IV CZ 178/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie o odrzuceniu zażalenia, uznając, że wadliwe skierowanie środka odwoławczego do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności.
Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie powodów na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że zażalenie powinno być skierowane do Sądu Najwyższego, a nie Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów, zgodnie z którą sąd niewłaściwy przekazuje zażalenie sądowi właściwemu, a wadliwe skierowanie nie powoduje niedopuszczalności środka odwoławczego.
Sprawa dotyczyła zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w R., które odrzuciło ich skargę o wznowienie postępowania. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie, argumentując, że powinno ono być skierowane do Sądu Najwyższego, a nie Sądu Apelacyjnego, ponieważ Sąd Okręgowy orzekał jako sąd drugiej instancji. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie na to postanowienie, uchylił je. Uzasadnienie opierało się na uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego (III CZP 91/12), która wyjaśniła, że sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie, powinien je przekazać sądowi właściwemu. Wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie skutkuje jego niedopuszczalnością ani nie stanowi podstawy do odrzucenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności i nie stanowi podstawy do jego odrzucenia. Sąd niewłaściwy powinien przekazać zażalenie sądowi właściwemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na uchwale składu siedmiu sędziów (III CZP 91/12), zgodnie z którą sąd niewłaściwy przekazuje zażalenie sądowi właściwemu na podstawie art. 200 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 1 i 397 § 2 k.p.c.). Wadliwe skierowanie nie jest oczywistą niedokładnością podlegającą procedurze naprawczej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
powodowie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| U. D. | osoba_fizyczna | powód |
| M. D. | osoba_fizyczna | powód |
| A.P. | osoba_fizyczna | pozwany |
| M. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (9)
Główne
k.p.c. art. 200 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie, przekazuje je do rozpoznania sądowi właściwemu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 373
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 397 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 370
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39815 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Okręgowy nie miał podstaw do odrzucenia zażalenia, lecz powinien był je skierować do sądu właściwego albo wezwać skarżących do uzupełnienia braku formalnego. Wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności.
Odrzucone argumenty
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi, wydane przez Sąd Okręgowy jako sąd drugiej instancji, przysługuje do Sądu Najwyższego, a nie do sądu apelacyjnego.
Godne uwagi sformułowania
skutków procesowych wadliwego skierowania środka odwoławczego do sądu niewłaściwego do jego rozpoznania wywoływało wątpliwości, prowadzące do rozbieżności w orzecznictwie sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie przekazuje je do rozpoznania sądowi właściwemu wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności, a tym samym nie stanowi podstawy odrzucenia zażalenia
Skład orzekający
Mirosława Wysocka
przewodniczący, sprawozdawca
Marian Kocon
członek
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja skutków procesowych wadliwego skierowania środka odwoławczego do sądu niewłaściwego."
Ograniczenia: Dotyczy głównie postępowań cywilnych i środków odwoławczych, których rozpoznanie należy do kompetencji sądów powszechnych i Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa wyjaśnia istotną kwestię proceduralną dotyczącą prawidłowego kierowania środków odwoławczych, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej.
“Błąd w adresie zażalenia? Sąd Najwyższy wyjaśnia, kiedy nie grozi jego odrzucenie.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt IV CZ 178/12 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marian Kocon SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi powodów o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z dnia 21 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa U. D. i M. D. przeciwko A.P. i M. P. o wydanie nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2013 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 2 kwietnia 2012 r., uchyla zaskarżone postanowienie 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 10 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę powodów U. D. i M. D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 21 grudnia 2010 r. Skarżący, reprezentowani przez adwokata, skierowali zażalenie na to postanowienie do Sądu Apelacyjnego w […]. Sąd Okręgowy, za pośrednictwem którego wniesiono zażalenie, odrzucił je postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2012 r., na podstawie art. 373 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. Na uzasadnienie orzeczenia podał, że postanowienie o odrzuceniu skargi Sąd Okręgowy wydał jako sąd drugiej instancji, który ostatni orzekał co do istoty sprawy i zażalenie na to postanowienie przysługiwało, stosownie do art. 3941 § 2 k.p.c., do Sądu Najwyższego, a nie do sądu apelacyjnego. W zażaleniu na to postanowienie skarżący wnieśli o jego uchylenie, twierdząc, że Sąd Okręgowy nie miał podstaw do odrzucenia zażalenia, lecz powinien był je skierować do sądu właściwego albo wezwać skarżących do uzupełnienia braku formalnego polegającego na mylnym oznaczeniu sądu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zagadnienie skutków procesowych wadliwego skierowania środka odwoławczego do sądu niewłaściwego do jego rozpoznania wywoływało wątpliwości, prowadzące do rozbieżności w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego. Wątpliwości te zostały wyjaśnione i rozstrzygnięte w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2013 r., III CZP 91/12, zgodnie z którą sąd niewłaściwy, do którego skierowano zażalenie przekazuje je do rozpoznania sądowi właściwemu na podstawie odpowiednio zastosowanego art. 200 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 1 i 397 § 2 k.p.c.). Podzielając stanowisko zajęte w uchwale i odwołując się do jej szerszego uzasadnienia, należy wyeksponować stwierdzenie Sądu Najwyższego, że wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie powoduje jego niedopuszczalności, a tym samym nie stanowi podstawy odrzucenia zażalenia na podstawie art. 370 (373) k.p.c. W związku z zarzutami zażalenia należy dodać, że – jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w powołanej uchwale - brak podstaw zarówno do przedstawienia 3 zażalenia przez sąd, do którego je wniesiono, sądowi właściwemu, innemu, niż wskazany przez stronę, jak i do traktowania wadliwego skierowania zażalenia jako oczywistej niedokładności podlegającej procedurze naprawczej przewidzianej w art. 130 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. Z omówionych względów zaskarżone orzeczenie, którym błędnie odrzucono zażalenie, podlegało uchyleniu, stosownie do art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c. db
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI