IV CZ 24/10
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy zmienił zaskarżone postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego, zasądzając wyższą kwotę na rzecz pozwanej, zgodnie z jednolitym orzecznictwem dotyczącym kosztów w sprawach połączonych.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego dotyczący kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny pierwotnie zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 7.247 zł tytułem zwrotu kosztów, a następnie uzupełnił wyrok. Pozwana wniosła o zmianę tego rozstrzygnięcia, domagając się zasądzenia 14.447 zł. Sąd Najwyższy uwzględnił zażalenie, opierając się na jednolitym orzecznictwie, zgodnie z którym połączenie spraw do wspólnego rozpoznania ma charakter techniczny i nie tworzy jednej nowej sprawy, co wymaga odrębnego rozstrzygania o kosztach dla każdej z połączonych spraw.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 17 listopada 2009 r., który zmieniał wyrok Sądu Okręgowego w G. i zasądzał od powoda na rzecz pozwanej kwotę 7.247 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny następnie uzupełnił swoje postanowienie w tym zakresie. Pozwana domagała się zmiany tego rozstrzygnięcia, wnosząc o zasądzenie od powoda kwoty 14.447 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego oraz kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za zasadne, powołując się na jednolite orzecznictwo dotyczące wykładni art. 219 k.p.c. Zgodnie z tym orzecznictwem, połączenie kilku spraw do wspólnego rozpoznania ma charakter techniczny i nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy. W związku z tym, wyrok powinien zawierać odrębne rozstrzygnięcie co do każdej z połączonych spraw, a ocena dopuszczalności zaskarżenia musi być przeprowadzona w odniesieniu do każdej z nich z osobna. Na tej podstawie Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie II, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej kwotę 14.447 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego oraz kwotę 672 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Sąd Apelacyjny powinien orzekać o kosztach postępowania apelacyjnego odrębnie dla każdej z połączonych spraw, ponieważ połączenie ma charakter techniczny i nie tworzy jednej nowej sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na jednolitym orzecznictwie, zgodnie z którym połączenie spraw na podstawie art. 219 k.p.c. jest zabiegiem technicznym, niepozbawiającym połączonych spraw ich odrębności. W związku z tym, wyrok powinien zawierać z osobna rozstrzygnięcie co do każdej z połączonych spraw, a ocena dopuszczalności zaskarżenia musi być przeprowadzona w odniesieniu do każdej z nich z osobna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zmiana zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
pozwana
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bank (...) SA | spółka | powód |
| „E.(...)” Spółka z o.o. | spółka | pozwana |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 219
Kodeks postępowania cywilnego
Połączenie kilku spraw do wspólnego rozpoznania lub rozstrzygnięcia ma charakter techniczny i nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy. Wymaga to odrębnego rozstrzygania o kosztach dla każdej z połączonych spraw.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39816
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Jednolite orzecznictwo Sądu Najwyższego na tle wykładni art. 219 k.p.c. wskazujące, że połączenie spraw jest zabiegiem technicznym i nie tworzy jednej nowej sprawy.
Godne uwagi sformułowania
Połączenie dwu oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia na podstawie art. 219 k.p.c. nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal dwiema samodzielnymi sprawami. Połączenie na podstawie art. 219 k.p.c. kilku spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia jest zabiegiem jedynie technicznym i nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy.
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
przewodniczący, sprawozdawca
Wojciech Katner
członek
Jan Futro
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 219 k.p.c. w zakresie kosztów postępowania w sprawach połączonych."
Ograniczenia: Dotyczy głównie spraw cywilnych, gdzie stosuje się art. 219 k.p.c.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne wyjaśnienie zasad orzekania o kosztach w sprawach połączonych, co jest częstym problemem praktycznym.
“Jak Sąd Najwyższy rozlicza koszty w połączonych sprawach? Kluczowa interpretacja art. 219 k.p.c.”
Dane finansowe
zwrot kosztów postępowania apelacyjnego: 14 447 PLN
zwrot kosztów postępowania kasacyjnego: 672 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 24/10 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Katner SSA Jan Futro w sprawie z powództwa Banku (...) SA w W. przeciwko „E.(...)” Spółce z o.o. w C. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2010 r., zażalenia strony pozwanej na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 17 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (…), 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 14.447 (czternaście tysięcy czterysta czterdzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 672 (sześćset siedemdziesiąt dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 17 listopada 2009 r. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 23 czerwca 2009 r. oraz m. in. w punkcie II zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 7.247 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania 2 apelacyjnego. Następnie postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny uzupełnił swój wyrok w punkcie II w ten sposób, że po słowach „tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego” dopisał słowa „a w pozostałej części wniosek oddalić”. Rozstrzygając o kosztach, Sąd Apelacyjny wyjaśnił, że na etapie postępowania apelacyjnego brak jest podstaw do stosowania zasad orzekania o kosztach odrębnie dla każdej ze spraw połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia w trybie art. 219 k.p.c., tak jak w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Wyrok Sądu odwoławczego zawiera bowiem rozstrzygnięcie w przedmiocie tylko jednego środka odwoławczego. W zażaleniu na rozstrzygnięcie Sądu Apelacyjnego w przedmiocie kosztów postępowania apelacyjnego (punkt II wyroku) pełnomocnik pozwanej wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kwoty 14.447 złotych oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. O jego trafności świadczy jednolite orzecznictwo Sądu Najwyższego na tle wykładni art. 219 k.p.c. Sąd Najwyższy wyjaśnił w wyroku z dnia 22 września 1967 r., I CR 158/67 (OSNCP 1968, nr 6, poz. 105), że połączenie dwu oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia na podstawie art. 219 k.p.c. nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal dwiema samodzielnymi sprawami. Dlatego też wyrok powinien zawierać z osobna rozstrzygnięcie co do każdej z połączonych spraw. Stanowisko to zostało potwierdzone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 26 września 1983 r., IV PR 101/83 (OSPiKA 1984, nr 7-8, poz. 173). Według postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1973 r., I PZ 71/73 (niepubl.), połączenie w trybie art. 219 k.p.c. kilku oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia ma charakter techniczny i nie wpływa na właściwość sądu, także i wówczas, gdy mogły być objęte jednym pozwem. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 marca 2003 r., IV CZ 20/03 (niepubl.), w wyroku z dnia 9 października 2003 r., V CK 329/02 (niepubl.), w wyroku z dnia 6 października 2006 r., V CSK 206/06 (niepubl.) i w postanowieniu z dnia 15 lutego 2008 r., I CZ 148/07 (niepubl.) podkreślił, że połączenie na podstawie art. 219 3 k.p.c. kilku spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia jest zabiegiem jedynie technicznym i nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy, zatem ocena dopuszczalności zaskarżenia skargą kasacyjną takiego łącznego orzeczenia musi być przeprowadzona w odniesieniu do każdej z połączonych spraw z osobna. Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39816 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).