V CZ 85/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie Spółdzielni Mieszkaniowej na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu niewłaściwego opłacenia zażalenia.
Sąd Okręgowy odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy, a następnie odrzucił zażalenie na to postanowienie z powodu niewłaściwego opłacenia. Wnioskodawca twierdził, że zażalenie było "oczywiście uzasadnione" i nie podlegało opłacie. Sąd Najwyższy uznał to stanowisko za błędne, wskazując, że decyzja o zwolnieniu z opłaty należy do sądu, a strona musi uiścić należną kwotę, licząc na jej zwrot. W konsekwencji, zażalenie zostało oddalone.
Sprawa dotyczyła zażalenia wnioskodawcy, Spółdzielni Mieszkaniowej w C., na postanowienie Sądu Okręgowego w C. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie z powodu niewłaściwego opłacenia, wskazując, że należna opłata wynosiła 30 zł, a uiszczono jedynie 8 zł, co stanowi naruszenie art. 1302 § 3 k.p.c. Wnioskodawca argumentował, że zażalenie było "oczywiście uzasadnione" i nie podlegało opłacie sądowej na mocy art. 99 u.k.s.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, podkreślił, że decyzja o uznaniu zażalenia za "oczywiście uzasadnione" i zwolnieniu z opłaty należy wyłącznie do sądu. Strona nie ma prawa do samodzielnego zwalniania się z obowiązku uiszczenia opłaty, a jedynie może liczyć na jej zwrot. Powołując się na wcześniejsze orzeczenia Sądu Najwyższego, Sąd uznał stanowisko wnioskodawcy za błędne. W związku z nieuiszczeniem przez profesjonalnego pełnomocnika należnej opłaty w ustawowej wysokości, Sąd Okręgowy zasadnie zastosował rygor z art. 1302 § 3 k.p.c. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, decyzja o uznaniu zażalenia za "oczywiście uzasadnione" i zwolnieniu z opłaty należy wyłącznie do sądu. Strona ma obowiązek uiścić opłatę, licząc na jej ewentualny zwrot.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 99 u.k.s.c. przyznaje sądowi wyłączną kompetencję do oceny zasadności zwolnienia z opłaty. Strona nie nabywa prawa do "samozwolnienia", a jedynie może ubiegać się o zwrot uiszczonej opłaty.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
brak informacji (wnioskodawca przegrał zażalenie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Spółdzielnia Mieszkaniowa w C. | spółka | wnioskodawca |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 1302 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Rygor odrzucenia środka odwoławczego w przypadku nieuiszczenia należnej opłaty.
u.k.s.c. art. 99
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Warunki zwolnienia z opłaty sądowej od zażalenia na postanowienie o odrzuceniu środka odwoławczego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s.c. art. 19 § ust. 3 pkt 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
u.k.s.c. art. 20 § ust. 1
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Argumenty
Odrzucone argumenty
Zażalenie było "oczywiście uzasadnione" i nie podlegało opłacie sądowej na mocy art. 99 u.k.s.c.
Godne uwagi sformułowania
strona nigdy nie nabywa uprawnienia do „samozwolnienia” od należnej opłaty zawsze obowiązana jest ją uiścić i może tylko liczyć na późniejszy jej zwrot
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Teresa Bielska-Sobkowicz
członek
Jan Górowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od zażaleń oraz kompetencji sądu w zakresie zwalniania z tych opłat."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odrzucenia zażalenia z powodu niewłaściwego opłacenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z opłatami sądowymi, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć ani nietypowych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 85/08 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Jan Górowski w sprawie z wniosku Spółdzielni Mieszkaniowej w C. o wpis do rejestru, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 grudnia 2008 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego Sądu Gospodarczego w C. z dnia 13 października 2008 r., sygn. akt V Ga (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w C. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni, jako niedopuszczalną. Wnioskodawczyni złożyła zażalenie, które zostało odrzucone postanowieniem tego Sądu z dnia 13 października 2008 r., z racji niewłaściwego opłacenia tego środka odwoławczego (art. 1302 § 3 k.p.c.). Należna opłata wynosiła bowiem 30 zł (art. 19 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 20 ust. 1 uk.s.c.), a uiszczono jedynie kwotę 8 zł. W zażaleniu wnioskodawczyni domagała się uchylenia tego postanowienia, powołując się na naruszenie art. 99 u.k.s.c., twierdziła bowiem, iż nie miała obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia, które uważała za „oczywiście uzasadnione”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Art. 99 u.k.s.c. stanowi, że nie pobiera się opłaty, a uiszczoną opłatę zwraca się jeżeli zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu środka odwoławczego sąd uzna za 2 oczywiście uzasadnione. Decyzja w tym przedmiocie należy jednak wyłącznie do sądu, co oznacza, że strona nigdy nie nabywa uprawnienia do „samozwolnienia” od należnej opłaty, lecz zawsze obowiązana jest ją uiścić i może tylko liczyć na późniejszy jej zwrot (zob. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2006 r., V CZ 70/06, niepubl. oraz z dnia 11 stycznia 2007 r., II CZ 114/06, niepubl.). Przedstawione przez skarżącą stanowisko jest zatem błędne. Skoro opłata od zwolnienia nie została uiszczona przez profesjonalnego pełnomocnika we wskazanej ustawą wysokości (30 zł), Sąd Okręgowy zasadnie zastosował rygor przewidziany w art. 1302 § 3 k.p.c. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI