IV CZ 21/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie odrzucające wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, uznając, że sąd niższej instancji błędnie zinterpretował pismo strony.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jej wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Uczestniczka złożyła nieporadne pismo tuż po ogłoszeniu niekorzystnego dla niej orzeczenia, które sąd niższej instancji zinterpretował jako wniosek o odpis apelacji. Sąd Najwyższy uznał, że kontekst sytuacyjny i treść pisma jednoznacznie wskazywały na wolę uzyskania odpisu postanowienia z uzasadnieniem, a późniejsze wyjaśnienia pełnomocnika nie mogły być pominięte. W konsekwencji, zaskarżone postanowienie zostało uchylone.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie uczestniczki postępowania L. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 22 stycznia 2007 r., które odrzuciło jej wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Uczestniczka została wcześniej częściowo ubezwłasnowolniona postanowieniem Sądu Okręgowego w B., od którego apelację oddalił Sąd Apelacyjny. Po ogłoszeniu niekorzystnego dla niej orzeczenia, uczestniczka osobiście złożyła wniosek o „odpis apelacji L. W. z dnia 7.12.2006 r.”. Przewodniczący wezwał pełnomocnika do sprecyzowania wniosku, grożąc potraktowaniem go jako wniosku o odpis apelacji. Pełnomocnik odpowiedział po terminie, wyjaśniając, że pierwotne pismo było wnioskiem o odpis postanowienia z uzasadnieniem. Sąd Apelacyjny odrzucił ten wniosek jako spóźniony. Sąd Najwyższy uznał, że uczestniczka miała rację, a sąd niższej instancji błędnie zinterpretował jej pismo. Kontekst sytuacyjny – złożenie pisma w dniu wydania orzeczenia po rozprawie, na której nie było pełnomocnika – jednoznacznie wskazywał na intencję uzyskania odpisu postanowienia z uzasadnieniem, aby móc złożyć skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy podkreślił, że wezwanie do wyjaśnienia było czynnością pomocniczą, a wyjaśnienia pełnomocnika, mimo spóźnienia, nie mogły być pominięte, gdyż nie pozostawały w sprzeczności z możliwą interpretacją wniosku. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli kontekst sytuacyjny i treść pisma jednoznacznie wskazują na taką intencję, a późniejsze wyjaśnienia pełnomocnika nie pozostają w sprzeczności z możliwą interpretacją wniosku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że nieporadne pismo uczestniczki, złożone w dniu wydania orzeczenia po rozprawie apelacyjnej, w której nie uczestniczył jej pełnomocnik, powinno być interpretowane jako wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem, mający na celu umożliwienie złożenia skargi kasacyjnej. Sąd Apelacyjny błędnie zinterpretował je jako wniosek o odpis apelacji i odrzucił jako spóźnione.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
L. W.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. W. | inne | wnioskodawca |
| L. W. | inne | uczestniczka postępowania |
| Prokurator Prokuratury Apelacyjnej w [...] | organ_państwowy | udział |
Przepisy (7)
Główne
k.p.c. art. 387 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 167
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 328 § § 1 zd. 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 394 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 16
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kontekst sytuacyjny i treść pisma uczestniczki jednoznacznie wskazywały na wolę uzyskania odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Sąd Apelacyjny błędnie zinterpretował pismo uczestniczki, nie uwzględniając jej faktycznej intencji. Wyjaśnienia pełnomocnika, mimo złożenia ich po terminie, nie mogły być pominięte, gdyż nie pozostawały w sprzeczności z możliwą interpretacją wniosku.
Godne uwagi sformułowania
Kontekst sytuacyjny jednoznacznie wskazywał, że uczestniczka pod pojęciem „odpisu apelacji L. W. z dnia 7.012.2006 r.” rozumiała merytoryczne postanowienie Sądu II instancji Nieporadne pismo uczestniczki w konkretnych okolicznościach procesowych wskazywało na jej wolę podjęcia działań przeciwko nie zadowalającemu jej orzeczeniu Sądu Apelacyjnego.
Skład orzekający
Iwona Koper
przewodniczący
Marian Kocon
członek
Katarzyna Tyczka-Rote
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wniosków stron w postępowaniu cywilnym, znaczenie kontekstu sytuacyjnego i wyjaśnień pełnomocnika dla prawidłowej wykładni oświadczeń woli stron, stosowanie terminów procesowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z wnioskiem o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem w kontekście możliwości złożenia skargi kasacyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników ze względu na praktyczne aspekty interpretacji pism procesowych i stosowania terminów, co jest częstym problemem w praktyce.
“Czy nieporadne pismo może zaważyć na losach sprawy? Sąd Najwyższy wyjaśnia, jak interpretować wnioski stron.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 21/07 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Iwona Koper (przewodniczący) SSN Marian Kocon SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z wniosku K. W. przy uczestnictwie L. W. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w […] o ubezwłasnowolnienie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2007 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 22 stycznia 2007 r., uchyla zaskarżone postanowienie 2 Uzasadnienie Uczestniczka postępowania L. W. została ubezwłasnowolniona częściowo postanowieniem Sądu Okręgowego w B., od którego apelację uczestniczki oddalił Sąd Apelacyjny. Postanowienie Sądu II instancji zapadło w dniu 7 grudnia 2006 r. W terminie przewidzianym dla złożenia wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem uczestniczka złożyła osobiście sporządzony wniosek następującej treści: „Uprzejmie proszę o odpis apelacji L. W. ubezwłasnowolnienia z dnia 7 012.2006 r.” Po otrzymaniu pisma uczestniczki przewodniczący wezwał jej pełnomocnika do sprecyzowania w terminie 7 dni tego wniosku przez wskazanie, czy uczestniczka wnosi o doręczenie odpisu apelacji czy też innego pisma, z zaznaczeniem, że wezwanie to kierowane jest „pod rygorem potraktowania tego pisma jako wniosku o doręczenie odpisu apelacji”. Pełnomocnik uczestniczki udzielił odpowiedzi dzień po wyznaczonym terminie (28 grudnia 2006 r.), wyjaśniając, że wcześniejsze pismo stanowiło wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem. Sąd Apelacyjny - z uwagi na spóźnione udzielenie odpowiedzi - uznał, że pismo z 7 grudnia 2006 r. stanowiło wniosek o doręczenie odpisu apelacji, natomiast wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem zawarty został dopiero w piśmie pełnomocnika uczestniczki, wniesionym 28 grudnia 2006 r., a zatem po upływie terminu tygodniowego od dnia ogłoszenia postanowienia i wniosek ten odrzucił skarżonym obecnie postanowieniem. W zażaleniu uczestniczka domaga się uchylenia postanowienia odrzucającego jej wniosek o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem, argumentując, że Sąd Apelacyjny źle zinterpretował pismo osobiście sporządzone przez nią, bez odniesienia go do okoliczności sprawy, a w szczególności do faktu, iż w dniu wskazanym we wniosku w sprawie o ubezwłasnowolnienie uczestniczki zapadło orzeczenie w postępowaniu apelacyjnym. 3 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarżąca ma rację, że okoliczności, w jakich uczestniczka złożyła swój wniosek nakazywały potraktowanie go jako wniosku o doręczenie odpisu postanowienia Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem. Uczestniczka sporządziła swoje pismo w dniu wydania postanowienia, po rozprawie apelacyjnej, na której była obecna i wysłuchała niekorzystnego dla siebie orzeczenia. Na rozprawie tej nie było pełnomocnika uczestniczki, a zatem nie mogła ona skorzystać z jego pomocy i sformułowała pismo wedle swoich możliwości. Kontekst sytuacyjny jednoznacznie wskazywał, że uczestniczka pod pojęciem „odpisu apelacji L. W. z dnia 7.012.2006 r.” rozumiała merytoryczne postanowienie Sądu II instancji, a moment złożenia wniosku – że podejmowała czynności mające pozwolić jej na złożenie skargi kasacyjnej, bowiem konsekwentnie sprzeciwiała się orzeczeniu ubezwłasnowolnienia. Taką intencję autorki pisma przekazał też Sądowi II instancji jej pełnomocnik w piśmie z 28 grudnia 2006 r. Fakt udzielenia wyjaśnień dzień po wyznaczonym terminie nie mógł w rozpatrywanej sprawie uzasadnić pominięcia tych wyjaśnień. Termin określony przez sąd w wezwaniu doręczonym pełnomocnikowi uczestniczki 18 grudnia 2006 r. miał charakter terminu sądowego, co jednak nie oznacza, że jego niedotrzymanie pociągało za sobą skutek przewidziany w art. 167 k.p.c., a zatem bezskuteczność dokonanej czynności. Jak powszechnie przyjmuje się w piśmiennictwie bezskuteczność czynności procesowej zdziałanej z przekroczeniem terminu występuje tylko wówczas, jeżeli ustawa wiąże z niezachowaniem terminu określone sankcje (np. odrzucenie wniosku czy środka zaskarżenia), albo też jeżeli z uwagi na stan sprawy spóźnione dokonanie czynności nie będzie mogło wywrzeć zamierzonego skutku (np. kiedy z uwagi na nieuzupełnienie braków w zakresie zdolności sądowej lub procesowej nastąpiło już po odrzuceniu pozwu z tego powodu) . Art. 387 § 3 k.p.c. (w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.) określa termin do złożenia wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia sądu II instancji z uzasadnieniem, zaś sankcję niedotrzymania tego terminu zawiera art. 328 § 1 zd. 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Jest nią odrzucenie spóźnionego wniosku. 4 Jest jednak niewątpliwe, że pismo uczestniczki, datowane na 7 grudnia 2006 r. wniesione zostało w powyższym terminie. Problem stwarzała jedynie wykładnia jego treści. Wezwanie do wyjaśnienia znaczenia, jakie strona nadawała złożonemu wnioskowi było czynnością pomocniczą, nie objętą ustawową sankcją. Konsekwencje nieudzielania odpowiedzi, jakie wskazał w tym wezwaniu przewodniczący, polegające na przypisaniu pismu określonego znaczenia, traciły aktualność w momencie, kiedy pytana strona wyjaśniła, że jej intencja była inna i wyjaśnienie to nie pozostawało w sprzeczności z możliwą interpretacją złożonego wniosku. W rozpatrywanym wypadku, taka sprzeczność nie występowała. Nieporadne pismo uczestniczki w konkretnych okolicznościach procesowych wskazywało na jej wolę podjęcia działań przeciwko nie zadowalającemu jej orzeczeniu Sądu Apelacyjnego. Takie znaczenie terminowo złożony wniosek uczestniczki miał od początku, zatem nieuzasadnione było przypisanie przez Sąd Apelacyjny roli wniosku dopiero pismu pełnomocnika uczestniczki z 28 grudnia 2006 r., którego cel był zupełnie inny i w rezultacie odrzucenie wniosku o doręczenie odpisu postanowienia z uzasadnieniem jako spóźnionego. Z przytoczonych względów zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 39816 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. jz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI