IV CZ 18/06

Sygn. akt IV CZ 18/06 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 10 marca 2006 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Antoni Górski (przewodniczący) 
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) 
SSN Iwona Koper 
 
 
ze skargi wnioskodawcy o wznowienie postępowania  
w sprawie z wniosku Wojewódzkiego Związku R. 
z udziałem Rejonowej Spółdzielni "W."  i Wojewódzkiej Spółdzielni  
o wykreślenie z rejestru sądowego Wojewódzkiej Spółdzielni, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 10 marca 2006 r., 
zażalenia wnioskodawcy  
na postanowienie Sądu Okręgowego w G. 
z dnia 14 czerwca 2005 r., sygn. akt [...], 
 
 
 
 
uchyla zaskarżone postanowienie. 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
2 
Uzasadnienie 
 
  
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił 
kasację wnioskodawcy Wojewódzkiego Związku R. od postanowienia tego Sądu z 
dnia 30 grudnia 2004 r. Zdaniem Sądu Okręgowego kasacja winna zostać 
odrzucona, 
gdyż 
pełnomocnik 
powodów, 
pomimo 
wezwania 
nie 
złożył 
pełnomocnictwa upoważniającego go do występowania przed Sądem Najwyższym, 
oraz nie podpisał odpisów kasacji. W zażaleniu wnioskodawca zarzucając 
naruszeni art. 91 pkt 1 k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c., art. 126 § 1 pkt 4, art. 
128 i art. 140 k.p.c., a także art. 6 ust. 1 i art. 7 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o 
radcach prawnych (Dz.U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.); art. 175 ust. 1 w 
związku z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 23 
listopada 2002 r. o  Sądzie Najwyższym – wniósł o uchylenie zaskarżonego 
postanowienia.  
       Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
       Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Trafny jest przede wszystkim zarzut 
naruszenia art. 91 pkt 1 k.p.c. w związku z art. 871 § 1 k.p.c. Jeżeli, co jest 
bezsporne, w pełnomocnictwie udzielonym przez wnioskodawcę upoważnił on 
pełnomocnika do zastępowania go „w sprawach w postępowaniu sądowym”, 
to  takie 
pełnomocnictwo 
upoważnia 
także 
do 
wykonywania 
zastępstwa 
procesowego w sprawach przed Sądem Najwyższy. Sąd Najwyższy jest bowiem 
także sądem, co wynika zarówno z Konstytucji, ustawy o Sądzie Najwyższym, jak 
i  z przepisów k.p.c. Nie jest on natomiast, co słusznie podkreślił Sąd Okręgowy 
sądem powszechnym. Nie można jednak z faktu, że przepisy k.p.c. wyraźnie 
odróżniają sądy powszechne od Sądu Najwyższego wyprowadzać wniosku, że nie 
jest 
on 
w 
ogóle 
sądem. 
Skoro 
zaś 
pełnomocnictwo 
upoważniało 
do 
reprezentowania mocodawcy w sprawach sądowych, czyli przed wszystkim 
sądami, brak podstaw do uznania, że potrzebne było, do reprezentowania 
mocodawcy w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, odrębne pełnomocnictwo. 
Uzasadniony jest także zarzut naruszenia art. 126 § 1 pkt 4 k.p.c., art. 128 
i  140 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego za utrwalony należy uznać pogląd, 

 
 
3 
który prezentuje także skarżący, że tylko pismo procesowe, a nie jego podpis musi 
odpowiadać ściśle określonym wymogom, w tym być podpisane przez stronę lub jej 
pełnomocnika (postanowienie SN z dnia 18 października 2002 r. V CKN 1830/00, 
OSNC 2004/1/9, oraz postanowienie z dnia 19 grudnia 1967 r. I CZ 111/67, OSNC 
1968/7/127). W tej sytuacji odrzucenie kasacji z powodu nie uzupełnienia jej 
rzekomego braku w postaci nie podpisania odpisu kasacji, nie znajduje podstaw 
prawnych. 
       Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3941 
§  3 k.p.c. w związku z art. 39815 k.p.c. i w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 
2004 r. o zmianie ustawy  - Kodeks postępowania cywilnego oraz o zmianie ustawy 
– Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), orzekł jak 
w sentencji.