszechnych
Nie miał zastosowania w niniejszej sprawie wpadkowej.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie nie jest zaskarżalne w trybie skargi na orzeczenie referendarza (art. 398^22 § 1 k.p.c. a contrario).
Odrzucone argumenty
Postanowienie referendarza sądowego podlega zaskarżeniu w trybie art. 394 k.p.c. Skarżone orzeczenie jest nietrafne i narusza przepisy prawa procesowego. Przedwczesność orzeczenia z uwagi na „powagę pisma procesowego”.
Godne uwagi sformułowania
postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie nie jest zaskarżalne polska procedura cywilna nie zna pojęcia „powagi pisma procesowego”
Skład orzekający
Dorota Curzydło
przewodniczący
Andrzej Jastrzębski
sprawozdawca
Mariusz Struski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Zastosowanie art. 398^22 § 1 k.p.c. a contrario w kwestii zaskarżalności postanowień referendarza sądowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zwolnienia radcy prawnego z obowiązku zastępowania strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy specyficznej kwestii zaskarżalności postanowień referendarza, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV Cz 253/13 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2013r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział IV Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dorota Curzydło, Sędziowie SO: Andrzej Jastrzębski (spr.), Mariusz Struski po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013r. w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w przedmiocie skargi J. J. na postanowienie referendarza sądowego Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 3.08.2012r. o zwolnienie radcy prawnego Ł. R. z obowiązku zastępowania wnioskodawcy w niniejszym postępowaniu na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 23.10.2012r., sygn. akt I Co 25/10 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 253/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku odrzucił skargę J. J. na postanowienie referendarza sądowego o zwolnieniu radcy prawnego Ł. R. z obowiązku zastępowania wnioskodawcy w niniejszym postępowaniu, stwierdzając na podstawie art. 398 22 § 1 kpc , że postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie nie jest zaskarżalne. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł wnioskodawca, który, zaskarżając je w całości, wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu wskazał, że skarżone orzeczenie jest nietrafne, narusza wskazane w nim przepisy prawa procesowego, nadto przedwczesne z uwagi na powagę pisma procesowego. Skarżący podniósł, że przedmiotowe postanowienie podlega zaskarżeniu w trybie art. 394 kpc . Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Sąd I instancji wydał prawidłowe rozstrzygnięcie, stwierdzając, że postanowienie w przedmiocie zwolnienia radcy prawnego od obowiązku zastępowania strony w procesie jest niezaskarżalne, w konsekwencji czego, uznając zażalenie za niedopuszczalne, prawidłowo odrzucił skargę na orzeczenie referendarza sądowego, Odnosząc się do zawartej w treści zażalenia argumentacji stwierdzić należy, że podstawą odrzucenia skargi był przepis art. 389 22 § 1 kpc a contrario , dotyczący skargi na orzeczenie referendarza sądowego, nie zaś wskazywany przez skarżącego przepis art. 394 kpc , regulujący inną kwestię, mianowicie zażaleń na postanowienia Sądu I instancji. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że polska procedura cywilna nie zna pojęcia „powagi pisma procesowego”, zaś przywoływane również w treści zażalenia przepisy art. 109 uksc i art. 199 kpc nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie wpadkowej. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, mocą art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc , oddalił zażalenie J. J. , jako że było ono niezasadne.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI